မြူနှင်းကြားကငိုရှိုက်သံ☑️

အပြာစာအုပ်/Apyyar Book/Blue Book အော် ငါ့အသက်အရွယ်က 18နှစ်ကျော်လို့ 19နှစ်တောင် ရောက်နေပြီပဲ။ ကလေးလေး ဘဝနဲ့ ဖေဖေ၊ မေမေ တို့ရဲ့ ရင်ခွင်ထဲမှာပဲ ခိုအောင်းပြီး အေးချမ်းပျော်ရွှင်ခဲ့တာ ဖေဖေနဲ့ မေမေကလဲ ငါ့ကို ကလေးလေး တစ်ယောက်လိုပဲ အခုထိ ထင်နေတုန်းပဲ။ ဖေနဲ့ မေရယ် သမီး ကလေးမဟုတ်တော့ဘူး။ သမီးလေ လောကကြီးကို တစ်ယောက်ထဲ ပျံသန်းကြည့်ချင်နေပြီ။ငါ့ရဲ့ သူငယ်ချင်း ဖူးပွင့်ဝေနဲ့ သင်ဇာအောင်လို ရည်းစားလေး ထားကြည့်ချင်လိုက်တာ။ တော်တော် ပျော်စရာ ကောင်းပြီး မခံစားဘူးတာတွေကို ခံစားရမှာပဲ။ အချစ်ရဲ့ အရသာကို ရင်ခုန်ကြည့်ချင်လိုက်တာ။ နက်ဖြန်ဆို ငါ့မွေးနေ့ ပဲ စောစောအိပ်မှ။မနက်အစောကြီးထ ရေမိုးချိုးပြီးတော့ “မေမေ သမီး ဖူးပွင့်တို့ဆီ သွားလိုက်ဦးမယ်”သူတို့ အဆောင်လဲရောက်ရော “ဖူးပွင့် […]
မြူနှင်းကြားကငိုရှိုက်သံ☑️

အိမ်ရှေ့ရောက်တော့ ဟိုကောင်တွေအသင့်ပြင်ထားပြီးကြတဲ့ စားပွဲဝိုင်းမှာပဲဝင်ထိုင်လိုက်တယ်။
ဒေါ်မမလေးကတော့ အိပ်ခန်းထဲဝင်သွားပြီး အဝတ်အစားလဲနေတယ် ထင်ပါတယ်။ကျူရှင်ပြီးရင် ဆိုတဲ့ အတွေးကဝင်လာပြန်တော့ ရင်တွေတဒိတ်ဒိတ်ခုန်လာပါတယ်။ဘယ်လိုစပြီး ဘာတွေလုပ်ရမလဲဆိုတာတွေးကြည့်နေတုန်း အောက်ကကောင်တွေ ဆူဆူညံညံနဲ့ဝင်လာကြပါတယ်။
“ အေး..ငါ့အိမ်ကပိုက်ဆံမပေးသေးဘူးကွ။ရရင်တော့ ငါလဲဝယ်မှာ။ ”
“မဟုတ်ဘူးလေဟယ်..ဟိုကြေငြာမှာဝတ်သွားတဲ့ ဒီဇိုင်းကိုပြောတာ ငါက။ ”
“အေးဟေ့ကောင်..မင်းအဲဒီသီချင်း ကော့ဒ်ရှိရင် ငါ့ကိုပေးဦး။”
တယောက်တပေါက်နဲ့ ဘာတွေပြောနေကြမှန်းမသိအောင်ဆူညံစွာရောက်လာကြပြီး အလျိုလျိုထမင်းစားပွဲဝိုင်း ၂ ဝိုင်းမှာ နေရာယူနေကြချိန်မှာ ဒေါ်မမလေးလဲ အခန်းထဲကထွက်လာပါတယ်။တီရှပ်ပွပွနဲ့ ကရင်ထမီလိုလို ရှမ်းထမီလိုလို တိုင်းရင်းသားအဆင် ထမီတထည်ကိုတွဲပြီးသာမန်သာဝတ်ထားပေမယ့် ကျွန်တော့်အမြင်မှာတော်တော်ကြီးကိုလှနေပါတယ်။
စာအုပ်ထုတ်ဆိုလို့သာထုတ်ထားရတယ် စာထဲမှာကျွန်တော့်အာရုံတွေလုံးဝရှိမနေပါဘူး။ရှင်းပြနေတဲ့အသံတွေ ပြန်မေးနေတဲ့အသံတွေကလဲ ကြားတချက် မကြားတချက်ပါပဲ။ချထားတဲ့ စာအုပ်ကိုငုံ့ကြည့်နေရင်း ဒေါ်မမလေးကိုဘယ်လိုပုံစံနဲ့လုပ်ရမလဲဆိုတာတွေကိုပဲ စိတ်ကူးယဉ်နေမိပါတော့တယ်။ငါ လူပျိုရည်ပျက်တော့မှာပါလား ဆိုတဲ့အသိကလဲရှက်သလိုလို ပီတိဖြစ်နေသလိုလို ခံစားရစေပါတယ်။အင်းလေ…ကြေးစားမိန်းမတယောက်နဲ့ ကာမဆက်ဆံပြီးလူပျိုရည်ပျက်ရတာထက်စာရင်အခုလိုကိုယ်တကယ် တပ်မက်စွဲလမ်းရတဲ့ မိန်းမတယောက်ဆီမှာ လူပျိုရည်အပျက်ခံလိုက်ရတာကို ကျေနပ်မိတာအမှန်ပါပဲ။
ပြီးတော့ အဲဒီအချိန်ကျရင်စိတ်ကူးထဲမှာ အခါအခါမြင်ယောင်မှန်းဆခဲ့ရဖူးတဲ့ ဒေါ်မမလေးရဲ့ခန္ဓာကိုယ်တခုလုံးကို မိမွေးတိုင်းဖမွေးတိုင်း မြင်ခွင့်ရပြီလေ။ကျွန်တော့်ရဲ့ လူပျိုရည်ကိုသောက်သုံးမယ့် ဒေါ်မမလေးရဲ့ ပေါင်ကြားကအချစ်ပန်းပွင့်ကြီးကရောဘယ်လိုပုံများရှိနေမလဲ။မဆုံးနိုင်တဲ့အတွေးတွေ အမျိုးမျိုးတွေးနေတာဘယ်လောက်တောင်ကြာသွားလဲမသိဘူး။ဘေးကကောင်တွေ
စာအုပ်တွေသိမ်းဆည်းနေမှ စာသင်လို့ပြီးသွားတာ သိပါတယ်။
အားလုံးကတော့ ထုံးစံအတိုင်းကျူရှင်ပြီးတာနဲ့လစ်ဖို့ပြင်နေကြပြီ။ကျွန်တော့်မှာသာ နောက်ဆက်တွဲသင်ခန်းစာအတွက်ထပဲ ထရမလို ထိုင်ပဲထိုင်နေရမလိုဖြစ်နေတယ်။အရေးထဲမှ ဘာမှမသိတဲ့ ဟိုအကောင်တွေက လက်ဖက်ရည်ဆိုင်ထိုင်ဖို့ခေါ်နေသေးတယ်။ခါတိုင်းလဲ ကျူရှင်ပြီးရင် ထိုင်နေကြပါ။ဒီနေ့တော့ လက်ဖက်ရည်ဆိုင်ထိုင်ဖို့ ခေါ်တဲ့အကောင်တွေကို တော်တော်သောက်မြင်ကပ်သွားတယ်။
“ ဟေ့ကောင် လဒ… ထိုင်မှာလားလို့ လက်ဖက်ရည်ဆိုင်။ ”
“ ဟေ..အေးအေး ငါဒီနေ့ မထိုင်တော့ဘူးကွာ အိမ်ကစောစောပြန်လာဖို့မှာထားတယ်ကွ။ ”
“ အံမယ်..မောင်ဇော်…ဒီနေ့လက်ဖက်ရည်ဆိုင်တောင်မထိုင်တော့ဘူးပေါ့ ဟုတ်လား။ ”
“ ဗျာ…ဟုတ် ဟုတ်တယ်ဆရာမ..ဟိုအိမ်မှာကိစ္စလေးရှိလို့ပါ။ ”
“ အေးအေး ..လိမ္မာတယ် အိမ်ကိုတန်းတန်းမတ်မတ်ပြန်နော်။ ”
ဟိုကောင်တွေခေါ်နေတာကို အတင်းငြင်းနေတဲ့ ကျွန်တော့်ကို ဒေါ်မမလေးကလဲ ဝင်ပြီးစနေပြန်ပါတယ်။အိမ်ကို တန်းတန်းမတ်မတ်ပြန်နော်တဲ့..ဟားဟား။အားလုံးလွယ်အိတ်ကိုယ်စီဆွဲကာ ထွက်နေကြပါပြီ။ကျွန်တော်ပဲ ယောင်လည်လည်လုပ်ပြီး
ဟိုဟာပျောက်သလိုလို..ဒီဟာပျောက်သလိုလိုနဲ့ ထိုင်ရာက မထသေးတာ။အဲဒီအချိန်မှာ ဒေါ်မမလေးကလဲပြုံးစိစိနဲ့တချက်ကြည့်ပြီး မီးဖိုခန်းဘက်ကို ထသွားပါတယ်။ကျွန်တော်လဲ ချက်ချင်းအကြံရပြီးနောက်က ထလိုက်သွားတယ်။
“ အေးအေး ဟေ့ကောင်တွေသွားနှင့်ကြကွာ…ငါရေသောက်ပြီးမှလိုက်လာခဲ့မယ်။ ”
ဘယ်သူဘယ်ဝါရယ်လို့တော့ မဟုတ်ဘူး။ တမင်အားလုံးကြားအောင်အော်ပြီး မီးဖိုခန်းထဲဝင်လာခဲ့လိုက်တယ်။အထဲရောက်တော့ ဒေါ်မမလေးကလဲ သောက်ရေအိုးနားမှာရပ်စောင့်နေပါတယ်။ကျွန်တော့်ကို ဘယ်လိုမှန်းမသိတဲ့အပြုံးနဲ့ ပြုံးပြီးကြည့်
“ ကိုယ်တော်လေး..အိမ်ရောက်အောင်ပြန်နော်..ဟုတ်ပြီလား။ ခစ်..ခစ် ။ ”
“ အာ…မဟုတ်ပါဘူး..ဘယ်လိုလုပ်ရမှန်းမသိလို့ ပြောလိုက်တာပါ။ ”
“ ဟွန်း…သိပါ့ သိပါ့။ ပြာယာကိုခတ်နေတာပဲ..တခါထဲ။ ”
“ အခုပြန်မဆင်းလို့မှ မရတာ..ဆရာမရဲ့ ။သူတို့သိကုန်မှာပေါ့။ ”
“ အေးပါ…သွားလိုက်ဆင်းသွားလိုက်။ပြီးရင်.. ဟိုဘက်လမ်းဘက်ကနေပြန်ပတ်ပြီးတက်လာခဲ့…ဟုတ်ပလား။ ”
“ ဟေ့ သိပ်လဲ အမြန်ကြီးတက်မလာနဲ့နော်…ကျွန်မရေလေးဘာလေးချိုးပါရစေဦး။သွားသွား..။ ”
အင်း ဟုတ်သားပဲ။အခုခပ်တည်တည်နဲ့လိုက်ဆင်းသွားပြီးမှ ဟိုဘက်လမ်းကနေပြန်ပတ်လာခဲ့လို့ ရတာပဲ။မိန်းမဉာဏ် ဆိုတာ
ဒါမျိုးကိုပြောတာနေမှာ။ ကျွန်တော်ကတော့ မွှန်နေတာနဲ့ ဘာမှမတွေးတတ်တော့ဘူးထင်ပါတယ်။ဒေါ်မမလေးကရေတောင်ချိုးထားဦးမယ်ဆိုပါလား။ဒီလိုနဲ့ပဲ နောက်ဆုံးကျန်နေတဲ့ နှစ်ယောက်သုံးယောက်နဲ့ ရောပြီးအောက်ကိုဆင်းလာခဲ့လိုက်ပါတယ်။
” လောကကြီးမှာ လင်ယောင်္ကျားနဲ့ခဏတဖြုတ်လောက်လေးဝေးနေတဲ့အချိန်မှာဒါမျိုးအစားကောင်းလေးတွေနဲ့လည်း စားရကံ ကြုံဆုံကြတတ်ပါတယ်။
ဖြစ်တတ်တဲ့ လောကသဘာဝပါပဲလေ။ ခိုးစားရတဲ့ အရသာက ဘာနဲ့မှမတူတာအမှန်ပါပဲ။” လို့ဒေါ်မမလေးက ရေချိုးနေရင်း ကိုယ့်ဖာသာကိုယ်ဖြေတွေးလေးတွေးရင်း ပြုံးလိုက်မိတယ်။လမ်းထိပ်ကို ရောက်တော့ လက်ဖက်ရည်ဆိုင်ထဲမှာ စနစ်တကျနေရာယူပြီးထိုင်နေကြတဲ့ ကောင်တွေကလှမ်းခေါ်ကြပြန်ပါတယ်။စနစ်တကျနေရာယူတယ်ဆိုတာက ဆိုင်ရှေ့ကဖြတ်သွားသမျှ စော်တွေကို မျက်စိတဆုံးလဲ ကြည့်နိုင်ရမယ်၊ အချင်းချင်းလဲ မြင်ကွင်းကို ပိတ်တာကွယ်တာမျိုးလဲ မရှိရအောင် ထိုင်ကြတာကိုပြောတာပါ။အင်း အချိန်နဲနဲဖြုန်းရမယ်ဆိုတော့လဲခဏလောက်ဝင်ထိုင်လိုက်မယ်ဆိုပြီး ဆိုင်ထဲဝင်ခဲ့လိုက်ပါတယ်။
“ အေးလာလာ မောင်ဇော်…မင်းထိုင်ဦးမလို့လား ပြန်မယ်ဆို။ ”
“ ဆေးလိပ်လေး သောက်လိုက်ဦးမယ်ကွာ..အိမ်ရောက်ရင်သောက်လို့မရတော့ဘူးကွ။ ”
ပြောရင်းနဲ့ ခွေးခြေပုတလုံးယူကာဝင်ထိုင်လိုက်ပြီး စားပွဲပေါ်က LONDON တလိပ်ကိုမီးညှိကာဖွာနေလိုက်သည်။မီးခိုးငွေ့များကိုအရှိုက်ထဲရောက်အောင် ရှူသွင်းပြီးမှ ဖြေးဖြေးချင်းပြန်မှုတ်ထုတ်ကာ စီးကရက်ကို အရသာခံသောက်နေတုန်းမှာ..
“ မောင်ဇော်…နေ့ခင်းက မင်းတို့ဆီကအောစာအုပ် မိလို့ဆို..။ ”
“ ဟိုကောင် ကုလားပြောတာလေ…မလေးရှားကိုယ်တိုင်မိတာဆို ။ ”
“ မဟုတ်ပါဘူးကွာ…အဲဒီကောင်ကုလားလျှောက်ဖွနေတာ..မလေးရှားမိတာဆို ငါဘယ်လိုကျူရှင်လာရဲမလဲကွ။ ”
“ အေးပေါ့ ဟေ့ကောင် အသစ်လေးဘာလေးရရင်လဲ ပေးဖတ်ဦးကွာ။ ”
သောက်ကုလား..ပါးစပ်ပေါက်က ငြိမ်ငြိမ်မနေဘူး။မင်သေသေနဲ့ ပိတ်ငြင်းထားလိုက်ရတယ်။ဒေါ်မမလေးကို နောက်ကွယ်မှာကျောင်းသားတွေက မလေးရှားလို့ခေါ်ကြတယ်လေ။မမလေးဆိုတဲ့ နာမည်ကို ဖျက်ခေါ်ကြတာပါ။အခုတော့ အဲဒီမလေးရှားအောစာအုပ်မိတယ်ဆိုတဲ့ သတင်းကတော်တော်ပြန့်နေပြီလားမသိဘူး။ကုလားကို ဒေါသထွက်ထွက်နဲ့ စွတ်ဖွာနေတဲ့ စီးက
ရက်က ဖင်စီခံနားထိကုန်နေပြီမို့ လွှင့်ပစ်လိုက်ကာ…
“ ကဲ..ငါလိမ့်တော့မယ်ကွာ.အားလုံးပဲ။ ”
“ အိုကေ အိုကေ။ ”
“ အေးအေး…မနက်ဖြန်ကျ ရှစ်တန်းက ကောင်တွေနဲ့ ကန်ဖို့ချိန်းပြီးပြီနော် ။ ”
“ အေးပါ ငါသိပါတယ်။ ဒိုးပြီကွာ။ ”
ကားမှတ်တိုင်ရှိရာဘက်ကို ထွက်ခဲ့ပြီး မှတ်တိုင်မှာ အရိပ်အခြေခဏကြည့်လိုက်တယ်။အားလုံးရှင်းနေတော့မှ မှတ်တိုင်ကိုကျော်
ပြီး ဟိုဘက်လမ်းထဲကို ဝင်ခဲ့လိုက်တယ်။လမ်းအဆုံးကနေ ဒေါ်မမလေးတို့လမ်းထဲကို ပြန်လျှောက်ဝင်လာခဲ့ချိန်မှာတော့ လမ်းမီး
တိုင်တွေတောင်ထိန်ညီးနေပါပြီ။အာ…ညခုနစ်နာရီခွဲလောက်တောင်ရှိနေပြီပဲ။အချိန်ကို သတိထားမိတော့မှ အိမ်ကိုဖုန်းဆက်ဖို့ရာ
သတိရတယ်။ကိုယ့်ဇာတ်လမ်းက ဘယ်အချိန်မှ ပြီးမယ်ဆိုတာမသိတော့ ဖုန်းဆက်ထားမှပဲဆိုပြီး တွေ့တဲ့စတိုးဆိုင်လေးတခုက
နေဖုန်းဆက်လိုက်ပါတယ်။ဆရာမမွေးနေ့ အလှူရှိလို့ ဝိုင်းလုပ်ပေးနေပါတယ်ဆိုပြီးပြောလိုက်တော့သေသေချာချာကူညီဖို့တောင်ပြန်မှာနေသေးတယ်။အားလုံးအဆင်ပြေနေပြီမို့ ကျွန်တော့်ခြေလှမ်းတွေက ပေါ့ပါးလျင်မြန်စွာနဲ့ ဒေါ်မမလေးရှိရာကို အပြေးတပိုင်းရောက်လာခဲ့ပါပြီ။
လှေကားထစ်တွေကို ကျော်ခွပြီးပြေးတက်လာခဲ့တဲ့ ကျွန်တော် အခန်းရှေ့ရောက်တော့ ပိတ်ထားတဲ့တံခါးကို ခေါက်ဖို့
ရင်တွေတုန်နေပါတယ်။မသိမသာ သက်ပြင်းလေးချပြီးမှ သစ်သားတံခါးကို ခပ်အုပ်အုပ်လေးခေါက်လိုက်ပါတယ်။
မျက်နှာချင်းဆိုင်အခန်းကသတိထားမိသွားမှာစိုးလို့ပါ။
“ ဒေါက် ဒေါက် ။ ”
“ ဂျောက်…ကျွီ ။ ”
ဖြေးဖြေးချင်းပွင့်လာတဲ့ တံခါးကြားကနေမြင်လိုက်ရတဲ့ ဒေါ်မမလေးကို ကျွန်တော်တခါမှ မမြင်ဘူးတဲ့သူလိုငေးမိသွားပါတယ်။
ရေမခြောက်တခြောက်ဆံပင်ရှည်တွေကိုဖြန့်ချထားပြီး သနပ်ခါးကျဲကျဲလေးလိမ်းထားကာ ကပိုကရိုလှနေတဲ့ ဒီလိုပုံမျိုးကို
မြင်မှ မမြင်ဘူးခဲ့တာလေ။ပြီးတော့ စပန့်သားလို့ ခေါ်မလားမသိဘူး အဲဒီလိုပျော့ပျော့ပါးပါး ဂါဝန်ရှည်လေးနဲ့ ရှိသမျှ ခန္ဓာကိုယ်
အလှတွေကိုလဲ တမင်ပေါ်အောင်ဖော်ပြီးဝတ်ထားသေးတယ်။သာမန်လောက်ပဲရှိတဲ့ ဒေါ်မမလေးရဲ့ နို့အုံနှစ်လုံးတောင်မှဒီညမှာ
တော်တော်ထွားနေတယ်လို့ထင်ရတယ်။အိမ်ထဲမရောက်သေးတဲ့ ကျွန်တော့်ကို ဒေါ်မမလေးက ဆွဲခေါ်သွင်းလိုက်ပြီးတော့
အိမ်တံခါးကို ဂျက်ပါထိုးပြီးပိတ်လိုက်ပါတယ်။
ပြီးတော့ဘာစလုပ်လို့ လုပ်ရမှန်းမသိလို့ ဆက်တီပေါ်မှာထိုင်နေတဲ့ကျွန်တော့်ဘေးနားမှာစွေ့ကနဲဝင်ထိုင်လိုက်ပါတယ်။တကယ့်
တကယ်တမ်း နဖူးတွေ့ဒူးတွေ့ကြတော့ အတွေ့အကြုံကစကားပြောပါပြီ။ပြေးပဲဖက်ရမလား တက်ပဲခွရတော့မလား ဘာဆိုဘာမှ
မလုပ်တတ်တော့တဲ့ ကျွန်တော့်ကို ဒေါ်မမလေးကအလိုက်သိစွာလမ်းကြောင်းပြပေးနိုင်လို့သာတော်ပါတော့တယ်။ရှင်အရင်စမှ…
ဆိုရင်တော့ ဒီညဒီလိုပဲခုံပေါ်မှာထိုင်နေရတော့မှာ အသေအချာပဲ။
“ အိမ်ပြန်နောက်ကျလို့ရရဲ့လား …မောင်ဇော်။ ”
“ ဟုတ်..ဟုတ် ရတယ် ဖုန်းဆက်ထားပြီးပြီ။ ”
“ ဟုတ်လား…ဒါဆိုအေးအေးဆေးဆေးပေါ့နော်။ ”
ခေါင်းညိတ်ပြီးဖြေလိုက်တဲ့ ကျွန်တော်နဲ့ ပေါင်သားအချင်းချင်းထိကပ်သွားအောင် ဒေါ်မမလေးကတိုးထိုင်လိုက်ပါတယ်။ပြီးတော့

လက်တဘက်က ကျွန်တော့်ပခုံးကိုကျော်ပြီးဖက်ကာ ကျွန်တော့်ခန္ဓာကိုယ်အထက်ပိုင်းတခုလုံးကို သူ့ရင်ခွင်ထဲကိုဆွဲချလိုက်တယ်။
အလိုက်သင့်ကျသွားတဲ့ကျွန်တော့်မျက်နှာကတော့ဒေါ်မမလေးရဲ့ နို့အုံသားကိုပါးနဲ့ကပ်ပြီးသားဖြစ်နေပါပြီ။နူးညံ့လွန်းတဲ့အတွေ့အထိ
ကြောင့် အောက်မှာဘော်လီတောင်ဝတ်မထားတာကို သိလိုက်တော့ ကျွန်တော့်ပါးနဲ့ အဲဒီရင်သားအိအိကိုလိုက်ပွတ်တော့တာပါပဲ။
ဒေါ်မမလေးကလဲပါးနဲ့ကပ်ပြီးနို့အုံကိုပွတ်နေတဲ့ ကျွန်တော့်ခေါင်းကဆံပင်တွေကို လက်ချောင်းတွေနဲ့ထိုးဖွကစားကာငြိမ်နေပါတယ်။
ပါးပြင်ကို တချက်တချက်လာလာထောက်တဲ့ မာတောင်တောင်နို့သီးခေါင်းလေးကိုသွားနဲ့သာသာလေး
“ ဟေ့…မကိုက်နဲ့လေကွာ..ပြတ်သွားရင်ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။ ”
ဘေးတစောင်းကြီးမှီထားတဲ့ကျွန်တော့်ကိုခဏထခိုင်းတယ်။ပြီးတော့ဒေါ်မမလေးကအရင်ဆက်တီပေါ်မှာ
ခြေထောက်နှစ်ချောင်းခုံပေါ်တင်ကာဒူးနှစ်ဘက်ကိုကားကားလေးထောင်ပြီးထိုင်တယ်။ဂါဝန်အောက်နားစက
လွတ်သွားတာမို့ဒေါ်မမလေးရဲ့ ဒူးအထက်နားကလောက်ကနေတင်ပါးရင်းထိဆင်းသွားတဲ့ပေါင်လုံးကြီးတွေကို
မြင်ရတဲ့အခါမှာတော့ကျွန်တော်ကတုန်ကရင်ကြီးဖြစ်ကာပုဆိုးထဲကပစ္စည်းကလဲ ချက်ချင်းသိသိသာသာ
သွေးတွေတိုးလာပါတော့တယ်။ကျွန်တော့်လက်ကိုဆွဲပြီး အဲဒီဒူးနှစ်လုံးကြားမှာနောက်ပြန်ဝင်ထိုင်ခိုင်းကာ
အနောက်ကနေဖက်ထားပြီးသူ့ရင်ဘတ်ထဲကို ဆွဲသွင်းလိုက်ပြန်တယ်။အဲဒီတော့ဘေးကထောင်နေတဲ့ဒူးနှစ်
ဘက်ကဂါဝန်စတွေကအလိုလိုလျောဆင်းသွားပြီး ပေါင်ရင်းမှာသွားစုနေပါတယ်။အသားသိပ်မဖြူပေမယ့်
ပေါင်သားကြီးနှစ်လုံးကတော့မီးရောင်အောက်မှာဖွေးဖွေးတုတ်တုတ်ကြီးကိုပေါ်လာပါတယ်။ကျွန်တော့်လက်နှစ်
ဘက်ကို ဒူးထိပ်မှာအသာတင်ပြီးမှဒေါ်မမလေးရဲ့ပေါင်သားတုတ်တုတ်တွေကို မရဲတရဲကိုင်တွယ်ကြည့်ပါတယ်။
“ ဟွန်း..ကျောင်းကပြန်လာတုန်းက သူများကို တလမ်းလုံးအနောက်ကလုပ်လာတာ..။
“ ပြစမ်းပါဦး…ဆရာမဖင်ကိုတောင်ထိုးချင်နေတဲ့ဟာလေးကို…။ ”
ဒီအဆင့်ထိရောက်နေတာတောင်ကျွန်တော်ပြောမထွက်တဲ့စကားမျိုးတွေကိုဒေါ်မမလေးကပြောရဲနေတာ
အိမ်ထောင်သည်မို့လားတော့မသိဘူး။သူတစ်တစ်ခွခွကြီးတွေပြောလိုက်တိုင်းကြားရတဲ့ကျွန်တောရင်တွေပိုခုန်တာ
တော့အမှန်ပဲ။ပြောရင်းကခပ်လျော့လျော့ကျွန်တော့်ခါးပုံစကိုဖြေချလိုက်ကာအတွင်းခံဘောင်းဘီထဲကရုန်းကြွနေတဲ့
လီးကိုအသာလေးဆွဲထုတ်ပါတယ်။ဘောင်းဘီထဲကထွက်လာရလို့အားရဝမ်းသာတောင်မတ်နေတဲ့လီးတံကို
ဖြေးဖြေးချင်း အပေါ်အောက်ကစားပေးပါတော့တယ်။ကျွန်တော့်ဖင်တွေခုံပေါ်ကနေကြွကြွ တက်သွားတဲ့အထိ
အရသာတွေ့အောင်စပြီးထုပေးနေတဲ့ ဒေါ်မမလေးရဲ့ပေါင်တွေကိုပွတ်နေတဲ့လက်တွေကလဲတဖြည်းဖြည်းပေါင်ခွ
ကြားဆီရောက်အောင်တိုးနေပါပြီ။ပေါင်ရင်းနားရောက်လာလေလေ အတွေ့အထိကပိုပြီးနူးညံ့လာလေလေပါပဲ။
“ မမ…အဖုတ်ကြီးလဲ ယားနေပါပြီ ကလေးရယ်…။ ”
“ အင်းလေကွာ….လိုးပဲလိုးတော့မယ်…ဆရာမလို့ခေါ်တုန်းလား။ ”
သူ့ကိုယ်သူမမလို့ပြောလာတဲ့ ဒေါ်မမလေးရဲ့ လက်ထဲမှာကျွန်တော့်လီးတင်မကဘူးအောက်ကဥတွေပါ
အရသာတွေ့နေပါပြီ။ဥတွေကိုခပ်ဖွဖွနယ်ရင်းလီးကိုတံတွေးတွေရွှဲနေအောင်ဆွတ်ကာအထုခံနေရတာရော
ံဒေါ်မမလေးရဲ့ပေါင်သားတွေကိုပွတ်နေရတာရောတစ်တစ်ခွခွကြီးတွေကြားနေရတာရောကြောင့်ကျွန်တော့်စိတ်
တွေအရမ်းကိုပြင်းထန်လာပါတယ်။တဝက်တပျက်ပဲချွတ်ထားတဲ့ပုဆိုးကို ကန်ထုတ်လိုက်ပြီး ဒေါ်မမလေးကိုမှီထားရာ
ကနေထကာအပေါ်ကအကျီ င်္ကိုပါချွတ်ချလိုက်တော့ပါတယ်။
လီးတန်းလန်းကြီးနဲ့ ကိုယ်လုံးတီးဖြစ်နေတဲ့ ကျွန်တော့်ကိုကြည့်ပြိး တခစ်ခစ်ရယ်နေတဲ့ ဒေါ်မမလေးကို
လက်မောင်းရင်းနှစ်ဘက်ကနေဆွဲမပြီးထခိုင်းလိုက်ပါတယ်။
ကျွန်တော့်ရဲ့ အပြုအမူကို ဒေါ်မမလေးအံ့သြလို့ မဆုံးသေးခင်မှာ သူ့ရဲ့ ပါးနှစ်ဘက်ကိုဆွဲပြီး ထူအမ်းနေ
တဲ့ နှုတ်ခမ်းသားတွေကို စုပ်နမ်းလိုက်ပါတော့တယ်။ကျွန်တော့်လည်ပင်းကို ပြန်လည်သိုင်းဖက်ကာ အလိုက်
သင့်နှုတ်ခမ်းချင်းတေ့စုပ်ပေးလာတဲ့ ဒေါ်မမလေးရဲ့ ဂါဝန်ကြီးက ကျွန်တော်တို့ကြားမှာ အတားအဆီးဖြစ်နေ
တာကို စိတ်မရှည်တော့ပါဘူး။ကျွန်တော်လိုးရတော့မယ့် ဒေါ်မမလေးရဲ့ စောက်ဖုတ်ကြီးကိုလဲ အခုထိမမြင်ရ
သေးတာ မကျေနပ်ဘူး။ဒေါ်မမလေးကတော့ ကျွန်တော့်လီးကိုပယ်ပယ်နယ်နယ် ကိုင်နေခဲ့သလောက် ကျွန်
တော်ကျတော့ သူ့စောက်ဖုတ်ကို မြင်တောင်မမြင်ရသေးဘူးလေ။နှုတ်ခမ်းချင်းစုပ်နေရင်းက ကျွန်တော့်လက်
နှစ်ယောက်သားပူးကပ်နေတာကို ခွာလိုက်ပြီးတော့ ဒေါ်မမလေးလက်နှစ်ဘက်ကို မြှောက်ထားပေးပါတယ်။
ဂါဝန်အောက်နားစတွေကိုလိပ်ယူပြီး ဆွဲတင်လာကာ ခေါင်းပေါ်ကနေမပြီးချွတ်ပြီးတဲ့ အခါမှာတော့ ကျွန်တော်
ရော ဒေါ်မမလေးပါ မိမွေးတိုင်း ဖမွေးတိုင်း ကိုယ်လုံးတီးတွေဖြစ်သွားပါပြီ။ကျွန်တော်သိပ်မြင်နေချင်တဲ့ စောက်ဖုတ်
ကြီးကို သေသေချာချာမတွေ့ရသေးပေမယ့် ဆီးစပ်မှာအုံခဲနေတဲ့ စောက်မွှေးမဲမဲတွေကိုမြင်တာနဲ့တင် လီးတံက
တင်းသထက်တင်းလာပါတယ်။ဒေါ်မမလေးက သူ့တကိုယ်လုံးကို အငမ်းမရကြည့်နေတဲ့ ကျွန်တော့်ရင်ခွင်ထဲကို
ပြန်ပြီးဝင်လာကာ အနမ်းတွေပေးပြန်ပါတယ်။ဘာအတားအဆီးမှ မရှိတော့ပဲ အရေပြားချင်းထိကပ်ပွတ်သပ်ရတဲ့
အဝတ်အစားကင်းမဲ့နေပြီဖြစ်တဲ့ ဒေါ်မမလေးကိုဖက်ထားရင်းက ကျွန်တော့်လက်ကိုသူ့ပေါင်ခွကြားထဲကိုထိုးထည့်
လိုက်တော့ အသာလေးပေါင်တွေကိုဟပေးပါတယ်။မို့မို့ဖောင်းဖောင်းနဲ့ နူးညံ့လွန်းလှတဲ့ အသားစိုင်တခုကို လက်ထဲ
“လီးကြီးနဲ့လိုးရင် ပိုတောင်ကောင်းဦးမှာ…ဟ ဟင် ဒီ ဒီလိုလေ…။ ”
ကျွန်တော့်လီးကို ကိုင်ကာပေါင်ကိုကားလိုက်ပြီး ဒစ်နဲ့ပေါင်ခွကြားကို တရကြမ်းဆွဲတိုက်လိုက်တော့ ကျွန်တော်အသည်း
ခိုက်လောက်အောင်ကောင်းသွားပါသည်။စနက်တံကို မီးရှို့လိုက်သလိုဖြစ်သွားတာမို့ ဒေါ်မမလေးရဲ့ကိုယ်လုံးကို ကြမ်းပြင်
ပေါ်ပက်လက်ဆွဲလှဲချလိုက်ကာ ခြေထောက်နှစ်ချောင်းကြားထဲကို ဝင်ထိုင်လိုက်တယ်။အခုမှပဲ အမွှေးအုံကြားထဲက
မို့ဖောင်းနေတဲ့ စောက်ဖုတ်ကြီးကိုအသက်ရှူမေ့လောက်အောင် မြင်ရပါတော့တယ်။တကယ်ကိုကြည့်လို့မဝပါဘူး။အရည်
ကြည်လေးတွေစီးယိုပေကျံနေတဲ့ နှုတ်ခမ်းသားလေးတွေကိုလက်ညှိုးနဲ့ ဖွဖွလေးပွတ်လိုက်လက်ဝါးကြီးနဲ့ အတင်းဆုပ်လိုက်
လုပ်နေတဲ့ ကျွန်တော့်ကို ဒေါ်မမလေးပြုံးပြီးကြည့်နေပါတယ်။
“အင်း အ လိုးလေကွာ လိုးတော့ မမစောက်ပတ်ကလဲ အရမ်းအလိုးခံချင်နေပြီ။ ”
ခြေထောက်နှစ်ချောင်းကိုမိုးပေါ်ထောင်ကားလိုက်ကာ စောက်ဖုတ်ကိုလက်ဝါးနဲ့ပွတ်ရိုက်ပြပြီး အလိုးခံချင်နေပါတယ်ဆိုတဲ့
ပုံစံလုပ်ပြပါတယ်။ကျွန်တော်ရှေ့ကိုနဲနဲတိုးလိုက်ကာလီးတံကို အချောင်းလိုက်စောက်ဖုတ်ကြီးပေါ်တင်လိုက်ပါတယ်။ပြီးတော့
အကွဲကြောင်းအလယ်လောက်မှာလီးကိုတေ့ပြီးဖိထိုးချလိုက်တယ်။တောင့်တင်းနေတဲ့လီးတံက ဒစ်မြုပ်ရုံလောက်ပဲဝင်တယ်။
အပေါက်နဲ့လွဲနေတဲ့လီးကို ဒေါ်မမလေးကကိုင်ပြီးအပေါက်တည့်ပေးတော့မှကျွန်တော်ဖိထိုးလိုက်တဲ့အချိန်မှာ ပူနွေးစိုရွဲနေ
တဲ့ စောက်ဖုတ်ကြီးထဲကို အိကနဲ တိုးဝင်သွားပါတော့တယ်။ဒစ်ဖျားကနေ အရင်းထိအောင် ပူနွေးတဲ့တွင်းလေးထဲစိမ်လိုက်ရ
သလိုလို ဖြစ်သွားချိန်မှာ ရင်ဘတ်ထဲမှာလဲဟာကနဲဖြစ်သွားပါတယ်။
“အား…ဟ…ကလေး..ကလေး..လီးကြီး မမ အဖုတ်ထဲဝင်သွားပြီ။ ”
“အီး အင်း လိုး လိုး…ဆောင့်ပေး…ကြမ်းကြမ်းလေးဆောင့်ပေးပါ….မမ..ယားလွန်းလို့…။ ”
လီးတချောင်းလုံးဝင်နေတာတောင်အောက်ကနေကော့ပြီး ပြန်ပြန်ဆောင့်နေတဲ့ ဒေါ်မမလေးရဲ့ နို့နှစ်လုံးကိုလှမ်းကိုင်
ပြီး ဒူးတွေပွန်းလာတဲ့အထိဆက်တိုက်ဆောင့်လိုးရင်း စောက်ဖုတ်ကြီးထဲကိုလီးတံဝင်တာထွက်တာကိုပါအရသာခံကြည့်
မိပါတယ်။ဂွင်းထုတဲ့အရသာနဲ့ အခုလိုလိုးရတာနဲ့ဘာမှကိုမဆိုင်တာပါ။ဒေါ်မမလေးကလဲခြေထောက်နှစ်ချောင်းကို အစွမ်း
ကုန်ဖြဲကားထားကာကျွန်တော်ဆောင့်သမျှကိုအောက်ကနေအော်ပြီးခံနေပါတယ်။တရိပ်ရိပ်တက်လာတဲ့ကာမအရှိန်နဲ့အတူ
ကျွန်တော့်ရဲ့လှှုပ်ရှားမှုကလဲ ပိုပြီးတော့ မြန်လာပါတယ်။လီးကို ဆွဲမထုတ်ပဲ ဆောင့်ကြောင့်ပြောင်းထိုင်ကာ ဒေါ်မမလေးရဲ့
ခါးကို လက်နှစ်ဘက်နဲ့ကိုင်ပြီး အားရပါးရအရှိန်ပါပါဆောင့်တော့လီးကအထဲကိုပိုဝင်သွားတယ်ထင်တယ်ဒေါ်မမလေးမျက်နှာ
“ အမလေး…အား …ကောင်းလိုက်တာ….ဆောင့် ဆောင့် ။ ”
“ အ လီးကြီးဆုံးအောင်ဆောင့်ပေးနော်….အား ကောင်းလိုက်တာ…။ ”
အော်တာသိပ်အကျယ်ကြိးမဟုတ်ပေမယ့်တဘက်ခန်းတွေ ကြားမှာကိုကျွန်တော်ကစိုးရိမ်နေမိပါသေးတယ်။ဒေါ်မမလေး

ကတော့ မျက်လုံးစုံမှိတ်ကာ ကျွန်တော်ဆောင့်ပေးသမျှကို အပြည့်အဝဖီလင်ယူနေပါတယ်။နို့ကြီးနှစ်လုံးကိုလဲသူ့ဘာသာ
ပွတ်ကာ ကစားနေတာကလဲကျွန်တော့်ကိုပြီးသွေးကြွအောင်လုပ်ပြနေသလိုပါပဲ။ဖင်ကြီးနှစ်လုံးကိုလဲကော့လိုက်ပြန်ချလိုက်
နဲ့ စောက်ဖုတ်ထဲမှာလီးတံကိုရမ်းခါနေအောင်အောက်ကနေကစားပေးပါတယ်။အဲဒီပုံစံနဲ့ ပဲ အားရပါးရဆောင့်လိုး
ရင်းလီးထိပ်မှာကျင်ကနဲဖြစ်ကာ တကိုယ်လုံးကြောတွေပြတ်ကျသွားသလိုခံစားလိုက်ရတော့မှ ကျွန်တော်ပြီးသွားပြီဆိုတာ
သိလိုက်ပါတယ်။ပြီးမှာမသိလောက်အောင်ကျွန်တော်လဲကောင်းနေခဲ့ပါတယ်။သုတ်ရည်တွေကိုဒေါ်မမလေးရဲ့စောက်ဖုတ်
ကြီးထဲမှာပဲ ပန်းထုတ်လိုက်ပါတယ်။ပြီးတော့ဘယ်လိုမှတောင့်မထားနိုင်တော့ပဲဒေါ်မမလေးရဲ့ ရင်ဘတ်ပေါ်ကိုမှောက်ချပြီး
မျက်လုံးတွေမှိတ်ထားလိုက်ပါတော့တယ်။ #ပြီးပါပြီ

®Power By BNCHANNEL Appyar Society Re presentation Broadcaster

VIP Member ဝင်လိုပါကနှိပ်ရန်

Pages: 12

မောင်ဇော်ချစ်သောဆရာမ✅

အပြာစာအုပ်/ Apyyar Book / Blue Book

မောင်ဇော်ချစ်သောဆရာမ (အပိုင်း ၁)

ကျွန်တော့်မျက်နှာတခုလုံး ရေနွေးပူနဲ့ အပက်ခံလိုက်ရသလို ထူပူသွားပါသည်။သွားပြီ…သွားပြီ၊ ဘာလုပ်လို့ လုပ်ရမှန်းမသိတော့တာနဲ့ ခေါင်းကြီးကိုသာ ငုံ့ထားလိုက်ရပါတော့တယ်။ ဘေးနားက ကုလားမြင့်အောင် ကလွဲပြီး အတန်းထဲကလူတွေ ဘယ်သူမှတော့ သိလိုက်ပုံမပေါ်ဘူး။ အားလုံးက ထမင်းစားချိန်ဆိုတော့ သာသူရှုပ်နေကြတာလေ။ ကျွန်တော်နဲ့ မြင့်အောင်သာ ညနေ ကျောင်းဆင်းချိန် အမှီပြန်ပေးရမှာမို့ ဒီစာအုပ်ကို သဲကြီးမဲကြီး ကုန်းဖတ်နေကြတာ။ ဘာ စာအုပ်ရမှာလဲဗျ… ..ကျွန်တော်တို့လို သွေးကြွခါစကောင်တွေရဲ့ အသည်းစွဲ မြန်မာအော (xxx blue) စာအုပ်ပေါ့။

အခုမှ စဖတ်လို့ သုံးလေးမျက်နှာပဲ ရှိသေးတယ်။ ဖျတ်ခနဲ လက်ထဲက ဆွဲလုခံလိုက်ရလို့ဘယ်ကောင်လဲဟ ဆိုပြီး ကောမလို့ မော့ကြည့်လိုက်တော့မှ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ၉တန်း ( D )အတန်းပိုင်ဆိုလဲဟုတ် ၊ကျူရှင်ဆရာမဆိုလဲ ဟုတ်တဲ့ဆရာမ ဒေါ်မမလေး ဖြစ်နေတယ်။ သေပြီပေါ့ဗျာ…ကျွန်တော်တို့နှစ်ကောင် ဘာပြောလို့ပြောရမှန်းကို မသိတော့ဘူး။လက်ထဲက ခိုးဖတ်နေတဲ့ အောစာအုပ်ကို ဆရာမ မိသွားပြီဆိုတဲ့ အသိက တက်ခါစဖီလင်လေးတွေတောင် ပျောက်ကုန်တယ်။တော်သေးတယ်ဗျာ…ဆရာမက စာအုပ်ကို သိမ်းပြီးဘာမှ မပြောပဲထွက်သွားလို့။

ဒါပေမယ့် တချိန်လုံး စိတ်ထဲမှာ ဒီစာအုပ်ကိစ္စကို ဆရာမဘယ်လို အရေးယူအပြစ်ပေးမလ ဲဆိုတာကိုပဲ တွေးပူနေမိတော့ တာပါပဲ။ ကံဆိုးစွာနဲ့ပဲ ညနေပိုင်း နံပါတ်-၆ စာသင်ချိန်ဟာ ဒေါ်မမလေးရဲ့ အင်္ဂလိပ်စာအချိန် ဖြစ်နေပါတယ်။ အရင်တုန်းကဆိုရင်တော့ ဒေါ်မမလေးရဲ့ အချိန်တွေကို အားရဝမ်းသာစောင့်နေလေ့ရှိပါတယ်။စာအသင်ကောင်းလို့ မဟုတ်ပါဘူးဗျာ..

အခုမှ နှာသွေးကြွစ ကျွန်တော်တို့ အတွက် ဆရာမရဲ့ အပြကောင်းလွန်းလို့ပါ။ ကျောက်သင်ပုန်းပေါ်မှာ အတန်းထဲဘက်ကို ကျောပေးပြီး စာရေးနေပြီဆိုရင် တဆတ်ဆတ်တုန်နေတဲ့ ဆရာမရဲ့ တင်သားကြီး နှစ်ဘက်ကို အားရပါးရ ကြည့်ရလို့လေ။
အတန်းထဲက အပျိူဖြစ်ခါစ ကောင်မတွေရဲ့ ဖင်တွေနဲ့ တခြားစီပေါ့ဗျာ။ ဒီကောင်မတွေက ဒါတောင်ပဲကပေးချင်သေးတယ်။ သူတို့ဖင်နံပြားတွေနဲ့များ….ကိုယ်တုံးလုံးချွတ်ပြရင်တောင် လီးတောင်ပါ့မလား မသိဘူး။ ဆရာမ ရဲ့ဂျောကြီးကတော့ရှယ်ပေါ့ဗျာ။ ပြည့်ကားတင်းထွား အသည်းယားစရာကြီးပေါ့။ အခုတော့အဲဒီတင်ကားကားကြီးကိုခိုးတောင်မကြည့်ရဲ လောက်အောင်စိတ်တွေမလုံမလဲ ဖြစ်နေရပါတယ်။ဒီကြားထဲ ကုလားမြင့်အောင်က လေသံတိုးတိုးနဲ့၊
“ ဟေ့ကောင် မောင်ဇော်၊ ဘယ်လိုလုပ်မလဲ …ဆရာမက ဘာမှလဲ မပြောသေးဘူးကွ။ ”
“ အေး ငါလဲ အဲဒါပဲတွေးနေတာကွ…စောက်ပြဿနာပဲ။ ”
“ သိဘူးကွာ ညစ်တယ်။ ”
“ဟိုနှစ်ကောင် ဘာမရှင်းလို့လဲ….ဆရာမကိုမေးလေ။ ”
ကျွန်တော်တို့ နှစ်ကောင် ဘာမှဆက်မပြောတော့ပဲ ကျောက်သင်ပုန်းပေါ်က စာတွေကိုသာ အသိလက်လွတ် ကူးရေးနေလိုက် ပါတော့တယ်။ ဆရာမကစာသင်ချိန် ပြီးတော့အခန်းထဲက မထွက်ခင်ကျွန်တော့်ကို လှမ်းခေါ်ပါတယ်။ရင်တထိတ ်ထိတ် နဲ့ ဆရာမ အနားရောက်သွားတော့မှ ဆရာမက ခပ်တိုးတိုးနဲ့၊
“ မောင်ဇော်….ညနေကျရင် ဆရာမကိုစောင့်ပါ။အမှတ်ခြစ်စရာတွေ အိမ်ကိုပြန်သယ်ရမှာ နဲနဲလေးနေလို့။ ”
“ သြော်…ဟုတ်ကဲ့ ဟုတ်ကဲ့ ဆရာမ။ ”
“ အေးအေး စိတ်တွေနော် စိတ်တွေ….ဟင်းဟင်း။ ”
ဟူး …. လေပူတွေ မှုတ်ပြီး သက်ပြင်းချ လိုက်ရပါသည်။ ဆရာကြီး ရုံးခန်းလိုက်ခဲ့လို့များ ပြောပြီလား ဆိုပြီးလန့်သွားတာပဲ။ တော်သေးတာပေါ့ ….ကျောင်းဆင်းရင် ဆရာမအိမ်ကို ကျူရှင်လိုက်သင်ရတာလေ။ ခါတိုင်းလိုသူငယ်ချင်းတွေနဲ့ အရင်မပြန်နှင့်ပဲ ဆရာမကို စောင့်ပြီး စာအုပ်တွေ ကူသယ်ပေးဖို့ ပဲပြောတာ။ အင်း အခြေအနေကတော့ ထင်သလောက် မဆိုးနိုင်ဘူး ထင်ရတာပဲ။
ညနေကျောင်းဆင်းတော့ သူငယ်ချင်းတွေနဲ့ အတူမလိုက်သွားတော့ပဲ ကျောင်းရှေ့အုတ်ခုံမှာထိုင်ပြီး ဆရာမကိုစောင့်နေလိုက်ပါတယ်။
ခဏနေတော့ လက်ဆွဲခြင်းတဖက် အမှတ်ခြစ်စရာစာအုပ်တွေထည့်ထားတဲ့ ကြွပ်ကြွပ်အိတ်တဖက်နဲ့ ဆရာမထွက်လာပါတယ်။
“ ပေး ပေး ဆရာမ…ကျွန်တော်ဒါကြီးသယ်ခဲ့မယ်။ ”
“ အေးအေး…မောင်ဇော် နဲနဲတော့လေးတယ်နော်။လာလာ နောက်ကျနေမယ်…သွားရအောင်။ ”
ပြောရင်းနဲ့ ရှေကအရင်ထွက်သွားတဲ့ ဆရာမနောက်ကို စာအုပ်ထုပ်ကြီးဆွဲပြီး အပြေးလိုက်ရပါတယ်။ရှေ့နောက်၂ပေလောက်ပဲကွာပြီး
လျှောက်နေတာမို့ ခပ်သုတ်သုတ်လျှောက်နေတဲ့ ဆရာမရဲ့ ခြေလှမ်းတိုင်းမှာ စည်းချက်ညီညီ လိုက်ပြီးခါရမ်းနေတဲ့ တင်ပါးကြီးနှစ်လုံးကို
မစားရဝခမန်း ကြည့်နေရပါတယ်။ကျောင်းစိမ်းထမီအောက်က ကော့ပြန်တက်နေတဲ့ ဖင်ကြီးနှစ်လုံးနိမ်းတုံမြင့်တုံ တုန်ခါနေတာကိုကြည့်ရင်း
စိတ်ကူးနဲ့ အကိုင်ခံရတိုင်းသာ ပဲ့ပဲ့သွားမယ်ဆိုရင် အခုလောက်ဆို ဆရာမမှာ ထိုင်ဖို့တောင်တင်ပါးရှိမှာမဟုတ်တော့ဘူးလို့ တွေးမိပါတယ်။
ကျွန်တော်တို့လို နှာထစ ကောင်တွေ ဂွင်းလေးများ စိမ်ပြေနပြေတိုက်တတ်လာပြီဆိုရင်…အတွေးထဲမှာ ကိုယ်ဘာသာဇာတ်လမ်းလေးတွေ
တွေးယူပြီး ဂွင်းထုကြတာ မဟုတ်လား။ဖာလဲသွားမချရဲ..အောကားကလဲ ဆန္ဒရှိတိုင်း ကြည့်ဖို့ကမလွယ်ဆိုတော့ ကိုယ့်မျက်စိထဲစွဲနေတဲ့
စော်ကို အာရုံထဲမှာ ခေါ်ပြီး စိတ်ကူးနဲ့လိုးတတ်ကြတာလေ။ကျွန်တော်တို့ အရွယ်အများစုကတော့ ကိုယ်နဲ့နီးစပ်ရာ နေ့စဉ်ထိတွေ့ဆက်ဆံ
နေရတဲ့ ဆန့်ကျင်ဘက်လိင်တွေထဲကမှ ကိုယ်သဘောကျရာ မိန်းမတယောက်ယောက်ကို မှန်းပြီးဂွင်းထုအာသာဖြေလေ့ရှိတဲ့ အတိုင်း
ကျွန်တော်လဲ ညတိုင်း ဆရာမကို စိတ်ကူးနဲ့ ကိုယ်တုံးလုံးချွတ်ပြီး ဂွင်းထုနေကြမို့ပါ။ဆရာမက ကျွန်တော့်ရဲ့ ဂွင်းမော်ဒယ် ပေါ့ဗျာ။
“ ဟိုကောင်လေး…ဘာတွေတွေးနေတာလဲ။ဟိုမှာ ကားလာပြီ…မြန်မြန်။ ”
“အာ ဟုတ်ဟုတ်။ ”
တွေးရင်းနဲ့ လျှောက်လာလိုက်တာ ကားမှတ်တိုင်ကို ဘယ်လိုရောက်နေမှန်းတောင် မသိဘူး။ဘာတွေတွေးနေတာလဲတဲ့…ဆရာမက။
ဝေါကနဲ ထိုးရပ်လိုက်တဲ့ ဟိုင်းလပ်ကားနောက်ခန်းကို ဆရာမနဲ့ ကျွန်တော် အပြေးကလေးတက်လိုက်ပါတယ်။လူတောင်နေရာမရသေး
ခင် ကားကအုန်းကနဲဆောင့်ထွက်လိုက်တော့မှ စောက်ကျိုးနဲ အနေအထားနဲ့ ဆရာမနဲ့ ကျွန်တော် ဒီကားပေါ်ပါလာတာသိလိုက်ရပါတယ်။
ထိုင်ခုံနေရာလွတ် မရှိတော့တဲ့ ဟိုင်းလပ်ကားရဲ့ ခြေနင်းခုံပေါ်မှာ ဆရာမကခြေတဘက်ထောက်ပြီး အမိုးကိုင်းက လက်တန်းကို ကိုင်ကာ
ကုန်းကုန်းကွကွ ကြီးဖြစ်နေပါတယ်။ကျွန်တော်ကတော့ အဲဒီကုန်းကုန်းကြီးဖြစ်နေတဲ့ ဆရာမရဲ့ အနောက်တည့်တည့်မှာ လက်တဘက်က
အမိုးကိုင်းကိုဆွဲပြီး ကျန်တဲ့တဘက်က စာအုပ်ထုပ်ကြီးကို ဆွဲထားလျက်ပါလာပါတယ်။
ငြိမ်ငြိမ်လေး ရပ်နေရတာဆို အကြောင်း မဟုတ်ဘူးလေ။ခုဟာက သူ့ထက်ငါ အလုအယက်မောင်းနေတဲ့ လိုင်းကားပေါ်မှာ မဟုတ်လား။
ကားစထွက်လိုက်ပြီ ဆိုရင်ပဲ အကြောင်းကပေါ်လာပြီလေ။ အရှိန်လေးနဲ့ဝေါကနဲ အထွက်မှာ ကျွန်တော့်ကိုယ်လုံးကနောက်ကို တချက်ယိုင်သွားပြီး မရှေ့ကိုအုန်း ကနဲပြေးဆောင့်တော့တာပဲ။ ရှေ့မှာရှိနေတာက အုတ်နံရံကြီးဆိုလဲ အကြောင်းမရှိသေးဘူး။ မသကာ နဲနဲပါးပါး နာယုံပဲ။ ခုဟာက ရှေ့မှာရှိနေတာက ဆရာမရဲ့ ဖင်ကြီးလေ… အဲဒီဖင်ကားကားကြီးကိုပြေးဆောင့်မိမှတော့ အကြောင်းရှိပြီပေါ့။
ဘာမှ လုပ်လို့မရတဲ့ အခြေအနေမှာ ကျွန်တော်လဲ ဘာမှမလုပ်ပဲ နေနေရပါတယ်။ ဒါပေမယ့် ကျွန်တော့်ပုဆိုးထဲကအကောင်ကတော့ ငြိမ်ငြိမ်မနေဘူး။ အတွင်းခံဘောင်းဘီထဲမှာ ချက်ချင်းပဲ ရုန်းကန်ကြီးထွား လာပါတယ်။ အဲဒီထက်ပိုပြီး အခြေအနေမဆိုးလာအောင် ်သတိထားပြီးနေပေမယ့် မောင်းချင်သလို မောင်းနေတဲ့ လိုင်းကားပေါ်မှာ ကျွန်တော်လီးက ရှေ့က ကုန်းနေတဲ့ ဆရာမဖင်ကားကားကြီးကို ပြေးဆောင့်လိုက်၊ဆရာမဖင်ကြီးက ကျွန်တော့်လီးဆီပြေးဝင်လာလိုက်နဲ့ လီးနဲ့ဖင် စိန်ပြေးတမ်းကစားနေရပါတယ်။ ကားပေါ်ကလူတွေကလဲ ဂိတ်ဆုံးထိများစီးဖို့ ဆုံးဖြတ်ထားကြလားမသိဘူး တယောက်မှ တုတ်တုတ်မလှုပ်ဘူး။ တယောက်ယောက် ဆင်းသွားလို့ ဆရာမထိုင်ဖို့နေရာ ရသွားရင် ဒီအနေအထားက လွတ်လမ်းမြင်သေးတယ်။ ခုတော့ အဲဒီဖင်ကြီးကို မတော်တဆဆောင့်မိနေရာကနေ အရသာတွေ့ပြီး တမင်တကာကို ပြေးပြေးဆောင့်ချင်နေမိပါပြီ။
လူပျိုဖြစ်ပြီးနှာသာထလာခဲ့တာ…မိန်းမတွေနဲ့ပိတ်သီးပွတ်သပ ်နေခဲ့ဘူးတာမှမဟုတ်တာ။ ခုလို အရှင်လတ်လတ်ကြီး တောင်နေတဲ့လီးနဲ့
ဆရာမဖင်ကြီးကို မထိတထိဆောင့်နေရတဲ့ အရသာဟာ ကျွန်တော့်အတွက်တော့ မဟာစည်းစိမ်ပါပဲ။ ဖင်သားကြီးတွေကလဲ အိနေတာပဲ။တခါတခါ ပြေးကပ်နေရာကနေ ချက်ချင်းပြန်မကွာသေးပဲ အသားချင်းပွတ်ပြီးဖိဆွဲသလို ဖြစ်ပြီးမှ ပြန်ကွာသွားချိန်မှာတော့ ကျွန်တော့်ရင်ဘတ်ထဲ ဗုံးအလုံးတစ်ရာလောက် စုပြုံပေါက်ကွဲသွားသလား ထင်ရအောင်ကို တုန်ခါကျန်နေခဲ့ရပါတယ်။ ဒီလောက်တင်းမာနေတဲ့ လီးတံမှာတောင် ဆရာမဖင်ကြီးတွေရဲ့ နူးညံ့မှုကို ခံစားနေရရင် ဆရာမကရော သူ့ဖင်ကိုလာလာဆောင့်နေတဲ့ ကျွန်တော့်လီးရဲ့ မာကျောတောင့်တင်းနေမှုကို သိများနေမလား။ ဒါပေမယ့် ဆရာမက ပုံစံမပျက်ဖင်ကုန်းထားလျက်ပဲ ငြိမ်နေတာမို့ ကျွန်တော်လဲ တချက်တချက် မသိမသာ ဆောင့်လိုက် တခါတခါ သိသိသာသာဆောင့်လိုက် လုပ်နေခဲ့ပါတယ်။
ကားစပယ်ယာ ခမျာလဲ တစ်စီးလုံးဖင်သေတွေချည်းပဲပါလာလို့ စိတ်ညစ်နေပုံရပါတယ်။မြေနီကုန်းမှာမီးပွိုင့်မိနေတုန်း ရှေ့မှတ်တိုင်တွေ
အကုန်မေးနေပါတယ်။ဆွဲထားရတဲ့စာအုပ်ထုပ်ကြီးကြောင့်လက်အံသေနေတာကိုတောင် အခုမှသိတယ်..တကယ်တကယ် အာရုံကအဲဒီဖင်ကြီး
ပေါ်မှာပဲရှိနေတာ။စာအုပ်ကိုလက်ပြောင်းပြီးဆွဲလိုက်တုန်း စပယ်ယာကမှတ်တိုင်အမေးမှာ
“ သုခ ပါလား …….. သုခ ။ ”
“ ပါတယ် သုခ။ ”
ဆိုပြီး ဒေါ်မမလေးဖြေလိုက်သံကြားရပါတယ်။ကောင်းရောဗျာ ကျွန်တော်တို့ရှေ့မှာ ဆင်းမယ့်လူကိုမရှိဘူး။မီးပွိုင့်စိမ်းသွားတော့ ကားကဒေါနဲ့
မောနဲ့ဆောင့်အထွက်မှာ ပြည့်ကားတင်းထွားလှတဲ့ ဒေါ်မမလေးရဲ့ ဖင်ကြီးကို အားပါးတရ ဖိဆောင့်ချလိုက်မိပါတယ်။ခါးကိုကော့ပြီး ပိုပိုသာသာ
လေးဆောင့်ထည့်လိုက်တာမို့ ဒေါ်မမလေးရဲ့ကိုယ်လုံးကြီးတောင် ဆတ်ခနဲ ကားထဲကို ပြေးဝင်သွားပါတယ်။လုပ်ချင်တဲ့စိတ်နဲ့ လုပ်လိုက်ပြီးကာ

မှဒီလောက်သိသိသာသာကြီး ဖင်ကိုအဆောင့်ခံလိုက်ရတာကို ရိပ်မိလောက်တယ်လို့လဲ ပြန်တွေးမိကာ ထူပူလာပြန်ပါတယ်။ပြီးတော့
ကိုယ့်ဟာကိုယ်လဲသိတယ်..ပုဆိုးထဲကလီးက တော်ရုံတန်ရုံတင်းနေတာမဟုတ်တော့ဘူးလေ။အရသာထူးတွေတွေ့နေတာမို့ အတွင်းခံ
ဘောင်းဘီထဲကနေ ထိုးထွက်တော့မလောက်ဖြစ်နေပြီ။အဲဒီလောက်တောင့်တင်းနေတဲ့ လီးနဲ့ ဖင်ကိုအထိုးခံနေရတာတောင် တချက်မှပုံစံ
မပျက်ပဲ နေနေတဲ့ ဒေါ်မမလေးကိုလဲ အံ့သြလာပါတယ်။
“ ဖင်ကြီးက အတုကြီးများလား မသိဘူး ”
အဲဒီလိုတွေးမိတာနဲ့အတူမျက်စိကပါ ဒေါ်မမလေးရဲ့ဖင်ကြီးကို ကြည့်လိုက်မိပါတယ်။ဟောဗျာ… ကျောင်းစိမ်းထမီ ဖင်အောက်ဘက်
လောက်မှာ ကျပ်စေ့လောက်ရှိတဲ့ ရေစိုကွက်လေးပါလား။သိလိုက်ပါပြီ..မောင်ဇော်လဲ အဲဒီလောက်မညံ့ပါဘူးလေ။ဒီအခြေဒီအနေ မှာ
ဒီအကွက်က ဘယ်ကအရည်စိုတာလဲဆိုတာ တန်းသိလိုက်ပါပြီ။ဘယ့်နှယ့် နောက်ကနေတရစပ်လီးနဲ့ထိုးနေတာကို ငြိမ်လှချည်
လားလို့ ထင်နေတာ။လတ်စသတ်တော့ ဒေါ်မမလေးတယောက် စောက်ပတ်ထဲက အရည်ကျလောက်အောင် ဖီလင်ယူနေတာကိုး။နို့မို့ဆို
လဲ ဒီထမီပေါ်မှာ စောက်ရည်တွေစိုမှာ မဟုတ်ပါဘူး။သူ့ဟာဟူဖင်ကြားထဲကနေစီးသွားမှာပါ။အခုဟာက ကျွန်တော်ကလီးနဲ့ပြေးပြေးဆောင့်
နေတော့ ထမီစကပါ ဖင်ကြားထဲရောက်ရောက်သွားပြီး စောက်ရည်ကြည်တွေက ထမီပေါ်မှာပါလာစိုနေတော့တာပေါ့။
မှတ်တိုင်မှာကားရပ်လိုက်တာနဲ့ အရင်ဆုံးလွယ်အိတ်ကို ရှေ့ကိုပြောင်းလွယ်လိုက်ရတာပဲ။နို့မို့ဆို လမ်းလျှောက်ရင်ပေါင်ကြားက ကောင်က
ငေါထွက်နေမှာလေ။ကားလမ်းကိုခပ်သွက်သွက်ကူးလိုက်ပြီး ဒေါ်မမလေးနဲ့ မျက်နှာချင်းမဆိုင်ရအောင် ရှေ့ကနေလမ်းထဲကိုအရင်ဝင်လာခဲ့
လိုက်ပါတယ်။ရန်ကုန်ထုံးစံအတိုင်း ရုံးဆင်းကျောင်းဆင်းချိန်မို့ ဒေါ်မမလေးတို့လမ်းထဲမှာ စည်ကားနေပါပြီ။ရှေ့ကနေ ဟိုငေးဒီငေးနဲ့
လျှောက်လာပြီးမှ ဒေါ်မမလေးရဲ့ ထမီပေါ်ကအစိုကွက်ကို သတိရလိုက်ပါတယ်။သူ့ဟာသူတောင်ဖင်မှာကွက်နေတာသိပါ့မလားလို့။ဒီအတိုင်း
ဖင်မှာအကွက်ကြီးနဲ့ တလမ်းလုံးလျှောက်လာရင် မြင်တဲ့လူတွေအကုန်ဟားကြမှာ။
“ ဟာ…ငါပြောလိုက်ရင်လဲ ကားပေါ်မှာဖြစ်ကြတာတွေ အတွက်ရှက်နေရမှာ။ မပြောပဲနေလိုက်တာကောင်းမလား။ ”
ဘာလုပ်ရကောင်းမလဲ တွေးပြီးမှ နောက်ဆုံးပြောလိုက်လို့ ရှက်ရတာက ငါ့ကိုပဲရှက်ရမှာ၊ မပြောပဲထားလိုက်ရင် လမ်းထဲကလူတွေအကုန်ကို
ရှက်ရမှာ ဆိုပြီး ရှေ့ကနေခဏရပ်စောင့်နေလိုက်ပါတယ်။ခေါင်းကြီးငုံ့ပြီး လျှောက်လာနေတဲ့ ဒေါ်မမလေး ကိုသေသေချာချာပဲရပ်ပြီးကြည့်နေ
လိုက်ပါတယ်။အသားအရည်ကတော့ ပုံမှန်ခပ်လတ်လတ်အသားအရည်ပါပဲ၊ ချောသလားဆိုတော့လဲ အဲလိုချောတာမျိုးမဟုတ်ပြန်ပါဘူး။
ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်တောင့်တင်းဖွံ့ထွားတာလေးပဲ ထူးခြားတာပါ။ဒါပေမယ့် ကျွန်တော့်အတွက်လောလောဆယ်မှာ ဒေါ်မမလေးကလွဲပြီး
ဘယ်မိန်းမကမှ မျက်စိထဲမှာကြည့်လို့ကောင်းတာမရှိပါဘူး။
“ ဆ ဆရာ.မ ။ ”
“ ဟို ဟိုလေ။ ”
ဘေးနားက လိုက်လျှောက်ပြီး ခပ်တိုးတိုးလေးပြောမလို့ ပြင်ကာမှ ဒေါ်မမလေးကမျက်နှာချင်းဆိုင်ပြန်အကြည့်မှာ ရင်တွေတုန်ပြီး ဘာပြော
ရမှန်းမသိဖြစ်ကာ ရုတ်တရက် ဆွံ့အသွားရပြန်ပါတယ်။
“ ဟဲ့…ကောင်လေး ပြောလေ ဘာတုန်း။ ”
“ အဲ..ဟိုလေ..ဆရာမ..၊ …ဆရာမ ဖင်…အာ..ဟိုဟို နောက်မှာကွက်နေတယ်။အဲဒါ…. ”
ပြောပြီးတာနဲ့ ကျွန်တော်နောက်လှည့်မကြည့်တော့ပဲ သုတ်ခြေတင်တော့တာပဲ။ဒေါ်မမလေးတို့တိုက်ခန်းအောက်ကို ရောက်တော့ တခြား
ကျူရှင်တူတူတက်တဲ့ သူငယ်ချင်းတွေက လှေကားအုတ်ခုံမှာထိုင်ပြီး အာလူးဖုတ်တဲ့လူဖုတ်၊မုန့်စားတဲ့လူကစားနေကြပြီ။ကျွန်တော်က
စာအုပ်ထုပ်ကြီးဆွဲပြီးရောက်လာတာမြင်တော့ ဝိုင်းအာကြတယ်။
“ ဟေ့ကောင်…မောင်ဇော်သိပ်မဖားနဲ့ကွာ။အဆင့်တစ်လဲမင်းရမှာ မဟုတ်ပါဘူးကွာ။ ”
“ အေးလေ…မောင်ဇော်တို့က သိပ်သိသာနေပြီ။ဆရာမဆီက ဘာစားချင်လို့လဲဟေ့။ ”
“ ငဖားကြီးဟေ့ ဟားဟား ။ ”
ဝိုင်းဟားနေကြတဲ့ အကောင်တွေ ကောင်မတွေကို မျက်လုံးပြူး လျှာထုတ်ပြပြီး ပြန်နောက်လိုက်ပါတယ်။လက်ထဲကစာအုပ်ထုပ်ကြီးကို အုတ်
ခုံပေါ်ဘုန်းကနဲပစ်ချလိုက်ပြီး
“ ဟေ့ကောင်တွေ…တံခါးဖွင့်ထားပြီးပြီလား။ ”
“ အေးအေး .. ဖွင့်ထားပြီးပြီ။ ”
“ပြီးရော ငါဒီအထုပ်ကြီးသွားထားလိုက်ဦးမယ်။ ”
ကျူရှင်ရှိတဲ့ နေ့ဆိုကျွန်တော်တို့ထဲက တယောက်ယောက်ကို ဒေါ်မမလေးက အိမ်သော့ပေးလိုက်လေ့ရှိပါတယ်။ဘာလို့လဲဆိုတော့ကျွန်
တော်တို့ကကျောင်းဆင်းခေါင်းလောင်းထိုးတာနဲ့ တခါတည်းထွက်လာလို့ရကြတာလေ။ဆရာမ ကတော့ ကျောင်းကိစ္စတွေဘာတွေရှိတတ်
တာမို့ နောက်ကျပါတယ်။ကျွန်တော်တို့ကအရင်သွားနှင့်ပြီး လွယ်အိတ်တွေဘာတွေထား အဆာပြေမုန့်တွေဘာတွေစားထားရတာပေါ့။
ဆရာမကကိုယ်ခွဲမရှိဘူးလေ။ဆရာမယောကျ်ားဆိုတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးကိုလဲ ချိတ်ထားတဲ့ဓာတ်ပုံထဲမှာပဲမြင်ဘူးပါတယ်။ရှမ်းပြည်ဘက်မှာတာဝန်
ကျနေတယ်လို့တော့ပြောတာပဲ။ယူနီဖောင်းပေါ်က အပွင့်တွေအခက်တွေတော့ပါတယ်။ဗိုလ်ကြီးလား ဗိုလ်မှူးလားတော့ မခွဲတတ်ဘူး။
ရုပ်ကတော့ အညာသားရုပ်ပဲ။
ကျွန်တော်စာအုပ်ထုပ်ကြီးကိုဧည့်ခန်းထဲမှာထားလိုက်ပြီး ရေချိုးခန်းဘက်ကို လျှောက်လာခဲ့ပါတယ်။တိုက်ခန်းဆိုတော့ အိမ်သာရေချိုးခန်းကတွဲလျက်လေ။ခုတော့ဒေါသတွေပြေပြီး ခပ်ပျော့ပျော့လေးဖြစ်နေတဲ့ကောင်က ဆီးသွားလိုက်တော့ပိုပြီးတောင်ပျော့ကျသွားသလိုပါပဲ။
ကိစ္စပြီးလို့ ရေချိုးခန်းတံခါးကိုဖွင့်မယ်အလုပ်မှာအဝတ်လှမ်းတဲ့ကြိုးတန်းဆီကို မျက်စိကဘာရယ်မဟုတ်ကြည့်မိလိုက်ပါတယ်။အတွင်း
ပစ္စည်းတွေလှမ်းထားတာပါလား။စကဒ်လိုဟာမျိုးတထည်နဲ့ ပန်တီအပြာလေးတထည်ပါ။လျှော်ပြီးလှမ်းထားတာနဲ့တူပါတယ်။
ကျွန်တော့်လက်က အပြာရောင်ပန်တီလေးကို အလိုလိုလှမ်းယူလိုက်မိပါတယ်။လက်ထဲမှာရောက်လာတဲ့ ဒေါ်မမလေးရဲ့ အတွင်းခံ
ဘောင်းဘီအပြာရောင်လေးကို တယုတယကိုင်တွယ်နေရင်းက ကျွန်တော့်စိတ်တွေဘယ်လိုမှထိန်းလို့မရတော့ပါဘူး။စောစောကညှိုးငယ်
နေတဲ့ သကောင့်သားကလဲ အားမာန်အပြည့်နဲ့ချက်ချင်းရုန်းကြွလာပြန်ပါတယ်။
ကျွန်တော်ပုဆိုးကိုကွင်းလုံးချွတ်ပြီး ကြိုးတန်းမှာတင်လိုက်ပါတယ်။လက်ကိုတံတွေးနဲနဲဆွတ်ပြီး တောင့်တင်းနေတဲ့ လီးကိုရှေ့နောက်ဆွဲ
ပြီးဂွင်းထုဖို့ အစပျိုးလိုက်ပါတယ်။တလမ်းလုံးဆောင့်လာရတဲ့ ဒေါ်မမလေးရဲ့ဖင်ကြီးကို ပြန်မြင်ယောင်ရင်း အဲဒီဖင်ကြီးမှာဝတ်တဲ့ဘောင်း
ဘီကို သေသေချာချာဖြန့်လိုက်ကာ ခွကြားနေရာကို ခပ်ဖွဖွနမ်းရှိုက်လိုက်ပါတယ်။
“ ဒီနေရာလေးက စောက်ဖုတ်ကြီးနဲ့ အမြဲကပ်နေမယ့်နေရာပဲ။ ”
ဆပ်ပြာရနံ့သင်းနေတဲ့ ပန်တီခွကြားနေရာကို လျှာနဲ့မထိတထိ လျက်လိုက်တယ်။စိတ်အာရုံထဲမှာတော့ ဒေါ်မမလေးရဲ့ စောက်ဖုတ်ကြီး
ကို လျက်ပေးလိုက်ရသလိုပဲ ခံစားရပါတယ်။အောက်မှာလဲ လက်က အဆက်မပြတ် ရှေ့တိုးနောက်ငင်ဂွင်းတိုက်ပေးနေတာမို့ လီးတံထိပ်
ကဒစ်ကြီးကလဲ ဖူးကားရောင်ရမ်းလို့နေပါပြီ။တသက်လုံးဂွင်းထုခဲ့သမျှ ဒီတခါထုရတာ အရသာအရှိဆုံးပါပဲ။ရေချိုးခန်းနံရံကို မှီကာ
ဒေါ်မမလေးရဲ့ အတွင်းခံပန်တီကို မျက်နှာကမခွာပဲ စိတ်ကူးယဉ်ချင်တိုင်းယဉ်ကာ စိတ်ရှိလက်ရှိထုနေရတာလေ။
“ အ…အ…ရှီး။ ”
“ ဟင်း….အ…အား။ ”
“ကျွိ…..ကျွီ…..ကျွီ။ ”
အသံတခုနဲ့အတူ ညာဘက်က ရေချိုးခန်းတံခါးက ပွင့်သွားကာ တယောက်ယောက်ဝင်လာလိုက်တာကို မျက်စိထောင့်မှာရိပ်ကနဲတွေ့
လိုက်ရချိန်မှာ အရာအားလုံးနောက်ကျသွားပါပြီ။
တံခါးကို သေသေချာချာပိတ်ခဲ့မိရဲ့လား ၊ စေ့ရုံသာစေ့ထားခဲ့မိသလားဆိုတာ ဘယ်လိုမှ မတွေးတတ်တော့ပါဘူး။အင်းလေ
ဒီလိုလုပ်မိလိမ့်မယ်လို့လဲ ကိုယ်တိုင်တွေးမိခဲ့တာမှမဟုတ်တာ။ခြေအနေက ပံ့ပိုးလို့ အခုလိုဖြစ်သွားရတာပါ။ဒေါ်မမလေး
အိမ်ထဲရောက်လာတဲ့ အသံကိုလုံးဝကို မကြားခဲ့ပါဘူး။ကိုယ့်ဟာကိုယ်တိုက်ပွဲ ကပြင်းထန်နေတာကိုး။အခုတော့အောက်
ပိုင်းဗလာကျင်းလျက် သူ့ရဲ့ အတွင်းခံပန်တီလေးကို မျက်နှာမှာအပ်ကာ ဂွင်းထုနေတဲ့ မောင်ဇော်ရဲ့ အဖြစ်ကို ဒေါ်မမလေး
တစ်ယောက် မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ကြုံလိုက်ရပါပြီ။
“ မောင်ဇော်…မင်း ဘာတွေလုပ်နေတာလဲ။ ”
“ အဲဒါ…ဆရာမဘောင်းဘီမဟုတ်လား။ ”
“ အခု ပုဆိုးမြန်မြန်ပြန်ဝတ်စမ်း…အောက်ကဟာကိုလဲကြည့်ဦး။ ”
ဒေါ်မမလေးကသာ ဇယ်ဆက်သလို ပြောနေပေမယ့် ကျွန်တော်ကတော့ တခွန်းမှပြန်မပြောတော့ပါ။ဒီလိုထိတောင် ဖြစ်လာမှ
ရွေးစရာလမ်းမရှိတော့ဘူးလို့ပဲ ခံယူလိုက်ပြီလေ။ရှေ့ဆက်တိုးရုံပဲရှိတော့တာပေါ့။ကျွန်တော့်ပေါင်ခွကြားကထုလက်စမို့ တောင်
မတ်နေတဲ့ လီးကိုကြည့်ကာ ပုဆိုးပြန်ဝတ်ခိုင်းနေတဲ့ ဒေါ်မမလေးရဲ့လက်ဖဝါးနှစ်ဘက်လုံးကို ဖျက်ခနဲဆွဲကာ ကျွန်တော့်လီးတံ
ပေါ်မှာဖိကပ်ထားလိုက်ပါတယ်။ရုတ်တရက်မို့ဒေါ်မမလေးတယောက်ဘာမှမတုန့်ပြန်နိုင်ခင်မှာခန္ဓာကိုယ်နှစ်ခုကိုပိုပြီးနီးကပ်သွား
အောင်တိုးလိုက်တော့ ဒေါ်မမလေးကို ရေချိုးခန်းထောင့်မှာပိတ်ထားလိုက်သလိုပါဖြစ်သွားပါတယ်။လောလောလတ်လတ်
စိတ်တွေထကြွထားကြတဲ့ သူနှစ်ယောက်ရဲ့ အသက်ရှူသံတွေက ရေချိုးခန်းထဲမှာ ပြင်းထန်ဆူညံလာပါတယ်။
“ ဆရာမ…ကျွန်တော်..ကျွန်တော် မရတော့ဘူးဗျာ။ ”
“ကြည့်ပါဦး ဆရာမရယ်။လီးတချောင်းလုံး အရမ်းတောင်နေပြီ။ဆရာမဖင်ကို တလမ်းလုံးဆောင့်လာခဲ့တာလေ အခု
မနေနိုင်တော့ဘူး။အရမ်းလုပ်ချင်နေပြီ။ ”
“ မောင်ဇော် ..မင်း မင်း ပုဆိုးပြန်ဝတ်ပါဆိုနေတာကို…ဒီကလေးနဲ့တော့ ခက်ကုန်ပါပြီ။ ”
ဒေါ်မမလေးတုန်ယင်စွာနဲ့ မောင်ဇော့် ကိုပုဆိုးပြန်ဝတ်ဖို့ပဲ ပြောနေပေမယ့် လက်နှစ်ဘက်ကတော့ မောင်ဇော်ရဲ့လီးတံကို တင်းကျပ်
စွာဆုပ်ညစ်ထားပါတယ်။ဒေါ်မမလေးကဆုပ်ကိုင်ဖြစ်ညှစ်ထားချိန်မှာမောင်ဇော်ရဲ့ ခါးအောက်ပိုင်းက အလိုလိုကော့လိုက်ကုန်းလိုက်
လုပ်ပေးနေမိတာမို့ ဂွင်းထုပေးတာခံနေရသလိုပါပဲ။်စိတ်ရှိလက်ရှိဖြစ်ညှစ်ထားတဲ့ ဒေါ်မမလေးရဲ့လက်ထဲကို လီးတံတချောင်းလုံး
ဝင်လိုက်ထွက်လိုက်လုပ်နေရင်း စိတ်တွေတအားပါလာကာ ဒေါ်မမလေးရဲ့ကိုယ်လုံးပြည့်ပြည့်ကြီးကို ဆွဲဖက်ထားလိုက်ပါတော့တယ်။
ဒေါ်မမလေးရဲ့ လက်နှစ်ဘက်က လီးတံကို ဆုပ်ကိုင်ထားချိန်မှာ ကျွန်တော်ကသိုင်းဖက်လိုက်တာမို့ လက်တွေကို
ရုန်းမရအောင်ချုပ်ပြီးသား ပုံစံဖြစ်သွားပါတယ်။နူးညံ့တဲ့ ဆန့်ကျင်ဘက်လိင်ရဲ့ အတွေ့အထိ နဲ့ ကိုယ်ရနံ့ ကို တခါမှ
ဒီလောက်ရင်းရင်းနှီးနှီး မကြုံခဲ့ဖူးတာကလဲ ကျွန်တော့်ရဲ့ ရမ္မက်ရှိန်ကို တရိပ်ရိပ်တိုးစေပါတယ်။ကျွန်တော့် အထင်တော့ကျွန်တော်ရော ဒေါ်မမလေးပါ နှစ်ယောက်လုံး နတ်ပူးသလို တုန်ခါနေကြတယ်လို့ ခံစားနေရပါတယ်။
“ မလုပ် ပါနဲ့ကွာ …မဖြစ်ပါဘူး။ ”
“ မောင်ဇော်…လွှတ်ပါ ဆရာမကို။ဟိုမှာ…တခြားကလေးတွေ တက်လာတော့မယ်လေ။ ”
ပါးစပ်ကသာ လွှတ်ပါတကဲကဲ လုပ်နေပြီး လက်တွေက လီးတံကိုမလွှတ်တမ်းကိုင်ထားတဲ့ ဒေါ်မမလေးရဲ့ လည်ပင်း
တဝိုက်ကိုခပ်ဖွဖွလိုက်နမ်းနေတုန်းမှာ ဒေါ်မမလေးကစိုးရိမ်စွာပြောလာပါတယ်။ဒေါ်မမလေးရဲ့ကျောပြင်ကို ချုပ်ကိုင်ထားတဲ့
ကျွန်တော့်လက်တွေကအောက်ကို ဖြေးဖြေးချင်း လျော့ချလာပါတယ်။ခါးအထက်ပိုင်းလောက်ဆီကို အရောက်မှာ ဒေါ်မမလေးရဲ့
မျက်နှာကို တချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ခါးအောက်ကနေမို့မောက်ကားထွက်နေတဲ့ ဖင်သားတွေကိုဆတ်ခနဲဆွဲကိုင်ကာဆီးခုံ
ချင်းပူးကပ်သွားအောင်ဆွဲယူလိုက်မိပါတယ်။ဒါပေမယ့် ဒေါ်မမလေးက လီးတံကိုဆုပ်ကိုင်ထားဆဲမို့ ဆီးခုံချင်း မပူးကပ်တော့ပဲ
ကျွန်တော့်ရဲ့ဒစ်ဖျားကသာ ဒေါ်မမလေးရဲ့ဆီးစပ်ကိုထိုးမိသွားပါတယ်။အရေပြားချင်းပွတ်တာဆို ဘာမှမဖြစ်ပေမယ့်အခုဟာက
ဒေါ်မမလေးရဲ့ ထမီစကို ဖိပွတ်မိသွားတာလေ။ကားပေါ်မှာတုန်းကတော့ ကိုယ်ကလဲ ပုဆိုးနဲ့ အောက်ကလဲဘောင်းဘီပါသေး
တာဆိုတော့ ဘာမှမဖြစ်ဘူး။အခုက ကိုယ်ကအလွတ်ကြီးဆိုတော့ ပူကနဲဖြစ်ပြီး ဒစ်ဖျားတခုလုံးကျိန်းစပ်သွားတာပဲ။
“ အ..အ…။ ”
“ ဟင်…ဘာ. ဘာ ဖြစ်လို့လဲ …။ ”
“ အား…ကျွတ်..ကျွတ်…ထမီကို ပွတ်ဆွဲသလိုဖြစ်သွားတာ..ကျင်သွားလို့။ ”
နေရင်းထိုင်ရင်း ကျွန်တော်ထအော်လိုက်တာမို့ ဒေါ်မမလေးတောင်လန့်သွားတယ်ထင်တယ်။တချိန်လုံးလီးကို ကိုင်ထားတဲ့
လက်တွေကို အလန့်တကြားလွှတ်လိုက်ပါတယ်။အကြောတွေထောင်နေအောင် တင်းမာနေတဲ့ လီးထိပ်ကကျိန်းစပ်နေတဲ့
ဒစ်ဖျားကို ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် ပြန်ကိုင်ကြည့်ပြိး ဆုပ်လိုက်ဖြေလိုက်လုပ်ပေးနေတုန်း ဒေါ်မမလေးရဲ့ မထင်မှတ်တဲ့ အပြုအမူ
ကို ကြုံတွေ့လိုက်ရပါတယ်။
“ ဟင်း ဘာအခုမှတော်တော်နာနေတာလဲ…ဒီလောက်သောင်းကျန်းနေတာကို နဲတောင်နဲသေးတယ်။ ”
“ ပျစ် ။ ”
ပြောရင်းနဲ့ သူ့လက်ဝါးကို ပါးစပ်နားတေ့ကာ လက်ထဲကိုတံတွေးနဲနဲ ထွေးလိုက်ပြီး၊ အဲဒီတံတွေးတွေကို ကျွန်တော့်
လီးတံမှာ သုတ်ကာဖြေးဖြေးချင်းလီးကိုဆွဲကစားပေးပါတယ်။နာနေတာတောင်ပြန်မေ့သွားပြိး လီးကို အလိုက်သင့်
ကော့ပေးထားမိပါတယ်။လီးတချောင်းလုံးနီရဲ လာအောင် အရသာတွေ့နေချိန်မှာ အခုလိုဂွင်းထုပေးနေတဲ့ ဒေါ်မမလေး
ရဲ့ စောက်ဖုတ်ကြီးမှာလဲ အရည်တွေဘယ်လောက်ရွဲနေမလဲဆိုတာ ကြည့်လိုက်ချင်ပါတယ်။
“ နာသေးလား…အခု ။ ”
“ အ..အ ..အား မနာတော့ဘူး…အရမ်းကောင်းတာပဲ ဆရာမရယ်။ ”
“ ပြစ်..ပြစ် ..ဗျစ် ။”
“နှာဗူးလေး…မြန်မြန်ပြီးတော့ ….အောက်ကနေတက်လာကျတော့မယ်။ ”
“အ..အား ရှီး…ကောင်းလိုက်တာ…သွက်သွက်လေးလုပ်ပေးပါ ဆရာမရယ်။ ”
“အင်း..လာ ဒီလိုနေ။ ”
မျက်နှာချင်းဆိုင် ထုပေးနေတာမို့ ပုံစံမကျတဲ့ အနေအထားကို ဒေါ်မမလေးကပြောင်းပေးပါတယ်။ကျွန်တော့်ကိုဆွဲလှည့်ပြီး
သူ့ရင်ဘတ်ထဲထည့်ကာ နောက်ကနေလှမ်းပြီးထုပေးတဲ့အခါမှာတော့ ဒေါ်မမလေးရဲ့လက်တွေကခုနကထက်ပိုပြီးသွက်သွက်
လက်လက်လှုပ်ရှားလို့ရသွားတယ်။အားနေတဲ့ ကျွန်တော့်လက်နှစ်ဘက်ကိုလဲ ဒေါ်မမလေးရဲ့ တင်ပါးကြီးတွေကို နောက်ပြန်
ကိုင်ကာ စိတ်ရှိလက်ရှိကိုင်တွယ်နေလိုက်ပါတယ်။တရစပ် ဂွင်းထုပေးရင်းက ကျွန်တော့်နားရွက်နား ကပ်ကာတိုးတိုးလေးပြော
လိုက်တဲ့စကားသံကို အကြားမှာ တကိုယ်လုံးကြက်သီးတွေတောင်ထသွားတယ်။
“ မင်း…ဆရာမကို သိပ်လိုးချင်နေလားဟင်။ ”
“ အ..အ..ဗျာ။ ”
“ကျူရှင်ပြီးရင် မပြန်နဲ့နော်။…ဆရာမနဲ့မင်းနဲ့ လိုးကြရအောင်ကွာ။ ”
“အား….အီး…အ….ပြီးတော့မယ်…ဆရာမ….အ အ ထုပေး ထုပေးပါ။ ”
“အင်း…အ..။ ”
“ ပျစ် ပျစ် ။”
ဒေါ်မမလေးက ဂွင်းထုပေးရင်းပြောလိုက်တဲ့ စကားလုံးတွေကြောင့်စိတ်ခံစားမှုတွေကပိုပြီးမြန်ဆန်လာပါတယ်။ကျွန်တော်
ခါးကို ကော့နိုင်သလောက်ကော့ပေးထားသလို ဒေါ်မမလေးကလဲ လီးတံကြီးကို အားထည့်ပြီးညစ်ကာ ဆက်တိုက်ထုပေးနေတယ်။
အသက်ကိုအောင့်ထားကာလီးတံထိပ် ဒစ်ဖျားကနေ တကိုယ်လုံးကျင်နေအောင်တလိပ်လိပ်တက်လာတဲ့ ကာမအရသာကို အားပါး
တရခံစားရင်း သုတ်ရည်တွေကို ရေချိုးခန်းကြမ်းပြင်ပေါ်ကို ပန်းချလိုက်ပါတော့တယ်။တကိုယ်လုံးနုံးချည့်ကာ ယိုင်နဲ့နဲ့ဖြစ်နေတဲ့
ကျွန်တော့်ကို ထူမတ်ပေးရင်း ဒေါ်မမလေးကပြုံးစိစိကြီးလုပ်ကာ
“ဟင်း…မြန်လိုက်တဲ့ ကိုယ်တော်လေး။ ”
“ကိုယ့် ဟာတွေကိုယ် ရေလောင်းပြီးဆေးခဲ့ဦးနော်…ဟင်းဟင်း။ ”
ပြောပြီးတော့ သူ့လက်တွေကိုရေဆေးကာထွက်သွားတဲ့ဒေါ်မမလေးရဲ့ ဖင်ကြီးနှစ်လုံးကိုကြည့်ကာသက်ပြင်းချလိုက်မိပါတယ်။ဒီအချိန်
လေး ၁၀ မိနစ်လောက်အတွင်းမှာ ဘယ်လိုတွေဖြစ်သွားမှန်းတောင် မသိလိုက်ပါဘူးလေ။တန်းပေါ်က ပုဆိုးကို ပြန်ယူကာဝတ်လိုက်ပြီး
စောစောက ပန်းထုတ်ထားတဲ့ ဒေါသတွေကို ရေဆေးချပြီးမှ ထွက်လာခဲ့လိုက်ပါတယ်။
အပိုင်း ၂ ဆက်ရန်

®Power By BNCHANNEL Apyyar Society Re presentation Broadcaster

VIP Member ဝင်လိုပါကနှိပ်ရန်

Pages: 12

B-side (ဘီဆိုက်ဒ်)✅

အပြာစာအုပ် / Apyyar Book / BlueBook

B-side (ဘီဆိုက်ဒ်)
ရေးသားသူ – နောင်ရဲ

“သဲရေ… သဲ… မောင်ပြန်လာပြီ… တံခါးဖွင့်ပါဦး…”

“ဟင်… မောင်… ပြောတော့ နောက် ၂ ရက်လောက် ကြာဦးမှာဆို…”

“ဟုတ်တယ်… သဲနဲ့ ဖုန်းပြောတုန်းက အဲ့လိုပဲ… နောက်တော့ အလုပ်က စောစော ပြီးတာနဲ့ ဂျာကြီးကလည်း မင်း ပြန်ချင်ရင် ပြန်လို့ ရပြီ ဆိုတာနဲ့ ချက်ချင်း မန်းလေးက ဆင်းလာတာ…”

“လာ… အထဲဝင်… မောင်… သဲ… ရေသွားခပ်လိုက်ဦးမယ်…”

“နေပါဦး… သဲရ… ရွှတ်…”

“မောင်နော်… အခန်းအပြင်ကြီးမှာ…”

“ဘာဖြစ်လဲ… ကိုယ့်အိမ်မှာ ကိုယ့်မိန်းမ ကိုယ်နမ်းတာကို… ဘယ်သူမှလည်း ရှိတာ မဟုတ်ဘူး…”

“သဲ ရှက်တာပေါ့လို့…”

“မရှက်ပါနဲ့… သဲရာ… မောင်လေ… သဲကို အရမ်း သတိရနေတာ… သဲရော… မောင့်ကို သတိမရဘူးလား…”

“မောင်ကလည်း ပိုကို ပိုတယ်နော်… မောင် ခရီးထွက်တာဖြင့် တစ်ပတ်လောက်ပဲ ရှိသေးတာကို…”

“သဲကလည်း… မောင်ပြောရင် လွန်တယ် ဖြစ်မယ်… ရော့… ကိုင်ကြည့်…”

“ဟင်… မောင်… အဲ့လောက်တောင် ဖြစ်နေတာလား…”

“ဟုတ်တယ်… သဲရ… သဲကို တွေ့တာနဲ့ မောင်ရဲ့ ညီလေးက အလိုလိုကို ထောင်လာတော့တာပဲ…”

“ခိခိ… နေပါဦး… အမောပြေ ရေလေးတော့ သောက်လိုက်… ပြီးရင်တော့ မောင့်သဘော…”

“အိုခေဗျာ…”

“ရော့… မောင်… ရေသောက်လိုက်ဦး…”

“ကျေးဇူးပဲ… သဲ… (ဂလု… ဂလု… ဂု…) ရေက အေးနေတာပဲ… သဲရာ… အမောကို ပြေသွားတာပဲ… လာဦး… အနားကို…”

“ဟွင့်… လူကို အနားတိုးခိုင်းပြီး တအားဝုန်းတော့မယ်ပေါ့လေ…”

“မဟုတ်ပါဘူး… သဲရာ… သဲ ဗိုက်လေးကိုလည်း ကိုင်ချင်လို့…”

“အထဲက ကလေးလေးရေ… မင်းတို့ အဖေ နှာဘူးကတော့ မပြောချင်တော့ဘူး… လွန်တယ်…”

“ဟားဟား… အဲ့လို ဘူးလို့ပဲ… သဲက ကြိုက်တာ မဟုတ်ဘူးလား…”

“ခိခိ… ဟုတ်တယ်… မောင်… မောင်က ဘာလေး လိုချင်တာလဲ…”

“မောင်က သားဦးလေး လိုချင်တယ်…”

“သဲကတော့ မိန်းကလေး လိုချင်တယ်… ဒါမှ သဲ အဖော်ရမှာ…”

“ဘာလေးပဲ ဖြစ်ဖြစ်ပေါ့ သဲရာ… ချစ်ရမှာတော့ ချစ်ရမှာပဲပေါ့… မောင်ကလေ ယောကျ်ားလေး မွေးပါစေဆိုပြီး သဲနဲ့ နေ့တိုင်းနီးပါး… လုပ်နေတာပေါ့…”

“ဟင်… ဘာမှလည်း မဆိုင်ဘူး…”

“ဆိုင်တာပေါ့… သဲရ… သဲဗိုက်ထဲက ကလေးလေးကို မင်းဖြစ်ရမှာ ဒီလို အချောင်းကြီး ရှိတဲ့ ကလေးလေး ဖြစ်ရမှာနော် ဆိုပြီး နမူနာပုံစံ ပြပြနေတာ…”

“ခိခိ… မောင်ကတော့ ရူးပါ့ကွာ…”

“လာ… သဲ… နမူနာလေး ပြရအောင်လို့…”

“တွေ့လား… ဖေဖေနှာဘူးကြီးပါလို့… ခိခိ… အဲ့… မောင်… မနက်ဖန် အိုဂျီနဲ့ ချိန်းထားတယ်… မနက်ပိုင်းလောက်ပေါ့… ဒီညတော့ မလုပ်နဲ့နော်… ဆရာဝန်ကို အားနာစရာ ဖြစ်နေမယ်…”

“အင်း… အိုခေလေ… အခုက ညနေ ၅ နာရီလောက်ပဲ ရှိသေးတာဆိုတော့… ၂ ခေါက် ဆက်တိုက်တော့… လုပ်လို့ ရတယ်မလား…”

“အာ… မောင်ကတော့… တကယ့် နှာဘူးကြီးပဲကွာ… ခိခိ…”

နယ်ဘက်ကို အလုပ်ကိစ္စနဲ့ သွားရာမှ ပြန်လာသော နောင်ရဲသည် သူ့အိမ်သူဖြစ်သော သဲမြတ်ထက် ကို အရမ်းကြီး လွမ်းကာ အိမ်ပြန်ရောက်ရောက်ခြင်း အချစ်စခန်းသွားရန် ပူဆာနေတော့သည်။

အိမ်ထောင်ကျပြီး ၂ လ လောက်မှာ ကိုယ်ဝန်ရကာ၊ အခုဆိုရင် သဲမြတ်ထက်ရဲ့ ဗိုက်ကလေးသည် ၄ လ ကျော်ကျော်သို့ ရောက်ကာ တော်တော်လေးပင် ပူထွက်နေသည်။ ထူးခြားသည်က နို့တွေသည် အရင်ကနှင့် မတူပဲ ဆူထွက်လာသည်။ နို့သီးခေါင်းတွေကလည်း အရင်ကထက် ပိုကြီးလာကာ၊ နောင်ရဲ အကြိုက်ပင် ဖြစ်သည်။

အခုလည်း အိပ်ခန်းထဲကို သဲမြတ်ထက်ကို ခေါ်လာပြီး၊ အချစ်နမ်းတွေ ခြွေတော့သည်။ တစ်ပတ်လောက် မိန်းမနှင့် ဝေးနေတော့ လိင်စိတ်တွေကလည်း တအားကြွတက်နေသည်။ အနမ်းခြွေနေသော နောင်ရဲကို သဲမြတ်ထက်က ခဏရပ် ဆိုတဲ့ သဘောနဲ့ လက်ကာပြပြီးတော့ ရေချိုးခန်းထဲကို ဆွဲခေါ်သွားသည်။

“မောင်ကလည်း… အရမ်း ညစ်ပတ်တယ်… အခုမှ အပြင်ကနေ ပြန်လာတာကို… ရေဆေးပါဦးလား… တော်ကြာ… ဒီအချောင်းကြီးမှာ ကပ်နေတဲ့ သဲတွေ၊ ပိုးမွှားတွေက သဲရဲ့ အထဲကို ဝင်သွားပြီး ရောဂါဖြစ်ရင် ဘယ်လို လုပ်မလဲ…”

“ဟုတ်သားပဲ… ဆောရီးပါ… သဲရယ်… မောင် လောသွားလို့ပါ…”

“ဟင့်… ပြောလိုက်ရင် ဒါမျိုးချည်းပဲ… လာ… သဲ ကိုယ်တိုင် ဆေးပေးမယ်… အဝတ်အစား ချွတ်ပြီး ရေပန်းအောက်ကို ဝင်…”

“ဒါဆိုလည်း သဲရယ်… ရေ တခါထဲ ချိုးရအောင်…”

“သဲက ချိုးပြီးသားလေ…”

“ဘာဖြစ်လဲ… နောက်တခေါက် မောင်နဲ့ အတူတူ ချိုး… နော်…”

“ပြီးရော… ပြီးရော… ဖေဖေနှာဘူး…”

“ဟားဟား…”

“သဲ… သဲကို နမ်းလို့ မရဘူးကွာ… အရမ်းချစ်တယ်… သိလား…”

“သဲလည်း ချစ်ပါတယ်… မောင်ရယ်… မောင်… သဲ… ဆပ်ပြာတိုက်ပေးမယ်နော်… ပြီးရင် သဲကို ပြန်တိုက်ပေး…”

“ပြန်တိုက်ပေးမှာပေါ့… သဲရ…”

“မောင်… ကျောကုန်းဘက် လှည့်လိုက်… အနောက်ကို ဂျီးတွန်းရအောင်… ဂျီးတွေက အများကြီးပဲ… ကြည့်ဦး… သန့်သန့်ရှင်းရှင်း နေပါ… မောင်ရ…”

“သြော်… သဲရယ်… အခုမှ အပြင်က ကားစီးပြီး ပြန်လာတာကို…”

“မောင်… သဲ… မောင်ရဲ့ ညီလေးကို ဂျီးတွန်းပေးမယ်နော်…”

“အင်း…”

“မောင်… မောင့်ဟာက တနေ့ထက် တနေ့ ရှည်လာသလိုပဲနော်…”

“သဲကတော့ ပြောတော့မယ်… ဒီအတိုင်းပါပဲ… သဲရ… သဲ ကြိုက်လား…”

“ကြိုက်တယ်… မောင်… မောင့်ဟာကို လက်နဲ့ ကိုင်ပြီး ရှေ့တိုးနောက်ဆုတ် လုပ်ပေးတာ ရင်ထဲ တလှပ်လှပ်နဲ့…”

“ဟုတ်လား… ခံချင်နေပြီပေါ့လေ…”

“မောင်နော်… အင်း… ဟုတ်တယ်… သဲလည်း မောင် ခရီးသွားထဲက လွမ်းနေတာ… ဒါပေမယ့် ဖြည်းဖြည်းတော့ လုပ်နော်…”

“အင်းပါ… သဲရ…”

“နေဦး… သဲ… မောင့်ဟာကို စုပ်ချင်သေးတယ်… သဲက ဗိုက်နဲ့ ဆိုတော့ ကြမ်းပြင်မှာ ထိုင်ဘို့ မလွယ်ဘူး မောင်ရ… ရေချိုးခန်းအပြင်က ပလတ်စတစ်ခုံလေး ရှိတယ်… ယူပေးနော်… မောင်…”

“အင်း… ခဏစောင့်…”

“ဟုတ်…”

“ရပြီ… သဲ… ထိုင်တော့…”

“ဒါမျိုးဆို… အရမ်း စကားနားထောင်နော်… ချက်ချင်းကို လုပ်ပေးတော့တာပဲ…”

“ဟဲဟဲ…”

“မောင်… သဲ စုပ်တော့မယ်နော်…(ပြွတ်… ပြွတ်… ပြွတ်…) ကောင်းလား… မောင်…”

“အင်း… ကောင်းတယ်… သဲ… ဂွေးဥတွေကိုလည်း စုပ်ပေးဦး… သဲ…”

“ဟုတ်…” (ပြွတ်… ရှလွတ်…)

“ကောင်းလိုက်တာ သဲရယ်… ဂွေးဥစုပ်နေရင်း မောင့်ဟာကို သဲလက်ချောင်းလေးတွေနဲ့ ထုပေးတာ မိုက်တယ်ကွာ… သဲ ပညာတွေ တိုးတက်လာတယ်…”

“မောင် သင်ပေးတာကိုး… လုပ်တော့မလား… မောင်…”

“ဟင့်အင်း… မောင်… မလုပ်ပဲ တအားအောင့်ထားတာ ကြာတော့ အခု ပြီးချင်နေတယ်… သဲ ပါးစပ်ထဲ ပြီးလို့ ရမလား…”

“ရတာပေါ့… မောင်ရဲ့… မောင့်အချစ်ရည်တွေက သဲဗိုက်ထဲတောင် ရောက်လို့ ကလေးလေးတောင် ဖြစ်နေပြီ… သဲ အကုန် မြိုချပစ်မယ်လေ…”

“ချစ်လိုက်တာ… သဲရယ်… အား… အား… ပြီးပြီ… သဲ…”

“ကျေနပ်ပြီလား… မောင်…”

“အင်း…”

“ဒါဆို သဲကို ဆပ်ပြာတိုက်ပေးဦး…”

“ထိုင်ခုံမှာပဲ ဆက်ထိုင်နေ… မောင် ဆပ်ပြာတိုက်ပေးမယ်…”

ထိုင်ခုံမှာ ထိုင်နေသော သဲမြတ်ထက်ကို ဆပ်ပြာတိုက်ပေးရန် နောင်ရဲသည် လက်ထဲသို့ ဆပ်ပြာရည် အများကြီး ညှစ်ချလိုက်သည်။ ထို့နောက် ပုခုံး၊ ကျောကုန်း၊ ရင်ဘတ်၊ နို့ တွေကို ဆပ်ပြာတိုက် ဆေးကြောပေးသည်။ နို့တွေကို ဆပ်ပြာတိုက်တော့ အလုံးလိုက် အတစ်လိုက်ကြီးတွေမို့ ဆပ်ပြာတိုက်ပေးရင်းနှင့်ပင် နယ်ပြီး လုံးချေမိတော့သည်။ နို့သီးခေါင်းတွေကိုလည်း ပွတ်ချေပေးသည်။ ရေပန်းလေးနှင့် ဆေးချလိုက်တော့မှ သန့်ရှင်းပြီး ပြောင်လက်နေတဲ့ နို့်သီးခေါင်းတွေကို စို့တော့သည်။

သဲမြတ်ထက် ကတော့ မျက်လုံးတွေ စုံပိတ်ကာ နေသလို၊ တခါတခါလည်း လင်ဖြစ်သူ နောင်ရဲကို ရစ်ဝေနေသည့် မျက်လုံးတွေနှင့် ကြည့်တတ်သည်။ နို့တွေကို စို့နေရင်းနှင့်မှ ဗိုက်ဖောင်းဖောင်း ပူပူလေးကို ဆပ်ပြာတိုက်ပေးသည်။ ပြီးတော့မှ သဲမြတ်ထက်ရဲ့ ညီမလေးကို ဆပ်ပြာတိုက်ပေးတော့သည်။ ဆပ်ပြာမတိုက်ခင်ထဲက ညီမလေးသည် အရည်များဖြင့် ချောကျိကျိ ဖြစ်နေသည်။

သဲမြတ်ထက် အနောက်ကနေ နေရာယူလိုက်ကာ အနောက်ကနေ ကိုယ်လုံးကို သိုင်းဖက်ရင်း ညီမလေးကို ပွတ်ပေးတော့သည်။ အစေ့ကလည်း ပုံမှန်ထက်ပင် ငေါထွက်သယောင် ကြီးလာသည်။ အတွင်းသားတွေကလည်း နူးညံ့နေသည်။ ရေဖြင့် ဆပ်ပြာတွေကို ဆေးကြောလိုက်ပြီးမှ ညီမလေးထဲသို့ နောင်ရဲသည် လက်ချောင်းလေးတွေ ထိုးသွင်းကာ အသွင်းအထုတ် လုပ်ပေးတော့သည်။ အသက်ရှူသံတွေက တဖြည်းဖြည်း ကျယ်လာကာ၊ အော်သံတိုးတိုးလေးလည်း ထွက်လာသည်။

“အ… အ… မောင်… သဲ ပြီးပြီ… သဲ… ပြီးပြီ…”

“သဲရဲ့ဟာလေးထဲကို မောင် လက်နဲ့ လုပ်ပေးနေတာ ကောင်းလား…”

“ကောင်းတယ်… မောင်… တော်ပြီ… ရပ်တော့… အ… အ… မောင်… တော်ပြီ… အ…”

ဒူးနှစ်ချောင်းကို လိမ်သွားတဲ့အထိ ပေါင်ကို စေ့လိုက်သော သဲမြတ်ထက်ကို ကြည့်ကာ နောင်ရဲသည် လက်အသွင်းအထုတ်ကို မရပ်ပေးပဲ နေသည်။ ဆင့်ပွား ပြီးဆုံးခြင်းကို ခံစားစေလိုသောကြောင့် အဆက်မပြတ် လုပ်ပေးခြင်းဖြစ်သည်။

“အ… မောင်… တကယ်ကြီး… တော်ပြီ… ရပ်တော့နော်…”

“အင်း… ကောင်းလား… သဲ…”

“မောင်… လူဆိုး… သဲက ရပ်ဆိုတာကို မရပ်ဘူး…”

“သဲ ကောင်းနေတာကို ကြည့်ပြီး မောင်လည်း ဆက်လုပ်နေမိတာ…”

“မောလိုက်တာ… မောင်ရာ…”

“ကောင်းရော ကောင်းလား…”

“အင်း…”

“လာ… ပြီးရင် ရေသုတ်ပြီး ကုတင်ပေါ် သွားရအောင်…”

“ဟင်… ခုမှ သဲ ပြီးတာလေ…”

“ဒီမှာ ကြည့်ဦးလေ…”

“မောင့်ဟာကလည်း ထောင်ပြန်ပြီ… လွန်လွန်းတယ်…”

“မလွန်ပါဘူးကွာ… သဲကို ချစ်တဲ့ အချစ်တွေကြောင့် စွမ်းအားတွေ တိုးနေတာ…”

“ခိခိ… လာ… ဆပ်ပြာတွေ ကျန်သေးတယ်… ရေပန်းနဲ့ ချိုးရအောင်…”

ရေချိုးခန်းက ထွက်ပြီး၊ ကုတင်ပေါ်သို့ သွားကာ မပြီးဆုံးသေးသည့် အချစ်တိုက်ပွဲကို ဆက်လက် ဆင်နွှဲကျသည်။ နောင်ရဲ ကျေနပ်သည်အထိ သဲမြတ်ထက်က လုပ်စေသည်။ ပြီးတော့မှ နှစ်ယောက်သား ဖက်ကာ အမောဖြေနေရင်း အိပ်ပျော်သွားတော့သည်။

အိပ်ရာက နိုးတော့ ၂ ယောက်သား အားတွေ ပြည့်လာသလို ခံစားရသည်။ သို့သော် ဗိုက်ကလည်း ဆန္ဒပြပြီလေ။ ဗိုက်ဆာလာသောကြောင့် မီးဖိုခန်းသွား ဝင်ကာ သဲမြတ်ထက်တစ်ယောက် ဟင်းချက်တော့သည်။ နောင်ရဲအကြိုက် ပုဇွန်တုတ်ဆီပြန်၊ ချဉ်ပေါင်ရွက်ကို ဝက်သုံးထပ်သား ပါးပါးလှီးပြီး ကြော်လိုက်သည်။ ပြီးတော့ ငပိရည်နှင့် စားရန် တို့စရာ အမြုပ်လေးတွေ အဖြစ် ခရမ်းကျွတ်သီး၊ သခွားသီး၊ ကန်စွန်းပြုတ်၊ ဘူးသီးပြုတ်လေးတွေကို စီစဉ်ပေးလိုက်သည်။

မိနစ် ၃၀ လောက်နဲ့ အကုန် ချက်ပြုတ်အပြီးမှာတော့ ဧည့်ခန်းထဲမှာ ထိုင်နေသည့် နောင်ရဲကို သွားခေါ်ကာ ညစာ အတူတူ စားတော့သည်။ ဗိုက်ဆာနေလို့လား၊ သဲမြတ်ထက် ချက်တာပဲ စားကောင်းလို့လား မသိ။ ထမင်း ပန်းကန် ၃ ပန်းကန်လောက်ထိ နောင်ရဲ စားပစ်လိုက်သည်။ ဗိုက်ကားသွားအောင် စားပစ်လိုက်သည်။

ညစာ စားပြီးတော့ MRTV4 ကနေ လာသည့် The voice Myanmar ကို ကြည့်ကျသည်။ နောင်ရဲနှင့် သဲမြတ်ထက်သည် အဆိုဝါသနာ ပါသောကြောင့်လည်း အတူတူ ထိုင်ကြည့်ကာ အားပေးကျခြင်းဖြစ်သည်။ အကြိုက်ကတော့ မတူဘူးပေါ့။ နောင်ရဲက ခပ်ကြမ်းကြမ်းတွေ ကြိုက်သည်။ သဲမြတ်ထက်က ဟစ်ဟော့ကြိုက်သည်။

အဲ့ဒီတော့ အားပေးသူလည်း ကွာတာပေါ့။ ကိုယ်အားပေးရာ လူကို အားပေးကာ အချင်းချင်း စကားနာထိုးတာက နောင်ရဲနှင့် သဲမြတ်ထက်တို့ရဲ့ ပျော်စရာ စကားဝိုင်းလေး တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။ ည ၁၀ နာရီ ကျော်တော့ သွားတိုက်၊ မျက်နှာသစ်၊ ခြေလက်ဆေးကာ အိပ်ရာ ဝင်တော့သည်။

“သဲ… သဲ…”

“ဟင်… မောင်…”

“သဲ… မနက်ဖန် အိုဂျီက ဘယ်အချိန်လဲ…”

“မနက် ၁၀ နာရီလို့တော့ ပြောတယ်…”

“၁၀ နာရီ ဆိုပေမယ့် ၁၂ နာရီလောက် ရောက်သွားနိုင်တယ်မလား…”

“အင်း…”

“…….”

“မောင်နော်… ဘာစဉ်းစားလဲဆိုတာ သဲသိတယ်… တော်ပြီနော်… ညနေထဲက ပြောထားပြီးသားနော်…”

“သဲကလည်း… ဒီမှာလည်း ကြည့်ပါဦး…”

“မောင်ကတော့ နာမည်ပြောင်းသင့်ပြီကွာ… အဲဗားထောင် လို့… ခိခိ…”

“နော်… သဲ…”

“အာ… မရဘူးကွာ… သဲ… မနက်ဖန် အိုဂျီနဲ့ ပြရင် အပေါက်ထဲမှာ အရည်တွေ စမ်းမိရင် ရှက်စရာကြီး… နော်… ဒီညတော့ မလုပ်နဲ့တော့နော်… ညနေတုန်းက မောင် အားရအောင် ပေးလုပ်တာပဲဟာ…”

“ဒါဆို… ပါးစပ်နဲ့ရော…”

“မောင်… ဘယ်လိုဖြစ်နေလဲဆို…”

“လုပ်ပါ… သဲရာ… မောင် မနေတတ်လို့ပါ… မောင် တခြားလူတွေနဲ့ မဖောက်ပြန်တာလည်း သဲ အသိကို… သဲနဲ့ပဲ ဖြစ်တာမို့…”

“ဟွန့်… သူ့ဒဏ်က လွတ်အောင် သူ့ပဲ ရှုပ်ခိုင်းရမလို ဖြစ်နေပြီ…”

“ဟီး… မရည်ရွယ်ပါဘူးကွာ…”

“မောင်ကလည်းလေ… တကယ့် လူဆိုးကွာ… ဒီမှာ ဗိုက်ကြီးနဲ့ကို… မောင် ညနေက လုပ်လို့ ဗိုက်တောင် အောင့်တောင့်တောင့် ဖြစ်နေတယ်…”

“ဟုတ်လား… အာ… မောင် စဉ်းစားမိပြီ…”

“ဘာလဲ… မောင်…”

“မောင်တို့ ငယ်ငယ်တုန်းက ကက်ဆက် ဖွင့်ဖူးတယ်ဟုတ်…”

“အင်း… သိတယ်လေ…”

“အေဆိုက်ဒ် (A side) က သီချင်းတွေ နားထောင်လို့ ကုန်သွားရင် ဘီဆိုက်ဒ် (B side) ကို လှည့်ပေးရတယ်မလား…”

“အင်းလေ…”

“အခုလည်း မောင်တို့ ဘီဆိုက်ဒ် သွားရအောင်…”

“ဘုရားရေ… မောင်…”

နောင်ရဲနှင့် သဲမြတ်ထက် ဘာလုပ်မယ်ဆိုတာတော့ သိမှာပါနော်။

ပြီးပါပြီ

®Power By BNCHANNEL Apyyar Society Re presentation Broadcaster Channel

VIP Member ဝင်လိုပါက နှိပ်ရန်

Pages: 12

ကျွန်တော်နှင့် ထိုနှစ်ယောက်☑️

အပြာစာအုပ် / Apyyar Book / Blue Book

အစ / အဆုံး

မောင်မောင် …… အရပ်က (၅) ပေ (၉) လက်မ၊ ရင်အုပ်ကားကားနှင့် ယောက်ျားပီသ ခန့်ညားသူ။ အသက်က (၂၇) နှစ်၊ ရန်ကုန်တွင် တစ်ဦးတည်း နေထိုင်သူ။ တက္ကသိုလ်မှ ဘွဲ့ရရှိပြီးသား……။ ဘာဆိုဘာမှ ပူပန်စရာမရှိသူ။ မိဘများပေးပို့သော ငွေအလုံအလောက်နှင့် ဝါသနာပါရာ ပန်းချီပညာကို လေ့လာလိုက်စားနေသူ…။

ပြဿနာ၏ အခြေခံက မောင်မောင်နေထိုင်ရာ ဘေးခန်းမှ ညီအစ်မ (၂) ယောက်ဖြစ်သည်။ ထိုညီအစ်မ (၂) ယောက်က ခေတ်မီသည်။ ပွင့်လင်းသည်။ ရဲတင်းသည်။ ဤအချက်များနှင့်အတူ အကြီးမဖြစ်သူ သူဇာ၏ အသက် (၁၉) နှစ် နှင့် လိုက်ဖက်သည့် အရပ် (၅) ပေ၊ (၅) လက်မ။ ခန္ဓာကိုယ် အတိုင်းအထွာ… ရင် ၃၅၊ ခါး ၂၂၊ တင် ၃၈ တို့ရှိသည့် ခန္ဓာကိုယ်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။ အငယ်မဖြစ်သူ နန္ဒာက အသက်(၁၆)နှစ်၊ အရပ်(၅)ပေ၊ (၄) လက်မ၊ ခန္ဓာကိုယ် အတိုင်းအထွာ ရင် ၃၃၊ ခါး ၂၂၊ တင် ၃၈ တို့ကို ပိုင်ဆိုင်သည်။

အငယ်မဖြစ်သူ နန္ဒာ က ရင်သားအနည်းငယ် ပိုသေး ခြင်းနှင့် အရပ်တစ်လက်မခန့် ပုခြင်းတို့ကြောင့် ပိုမိုထွားသယောင်၊ တင်ကြီးသယောင်။ သူဇာက တကယ့် ကုလားဆင်ရုပ်…။ တောက်ပသည့် မျက်လုံးအစုံနှင့် ထူအမ်းအိတွဲသော နှုတ်ခမ်းအစုံက မြင်သူတိုင်းစိတ်ကို မူးယစ်ရီဝေ စေသည်။ နန္ဒာကတော့ အရှေ့တိုင်းရုပ်… ဂျပန်မလေးလိုလို ဟောင်ကောင်မလေးလိုလိုနှင့် သွက်သွက်လက်လက် လှုပ်ရှားဟန်ကြောင့် ပရမ်းပတာ လှုပ်ခါဝှေ့ရမ်းသွားတတ်သော တင်အစုံနှင့် မြင်သူတကာကို ညှိ့ယူဖမ်းစားတတ် သူ…။

ကျောင်းများပိတ်ထားချိန်မို့ အိမ်မှာပဲ လွတ်လပ်စွာ နေကြသည်။ နေ့လည်နေ့ခင်း မိဘများ အလုပ်သွား ချိန်ဝယ် ညီအစ်မ (၂) ယောက်သား ဝတ္ထုဖတ်လိုက်… ဗီဒီယိုကြည့်လိုက်နှင့် အနားယူ အပန်းဖြေတတ်ကြသည်။ သူမတို့ နှစ်ဦး၏ ခေတ်နှင့်အညီ ဝတ်စားဆင်ယင်မှု လွတ်လပ်စွာ နေတတ်မှုတို့က မောင်မောင့်ကို မြူဆွယ်နေသယောင်… သတိထားမိသည်မှာလည်း ကြာပြီ…။ မသင့်တော် ဟူ၍ စိတ်ကို အနိုင်နိုင် ချွန်းအုပ် ထိန်းသိမ်းထားရသည်။

မောင်မောင့်အတွက် မမေ့နိုင်သော နေ့တစ်နေ့ ပြီးချိန်တွင် ယခုကဲ့သို့ မောင်မောင် ဆုံးဖြတ်ချက်ချမိခြင်းဖြစ် သည်။ ထိုနေ့က မောင်မောင် နေ့လည်ခင်းဘက် တစ်ဦးတည်း ပန်းချီရေးနေစဉ် သူမတို့ အခန်းဆီမှ တိတ်ဆိတ် ခြင်းကို ထွင်းဖောက်ကာ စကားပြောသံ ကြားရသည်။

“ နန္ဒာ… တိုးတိုးပဲဖွင့်နော်… ဟိုဘက်ခန်းက လူကြီး ကြားသွားအုံးမယ်…”

“ ကြားသွားလည်း ကောင်းတာပေါ့ မမရယ်… နန္ဒာတို့အတွက် အဖော်တောင် ရသေးတယ်…. ဟဲ…ဟဲ…”

“ သေနာမလေးနော်… နင် ထကို ထတယ်……”

“ အလကားပြောတာပါ မမရယ်… အော်… ဒါနဲ့ မမ ငှားလာတဲ့ အခွေက ကောင်းရဲ့လား… ဘယ်လို ဇာတ်မျိုးလဲ…”

“ မသိပါဘူးဟယ်…… ကောင်းတယ်လို့တော့ ငါ့ သူငယ်ချင်းက ပြောတာပဲ… အပြည့်ပါတဲ့ကားတဲ့…”

“ ဖွင့်လိုက်တော့မယ်နော်… မမ ”

“ အေး…”

ကြားရသော စကားသံများက မောင်မောင်ကို စိတ်ဝင်စားသွားစေခဲ့ရာ… နံရံတွင် ဖောက်ထားသော အပေါက်ငယ်မှတဆင့် သူမတို့ကို ချောင်းကြည့်လိုက်ရာ မောင်မောင်ရင်တွေ ဝုန်းဒိုင်းကြဲသွားသည်။ ပေါင်ရင်းထိတိုသော မီနီစကပ်ကိုယ်စီနှင့် ဂျိုင်းပြတ်စွပ်ကျယ်တို့ဖြင့် လှချင်တိုင်းလှနေသော နတ်မိမယ်လေး (၂)ပါး… အငယ် နန္ဒာက ဗီဒီယိုပြစက် စင်ရှေ့တွင် လေးဘက်ကုန်းရင်း ခလုတ်ကို နှိပ်နေသည်။

စကပ်က ပေါင်ရင်း ထိတိုသောကြောင့် ကုန်းလိုက်သည့်အခါ စကပ်မှာ အပေါ်သို့တက်သွားပြီး အတွင်းခံဘောင်းဘီ အနီလေးအောက် မှ အနောက်ဘက်သို့ ဖောင်းကြွထွက်နေသော စောက်ဖုတ်နေရာလေးကို မြင်ရသည်။ ပြီး ဖြူဖွေးသော ပေါင်တံ (၂) ချောင်းကလည်း အင်မတန်ကို လှပလွန်းနေသည်။ အကြီးမဖြစ်သူ သူဇာကတော့ နှစ်ယောက်ထိုင် ဆက်တီ ပေါ်တွင် ပေါင်နှစ်ချောင်း လိမ်ယှက်ပြီး ထိုင်နေသည်။ ဗီဒီယို ခလုတ်ကိုနှိပ်ပြီး နန္ဒာက သူဇာဘေးတွင် ဝင်ထိုင်သည်။

မကြာခင်မှာပဲ တီဗွီဖန်သားပြင်ထက်မှာ အမေရိကန်သူ ချောချောလေးနှင့် တရုတ်မ ချောချောလေးတို့ စကားပြောခန်း ပေါ်လာသည်။ မောင်မောင်သည် သက်ပြင်းတစ်ချက် ရှိုက်ရင်း အသာဆက်ကြည့်နေလိုက်သည်။ ဗီဒီယိုထဲက (၂) ယောက် စကားတွေပြောသည်တော့ နားမလည် … အမေရိကန်မလေးက ဆိုဖာပေါ် ထိုင်နေရာမှ မတ်တပ် ထရပ်လိုက်ကာ အဝတ်အစားများကို အကုန်ချွတ်ပစ်လိုက်သည်။

ပြီး တရုတ်မလေးကို ပြုံးစိစိဖြင့် ကြည့်ရင်း သူမခန္ဓာကိုယ်ကို တစ်ဖက်လှည့်ပြကာ အနားသို့ လျှောက်သွားပြီး ဆွဲယူကာ နှုတ်ခမ်းချင်းတေ့စုပ်နမ်းယူလိုက်သည်။ အပြန်အလှန် ပွတ်သပ်နမ်းရှုတ်ရင်း အမေရိကန်မလေးက တရုတ်မလေး အဝတ်အစားများကို အကုန်ဆွဲချွတ်ရင်း တရုတ်မလေး နို့ကို လျှာဖျားလေးနှင့် ကလိပေးနေသည်။

ပြီးနောက် ဆိုဖာပေါ် တရုတ်မလေးကို ထိုင်စေကာ သူမက အောက်တွင်ထိုင်ပြီး စောက်ဖုတ် ဖွေးဖွေးအား ယက်ပေးနေရာ တရုတ်မလေးမှာ တဟင်းဟင်းနှင့် ညည်းညူကာ သူမစောက်ဖုတ်လေးကို လက်နှစ် ဖက်နှင့် ဖြဲပေးထားရင်း တွန့်လိမ် ကော့ထိုးပေးနေသည်။ ပြီးနောက် အမေရိကန်မလေးကို တစ်ခါပြန်ပြီး တရုတ်မ လေးက လုပ်ပေးသည်။ နှစ်ဦးစလုံး ဖီးလ်တက်လာချိန်တွင် လီးအတုကိုယ်စီဖြင့် တစ်ယောက် စောက်ဖုတ်ကို တစ် ယောက် ထိုးထည့်ကာ တအားအား အော်ဟစ်ညည်းညူရင်း ပြီးသွားကြလေသည်။

မောင်မောင်တစ်ယောက် ဗီဒီယိုကြည့်ရင်း လီးကတင်းကနဲ ကြွလာသည်။ စိတ်ကို အသာထိန်းရင်း ညီအစ်မ (၂) ဦးကို ကြည့်လိုက်တော့ နှစ်ဦးသား ဆက်တီကျောမီကို မှီကာ ကိုယ်ကို လျှောထိုင်ရင်း ပေါင်နှစ်ချောင်း ထောင်ထားပြီး လက်တွေက ပေါင်ကြားရှိ စောက်ဖုတ်ကို ပွတ်သပ်နေကြသည်။ သူဇာဆိုလျှင် အားနေသောလက် တစ်ဖက်ဖြင့် နို့အစုံကို အင်္ကျီပေါ်မှ ပွတ်သပ်နေသေးသည်။

ဗီဒီယိုက နောက်တစ်ခန်းဝင်လာသည်… တရုတ်မလေးတစ်ဦးနှင့် အမေရိကန်တစ်ဦး စကားပြောဆိုပြီး အမေရိကန်ကြီး လုပ်ငန်းစတော့သည်။ တရုတ်မလေးကို ပယ်ပယ်နယ်နယ် ခန္ဓာကိုယ်အနှံ့ပွတ်သပ်ဆုပ်ချေပြီး နှုတ်ခမ်းကို စုပ်ယူနေသည်။ တရုတ်မလေးကလည်း အတင်းပြန်ဖက်ပြီး အမေရိကန်ကြီး၏ ပေါင်ဂွကြားကို ဘောင်းဘီအပြင်မှ ပွတ်သပ်ပေးနေသည်။

ခဏအကြာတွင် အမေရိကန်ကြီးက တရုတ်မလေး၏ အင်္ကျီကို ဆွဲ ချွတ်လိုက်ရာ လုံးဝန်းတင်းမာသော နို့လေး (၂)လုံးပေါ်လာသည်။ အမေရိကန်ကြီးက နို့တစ်ဖက်ကို လက်ဖြင့်ပွတ် သပ်ပြီး ကျန်နို့တစ်ဖက်ကို ကုန်း၍ စို့ရာ တရုတ်မလေးမှာ လူးလွန့်သွားရင်း ပါးစပ်မှ တဟင်းဟင်းနှင့် ညည်းညူနေ လေသည်။

နို့ကို စို့နေရာမှ တဖြည်းဖြည်းအောက်ကိုဆင်းကာ တရုတ်မလေးစကပ်ကို ဆွဲချွတ်လိုက်သည်။ အမွှေး ကျို့တို့ကျဲတဲအောက်မှ စောက်ဖုတ်ကလေး ပေါ်လာသည်။ ပြီး စောက်ဖုတ်လေးကို လျှာဖြင့် လျှက်ပေးရာ တရုတ် မလေးမှာ ကော့လန်နေလေသည်။ တရုတ်မလေးက အမေရိကန်ကြီး၏ အင်္ကျီနှင့် ဘောင်းဘီကို အတင်းဆွဲချွတ်ရာ ကြီးထွားရှည်လျားလှသည့် အမေရိကန်ကြီး၏ လီးက မတ်ကနဲ ထိုးထွက်လာလေသည်။

အမေရိကန်ကြီးက တရုတ်မလေးကို ဆွဲထူကာ နှုတ်ခမ်းကို စုပ်နမ်းပြီး ဟိုဘက်ကိုလှည့်လိုက်ရာ တရုတ်မလေးက အလိုက်သင့် တင်ကို နောက်သို့ကော့ပြီး ကုန်းပေးလိုက်ရာ အမေရိကန်ကြီးက စောက်ဖုတ်သေးသေးလေး အဝတွင် လီးဒစ်ကြီး တေ့ပြီး ခါးလေးကို လက်ဖြင့်ဆွဲကိုင်ကာ ဆောင့်သွင်းလိုက်ရာ (၃)ပုံ (၂)ပုံခန့် ဝင်သွားလေသည်။ ဆယ်ချက်ခန့် ဆောင့်လိုက်သောအခါ အရင်းထိဝင်သွားလေသည်။ တရုတ်မလေး၏ မျက်နှာလေးမှာ အလွန်ကို အရသာရှိဟန် ပေါ်လွင်နေသည်။

မောင်မောင်သည် ငေါက်ကနဲ ငေါက်ကနဲ ထောင်ထလာသော သူ၏လီးကြီးကို အသာကိုင်ကာ ဖြည်း ဖြည်းချင်း ဂွင်းတိုက်နေစဉ် သူဇာ၏ စကားသံကြောင့် သူတို့ညီအစ်မထံ မျက်စိက ရောက်သွားသည်။

“ ဟဲ့ နန္ဒာ… နင် အဲဒီလို ခံစားဖူးလား ဟင် ”

“ ဟာ… မမကလည်း ဘယ်လုပ်ဖူးပါ့မလဲ…”

“ ငါတို့ ဟို တရုတ်မနဲ့ အမေရိကန်မ လုပ်သလို လုပ်ကြည့်ရအောင် ”

“ ရပါ့မလား … မမ ရယ်…”

“ ဖြစ်ပါတယ်ဟာ… သွား… နင် အိမ်ရှေ့တံခါးသွား ပိတ်ခဲ့…”

ပြောပြောဆိုဆို သူဇာက မတ်တပ်ထရပ်သည်။ နန္ဒာက အိမ်ရှေ့တံခါးအား သွားပိတ်သည်။ ပြီး ပြန် ရောက်လာကာ သူ့အစ်မကို…

“ မမတို့ ဘယ်က စလုပ်မှာလဲ… ဟို အတုတွေလည်း မရှိဘူး…”

“ ရတယ်… နင် အဝတ်တွေချွတ်ထားနှင့်… ငါ နောက်ဖေးမှာ ခရမ်းသီးတွေ တွေ့ထားတယ်…”

ဟု ပြောပြီး သူဇာ နောက်ဖေးဝင်သွားသည်။ နန္ဒာက အပေါ်က စွပ်ကျယ်လေးကို ခေါင်းပေါ်မှ ကျော်ချွတ်လိုက်သည်။ အောက်တွင် ဘရာစီယာဝတ် မထားသောကြောင့် တင်းမာတောင့်တင်းသော နို့လေး (အကြမ်းပန်းကန်လုံးသာသာ သာရှိသည်) ပေါ်လာသည်။ နို့ သီးခေါင်းလေးက လက်သန်းထိပ်လောက်တောင်မရှိ နီရဲကာ ထောင်ထနေလေသည်။

မောင်မောင် မြင်ရသော မြင်ကွင်းကြောင့် တံတွေးကို ဂလုကနဲမြိုချကာ ဗီဒီယိုကို လှည့်မကြည့်ဘဲ နန္ဒာကိုသာ အတင်းစိုက်ကြည့်နေမိသည်။
နန္ဒာက အင်္ကျီလေးကို ဆက်တီပေါ်တင်ကာ မောင်မောင်ဘက် ကျောပေးကာ ဗီဒီယိုဘက် မျက်နှာလှည့်ပြီး မီနီ စကပ်လေးနှင့် အတွင်းခံဘောင်းဘီလေးကို ဖင်လေးကော့ကာ ကုန်းပြီး ဆွဲချွတ်လိုက်ရာ အရွယ်နှင့် မလိုက်အောင် တင်းကားနေသော တင်ပါးကြီးက ဖွေးဖွေးဖြူကာ ပေါ်လာတော့သည်။ အောက်ခြေဖျားသို့ ကုန်းပြီးဆွဲချွတ်စဉ် စောက်ဖုတ် မို့မို့ ဖောင်းဖောင်းလေးကို ရိုးတိုးရိပ်တိတ် မြင်လိုက်ရလျှင် မောင်မောင်မှာ ရင်တွေ တဒုန်းဒုန်းခုန်သွား လေသည်။

အဝတ်အစား ချွတ်ပြီးသည်နှင့် နန္ဒာက ဆက်တီတွင် ပြန်ဝင်ထိုင်စဉ် သူဇာ ပြန်ထွက်လာသည်။ သွားစဉ်က အဝတ်ပါသေးသည်။ ပြန်ထွက်လာတော့ အဝတ်အစားမဲ့ ဟင်းချိုပန်းကန်လောက်ရှိသော နို့ကြီး (၂) လုံးက တောင့်တင်းလှသော်လည်း လမ်းတစ်ချက် လျှောက်တိုင်း တုန်တုန်သွားလေသည်။ ပေါင်ကြားရှိ အဖုတ်ကြီးမှာ အမွှေးမဲများဖြင့် အကာအကွယ်ယူကာ ပုန်းအောင်းနေသည်။ ပြည့်ဖြိုးသော ပေါင်တန်များနှင့် တင်သားများက တော့ နန္ဒာ့အတိုင်းပင် အင်မတန်မှ ကာမဆန္ဒကို တက်ကြွစရာ မောင်မောင်တစ်ယောက် ဖြည်းဖြည်းချင်း ဂွင်းတိုက်နေရာမှ အရှိန်နည်းနည်း မြန်လာလေသည်။

ညီအစ်မ (၂) ဦး တစ်ဦးကို တစ်ဦး နို့များကို ကိုင်တွယ်ကြည့်ပြီး ဗီဒီယိုဘက် ခေါင်းလှည့်တော့မှ မောင် မောင်လည်း ဗီဒီယိုကို ကြည့်မိရာ အမေရိကန်ကြီးက ဖင်ကုန်းပေးထားသော တရုတ်မလေးကို နောက်က အရှိန်ဖြင့် အားရပါးရ လိုးဆောင့်နေဆဲ။ ညီအစ်မနှစ်ဦးလည်း မျက်တောင်မခတ်တမ်း ကြည့်နေရာမှ အကြီးမ သူဇာက

“ နန္ဒာ… ညီမလေး… ထ… မမ တို့ လုပ်ကြရအောင်…”

နှစ်ဦးသား မျက်နှာချင်းဆိုင်ရပ်ကာ တစ်ဦးခါး တစ်ဦးပွေ့ ဗိုက်ချင်းပွတ်… နှုတ်ခမ်းများ စုပ်နမ်းလေသည်။ လက်များကလည်း ကြီးမားပြန့်ကားသော တင်ပါးကြီးများကို ပွတ်သပ်လိုက် ဆုတ်ချေလိုက် စအိုဝနှင့် စောက်ဖုတ် အကွဲကြောင်းကို နောက်မှ နှိုက်လိုက်နှင့် ကာမအရသာကို ရယူနေကြသည်။ ခဏအကြာ သူဇာ က နန္ဒာ့နို့လေးကို ကုန်းပြီးစို့ရာ နန္ဒာမှာ တွန့်လိမ်လူးလွန့်သွားပြီး…

“ အင်း… ဟင်း… ဟင်း… မမ ရယ်… အား… တမျိုးကြီးပဲ… အင်း… ဟင်း… ဟင်း…”

သူဇာက နို့ကို စို့နေရာမှ နန္ဒာ့ကို မော်ကြည့်ပြီး

“ အဲဒါကောင်းလာတာ နေမှာပေါ့… ညီမလေး ရဲ့…မမတော့ စောက်ဖုတ်ထဲမှာ ရွစိရွစိနဲ့ အဲဒီလို လီးကြီး မျိုးနဲ့ အလိုးခံချင်လိုက်တာ…”

“ ဟုတ်တယ်… မမ…… မမ လုပ်တော့…… နန္ဒာ စောက်ဖုတ်လေးလည်း ရွစိရွစိနဲ့ ယားလာသလိုပဲ… … ပေး … မမကို နို့စို့ပေးမယ်…”

နန္ဒာက ပြောပြောဆိုဆို သူဇာနို့ကြီးကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ဆုတ်ကိုင်ရင်း တစ်ဖက်နို့သီးခေါင်းလေးကို ငုံ့ပြီး စို့ပေးသည်။ သူဇာက ရင်ကိုကော့ ခေါင်းကိုမော့ကာ မျက်တောင်ကို မှေးရင်း လက်တစ်ဖက်က သူမ စောက် ဖုတ်ကို သူမဖာသာနှိုက်နေရင်း ခံစားနေသည်။ ခုနက မီးဖိုထဲက သွားယူလာသော ခရမ်းသီးကြီး (၂)လုံးမှာ အရှည် (၅) လက်မခန့် ရှိလေသည်။ ထိုစဉ် သူဇာက

“ ကဲ… နန္ဒာ ခရမ်းသီး ထည့်ကြရအောင်……”

သူဇာက ပြောပြောဆိုဆို ခရမ်းသီးကြီးထိပ်ကို လျှာနှင့်လျှက်ပြီး နန္ဒာ အကွဲကြောင်းတလျှောက် ပွတ်ဆွဲ လိုက်သည်။ နန္ဒာက ဖင်ကို ဘယ်ညာရမ်းပေးသည်… ခံချင်စိတ် ပြင်းပြလွန်းသဖြင့် နန္ဒာ့ စောက်ဖုတ်ကြီးမှာ အာ ထွက်လာပြီး အရည်များက ရွှဲစို ပြောင်လက်နေသည်။ သူဇာက စောက်ခေါင်းဝတွင် အသာတေ့ပြီး ထည့်သွင်းလိုက်သည်။ ပြီး ဝင်သလောက်ကို (၁၀) ချက်ခန့် အသွင်းအထုတ်လုပ်ပေးတော့ အရည်များ ပိုထွက်လာရာ သူဇာက ခရမ်းသီးကို အရင်းမှ ပြောင်းကိုင်ပြီး စောင့်ထည့်လိုက်ရာ အရင်းနားအထိ ဝင်သွားပြီး နန္ဒာမှာ ဆတ်ကနဲ တင်သား များ တုန်ကာ ခါးကကုန်းသွားရင်း…

“ အား…မမရယ်……ဖြည်းဖြည်း……အင့်……အင့်…… အင်း…… ဖြည်းဖြည်းချင်း လုပ်…… အား……ဟား…”

“ ပြွတ်……ပြွတ်……စွပ်……စွပ်……အင့်……အင့်……”

“ အား……ကောင်းလိုက်တာ မမ ရယ်…… ဆောင့်…… ဆောင့်…… လုပ်ပါဦး…… အား…… မမ……ကောင်း… …… ကောင်း…… အား……ကောင်းတယ်…… ကောင်းတယ်……… မမ……လုပ်…… လုပ်…… အား……”

နန္ဒာတစ်ယောက် ပြောပြောဆိုဆို ပြီးသွားလေသည်။ တင်ပါးများက အားမလိုအားမရ စားချင်ရာကို စားလိုက်ရသဖြင့် မောပန်းသွားဟန် ငြိမ်သက်သွားသည် … ခရမ်းသီး တန်းလန်းဝင်နေသော စောက်ခေါင်းကြီး နှုတ်ခမ်းသားများက ခရမ်းသီးကို ကျွတ်ထွက်သွားမှာ စိုးသည့်အလား တင်းတင်းညှစ်ထားလေသည်။ အင်မတန် သွေးသား တက်ကြွနေသော အရွယ် နန္ဒာတစ်ယောက် ခဏလေးနှင့် ပြီးသွားခြင်းဖြစ်သည်။

“ နန္ဒာလေး…ပြီးသွားပြီလား……ဟင်……”

“ ဟင်း……ဟင်း……ပြီးသွားပြီ မမ……အရမ်း ကောင်းတာပဲနော်……”

နန္ဒာက ရှက်ရယ်ရယ်ရင်း ပြန်ဖြေ သည်။

“ ကဲ……ဒါဆို……မမကို လုပ်ပေးဦး…မမလည်း ကောင်းချင်နေပြီ……”

“ ဟုတ်……”

နန္ဒာက တစ်ခွန်းတည်းပြောပြီး သူဇာ့ စောက်မွှေးများကို လက်နှင့်ဖြဲဖယ်ပြီး ခရမ်းသီးကို စောက်ခေါင်းဝ တေ့ကာ စောက်စေ့လေးကို ပြွတ်ကနဲ စုတ်ယူလိုက်တော့ သူဇာတစ်ယောက် တင်ပါးကြီးကို အပေါ်သို့ ထိုးပေးမိ လေသည်။ နန္ဒာက စောက်စိလေးကို စုပ်လိုက် လျှာထိပ်လေးဖြင့် ထိုးလိုက် လုပ်ပြီး ခရမ်းသီးကြီးကို ပွင့်အာနေသော သူဇာ့ စောက်ခေါင်းတွင်းသို့ အားနှင့်ဆောင့်သွင်းလိုက်ရာ ခရမ်းသီးကြီးက အညှာနားအထိ ဝင်သွားလေ သည်။ သူဇာလည်း မျက်နှာပေါ်မှ နန္ဒာ့တင်ပါးကြီးကို ဖက်တွယ်ရင်း ဖျတ်ဖျတ်လူးသွားကာ……

“ အား……နာလိုက်တာ……ဖြည်းဖြည်း နန္ဒာ…… အင့်…… အင့်…… ရှီး……ကျွတ်…… ကျွတ်…… အင်း… ဖြည်းဖြည်းချင်း ဆောင့်…… နန္ဒာ…အင့်…… အင့်…… စွပ်…… ပလွတ်…… စွပ်…… ပလွတ်……အင့်……အင့် ……အား……”

ခရမ်းသီး စောက်ဖုတ်အတွင်း ဝင်ထွက်သံ စွပ်-ပလွတ် ဟူသော အသံများဖြင့် သူဇာ၏ တအင့်အင့် တ အားအား ညည်းညူသံများက အခန်းထဲတွင် စိုးမိုးဖုံးလွှမ်းထားသည်။ မောင်မောင်လည်း ကြည့်ရင်းက ဂွင်းကို အ ဆက်မပြတ် တိုက်နေမိသည်။ လီးကြီးကလည်း မတ်တောင်နေလေသည်။

“ နာနာဆောင့်တော့……နန္ဒာ……အင့်……အင့်…… မမ ကောင်းလာပြီ…… အင့်……အား……စွပ်…… ပလွတ် ……စွပ်…… အင့်……ပလွတ်……အား……”

သူဇာ့ အသံကြောင့် မောင်မောင် ပြူးပြဲပြီး ကြည့်မိသော နန္ဒာက ခရမ်းသီးကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် စုံကိုင်ကာ အားနှင့် လျင်မြန်စွာ ဆောင့်ဆောင့်ထည့်သည်။ သူဇာက ဖင်ကြီးကို ကြမ်းပြင်မှ တစ်ထွာခန့် မြောက်အောင် ကော့ထိုးပေးနေသည်။ စောက်ဖုတ်ကြီးမှာ ပြူးအာနေပြီး ခရမ်းသီးအဝင်အထွက်နှင့်အတူ နှုတ်ခမ်းသားများက အတွင်း သို့ ကျွံဝင်သွားလိုက် အပြင်သို့ စူထွက်လာလိုက်နှင့် ဖြစ်နေသည်။ သူဇာ့ နို့ကြီး (၂) လုံးမှာ ရမ်းခါနေလေသည်။ မောင်မောင်လည်း မထိန်းနိုင်တော့ဘဲ သုတ်ရေများ ပန်းထုတ်လိုက်လေသည်။ ထိုအချိန်မှာပင်……

“ အား……ကောင်းလိုက်တာ…နန္ဒာရယ်…… ဆောင့်…… အင့်……ဆောင့်စမ်းပါ…… မြန်……မြန်…… အင့်………အင့်…… စွပ်……စွပ်…… ပလွတ်…… ပလွတ်……… စွပ်……အား…… လုပ်ပါဟယ်…… ငါ…… ပြီးတော့မယ်… အင့်……စွပ်……ပလွတ်…… စွပ်…… ပလွတ်……… ပြီး……အင့်……အား…… ပြီး…ပြီ… အင့်…… အား……”

ပြောပြောဆိုဆို သူဇာတစ်ယောက် တွန့်လိမ်ကောက်ကွေးကာ ပြီးသွားလေသည်။ ပြီး ညီအစ်မနှစ်ဦး သား တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ပွတ်သပ်ပြီး စောက်ဖုတ် အသီးသီး အတွင်းရှိ ခရမ်းသီးများကို ဆွဲထုတ်လိုက်ကြ သည်။

“ ဘွတ်……အင်း…… ဘွတ်……အား……”

ခရမ်းသီးများက စောက်ရည်များဖြင့် ရွှဲရွှဲစိုကာ မဲပြောင်နေသလိုပင်…… နန္ဒာ့ စောက်ဖုတ်ကြီးက အမွှေးမရှိ သဖြင့် နီရဲပြဲလန်နေသည်ကို ပိုမြင်ရလေသည်။ သူဇာ့ စောက်ဖုတ်ကြီးကတော့ အမွှေးမဲများ ရှိနေသဖြင့် အကွဲ ကြောင်းနီရဲရဲကိုသာ မြင်ရသည်။ ပြီး အပေါ်တွင် လေးဘက်ကုန်းနေသော နန္ဒာက ထရပ်လိုက်ပြီး အဝတ်အစား များ ပြန်ဝတ်သည်။ သူဇာ ကလည်း ပြန်ဝတ်သည်။

ဗီဒီယိုကလည်း တစ်ခန်းသာပြပြီး အခွေကုန်သွားသည်။ သူဇာ စက်ပိတ်နေစဉ် သူမတို့အမေပြန်ရောက် လာပြီး တံခါးခေါက်သံကြောင့် နန္ဒာ ခရမ်းသီး (၂)လုံးကို ကောက်ကာ အိပ်ခန်းတွင်း ဝင်ပြေးလေသည်။ မောင် မောင်ကား ကိုယ်တိုင်လုပ်ချင်စိတ် တဖွားဖွားနှင့် ချောင်းကြည့်နေရာမှ ခွာကာ သူ့အိပ်ယာပေါ်သို့ ပစ်လှဲရင်း ခုနက မြင်ကွင်းများကို ပြန်လည်မြင်ယောင်ရင်း ခံစားမှိန်းမောနေလေတော့သည်။

————————————–

မောင်မောင်တစ်ယောက် ညီအစ်မ (၂) ဦး၏ မြင်ကွင်းကို နေ့စဉ်မြင်ယောင်ရင်းက ညီအစ်မ(၂)ဦး တစ်ဦးတည်း အိမ်မှာရှိချိန်ကို စောင့်မျှော်နေမိသည်။ သူ စောင့်မျှော်သော အခြေအနေကို တစ်နေ့မှာ ရရှိခဲ့သည်။ မနက်ခင်းက မိဘ(၂)ဦး ထွက်သွားပြီး မနက်(၉)နာရီခန့်တွင် အကြီးမ သူဇာပါ ထွက်သွားသဖြင့် အိမ်တွင် နန္ဒာတစ်ဦး တည်း ကျန်ခဲ့လေသည်။

မောင်မောင်လည်း အသင့်ပြင်ထားသော အအေးပုလင်းထဲသို့ စိတ်ကြွ ဆေးမှုန့်များထည့်ကာ မွှေလိုက်သည်။ ပြီး လမ်းထိပ်မှ အုန်းနို့ခေါက်ဆွဲဝယ်ကာ နန္ဒာ့ အခန်းတံခါးကို ခေါက်လိုက်သည်။ ခြေသံကြား ရပြီး တံခါးဟလာကာ နန္ဒာမျက်နှာလေး ပေါ်လာသည်။

“ အော်… ဦးမောင်… ဘာကိစ္စလဲ ”

“ ကဲ…အမိ… နောက်မှမေး တံခါးအရင်ဖွင့်ပေး… ဒီနေ့ ကိုယ့်မွေးနေ့မို့ အုန်းနို့ခေါက်ဆွဲနဲ့ အအေး လာပို့တာ ……”

“ ဟာ…အတော်ပဲ… နန္ဒာက အုန်းနို့ခေါက်ဆွဲ အရမ်းကြိုက်တာ ကျေးဇူးပဲ ဦးမောင်… နန္ဒာ… သွားလှယ် ထည့်လိုက်အုံးမယ်… ဝင်ထိုင်အုံးနော်…”

“ အေး…အေး…”

ဟု ဖြေရင်း မောင်မောင် အထဲဝင်တော့ နန္ဒာက အိမ်တံခါးကို ပြန်စေ့လိုက်သည်။ ပြီး… အအေးပုလင်းကို ခုံပေါ်တင်ကာ အုန်းနို့ခေါက်ဆွဲထုပ်ကို ကိုင်ရင်း အိမ်နောက်သို့ ဝင်သွားသည်။ မောင်မောင် က နန္ဒာ့ နောက်ပိုင်း ရမ်းခါသွားသော တင်ပါးကြီးကို လိုက်ကြည့်ပြီး တံခါးချက်ကို အသာထထိုးပိတ်လိုက်သည်။

နန္ဒာ့ပစ္စည်းကား အင်မတန်ကို ကောင်းလှပါသည်။ ပုခုံးတွင် ကြိုးတစ်ချောင်းသာ တပ်ထားသော ပိုးသား ဂါဝန်ပျော့လေးက ပေါင်လည်ထိသာ ဖုံးလွှမ်းထားနိုင်သည်။ အိမ်နေရင်းဝတ်သည်မို့ ဘရာစီယာ ခံမထားသဖြင့် နို့ လေးများက လုံးကြွကာ နို့သီးခေါင်းလေးကိုပင် မြင်နေရသည်။ ထိုစဉ် နန္ဒာတစ်ယောက် အုန်းနို့ခေါက်ဆွဲပန်းကန် ကိုင်ပြီး ဧည့်ခန်းထဲဝင်လာသည်။

“ ဦးမောင်ရော… စားပြီးပြီလား…”

“ အေးဟ…စားပြီး သွားပြီ…ဆုလေးဘာလေး တောင်းပေးအုံးနော်… အအေးလည်း သောက်… ဒါနလေး မြောက်သွားအောင်…”

“ ဟင်း…ဟင်း… စားပြီးသောက်ပြီးမှပဲ ဆုတောင်းပေးတော့မယ်… ကဲ… စားလိုက်အုံးမယ်…”

နန္ဒာက မုန့်ကိုသာ ကုန်းပြီးစားလိုက် အအေးသောက်လိုက်ဖြင့် စားသောက်နေသည်။ အင်္ကျီလည်ဟိုက် အောက်မှ ရင်ညွန့်သား မို့မို့ဖြူဖြူလေးက မောင်မောင့်ကို မြူဆွယ်နေလေသည်။ ကြည့်ပါအုံး… (၁၈) နှစ်ဆိုသော အရွယ်ရှိ မိန်းကလေးတစ်ဦးက သည်မျှဆွဲဆောင်နိုင်လေပြီလား… ကြည့်နေရင်း မောင်မောင့် ဘွားဘက်တော်က ထလာလေသည်။

မောင်မောင့် မျက်စိထဲမှာတော့ ဟိုတစ် နေ့က သူဇာ့မျက်နှာပေါ် လေးဘက်ထောက်ကာ ခရမ်းသီးတန်းလန်းဝင်နေသော အမွှေးမဲ့ စောက်ဖုတ်လေးကိုပဲ မြင်ယောင်ကာ တံတွေးကို ဂလုကနဲ မြိုချလိုက်ရသည်။ စားသောက်ပြီးတော့ နန္ဒာက ပန်းကန်များ သွားသိမ်းပြီး ပြန်ထွက်လာတော့…

“ နန္ဒာ… ဟို တစ်နေ့က နေ့လည်ဘက် နန္ဒာတို့ ညီအစ်မ(၂)ယောက် ဘာကားကြည့်နေတာလဲ ဟင်…”

“ ဟင်… ဦးမောင် သိလား…”

ဟု နန္ဒာက အံ့သြသောမျက်နှာတွင် ရှက်ဟန်အနည်းငယ်သာ စွန်းထင်းလျက် မျက်ဝန်းများက ချက်ချင်း ရီဝေသွားကာ ထိုနေ့က မြင်ကွင်းကို ပြန်လည် မြင်ယောင်သွားဟန်ရှိသည်။ ခဏအကြာ… နန္ဒာက မောင်မောင့်ကို စိတ်ကြွဆေးတန်ခိုးဖြင့် မိန်းမောကြည့်ရင်း…

“ ဘာလဲ… ဦးမောင် ကြည့်ချင်လို့လား ဟင်… အခွေက မရှိတော့ဘူး ဦးရဲ့ ပြန်အပ်လိုက်ပြီ…”

“ ရပါတယ်… ဦး အခွေငှားလာတယ်… ဒီမှာ… ဒီကားက ဂျပန်ကား နန္ဒာရဲ့ အရမ်းကောင်းတယ်…”

နန္ဒာတစ်ယောက်ကတော့ စိတ်ကြွဆေးတန်ခိုးနဲ့ အရမ်းကို စိတ်တွေ ပြင်းပြနေပုံရသည်။ ချက်ချင်းပင် ထကာ အခွေကို ယူပြီးစက်ထဲသို့ ထိုးထည့်လိုက်သည်။ မောင်မောင် သူ့ရှေ့မှာ ကုန်းကုန်းလေး ဗွီဒီယိုဖွင့်နေသော နန္ဒာ့ကို ကြည့်ကာ လီးကြီးက အတင်းထောင်ထလာသဖြင့် ပေါင်(၂)လုံးဖြင့် ညှပ်ထားရသည်။

နန္ဒာက အခွေဖွင့်ပြီး မောင်မောင့် ဘေးတွင် ဝင်ထိုင်သည်။ မကြာပါ… ဂျပန်မလေး(၂)ယောက်နှင့် ဂျပန် လူထွားကြီး တစ်ယောက်တို့ ပေါ် လာသည်။ (၃)ပွင့်ဆိုင် ပုံစံပင် ဖြစ်သည်။ စကားတပြောပြောဖြင့် ဂျပန်ကြီးက သေးသွယ်လှပသော ဂျပန်မလေး(၂)ဦးကို ဘယ်ညာဖက်ထားရင်း စကားပြောကာ တစ်ဦးက ဆက်တီဆိုဖာပေါ်တွင် ပက်လက်လှန် ဘေးတိုက်လှဲချလိုက်သည်။

ဂျပန်ကြီးက ထိုအိပ် နေသော ကောင်မလေး၏ အမွှေးကြဲသော စောက်ဖုတ်လေးကို စတင်လျှက်ပေးသည်။ နောက်ဂျပန်မလေးက ဂျပန်ကြီးနား ကြမ်းပြင်တွင် ထိုင်ပြီး လီးကို အသာကိုင်ကာ ပါးစပ်နှင့်စုပ် လျှာနှင့်ဒစ်ကြီးကိုလျှက် လုပ်ပေးနေသည်။
စောက်ဖုတ် အလျှက်ခံနေရသော ကောင်မလေးမှာ မျက်နှာရှုံ့မဲ့လျက် တဟင်းဟင်း ညည်းညူနေလေသည်။

ထို မြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း နန္ဒာတစ်ယောက် ဖင်လေးကြွလိုက် ပေါင်လေးချိတ်လိုက် ပြန်ချလိုက်ဖြင့် ဖီးလ်တက်နေပုံ ရသည်ကို တွေ့ရသော မောင်မောင်က နန္ဒာ့ဘက် လှည့်ကြည့်ပြီး……

“ နန္ဒာ… သူတို့ပုံစံက အရမ်းကောင်းနေပုံပဲနော် နန္ဒာရော… အဲဒီလိုမျိုး ခံစားဖူးလား…”

“ ဟင့်အင်း…မလုပ်ဖူးဘူး ”

“ ဒါဆို ဟိုတစ်နေ့က နန္ဒာတို့(၂)ယောက် ဘာလုပ်နေကြတာလဲ ဟင်…”

“ ဦးကလည်း အဲဒီနေ့က မမနဲ့(၂)ယောက်ထဲ… ယောက်ျားလေးမှ မပါတာကို…”

မောင်မောင်က နန္ဒာ့ ပုခုံးလေးကို အသာဆွဲယူပွေ့ဖက်ရင်း…

“ ခု… ဦး ရှိနေပြီလေ… နန္ဒာနဲ့ဦး အဲဒီထက် အဆတစ်ရာလောက် ကောင်းအောင် လုပ်ကြရအောင်လေ……”

“ ကောင်းပါ့မလား ဦးရယ်… နန္ဒာ့ စိတ်ထဲမှာ တစ်မျိုးကြီးပဲ…”

“ လာပါ နန္ဒာရယ်… ဦး နန္ဒာ့ကို လုပ်ချင်နေတာ ကြာပြီ…”

“ ကြောက်တယ်… ဦးရယ်… ဦး…”

နန္ဒာ စကားမဆက်နိုင်တော့ နန္ဒာ့ နှုတ်ခမ်းလေးပေါ် မောင်မောင့် နှုတ်ခမ်းက ဖုံးအုပ်သွားသည်။ နန္ဒာက အလိုက်သင့် ပြန်နမ်းသည်။ နမ်းနေရင်း မောင်မောင့်လီးကြီးက ပေါင်ကြားမှ ငေါက်ကနဲ ထောင်ထွက်လာသည်။ မောင်မောင့် လက်နှစ်ဖက်က နန္ဒာ့ဂါဝန်လေးကို ဆွဲချွတ်ပေးလိုက်သည်။ ဘရာစီယာ ဝတ်မထားသောကြောင့် အကြမ်းပန်းကန်လုံးသာသာ နို့လေး(၂)လုံး ပေါ်လာသည်။ နို့သီးခေါင်းလေးက ပန်းနုရောင်ပြေးလျက် လက်သန်းထိပ် ဖျားလောက်လေးသာ ရှိသည်။

အောက်ပိုင်းမှ အတွင်းခံဘောင်းဘီလေးက ကြီးမားပြန့်ကားသော တင်ပါးကြီးကို အတင်းဆွဲချုပ်ထားသ လို စောက်ဖုတ်နေရာမှာလည်း မို့ဖောင်းပြီး မောက်တက်နေလေသည်။ မောင်မောင်က ပါးစပ်ကို နမ်းစုပ်နေရာမှ လည်တိုင်မှတဆင့် ရင်ညွန့် ပြီး နို့သီးခေါင်းလေးတို့ကို လျှာဖျားလေးနှင့် တို့ထိရင်း ဆော့ကစားပေးလိုက်ရာ နန္ဒာ မှာ မောင်မောင့်ကို အတင်းဖက်တွယ်ပြီး လက်တစ်ဖက်က မောင်မောင့် ပေါင်ကြားကို ကိုင်လိုက်ရာ လီးကြီးကို ကိုင်မိသွားလေသည်။ လက်နှင့်လီးကြားတွင် ပုဆိုးစ ခံနေသဖြင့် နန္ဒာက ပုဆိုးစကို ဖြေလျှော့လိုက်သည်။ ထိုစဉ် မောင်မောင်က နို့သီးခေါင်းလေးကို အာခေါင်ထဲထည့်ပြီး လျှာဖျားနှင့် တို့ထိပေးလိုက်ရာ…

“ အင်း…အင်း…ဦး ရယ်…အား…ယား… ဦး…နန္ဒာ့ စိတ်ထဲမှာ တစ်မျိုးကြီးပဲ ဦးရယ်…”

နန္ဒာ့ စကားသံ ညည်းညူသံတို့က မောင်မောင့် ရမ္မက်ဆန္ဒကို ပိုမိုပြင်းထန်လာစေသည်။ မောင်မောင် လည်း လျှာကို နို့မှ ချက်ပေါ်သို့ ဆင်းလိုက်သည်။ ပြီး… ဆီးခုံအပေါ်စပ်ရှိ ဗိုက်သား ဖွေးဖွေးလေးကို နမ်းရှိုက်ရင်း အတွင်းခံဘောင်းဘီလေးကို ဆွဲချွတ်တော့ နန္ဒာက ဖင်လေးကို အသာကြွပေးပြန်သည်။

တွေ့ပါပြီ… မောင်မောင် တမ်းတသော တပ်မက်သော အမွှေးတစ်ပင်မျှမရှိ ပြောင်ရှင်းမို့ဖောင်းနေသော စောက်ဖုတ်လေးကို ပေါင်(၂)ချောင်း ဆွဲဖြဲရင်း မျက်လုံးများ ကျွတ်ကျမတတ် ကြည့်လိုက်သည်။ မောင်မောင် ဗွီဒီယိုကို မေ့သွားသည်။ အလားတူ နန္ဒာလည်း ဗွီဒီယိုကို မေ့သွားသည်။ နှစ်ဦးသား ကာမကြောတွင်သာ မျှောချင်နေ ကြသည်။

ပေါင်ကားထားသော်လည်း စောက်ဖုတ်လေးမှာ ပြဲအာမသွား စေ့နေသည်။ မောင်မောင်က လျှာထိပ်နှင့် အထက်အောက် စုန်ဆန်ထိုးခွဲပေးမှ နန္ဒာ့တင်ပါးကြီးနှင့် ပေါင်အတွင်းသားများ တဆတ်ဆတ် တုန်ကာ ကော့တက် လာပြီး စောက်ဖုတ်နှုတ်ခမ်းသားများမှာလည်း အာသွားသည်။ အတွင်းသားလေးများက ရဲနေပြီး အရည်ကြည်လေး များ စိမ့်ကျနေလေသည်။

မောင်မောင်က စောက်စိလေးကို စုပ်လိုက် စောက်ခေါင်းထဲသို့ လျှာကို ထိုးထည့်မွှေ လိုက် လုပ်ပေးလိုက်တော့ နန္ဒာက ဖင်ကြီးကို ကော့ထိုးပေးလိုက်သည်။ ပြီး မောင်မောင့်ခေါင်းကို ဆွဲကိုင်ကာ ခေါင်းလေးကိုမော့ မျက်စိစုံမှိတ်ရင်း…

“ အား…ကောင်း…ကောင်းလိုက်တာ ဦးရယ်… အင်း…ဟင်း… အား…လုပ်ပါဦး…အား…”

ဟု ညည်းညူကာ စောက်ခေါင်းအတွင်းမှလည်း အရည်ကြည်များ ပိုမိုစိမ့်ထွက်လာသည်။ မောင်မောင်က စောက်စိလေးကို လျှာထိပ်နှင့် အမြန်ထိုးကလိလိုက်တော့…

“ အင်း…ဦးရယ်…အား……ကောင်းလိုက်တာ လုပ်ပါတော့ ဦးရယ်……အင့်……အား……နန္ဒာ မနေနိုင် တော့ဘူး……အင့်……ဟင့်……အား……ရှီး……”

“ နန္ဒာ အရမ်းကောင်းလား ဟင်……”

မောင်မောင်က နန္ဒာ့ကို မော့ကြည့်ရင်းမေးတော့ နန္ဒာက မောင်မောင့် အဝတ်များကို အတင်းဆွဲချွတ်ကာ မောင်မောင့်လီးနားကပ်ရင်း……

“ အင်း……”

ဟု ပြန်ဖြေကာ အရှည်(၇)လက်မ၊ လုံးပတ် သူမ လက်ကောက်ဝတ်ခန့်ရှိသော မောင်မောင့်လီးကြီးကို ကိုင်ကာ စုပ်ပေးလေသည်။ နန္ဒာ့ နှုတ်ခမ်းဖူးဖူးလေးကြားတွင် မောင်မောင့်လီးကြီးက တဆတ်ဆတ်နှင့် တုန်ခါလာသည်။ အကြောများ ပြိုင်းပြိုင်းထကာ ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံးရှိ သွေးကြောများက တဖျဉ်းဖျဉ်းနှင့် မောင်မောင် အံကြိတ်ထားမိသည်။

နန္ဒာကလည်း လီးကြီးကို အာခေါင်ထဲထိ ငုံစုပ်လိုက် လီးဒစ်ကြီးကို လျှာနှင့် လှည့်ပတ်လျှက် ပေးလိုက်နှင့် လုပ်ပေးရင်း လက်တစ်ဖက်က သူမ စောက်ခေါင်းလေးထဲကို လက်ညှိုးနှင့် ထိုးမွှေနေလေသည်။ ခဏကြာတော့ နန္ဒာက လီးကြီးကို ပါးစပ်ထဲမှ ချွတ်ကာ မောင်မောင့်ကို မော့ကြည့်ပြီး…

“ ဦးရယ်…ဦး လီးကြီးက အကြီးကြီးပဲနော်…နန္ဒာ ခံနိုင်ပါ့မလား မသိဘူး……အင်း……”

“ နန္ဒာရယ် မခံနိုင်ဘူးဆိုတာ မရှိဘူး……ကဲ… ထ… ဦး ကောင်းအောင် လုပ်ပေးမယ်……”

ပြောပြောဆိုဆို နန္ဒာ့ ပုခုံးလေးကို ဆွဲယူထူလိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် သူဇာ အပြင်က ပြန်ရောက်လာသည်။ အိမ်တံခါး ပိတ်ထားသောကြောင့် အသာရပ်စဉ် ယောကျ်ားလေး အသံကြားသောကြောင့် အသံမပေးဘဲ နောက်ဖေးပေါက်သို့ သွားကြည့်ရာ စေ့ထားသဖြင့် တွန်းဝင်ပြီး ဧည့်ခန်းနားသို့ သွားချောင်းရာ နန္ဒာနှင့် မောင်မောင်တို့ကို တွေ့ရလေသည်။ သူဇာက အသံမပေးဘဲ မောင် မောင့်လီးကြီး တရမ်းရမ်းဖြစ်နေသည်ကိုကြည့်ပြီး ခံချင်စိတ်တွေ ထကြွလာသည်။ မောင်မောင်တို့ကတော့ သူဇာ ရောက်နေမှန်း မသိကြ။

နန္ဒာ့ နှုတ်ခမ်းကို နမ်းစုပ်ရင်း မောင်မောင့် လီးကြီးက နန္ဒာ့ဆီးခုံကို ထိလိုက် ပေါင်ကို ထိလိုက်နှင့် နန္ဒာကလည်း မျက်လုံးလေးမှိတ်ပြီး မောင်မောင့်ကို ဖက်ထားလေသည်။ သူဇာလည်း သူမဝတ်ထားသော စကပ်ရှည်ကို ချွတ်ကာ အတွင်းခံ ဘောင်းဘီလေးကိုပါ ချွတ်လိုက်သည်။ အမွှေးမဲများ ဖုံးအုပ်ထားသော စောက်ဖုတ်ကြီး တင်းကားနေသော တင်ပါးကြီးများ ပြည့်ဖြိုး ဖြူဖွေးသော ပေါင်တံ(၂)ချောင်းတို့က စွဲမက်ဖွယ်ရာ… ပြီး…အပေါ်တွင် ဝတ်ထားသော ကိုယ်ကျပ်အင်္ကျီလေးကို ချွတ်ပြီး အတွင်းခံ ဘရာစီယာလေးကိုပါ ချွတ်လိုက်သည်။ မောင်မောင် က…

“ နန္ဒာလေး…ဒီပေါ်မှာ ပက်လက်လှန်အိပ်လိုက်……”

နန္ဒာက နှစ်ယောက်ထိုင် ဆိုဖာကြီးပေါ်တွင် ပက်လက်လှန်အိပ်ရင်း ပေါင်နှစ်ချောင်းကို ဖြဲကာ တစ်ချောင်းကို ဆိုဖာနောက်မှီပေါ်တင် ကျန်တစ်ချောင်းကို ဆိုဖာအောက် ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ ချလိုက်သည်။ မောင်မောင်က ပြဲအာနေသော နန္ဒာ့ စောက်ပတ်ဝတွင် လီးကြီးကိုတေ့ကာ အထက်အောက် ပွတ်ဆွဲပေးရင်း အဝသို့ ဒစ်ကလေးကို အသာမြှုပ်ထည့်လိုက်သည်။

“ အင့်…အား……ဟာ……အား……”

နန္ဒာတစ်ယောက် ညည်းညူရင်း လွန့်လူးသွားသည်။ မောင်မောင်က နို့လေးကို ဆုပ်ကိုင်ရင်း တစ်ဝက်ခန့် ရောက်အောင် ဖိသွင်းလိုက်သည်။ နန္ဒာ့ စောက်ဖုတ်နှုတ်ခမ်းသားများပါ လီးကြီးနှင့်အတူ အတွင်းသို့ ကျွံဝင်သွားလေသည်။ နှုတ်မှလည်း…

“ အား……နာလိုက်တာ ဦးရယ်……ဖြည်းဖြည်း လုပ်ပါ…… အင့်……အင့်……အား……”

“ စွပ်……ပြွတ်……အင့်……အင့်……စွပ်……အင့်……”

မောင်မောင်က တစ်ဝက်လောက်ကို မနားတမ်းဆောင့်ပေးရာ အရည်များ စိုရွှဲလာပြီး နန္ဒာမှာ တအင့်အင့် ဖြင့် ဖင်ကြီးကို ကော့ထိုးပေးလာသည်။ မောင်မောင်က ဆောင့်နေရင်းမှ နန္ဒာ့ခါးလေးကို စုံကိုင်ကာ အတင်းဆောင့် ဖိချလိုက်ရာ လီးကြီးမှာ နန္ဒာ့ စောက်ဖုတ်ကြီးထဲသို့ တဆုံးဝင်သွားကာ နန္ဒာမှာ ဗိုက်ကလေး ရှုပ်သွားပြီး အားကနဲ အော်လိုက်လေသည်။

ကြီးလည်းကြီး ရှည်လည်း ရှည်သော မောင်မောင့်လီးကြီးမှာ နန္ဒာ့ သားအိမ်ထိတိုင်ရောက်ကာ နန္ဒာမှာ လောက၏ အကောင်းဆုံး ကာမ အရသာကြောင့် နာကျင်ခြင်းကို မေ့ကာ မောင်မောင့် လက်နှစ်ဖက် ကို ကိုင်ရင်း ဖင်ကြီးကို ကော့ထိုးပေးလိုက်သည်။

“ အင့်……အား……နာကောင်းကြီး ဦးရယ်…… အင့်…… အင့်…… အင့်……စွပ်…… ပြွတ်…… ဒုတ်……အင့်…… ……အား……အား…… ဟား…… အင့်…… စွပ်……ဒုတ်……အင့်…… ရှီး…… အင့်…… ဖြည်းဖြည်း……အင့်……”

“ ကောင်းလားဟင်……နန္ဒာ……”

“ ကောင်း……အင့်…….ကောင်း…တယ်……အင့်……”

“ စွပ်……ပြွတ်……ဒုတ်……အင့်……အား……”

သူဇာမှာ ကြည့်နေရင်းက မနေနိုင်တော့ဘဲ မောင်မောင်တို့ရှိရာ သွားလိုက်မိသည်။ မောင်မောင်မှာ သူဇာ့ကို ကြည့်ရင်း အံ့သြသွားသည်။ အဝတ်အစား မရှိသည်ကို တွေ့ရသဖြင့် နှစ်ယောက်စလုံး စားရတော့မည်ကို တွေးမိရင်း သူဇာ့ကို လက်ကမ်းပေးလိုက်သည်။ သူဇာကလည်း လက်ကမ်းပေးရင်း ဘာစကားမျှမပြော နန္ဒာ့ကိုလည်း အလိုးအဆောင့်မပြတ်…။

“ အင့်…စွပ်……ဒုတ်……ဗြိ……ဒုတ်……အင့်…… အား…… ကောင်းတယ်……ဆောင့်…… အား……အင့်……”

“ စွပ်……ပလွတ်……”

ဟူသော အသံနှင့်အတူ မောင်မောင့်လီးကြီးကို နန္ဒာ့စောက်ဖုတ်လေးထဲမှ ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး နန္ဒာ့ကို ဖင် ကုန်းခိုင်းပြီး ဖောင်းထွက်နေသော စောက်ဖုတ်ကြီးထဲ လီးကြီးကို ထည့်ကာဆောင့်လေသည်။ အချက်(၂၀) လောက် ဆောင့်ပြီးသောအခါ……

“ အင့်…စွပ်……ဒုတ်……ဘွတ်……အင့်……အင့်…… အား…… ဦး ကောင်းလိုက်တာ…… အင့်……အင့်…… အ ရမ်းကောင်းလာပြီ…… ဆောင့်…… ဆောင့်…… အား…… အား……ရှီး……အား…… ပြီး…ပြီ…… အင်း……”

နန္ဒာမှာ လေးဘက်ကုန်းနေရာမှ ဖင်ကြီးကို နောက်သို့ ပင့်ဆောင့်ရင်း ပြီးသွားကာ ဆိုဖာပေါ်သို့ အိကျသွား သည်။ မောင်မောင့်လီးကြီးမှာ အရည်များဖြင့် ရွှဲစိုကာ အစာမဝသေးသည့် မြွေလိုပင် တရမ်းရမ်းဖြစ်နေသည်။ သူဇာက မောင်မောင့်လီးကြီးကို ကိုင်ကာ……

“ ဦးမောင်……ဆိုဖာပေါ်မှာ ထိုင်နော်…… သမီး… အပေါ်က ဆောင့်မယ်…”

မောင်မောင်လည်း ဆိုဖာပေါ် ထိုင်ပေးလိုက်သည်။ သူဇာက မောင်မောင့်လီးကြီးပေါ် ခွထိုင်ကာ သူမ စောက်ဖုတ်ကို ဖြဲကာ လီးကိုကိုင်တေ့ပြီး ဆောင့်ချလိုက်သည်။ လီးကြီးမှာ တင်းကျပ်စွာဖြင့် တဝက်ခန့် ဝင်သွားသည်။ သူဇာမှာ မျက်နှာလေး ရှုံ့မဲ့ရင်း ဖင်ကြီးကို ကြွလိုက် ဖိချလိုက်လုပ်ရင်း ဆောင့်ပေးနေသည်။

မောင်မောင်က အားမလို အားမရ ဖြစ်ကာ အောက်မှကော့ထိုး ပေးလိုက်သည်။ သူဇာလည်း သူမ စောက်ဖုတ်လေးထဲသို့ အဆုံးထိ မဝင်သောကြောင့် အသာအောင့်ရင်း အားနှင့် ဖိဆောင့်လိုက်ရာ မောင်မောင်က ကော့အထိုး အရှိန်(၂)ခုပေါင်းပြီး အဆုံးထိဝင်သွားလေသည်။

“ အား……ဒုတ်……အင့်……နာလိုက်တာ ဦးရယ်……”

“ ခဏပါ သူဇာရယ်……ဆက်ပြီး ဆောင့်လိုက်……”

“ အင်း……စွပ်……ဒုတ်……စွပ်……ဒုတ်…… အင့်……. အင့်……အား……”

သူဇာမှာ ဆောင့်ရင်း ဆောင့်ရင်း ကောင်းလာလေသည်။ အရည်များလည်း ပိုထွက်လာသည်။ သူဇာက နန္ဒာ့ထက် ပိုစုပ်အားကောင်းသည်။ ငါးမိနစ်ခန့်ကြာသော်……

“ သူဇာ…ထ…ပုံစံတစ်မျိုးပြောင်းရအောင်……”

သူဇာ ထရပ်လိုက်တော့ ပြွတ်ကနဲ လီးက ကျွတ်သွားသည်။

“ သူဇာ…ဆိုဖာနောက်မှီကို လက်ထောက်လိုက် ခါးလေးကိုကော့…… အေး……ဖင်ကို နည်းနည်းကော့ ပေး…”

“ အင်း……”

“ ရပြီ……ထည့်တော့မယ်နော်……”

“ စွပ်……ဗြိ……ဒုတ်……အင့်……အင့်…… အား…… ကောင်းလိုက်တာ…… ဆောင့်ပါ…… အင့်……ဒုတ်…… ဒုတ်…… အင့်……ရှီး……အင့်……”

သူဇာ့ နို့ကြီး(၂)လုံးမှာ ရမ်းခါနေသည်။ မောင်မောင်တစ်ချက်ဆောင့်တိုင်း တစ်ခါတုန်သွားသော သူဇာ့ တင်ပါးကြီးများက အင်မတန် ကြည့်၍ လှသည်။ သူဇာက ဖင်ကြီးကို ဘယ်ညာရမ်းလိုက် နောက်သို့ ကော့ထိုးပေးလိုက် လုပ်ပေးရင်း လီးကြီးကို စောက်ခေါင်း အတွင်းသားများနှင့် ညှစ်ယူပေးနေသည်။

“ အင့်……ကောင်းလိုက်တာ……ဦးရယ်……သူဇာ…… ပြီးတော့မယ်…… ဆောင့်…… အင့်……အင့်……စွိ…… ဒုတ်…… အင့်……စွပ်……ဒုတ်…… ဗြစ်…… ဗြစ်…… အင့်…… အား…… ကောင်းလာပြီ…… ကောင်းတယ် …… အား…… ဆောင့်ပါ…… မြန်မြန်…… အင့်…… အင့်……”

မောင်မောင်လည်း ပြီးချင်လာကာ အားကုန်ဆောင့်လေသည်။ အချက်(၂၀)ခန့် ဆောင့်အပြီးတွင်……

“ အား……အား……ဆောင့်……ဦး……အား…… ပြီး…… ပြီး…… အင့်……ဒုတ်……အင့်……”
“အား……ကောင်းလိုက်တာ သူဇာရယ်…… အင့်……အင့်……”

(၂) ဦးသား ညည်းညူရင်း မောင်မောင်ကလည်း လီးထိပ်မှ သုတ်ရည်များကို ပန်းထုတ်လိုက်သည်။ သူဇာ ကလည်း သူမ စောက်ရည်များကို ညှစ်ထုတ်ရင်း မောင်မောင့်ကို လည်ပြန်ဖက်ကာ……

“ ကောင်းလိုက်တာ…ဦးရယ်…”

“ ကောင်းရင် နောက်လည်း လုပ်ပေးမှာပေါ့…… သူဇာရယ်……”

ပြီးပါပြီ။

®Power By BNCHANNEL Re  Presentation Broadcaster Channel.

VIP Member ဝင်လိုပါက နှိပ်ရန်

Pages: 12

နှစ်ယောက်ထဲလုပ်ချင်တာ☑️

အပြာစာအုပ် / Apyyar Book / BlueBook

အစ / အဆုံး

သူ့နာမည်က ဖြိုးကိုကို ။ ဒါပေမယ့် အသိမိတ်ဆွေတွေရော၊ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တွေကရော ဖြိုးလေး လို့ ခေါ်ကြတယ်။ အရပ်ရှည်ပေမယ့် ပိန်ပြီးသွယ်တယ်။ အသားဖြူတော့။ ပိုးဟပ်ဖြူ လို့ ကျောင်းမှာတုန်းက နာမည်ပြောင် ခေါ်ကြတယ်။ အလုပ်လုပ်တာက ဆောက်လုပ်ရေးလုပ်ငန်းသုံး ပစ္စည်းတွေ ရောင်းတဲ့ ကုမ္ပဏီ တစ်ခုမှာ ဂိုဒေါင်စာရင်းကိုင်တဲ့အလုပ်လုပ်တယ်။ ဂိုဒေါင်မှာ အလုပ်လုပ်ရင်း ကိုရာဇာနဲ့ ခင်ခဲ့တယ်။

ကိုရာဇာက အရပ်မြင့်ပြီး အသားညိုတယ်။ အလေးတွေ ဘာတွေ မတော့ ကိုယ်လုံးက ခပ်တောင့်တောင့်ပဲ။ သူက ကုမ္ပဏီရဲ့ ရှယ်ယာဝင် တစ်ယောက်။ ဖြိုးလေးနဲ့ ကိုရာဇာ စတွေ့ကတည်းက ခင်ခင်မင်မင် မိတ်ဆွေတွေ ဖြစ်သွားတယ်။ ကိုရာဇာမှာ ကောင်မလေး တစ်ယောက်ရှိတယ်။ နဒီ တဲ့။ နာမည်နဲ့ လိုက်အောင် လူကလည်း လှတယ်။ ချောတယ် သွက်တယ်။ ကိုယ်လုံး ကိုယ်ပေါက်ကလဲ ကိုရာဇာနဲ့ လိုက်တယ်။ တောင့်တောင့်တင်းတင်းပဲ။ ကိုရာဇာနဲ့ အတူရုံးကို တစ်ခါတလေ လိုက်လာတယ်။

ဖြိုးလေးကတော့ ကိုရာဇာနဲ့ တွဲသွားတဲ့ နဒီ့ရဲ့ နောက်ပိုင်းတောင့်တောင့်ကို ကြည့်ရင်း သက်ပြင်းခနခန ချနေရတယ်။ ဒီအိုးကြီးသာ ဖြိုလိုက်ရလို့ကတော့ အိနေမှာပဲ ဆိုတဲ့အတွေးနဲ့ပေါ့။ စိတ်ကူးထဲမှာ နဒီ့ကို လေးဘက်ထောက်ခိုင်းပြီး အိုးကြီးကို ဖြိုနေတဲ့ပုံ ခဏခဏ စိတ်ကူးနေမိတယ်။

တစ်ရက်တော့ ကိုရာဇာက ဖြိုးလေးကို ညနေကြရင် ဘီယာ သောက်ရအောင် ဆိုပြီး ချိန်းတယ်။ ဘီယာဆိုင်မှာ သောက်ကြရင်း အရှိန်နည်းနည်းတက်လာတော့ ကိုရာဇာက ဖြိုးလေးကို မေးတယ်။ သူ့ရည်းစား နဒီကို ဘယ်လိုမြင်လဲ။ စွဲဆောင်မှုရှိသလား၊ ရုပ်ဆိုးသလားတဲ့။ ဖြိုးလေး ဖြေရခက်သွားတယ်။ စွဲဆောင်မှုရှိတယ်လို့ ဖြေရင်လဲ၊ နဒီ့ကို သူကြိုက်နေတာ ကိုရာဇာ သိသွားဦးမယ်။ ရုပ်ဆိုးတယ်လို့ ပြောရအောင်လဲ နဒီ လို မိန်းမကို ဘယ်သူကမှ ရုပ်ဆိုးတယ် ပြောမှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါနဲ့ပဲ

“နဒီက လှပါတယ်။ သူ့ကို ရတာ ကိုရာဇာ ကံကောင်းတာပေါ့”

လို့ မယုတ်မလွန် ဖြေလိုက်တယ်။ ကိုရာဇာက ခေါင်းကို တစ်ချက်ညိတ်လိုက်တယ်။ ပြီးတော့ ဒီနေ့ နဒီ့ မွေးနေ့ဖြစ်တဲ့အကြောင်း ပြောတယ်။ နောက်ပြီး နဒီ့ မွေးနေ့အတွက် အမှတ်တရ တစ်ခုလောက် လုပ်ပေးချင်တယ်တဲ့။ သူများနဲ့ မတူ ထူးထူး ခြားခြား လုပ်ပေးချင်တာတဲ့။

“ကိုဖြိုးလေးကို ကျနော် ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပဲ ပြောမယ်ဗျာ။ ခင်ဗျား နဒီ့ကို စိတ်ဝင်စားနေတာ သိတယ်။ သူ့ကို ခင်ဗျား ချချင်နေတာ ခင်ဗျား မျက်လုံးထဲမှာ ပေါ်နေတယ်။ နဒီကလဲ ကျနော် မဟုတ်တဲ့ သူတစ်ယောက်ယောက်နဲ့ အိပ်ချင်တဲ့ ဆန္ဒရှိတယ်။ ကျနော်ကလည်း ခွင့်ပြုချင်ပါတယ်။ ခင်ဗျား အနေနဲ့ ကျနော့်ကို ထူးဆန်း တယ်ထင်နေမှာပဲ။ ဒါမထူးဆန်းပါဘူး။ လူတော်တော်များများမှာ ဒီဆန္ဒရှိပါတယ်။ ယဉ်ကျေးမှု ဓလေ့ ထုံးစံတွေ ကြောင့်သာ ထုတ်မပြောရဲကြတာ။ နဒီကလည်း ပြောတယ် သူ ဖြိုးလေးကို စိတ်ဝင်စားတယ်။ တစ်ညလောက် အတူနေဖူးချင်တယ်တဲ့”

ကျနော် အရမ်းအံ့သြသွားလို့ ဘာပြောရမှန်း မသိတော့ဘူး။ ကျနော် စိတ်ကူးထဲမှာ ချနေတဲ့ မိန်းမက ကျနော်နဲ့ အိပ်ချင်တဲ့ အကြောင်းကို သူ့ဘဲဖြစ်သူက ပြောပြနေတာလေ။ အထစ်ထစ် အငေါ့ငေါ့နဲ့ပဲ

“နဒီ့မှာ အဲ့လို ဆန္ဒ ရှိတယ်ဆို ကျနော် ကူညီ…”

ဖြိုးလေး စကားမဆုံးခင်မှာပဲ ကိုရာဇာက ဖျက်ပြောလိုက်တယ်။

“ကျနော် စကားဆုံးအောင် ပြောဦးမယ်။ ခင်ဗျားနဲ့ သူနဲ့ နှစ်ယောက်ထဲ လုပ်ချင်တာ လုပ်ဆိုပြီး ကျနော်က လွတ်ပေးထားမှာတော့ မဟုတ်ဘူး။ ကျနော်လဲ လုပ်ချင်တာ ရှိတယ်။ နဒီကလဲ ကျနော် တစ်ခြားယောက်ျားလေး တစ်ယောက်ကို လုပ်နေတာမျိုးကို မြင်ဖူးချင်တယ်တဲ့။ အဲ့တော့ နဒီ့ကို ဘာမှ မလုပ်ခင် ခင်ဗျား ကျုပ်ကို အရင် ပြုစုပေးရမယ်။ မိန်းမတစ်ယောက်က ယောက်ျားတစ်ယောက်ကို လုပ်ပေးသလိုမျိုး ခင်ဗျား ကျုပ်ကို အရင်လုပ်ပေးရမယ်။ ခင်ဗျားကိုတော့ ကျနော်က ဘာမှ လုပ်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး။ ကျနော့်ကို ပြုစုပြီးတော့မှ နဒီ့ကို ခင်ဗျားကြိုက်သလိုလုပ်။ ကဲ ဘယ်လိုလဲ စိတ်ဝင်စားသေးလား”

ကိုရာဇာ ပြောတာကို ဖြိုးလေး ရှည်ရှည်ဝေးဝေး စဉ်းစားစရာမလိုဘူး။ ဘီယာ သောက်ထားတဲ့ အရှိန်ကလဲ တက်နေပြီ။ နဒီ့ကို ဖြုတ်ရမယ်ဆိုရင် တခြားဘာလုပ်ရလုပ်မယ်။ ဖြိုးလေး လက်ခံလိုက်တယ်။

ကိုရာဇာက သူ့ကို တိုက်ခန်းတစ်ခုရဲ့လိပ်စာ ပေးတယ်။ နောက် နာရီဝက်နေရင် လာခဲ့ဖို့မှာပြီး သူအရင် ပြန်သွားတယ်။ ချိန်းထားတဲ့အချိန်ထက် ၁၅ မိနစ်လောက် စောပြီး ဖြိုးလေး ရောက်သွားတယ်။ အခန်းထဲ ဝင်သွားတော့ ကုတင်အကြီးကြီး တစ်လုံးတွေ့တယ်။ တခြားဘယ်သူမှ မရှိဘူး။ အဝတ်အစားတွေ အားလုံးချွတ်ထားလို့ ကိုရာဇာက တခြားအခန်းကနေ လှမ်းပြောလိုက်တဲ့ အသံကြားလိုက်ရတယ်။ လူကိုတော့ မတွေ့သေးဘူး။

ဖြိုးလေး အဝတ်အစားတွေ အားလုံးကို ချွတ်ပြီး ကြမ်းပေါ်မှာ ပုံထားလိုက်တယ်။ ကိုယ်တစ်ခါမှ မရောက်ဘူးတဲ့ တစိမ်းနေရာမှာ အဝတ်အစားမပါပဲ ရပ်နေရတာ စိတ်မသက်သာဘူး။ ဒီကိုလာတော့ နဒီ့ကို ဖြုတ်ရမယ်ဆိုတဲ့ အတွေးနဲ့ ပေါင်ကြားက ခေါင်းထောင်နေပေမယ့် အခုကြတော့ ခပ်ပျော့ပျော့်အနေအထားနဲ့ တွဲလောင်းဖြစ်နေပြီ။ တံခါးပွင့်ပြီး ကိုရာဇာဝင်လာတယ်။ ကိုယ်တုံးလုံးပဲ အဝတ်အစား တစ်ခုမှ မပါဘူး။

ဖြိုးလေး ကိုရာ့ဇာ ကိုယ်လုံးကို ကြည့်မိတယ်။ ရင်အုပ်ကားကား၊ ပခုံးကျယ်ကျယ်နဲ့။ လက်မောင်းတွေကလဲ ကြွက်သားတွေနဲ့ ဖုထစ်နေတယ်။ ကိုရာဇာ့ပေါင်ကြားက ဒုတ်ကလဲ မတ်ထန်နေတာပဲ။ ကိုရာဇာက ဖြိုးလေးကို သူ့နားလာပြီး ဒူးထောက်ဖို့ ပြောတယ်။ ဖြိုးလေး လျှောက်သွားပြီး ကိုရာဇာ့ရှေ့မှာ ဒူးထောက်နေလိုက်တယ်။

ကိုရာဇာ့ဒုတ်က ဖြိုးလေး မျက်နှာနဲ့ တတန်းထဲ ဖြစ်သွားတယ်။ ရှေ့တစ်လက်မလောက်သာ တိုးရင် မျက်နှာကို ဒုတ်နဲ့ ထောက်မိပြီ။ ဖြိုးလေး ဘာလုပ်ရမှန်း မသိဖြစ်နေတယ်။ ဒါမျိုး တစ်ခါမှလဲ မကြုံဖူးဘူး။ ကိုရာဇာ့ကို ကြည့်လိုက်တော့ ဘာမှ မပြောပေမယ့် စိတ်မရှည်တဲ့ပုံ တွေ့လိုက်ရတယ်။ ဒါနဲ့ပဲ ဖြိုးလေး ကိုရာဇာ့ဒုတ်ကို ကိုင်ပြီး ဖြည်းဖြည်းချင်း ထုပေးတယ်။ လက်ထဲမှာ ပူးနွေးနွေး ဒုတ်ကြီး ကိုင်လိုက်ရတော့ ပြန်မလွှတ်ချင်တော့ဘူး။ ယောက်ျားချင်း တခြားလူ ဒုတ်ကို အခုမှ ပထမဆုံး ကိုင်ဘူးတာ။ မလွှတ်ချင်လောက်အောင် ကိုင်လို့ကောင်းတယ်။

“ပါးစပ်ထဲ ထည့်စုပ်”

ကိုရာဇာက ပြောလိုက်တယ်။ ဖြိုးလေး ပါးစပ်ထဲ ကိုရာဇာ့လီးက ဘယ်လိုဝင်သွားမှန်း မသိလိုက်ဘူး။ စိတ်ထဲကလဲ ဇဝေဇဝါနဲ့ ဘာလုပ်လို့ လုပ်နေမိမှန်း မသိဘူး။ ခေါင်းက ရှေ့တိုးနောက်ဆုတ် လုပ်ပေးနေမိပြီ။ လီးကို အဖျားထိ ဆွဲထုတ်ပြီး လီးထိပ်ကို လျှာနဲ့ ထိုးကြည့်လိုက်တယ်။ အရသာက အရမ်းမဆိုးပါဘူး။ နှုတ်ခမ်းနှစ်ခုကြား ဒစ်ဖျားကို ငုံးထားရင်းနဲ့ လျှာက ဒစ်ပတ်ပတ်လည်ကို ယက်ပေးလိုက်တယ်။

ကိုရာဇာ့ဒုတ်ကြီးက မာသည်ထက် မာလာပြီ။ ပါးစပ်ထဲမှာ လီးတစ်ချောင်းဝင်နေတာက စိတ်တော့ မသက်သာဘူး။ ဖြိုးလေး မလုပ်ချင်လဲ၊ ကိုရာဇာက တောင်းဆိုထားတာဆိုတော့ ငြင်းမရဘူး။သူကိုယ်တိုင်လဲ လက်ခံခဲ့တာလေ။

အဲ့ဒီ့အချိန်မှာပဲ နဒီ ရေချိုးခန်းထဲက ထွက်လာတာကို မြင်လိုက်တယ်။ ကိုယ်ပေါ်မှာ အဝတ်မဆိုလို့ တစ်ခုမှ မကပ်ဘူး။ ဖြိုးလေးပါးစပ်ထဲ ကိုရာဇာ့ဒုတ်ကြီး ဝင်နေရင်း နဒီ့ကို လှမ်းကြည့်လိုက်တယ်။ နဒီက သူတို့ နှစ်ယောက် ရှိတဲ့နားကို တစ်လှမ်းခြင်းလျှောက်လာတယ်။ နို့အုံကြီးက လမ်းလျှောက်တိုင်း တုန်တုန်သွားတယ်။ နို့သီးခေါင်းလေးတွေက မာတောင်နေတာပဲ။

ကိုရာဇာနဲ့ ဘေးချင်းယှဉ်ရပ်ပြီး လိုက်တယ်။ ဖြိုးလေးက ကြမ်းပေါ်ဒူးထောက်ထိုင်နေရင်း ကိုရာဇာဒုတ်ကြီးကို ပါးစပ်ထဲ ငုံထားပေးရင်း နဒီ့ အဖုတ်ကို ကြည့်နေမိတယ်။ ဖြိုးလေး စိတ်တွေ နဒီ့အဖုတ်ကိုမြင်ရတော့ ထကြွလာပြီး ပါးစပ်ထဲဒုတ်ကြီး ငုံထားရင်းမှ တံတွေး မျိုချမိတယ်။ အဖုတ်က အမွှေးအမျှင် တစ်ပင်မှ မရှိဘူး။ ပန်းနုရောင်ရဲနေပြီး၊ ဖောင်းကားနေတာပဲ။

ဖြိုးလေး ခေါင်းက ကိုရာဇာ့ ဒုတ်ကို အထက်အောင် စုန်ဆန်ရင်း လှုပ်ရှားနေတယ်။ ကိုရာဇာ့ဒုတ်ကလဲ အစွမ်းကို မာထန်နေပြီ။ ကိုရာဇာက ဖြိုးလေး ခေါင်းကို ကိုင်ပြီး ပါးစပ်ထဲ ဒုတ်ကို ဝင်နိုင်သမျှဝင်အောင် လိုးသွင်းနေတယ်။ ဖြိုးလေးက ပါးစပ်ကို ဟနိုင်သမျှဟပေးပြီး ဝင်နိုင်အောင် ကြိုးစားပေးတယ်။ ပါးစပ်ပေါက်နဲ့ ဒုတ်လုံးပတ်က အပြည့်ဖြစ်နေပြီး ဖြိုးလေး တစ်ချက်တစ်ချက် ပျို့တက်လာတယ်။ ဒါပေမယ့် မအန်အောင် ကြိုးစားထိန်းနေတယ်။

ကိုရာဇာ့ကို မှုတ်ပေးနေရင်း ဖြိုးလေး မျက်စိက နဒီ့ကို တစ်ချိန်လုံးကြည့်နေတယ်။ ဖြိုးလေး ဒုတ်ကလဲ အတွေ့အကြုံ အသစ်ကြောင့် အရမ်းကို ထန်မတ်နေပြီ။ နဒီက မတ်တပ်ရပ်နေရာကနေ ကြမ်းပေါ်မှာ ဒူးထောက်နေတဲ့ ဖြိုးလေး နောက်ကို လျှောက်သွားတယ်။ နဒီ့လက်ထဲမှာ အရာဝတ္ထု သေးသေးလေး တစ်ခု ကိုင်ထားတာ တွေ့လိုက်တယ်။ ဘာလဲတော့ သေသေချာချာ မမြင်ရဘူး။ ဖြိုးလေး နောက်ကျောကနေ သိုင်းဖက်လိုက်တယ်။

အဝတ်မပါတဲ့ နဒီ့ကိုယ်ခန္ဓာက ချောမွေ့အိစက်ပြီး နွေးထွေးနေတယ်။ နို့နှစ်လုံးက ဖြိုးလေး ကျောပေါ်မှာ ဖိကပ်သွားတယ်။ နဒီက ဖြိုးလေးနောက်က သိုင်းပြီး ဖြိုးလေး ဒုတ်ကို ဘယ်ဘက်လက်နဲ့ ဆုပ်ကိုင်လိုက်တယ်။ လက်နဲ့ တစ်ချက် နှစ်ချက်လောက် ထုပေးတယ်။ နီဒီ့ညာဘက်လက်က ဖြိုးလေးရဲ့ ဖင်ပေါက်ဝကို လာထိပြီး ဖွဖွလေး ပွတ်ပေးနေတယ်။ ပြီးတော့ လက်သန်းရဲ့ လက်တစ်ဆစ်လောက်ကို ဖင်ပေါက်ထဲ ထိုးသွင်းလိုက်တယ်။

လက်သန်းက သေးတာကြောင့် ဖြိုးလေး အရမ်းမနာဘူး။ နဒီက ဖြိုးလေး ဒုတ်ကို ခပ်သွက်သွက်လေး ထုပေးရင်း ဘောတွေကို ပွတ်သပ်ပေးနေတယ်။ ဖြိုးလေး ပါးစပ်ထဲမှာ ကိုရာဇာ့ဒုတ်က ဝင်ထွက်ပြီး၊ နဒီ့လက် တစ်ဖက်က ဖြိုးလေး ဒုတ်ကို ရှေ့တိုးနောက်ဆုတ်လုပ်ရင်း၊ ကျန်လက်တစ်ဖက်က ဖြိုးလေး ဖင်ပေါက်ကို ကလိပေးနေတော့ ဖြိုးလေး ပြီးချင်လာတယ်။ စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်း ဖြိုးလေး ပန်းထုတ်မိတော့မယ်။ အဲ့ဒီ့အချိန်မှာပဲ နဒီက ရပ်လိုက်တယ်။

ကိုရာဇာက ဖြိုးလေးကို ကုတင်စောင်းမှာ လေးဘက်ထောက်နေဖို့ ပြောတယ်။ ကုတင်က သုံးပေလောက်ပဲ မြင့်တယ်။ ဖြိုးလေး လေးဘက်ထောက်ပေးရတဲ့ အနေအထားက ကြမ်းပေါ်မှာ ဒူးထောက်ပြီး ကုတင်ပေါ်ကို ရင်ဘတ်ကနေ ကိုယ်ခန္ဓာ အထက်ပိုင်းတင်ထားရတဲ့ပုံစံ၊ ဖင်က ကုတင်စောင်းမှာ ထောင်နေတယ်။ နဒီကတော့ ကုတင်ပေါ်တက်ပြီး ဖြိုးလေး မျက်နှာ နားမှာ ခြေထောက်ကားထိုင်နေတယ်။ ဖြိုးလေးမျက်နှာက နဒီပေါင်ကြားမှာ ရောက်နေပြီး အဖုတ်နဲ့ လက်မ နည်းနည်းလောက်ပဲ ကွာတော့တယ်။

သင်းပျံတဲ့ ရနံလေးကို ရလိုက်တော့ ပါးစပ်ထဲက သွားရေတွေတောင် ယိုလာတယ်။ ဒါကိုသာ ယက်ပေးလိုက်ရရင်တော့ အိနေမှာပဲ ဆိုတဲ့ အတွေးနဲ့။ ကိုရာဇာက ချောစီဘူး ယူပြီး ဖြိုးလေး ဖင်ပေါက်ဝကို လောင်းပေးလိုက်တယ်။ အောက်ကို စီးကျလာတော့ သူ့လီးကြီး ထိုးခံပြီး၊ လီးပေါ်ကိုပါ ဆီတွေ ပေစေတယ်။ လီးထိပ်က ဖင်ဝကို တစ်ချက်တစ်ချက် ထောက်မိသွားတော့ ဖြိုးလေး တစ်ယောက်၊ အသည်းတွေယားပြီး အံကြိတ်နေရတယ်။

ခဏကြာတော့ လီးချောင်းကြီးက ဖြိုးလေးဖင်ဝကိုတေ့ပြီး အထဲကို ဖိဝင်လာတယ်။ ဘာမှ မဝင်ဘူးတဲ့ဖင်ဆိုတော့ ကြပ်နေတာပေါ့။ ခံစားချက်ကတော့ ပူထူနေတာပဲ။ ဖြိုးလေး နာလို့ ရှေ့ကိုတိုးပြီး ရှောင်တယ်။ ကုတင်စောင်းက ရင်ဘတ်ကို ထောက်နေတော့ ရှေ့ဆက်တိုးလို့မရတော့ဘဲ အနောက်က ဝင်လာတဲ့လီးဒဏ်ကို အံကြိတ်ရင်းသာ ခံနေရတယ်။ လီးချောင်းကြီး တစ်ဖြည်းဖြည်းဝယ်လာတော့ သူ့တစ်ကိုယ်လုံးပူထူသွားတာပဲ။ ဒူးတွေလဲ ညွတ်ကျချင်နေပြီ။

နဒီက ဖြိုးလေး ပခုံးကို ကိုင်ပြီးတော့ ခဏနေ နာတော့မှာ မဟုတ်ဘူး။ ကောင်းသွားမှာပါလို့ အားပေးတယ်။ ဖြိုးလေးလဲ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်တယ်။ ကိုရာဇာက နောက်တစ်ချက် ဖိသွင်းတော့။ ဖြိုးလေး ပါးစပ်ဟပြီး အခနဲ၊ အသံအစ်အစ်နဲ့ အော်မိလိုက်တယ်။ ဖြိုးလေး ပါးစပ်ဟတာနဲ့ တပြိုင်နက် နဒီက ဖြိုးလေး နှုတ်ခမ်းနှစ်လွှာကို သူ့နှုတ်ခမ်းတွေနဲ့ ဖိကပ်လိုက်တယ်။ ပြီးတော့ သူမရဲ့ ပူနွေးနေတဲ့လျှာကို ဖြိုးလေး ပါးစပ်ထဲ ဝင်နိုင်သလောက် ဝင်အောင် သွင်းပြီး ၃၆၀ လှည့်ပတ်မွှေလိုက်ပြီး ကလော်ထုတ်လိုက်တယ်။

ဖြိုးလေး ဝမ်းဗိုက်ထဲက အတွင်းကလီစာတွေ ပါသွားပြီလား ထင်ရလောက်အောင် ခံစားလိုက်ရတယ်။ ဒီလို ပြင်းပြမွတ်သိပ်တဲ့ အနမ်းမျိုး တစ်ခါမှာ မနမ်းဖူးဘူး။ ပြောရမယ်ဆိုရင် နဒီနဲ့ ဖြိုးလေး နမ်းတာ မဟုတ်ဘူး။ နဒီက နမ်းပြီး ဖြိုးလေးက အနမ်းခံရတာ။ ဖြိုးလေးကတော့ အခံဘက်ကချည်းပဲ။ ဖင်ခံရင်းနဲ့ မိန်းကလေးတစ်ယောက်က ရမက်ပြင်းပြင်းနမ်းတာကို ခံနေရတယ်။ နဒီနမ်းနေတဲ့အချိန် ကိုရာဇာ့ နောက်ကသွင်းတာကလဲ ပိုမြန်ပြီး ကြမ်းလာတယ်။

သူ့စော် တခြားယောက်ျားနဲ့ နမ်းနေတာ တွေ့တော့ မနာလိုလို့လား၊ ဒါမှမဟုတ် စိတ်တွေ ပိုထန်လာလို့လား မသိဘူး။နဒီက နမ်းတာကိုရပ်လိုက်ပြီး၊ လေးဘက်ထောက်နေတဲ့ ဖြိုးလေး ရှေ့မှာ ပေါင်ဖြဲထိုင်လိုက်တယ်။ ဖြိုးလေး ဆံပင်တွေကို ဆွဲပြီး သူမ ပေါင်ကြောင်းထဲ ဖြိုးလေး မျက်နှာကို သွင်းလိုက်တယ်။ ဖြိုးလေးလဲ အလိုက်တသိပဲ ပါးစပ်ရှေ့ရောက်လာတဲ့ ပူစီဖောင်းဖောင်းလေးကို လျှာနဲ့ သပ်တင်လိုက်တယ်။ အိနေတာပဲ။ အရသာက ပြင်းတယ်။ ငံကျိကျိပဲ။ တစ်ချက်ယက်ပြီးတော့ နောက်ထပ် ဆက်ယက်ချင်လာတယ်။

ဖြိုးလေး အဖုတ်အတွင်းသားတွေကို ထိနိုင်သလောက် ထိအောင် ထိုးသွင်းကလော်လိုက်တယ်။ နဒီတစ်ယောက် အသက်ရှုသံတွေ ပြင်းထန်လာတယ်။ ဖြိုးလေး ဆံပင်တွေကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ပြီး သူမ အဖုတ်နဲ့ ဖြိုးလေး မျက်နှာ နေရာ အနှံ့ကို တက်ပွတ်နေတယ်။ ဖြိုးလေးရဲ့ပါး၊ နဖူး၊ မေးစေ့၊ နှာခေါင်း ဘာမှ မကျန် အောင် အဖုတ်ရည်တွေ စိုရွဲပြောင်လက်သွားတယ်။

နောက်က ကိုရာဇာက တဆုံးကို ဆောင့်နေတယ်။ ဥနှလုံးက ဖြိုးလေး ဖင်ကြားကို တစ်ဖြောင်းဖြောင်းနဲ့ ရိုက်မိနေတယ်။ ဖြိုးလေး ဒုတ်က အရမ်းမာထန်နေပြီ။ တခါမှ ဒီလောက် ထန်တာမျိုးမကြုံဖူးသေးဘူး။ နဒီ့ကို ချချင်နေပြီ။ သူမအဖုတ်ကို ကျွံဝင်သွားအောင် ချချင်စိတ် ပေါက်နေပြီ။ အဲ့ဒီ့အချိန်မှာပဲ ကိုရာဇက ဖြိုးလေး ဖင်ထဲကို သုတ်တွေ ပန်းထုတ်လိုက်တယ်။ ပြီးတော့ သူ့ဒုတ်ကြီးကို ဖြိုးလေးဖင်ထဲကနေ တဖြည်းဖြည်းချင်း ဆွဲထုတ်လိုက်တယ်။

ကိုရာဇာ ပါးစပ်ကနေ တရှီးရှီး အော်ရင်းနဲ့ ဖြိုးလေး ခါးကို လွှတ်ပေးလိုက်တော့ ဖြိုးလေး မတ်တပ်ရပ်လိုက်တယ်။ နဒီက ဖြိုးလေးကို ကြည့်ပြီး ပြုံးနေတယ်။ ဖြိုးလေး ဘာကို လိုချင်နေလဲ ဆိုတာ သိနေတဲ့ ပုံလေးနဲ့။ ဖြိုးလေး နဒီ့ပခုံးကို တွန်းပြီး ကုတင်ပေါ်မှာ ကျောခင်း အိပ်စေတယ်။ ပက်လက်လှန်နေတဲ့ နဒီ့ပေါင်ကြားမှာ နေရာဝင်ယူလိုက်တာနဲ့ တပြိုင်နက် နဒီက သူမ ဒူးကောက်ဝတ် နှစ်ခုကို လက်နဲ့သိုင်းယှက်ပြီး ဖင်ကို မိုးမျှော်အောင် ပင့်တင်ပေးလိုက်တယ်။

ရဲပြီး ဖောင်းနေတဲ့ အဖုတ်နှစ်လွှာကြားကို ဖြိုးလေးက သူ့ဒုတ်ကို တေ့ပြီး ဖိသွင်းလိုက်တယ်။ နဒီတစ်ယောက် အသံထွက်မလာပဲ နှုတ်ခမ်းနှစ်လွှာ ဟသွားတယ်။ ဖြိုးလေးက ချချင်စောနဲ့ တစ်ချောင်းလုံး ထိုးသွင်းလိုက်တာကိုး။ ဖြိုးလေးကလဲ ညှာတာဖို့ အစီအစဉ်မရှိဘူး။ ဖြိုးလေး ဖင်ကြားက ဟစိစိနဲ့ ကိုရာဇာ့ သုတ်တွေ ပူနွေးစိုစွတ်နေပြီး ပူထူနေတယ်။ ဒီခံစားချက်က နဒီ့ကို အားကုန်ကြုံးဆောင့်ဖို့ စေ့ဆော်နေတယ်။

သူ့ဖင်ခံပြီးမှ ချခွင့်ရတဲ့ စော် ဆိုတော့ အဖုတ်ကျွံအောင် ကို ချမယ်ဆိုတဲ့အတွေးပဲ ရှိတယ်။ ဖြိုးလေးက လေပေါ်ဝဲနေတဲ့ နဒီ့ခြေနှစ်ချောင်းကို သူ့လက်မောင်းတွေနဲ့ဖိပြီးမှ လက်နှစ်ဖက်ကို နဒီ့ပခုံးဘေးမှာ တစ်ဖက်စီ ထောက်လိုက်တယ်။ နဒီ့ဖင်က မိုးမျှော်ပြီး ဝင်လာတဲ့ လီးဒဏ် ခံပေတော့ ဆိုတဲ့ အခြေအနေ ဖြစ်သွးတယ်။ ဖြိုးလေးလီးကို တစ်ဆုံးထုတ် တဆုံးသွင်းနဲ့ နဒီ့ပေါင်နဲ့ သူ့ပေါင်တွေ ဖြောင်းခနဲ ဖြောင်းခနဲ ရိုက်မိတဲ့ အထိကို ဆောင့် ပစ်တယ်။

နဒီကလဲ ဖြိုးလေး ပက်ပက်စက်စက်ဆောင့်လေ သူ့အတွက်ကြိုက်လေပဲ။ ခေါင်းက ကုတင် ခေါင်းရင်းရှိနေလို့သာ ထွက်မသွားတယ်။ အဲ့ဒါသာ မရှိရင် နဒီ လွင့်ထွက်သွားလောက်တယ်။ ကိုရာဇာက သူ့စော်ကို ဖြိုးလေး ချနေတာ ကြည့်ရင်း သူ့ဒုတ်ကို သူလက်နဲ့ဆွနေတယ်။ နည်းနည်းမာလာတဲ့ အနေအထား ရောက်တော့၊ ကုတင်ပေါ်တက်ပြီး၊ နဒီ့ မျက်နှာဘေးနား ဒူးထောက် ထိုင်လိုက်တယ်။

ပြီးတော့ လီးကို အရင်းကနေကိုင်ပြီး၊ မျက်လွှာမှိတ်ရင်း အရသာတွေ တက်နေတဲ့ နဒီ့ နှုတ်ခမ်းနှစ်လွှာပေါ်ကို ထိပ်ဖူးတင်ပေးလိုက်တယ်။ နဒီက သူ့နှုတ်ခမ်းကို လာထိတဲ့ ပူနွေးနွေးအရာကြီးကြောင့် မျက်စိဖွင့်ကြည့်လိုက်တော့ ကိုရာဇာ့ ကိုတွေ့တယ်။ ဘာမှ ပြောမနေတော့ပဲ၊ ဒစ်ကို ဆွဲငုံထားလိုက်တယ်။ ကိုရာဇက နဒီ့ရဲ့ ပါးစပ်ထဲ သူ့ရဲ့ လီးကို တဖြည်းဖြည်းထိုးသွင်းလိုက်တယ်။ အာသီးခေါင်းကို တစ်ချက်ထိသွားတော့ နဒီမျက်လုံးပြူးပြီး အစ်ခနဲ အသံ မြည်ပျို့တက်သွားတယ်။

ကိုရာဇက နည်းနည်းလေး ပြန်ဆွဲထုတ်လိုက် ပြန်သွင်းလိုက်နဲ့ ပါးစပ်ကို လိုးတယ်။ ဖြိုးလေးကလဲ နဒီ လီးစုပ်နေတာကို ကြည့်ရင်း ဖီးတက်လာပြီး၊ ခပ်ကြမ်းကြမ်းလေး စောင့်သွင်းလိုက်တယ်။ နဒီကတော့ အဖုတ်ကလဲ အရသာရှိ၊ ပါးစပ်ကလဲ အရသာအပြည့်ရနေလေရဲ့။ ဖြိုးလေးရဲ့ စောင့်ချက်တွေ တဖြည်းဖြည်းကြမ်းလာပြီး၊ ပြီးခါနီးတော့ ကိုရာဇာက နဒီ့ပါးစပ်ထဲက သူ့လီးကို ထုတ်လိုက်တယ်။ နဒီက ဖြိုးလေး ဂုတ်ကို ဆွဲပြီးတော့ သူနဲ့ နှုတ်ခမ်းခြင်းတေ့နမ်းလိုက်တယ်။

နဒီ့ပါစပ်က အရည်တွေအားလုံးကို ဖြိုးလေး စုပ်ယူပြီး၊ သူ့လရည်တွေကို နဒီ့အဖုတ်ထဲ ပန်းထုတ်ပစ်လိုက်တယ်။ ဖြိုးလေး အားကုန်စောင့်ပြီး နဒီ့ ကိုယ်ပေါ် ပစ်ကြရင်း အမောဖြေနေတယ်။ ကိုရာဇာကတော့ သူရဲ့ တောင်မတ်နေတဲ့ လီးကို ဆွရင်း ဖြိုးလေး နဲ့ နဒီ့ကို ကြည့်နေလေရဲ့။ ခန အမောဖြေပြီးလောက်ချိန်ပြီးတော့၊ ကိုရာဇာက နှစ်ယောက်စလုံးကို ခေါ်လိုက်တယ်။ သူ့ရှေ့ကြမ်းပြင်မှာ ဖြိုးလေးနဲ့ နဒီကို ဒူးထောက်ထိုင်ခိုင်းလိုက်တယ်။

ပြီးတော့ သူ့လီးကြီးကို ကော့ပေးပြီး စုပ် ဆိုပြီးတော့ ပြောလိုက်တယ်။ နှစ်ယောက်သား တုတ်ကြီးကို လျှောက်နဲ့ ပြိုင်တူ ယက်ပေးလိုက်တယ်။ ဖြိုးလေးက ညာဘက်အခြမ်းကို လျှာနဲ့ယက်ပြီး၊ နဒီက ဘယ်ဘက်အခြမ်းကို ယက်ပေးလိုက်တယ်။ ကိုရာဇ ကျောကော့သွားတယ်။ ဖြိုးလေးက ဥနှစ်လုံးကို ပါးစပ်နဲ့ ငုံတဲ့အချိန် နဒီက တုတ်ကို ပါးစပ်ထဲသွင်းပြီး ပါးစပ်နဲ့ လိုးပေးလိုက်တယ်။ အာခေါင်အတွင်းသားတွေနဲ့ လီးထိပ်သွားတိုက်တော့ ကိုရာဇာတုန်တက်သွားတယ်။ ပြီးတော့ ဖြိုးလေးနဲ့ နဒီ ပုံစံပြောင်းတယ်။

နဒီက ဥနှစ်လုံးကို စုပ်ပြီး ဖြိုးလေးက လီးချောင်းကို စုပ်ပေးတယ်။ လီးပေါ်မှာ နဒီ့ရဲ့ လည်ချောင်းထဲက အရည်တွေ၊ တံတွေးစိုနေတာကို စုပ်ရတာ တမူထူးခြားတဲ့ အရသာ ရတယ်။ ကိုရာဇာဒီထက်ပို မထိန်းနိုင်တော့ နှစ်ယောက်စလုံးကို ပါးစပ်ဟထားဖို့ ပြောလိုက်တယ်။ ကိုရာဇာက သူ့လီးကို သူ့ဖာသူ ခပ်သွက်သွက် ဂွင်းထုနေတယ်။ ခဏနေတော့ ကိုရာဇာက လရည်တွေကို နှစ်ယောက်စလုံးရဲ့ ပါးစပ်ကို တလှည့်စီ ပျစ်ခနဲ ပန်းထုတ်လိုက်တယ်။

လရည်တွေ မျက်နှာနဲ့ ပါးစပ်ထဲ ရောက်လာတော့ ဖြိုးလေး ဘာလုပ်ရမယ်မှန်း မသိဘူး။ မျိုချရမှာလား၊ ဒီအတိုင်းပဲ ထားရမလား ဝေခွဲမရဖြစ်နေတယ်။ အဲ့ဒီ့အချိန်မှာပဲ နဒီက သူ့နှုတ်ခမ်းနှစ်လွှာကို ဖြိုးလေး မျက်နှာနား တိုးလာပြီး နမ်းစုပ်လိုက်တယ်။ နဒီ့စီက လရည်တွေနဲ့ ဖြိုးလေးစီက လရည်တွေ ရောသွားပြီး သူ့တို့ လည်ချောင်းထဲစီ အသီးသီး ဝင်သွားကုန်ပြီး၊ မျိုချလိုက်ရတယ်။ ပြီးတော့ ၃ ယောက်သား ရေချိုးခန်းထဲ ဝင်ပြီး သန့်ရှင်းရေး လုပ်ကြတယ်။

အဲ့ဒီ့နောက်ပိုင်း သူတို့ ၃ ယောက် မကြာခဏ ဆုံပြီး အချစ်ပွဲတွေ ဆင်နွှဲရင်း အရသာ မျိုးစုံ စမ်းသပ်ကြပါတော့တယ်။

ပြီးပါပြီ။

®Power By BNCHANNEL Re presentation Broadcaster Channel

VIP Member ဝင်လိုပါကနှိပ်ရန်

Pages: 12

မနေနိုင်လို့ညီမရယ်☑️

BlueBook/ApyarBook/အပြာစာအုပ်

**🔰မြန်မာ့သဘာဝချန်နယ်🔰 မှ ထပ်ဆင့်ထုတ်လွှင့်တင်ဆက်ပါသည်။**

အစ / အဆုံး ★စာရေးဆရာကိုလေးစားလျှက်★

ဟိုမှာ နံပါတ် ၈ လာနေပြီ…လာသွားမယ်ဟုတ်တယ်လေ… ခေတ်ကြီးကိုက သုတ်သုတ်စား သုတ်သုတ်သွားမှ စကားကောင်းနေလို့ ကျွန်တော်တို့စီးရမယ့်ကားလာနေပြီ။မပြတ်သေးတ့စဲ ကားကိုအတင်းဖြတ်ပြီး. … မှတ်တိုင်ကျော်ရပ်တဲ့ကားနောက်ကိုခွေးတစ်ကောင်လိုပြေးလိုက်ရတယ်မပြောချင်ပါဘူးဗျာ…မနက်နဲ့ ညနေဆို ကားစီးရတာလူနဲ့ကိုမတူဘူး…ခေတ်ကြပ်ကြီးထဲမှာကိုရွှေစပါယ်ရာတွေကလည်းယဉ်ကျေးပါပေတယ်။
သင်တန်းဆင်းလာသလိုပါဘဲ။ကဲ…လက်မှတ်ဝယ်ကြပါ….တစ်ကျပ်လေးနဲ့လက်မတို့ရစေနဲ့….ဟိုဘက်ကဘကြီးရှေ့တိုးပါ။မကျေနပ်ရင်ရှေ့မှတ်တိုင်ဆင်းနေခဲ့။ရှေ့ကညီလေးပိုက်ဆံထုတ်ထားကွာ….တစ်ကျပ်လေးကိုသူတောင်းစားလိုလိုက်တောင်းနေရတယ်”ကားခပေးကြပါဗျ။အဲ့ဒါပဲကြည့်တော့…ကျွန်တော်လည်းအအော်ခံရမှာကြောက်တာနဲ့…တစ်ကျပ်ကို နှမြောတသစွာနဲ့ထုတ်ပေးလိုက်ရပါတယ်။
စံပြလား…စံပြ…ရှေ့ထကွ ်ထားကြပါခင်ဗျားတို့မေးနေတာ နဲ့မိုးလင်းတော့မှာပ။ဲ ရှေ့တိုးပါ…မှတ်တိုင်ပါတယ်ဆရာရေအိုး .စိတ်ညစ်စရာကောင်းလိုက်တာ…တက်ကြဆင်းကြနဲ့ ဒီလိုပဲနေ့တိုင်းကြုံနေရတော့…ဒီအချိန်ရောက်ရင်ရူးချင်တယ်…အဲဒီအချိန်မှာ ကျွန်တော့ကိုယိုင်ဆင်းသွားအောင် ကြိမ်ခြင်းကြီးနဲ့တိုက်ခံလိုက်ရပါတယ်။
စိတ်တိုတိုနဲ့ရန်တွေ့မယ်လုပ်တော့…လားလား…တော်တော်ချောတဲ့ကောင်မ လေးတစ်ယောက်ပဲ။““ပေး…ညီမ…ဒီခြင်းကြီးနဲ့ဆို ကားအလယ်ကောင်မှာ လူတွေဒုက်္ခရောက်နေမယ်။”” ကောင်မလေးက ကျေးဇူးတင်တဲ့အပြုံးနဲ့ခြင်းတောင်းကိုကမ်းပေးလိုက်ပါတယ်။ ကားကလည်းကြပ်သထက်ကြပ်လာတာမို့..ခြင်းတောင်းမရှိတော့တာနဲ့သူနဲ့ကျွန်တော်ဟာကော်နဲ့ကပ်ထားသလိုကပ်နေပါတယ်။ကောင်မလေးကတော့အနေခက်ပုံပဲ။ ကျွန်တော်ကတော့ဘယ်လိုနေမယ်ထင်လဲ။
ကောင်မလေးက တောင့်တောင့်တင်းတင်းလေးဗျ။ ကြည့်ရတာပန်းရောင်းပုံပဲ။ခမ်နွမ်းနွမ်းကလေးဆိုပါတော့…..ရုပ်ကလေးကတော့ သနားကမားလေးလေးပဲ…..ဆံပင်ကိုရှေ့က ဆာမူရိုင်းကေညှပ်ပြီးနောက်မှာ ကျစ်ဆံမြီးလေးချည်ထားတယ်။ မျက်လုံးလေးတွေက ဇင်ယော်တောင်လို ကော့နေပြီး မျက်တောင်ကျတော့ကော့ပြီးနက်နေတာ့ဲ။ မျက်နှာတစ်ခုလုံးမှာ အလှဆုံးကမျက်လုံးပဲဗျာ…..ကြည့်လိုက်တာနဲ့ ချစ်ချင်လာတယ်…..ဝိုင်းပြီးညိုတိုတိုနဲ့ရွှန်းလဲ့နေလေရဲ့။ နှာခေါင်းလေးဟာ နဖူးကနေ ပြေဆင်းလာပြီးနှာဖျားနဲနဲကော့တယ်။ လန်လန်လေးပေါ့။နှာခေါင်းလေးလဲတစ်မျိုးချစ်စရာလေးပဲ။သူ့မျက်နှာမှာ အဆိုးဆုံးကတော့ ပါးစပ်ပါပဲ။
တော်တော်ပြဲတယ်ခင်ဗျ။ နှုတ်ခမ်းကလည်းထူနေတော့ ကျန်တောတွေမလှရင်တော့ သူဟာသိပ်ရုပ်ဆိုးသွားလိမ့်မယ်ထင်တာပဲ…..အခုတော့ သိပ်ချစ်စရာလေးပေါ့ဗျာ။ မျက်နှာလေးထောင့်ကျကျလေးမို့စိတ်ဓါတ်ခိုင်မာမဲ့ပုံပဲ။ သဘောက ဘဝကိုရဲရဲရင်ဆိုင်မယ်ပေါ့ဗျာ။ အခုတော့…..ကျွန်တော်နဲ့ ပူးကပ်နေလို့ရဲရဲရင်မဆိုင်ရဲပဲ…..ရှိုးတိုးရှန့်တန့်ဖြစ်နေတယ်။ သူ့ရဲ့လုံးကျစ်တဲ့ ရင်သားတွေဟာ ကျွန်တော့်လက်မောင်းကို တင်းတင်းကြီးဖိကပ်ထားလေရဲ့….အင်္ကျီပါးလေးဝတ်လာခဲ့တာကိုပဲ ကျေးဇူးတင်ရအုံးမယ်။ သူလဲအင်္ကျီအနွမ်းရှန်သားလေးပဲ။
ဘာ်လီခံနေလို့နနဲ ထောင်နေတယ်…..ကားတစ်ချက်ဆောင့်တိုင်း သူ့ရင်သားအိအိလေးတွေဟာကျွန်တော့်ရဲ့ကြွက်သားနဲ့တင်းမာနေတဲ့လက်မောင်းတွေနဲ့ဖိပြီး ချေပေးသလိုဖြစ်နေပါတယ်။ နောက်ဆုတ်လို့လဲမရ။ဘေးရှောင်လို့လဲမရနဲ့ အခက်အခဲတွေ့နေရှာတယ်။အိုး…ကျွန်တော်လည်း နောက်ဆုတ်ခွင့်ဘယ်ပေးမလဲ….ကားပေါ်မှာ ထုတ်ဆီးတိုးပစ်မယ်ပေါ့….. ကောင်မလေးရဲ့ပေါင်တွေနဲ့ကျွန်တော့်ရဲ့ပေါင်တွေပူးကပ်နေတယ်။ ကျစ်ကျစ်တင်းတင်းလေးတွေမို့အရသာထူးလှပါတယ်…..မသိမသာလေးသူ့ခြေထောက်နှစ်ချောင်းကြားထဲကျွန်တော့်ခြေထောက်ကိုရအောင်ထိုးသွင်းလိုက်မိတယ်။
ကောင်မလေးကလဲသိတယ်ဗျအထည့်မခံဘူး။ပေါင်နှစ်ချောင်းစိထားပြီးကျွန်တော့်ခြေထောက်တွေ ကိုဒူးနဲ့ဖိတွန်းထားတယ်…ရှင်ရှေ့မတိုးနဲ့နော်….. ဆိုတဲ့သဘောမျိုးနဲ့ကျွန်တော့်ကိုစိုက်ကြည့်လာပါတယ်။ ရပါတယ်လေ။စောင့်ကြည့်ရတာပေါ့။ စိတ်ထဲက…..ဘုရားပွဲလှည့်နေတယ်…..ချွေးစီတွေကျနေပြီ.ရင်ထဲမှာမောနေတယ်။ရမက်ဇောတွေပေါ့။ဝုန်း…အမလေး…ဟဲ့…ဘယ်လိုမောင်းတာလဲ။ကားက တစ်ချက်ဘရိတ်အုပ်လိုက်တော့ လူတွေအကုန်လုံး အခြေပျတ်ကုန်ပါတယ်…အခွင့်အရေးစောင့်နေတဲ့ကျွန်တောလည်း ယိုင်သွားတဲ့ကောင်မလေးကို ဖမ်းထိန်းလိုက်သလို…ဟသွားတဲ့ကြားမှာလည်း ကျွန်တော့်ခြေထောက်ကိုထိုးသွင်းလိုက်ပါတယ်။
သူ့လက်မောင်းကို ကိုင်ထားတဲ့လက်တွေဟာ တော်တော်နဲ့မဖြုတ်မိဘူး….. သူကလဲ ဘာမှမပြောဘူး…..ဒါပေမယ့်နောက်မှသတိဝင်လာပြီး အတင်းရုန်းထွက်လိုက်ပါတယ်။ သူ့ပေါင်ကြားထဲဝင်နေတဲ့ ပေါင်ကိုတော့ပြန်ထုတ်လို့မရတော့ဘူး…ခရီးလွန်နေပြီလေ…ဟဲ… ။ ပေါင်ကိုတောင့်ထားပေမယ့်ကားအမောင်းကြမ်းတော့…တရွေ့ရွေ့နဲ့ပူနွေးတဲ့ ပေါင်ခွကြားကိုကျွန်တော့်ရဲ့ပေါင်ရင်း ဝင်သွားပါတော့တယ်။ အတွင်းခံဘောင်းဘီဝတ်ထားပုံမရဘူးကျွန်တော့်ရဲ့ ပလေကပ်ပုဆိုးနဲ့ သူ့ရဲ့တရုတ်ပါတိတ်ကိုကျော်ပြီး သူ့ဆီးခုံမွှေးတွေနဲ့ခပ်ကြမ်းကြမ်းအတွေ့ကို….ခံစားနေရတယ်။
ရှက်လို့ထင်ပါရဲ့.ခေါင်းကလေးငုံ့ထားတယ်…ကျွန်တော့်ရင်ဘတ်ပေါ်…..ခေါင်းမှီထားသလိုပါပဲ…ဘေးအမြင်ကတော့ရည်းစားတွေပေါကားတစ်ချက်ခုန်တိုင်း တစ်ချက်ကွေ့တိုင်းဘရိတ်အုပ်တိုင်း သူ့စောက်ဖုတ် နွေးနွးလေးကို ပေါင်နဲ့ ပွတ်နေသလိုပါပဲ။ နောက်ကလူတွေကလည်း ဖိတွန်းနေတော့သူ့ကိုထပ်ပြီးနှိုးဆွနေသလိုပါပဲလား။ သူလဲ မောဟန်ရှိနေပါတယ်အသက်ရှုသံပြင်းပြင်းလေးတွေကို ကြားနေရတယ်လေ။အခြေအနေကောင်းလာတယ်တော့ထင်တာပဲ။ အဆင့်တက်လို့ထအော်ရင် သောက်ရှက်ပဲ…..ရဲရင်မင်းဖြစ်လို့ဆိုထားတယ်မဟုတ်လား…အချစ် ဧကရာဇ်ဘွဲ့ခံဖို့ ဘိသိတ်ပလ်္လင်ကိုစလှမ်းလိုက်တယ်…ဘယ်လိုလှမ်းလဲသိလား…ဘယ်လက်ကို အသာလေး အောက်ချလိုက်တယ်….. ညောင်းသလိုလိုပေါ့…..။
နူးညံ့တဲ့ရင်သားတွေကိုလက်ခလယ်နဲ့ပွတ်မိတယ်ဖမ်းတိင်လိုက်မလို့ပဲ…ဒါပေမယ့်စောင့်ဦးလေ။ဗိုက်ကိုအသာလေးမှေးရင်း ရှပ်လိုက်ပြီး သူ့ဆီးခုံမှာ ဂိတ်ဆုံးသွားတယ်တစ်ချက်နောက်တွန့်သွားပေမယ့်.နောက်တွန့်သွားတာကိ ုက လက်ကို နေရာပေးလိုက်သလို ဖြစ်သွားတယ်။လူကကျပ်တယ်မဟုတ်လား…ျစာက်ဖုတ်တည့်တည့်ကိုလက်ခုံကရောက်သွားပြီလေ။ အသာလေးပီတ်ပေးနေမိတယ်သူရဲ့ လက်တစ်ဖက်ဟာ ကျွန်တော့်လက်ကိုအသာဆုတ်ကိုင်လာပါတယ်။ အိုးဒါဆိုရင် အဆင်ပြေပြီပေါ့.ကြောက်စရာမလိုတော့ဘူးရဲရဲသာ….လှမ်းတော့။ပဲခူးကလပ်ပါလားပဲခူးကလပ်နားနားကပ်ပြီးနွားသိုးလိုအော်တဲ့စပယ်ရာအသံကြောင့်မိုးကြိုးပစ်ခံရသလိုတုန်သွားတယ်ခွေးမသား လို့စိတ်ထဲက မေတ်္တာပို့မိတယ်။ သူ့ရဲ့အေးစက်စက် လက်ကို ရုန်းပြီး စောက်ဖုတ်လေးကို လက်ခုံနဲ့ပြန်ပွတ်ပေးမိတယ်…..သူဟာ နှုတ်ခမ်းကိုကိုက်ပြီး ကျွန်တော်လက်ဖျံကို အတင်းကပ်ပြီးတွန်းထုတ်နေလေရဲ့ဘယ်ရမလဲ…..ယောက်ျားဆိုတာ…ဒီဘက်မှာ ဇွဲက နွားသိုးတစ်ကောင်နီးပါးရှိတာမဟုတ်လား။ စာအုပ်ကိုကိုင်ထားရက်နဲ့ဘဲ…လက်ခလယ်ကို အသာထုတ်ရင်း စောက်ဖုတ်တလျှောက် ထိုးပေးနေမိတယ်။
အတွဲကြောင်းလေးထဲ ရောက်သွားပါရဲ့ကောင်မလေးခမျာ ကျွန်တော့်ခြေထောက်က သူ့ပေါင်ကြားထဲ ရောက်နေတော့ ပေါင်လဲစိမရ…လက်ကိုလဲတွန်းထုတ်ဖို့အားက ကျွန်တော်တို့လောက်မရှိ ထဘီကိုတွဲပြီး စောက်ဖုတ်ထဲ လက်တစ်ဆစ်လောက် ဝင်နေမိတော့အသာလေးကလိနေမိတယ်။ လက်အနောက်ပြန်ဖြစ်နေလို့ စိတ်ရှိသလောက် မလှုပ်ရှားနိုင်ဘူး…ဒါနဲ့ညီမ…ဒီစာအုပ်လေး ခဏလေးရယ်ဟုတ်တယ်လေဘယ်လိုမှ အကြံမထုတ်နိုင်တော့ဘူး။ ကောင်မလေးလဲ ဖီးလ်ဝင်နေရာကအလန့်တကြားယောင်ယမ်းပြီး ကိုင်လိုက်ပါတယ်။လွပ်လပ်သွားပါပြီ။ကျွန်တော့လက်ထဲ ပြန်သွင်းမလိုလုပ်လို့ ကမန်းကတမ်းနဲ့စောက်ဖုတ်လေးကိုလက်ဝါးနဲ့အုပ်ကိုင်လိုက်တယ် ကောင်မလေးခမျာ ဘာလုပ်လို့ဘာကိုင်ရမှန်းမသိဘူး…အတော်ရှက်သွားဟန်တူပါတယ်…မျက်နှာလဲ ရဲလို့…နားရွက်တွေလဲ တွတ်တွတ်နီလို့လေ…..။
သူ့ရဲ့…..အထူးနယ်မြေကိုပိုင်စိုးပိုင်နင်းနဲ့ အုပ်ထားကျွန်တော်ကို ဘာလုပ်ရမှန်းလဲ မသိပါဘူး….. စာအုပ်ကိုလဲမချနိုင်လက်တစ်ဖက်ကလဲ….. မယိုင်အောင် ထိန်းထားရတာနဲ့…အတော်ကို ဒုက်္ခရောက်နေပါတယ်။ စောက်ဖုတ်ကိုအသာပွတ်ပေးရင်း စောက်မွေးလေးတွေကို ဆွဲဖွပေးနေမိတယ်.. စောက်ဖုတ် အကွဲကြောင်း လေးထဲကိုလက်သွင်းပြီးမျဉ်းဆွဲပေးနေမိတယ်…။ ကောင်မလေးခမျာ…. အသက်ရှုပြင်းလာပြီး နှုတ်ခမ်းတွေ တုန်လာတယ်….။ကျွန်တော်နှစ်ယောက်ရဲ့အောက်ပိုင်းကအဖြစ်အပျက်တွေကို ဘယ်သူမှ သတိမပြုမိကြဘူး…။ထဘီရဲ့ ခပ်ကြမ်းကြမ်း အရသာ စောက်ဖုတ်ထဲမှာခံလိုက်ရလို့ထင်ပါရဲ့ တွန့်ကနဲ ဖြစ်သွါားတယ်။ နှုတ်ခမ်းလေးကို ကိုက်ရင်း ကြိတ်ခံနေပုံဘဲ…အပျိုစင်လေးထင်ပါရဲ့ဒီထက်ထက်ပြောရရင်တော့ ကော်တာပဲ…ပါကင်ကို စပါယ်ရှယ် ဖောက်တံနဲ့ ဖောက်ရအုံးမယ်။
ဘူတာရုံ မှတ်တိုင်ကျော်တော့ လက်ထဲမှာ စိုတိုတိုဖြစ်လာတယ်…လာပြီထင်ပါရဲ့…ဘက်စ်ကားပေါ်မှာ လုပ်ရတာဆိုတော့စောက်စိကိုရှာမတွေ့ဘူး…..။ စွတ်လုပ်ရင်း ထဘီခပ်ကြမ်းကြမ်းက စောက်စေ့ကို ခဏခဏပွတ်ပေးမိလို့ဆင်းလာတယ်ထင်ပါရဲ့…တဖြေးဖြေးနဲ့…ရဲလာပါတယ်။ သူလဲ…သိပုံပဲ…သိပ်ရှက်နေတယ်ထင်ပါရဲ့ ခေါင်းကိုသာအတွင် ငုံ့ထားတယ်။ ခေါင်းကိုလေနဲ့ အသာလေးမှုတ်ပေးလိုက်မိတယ်။ စိတ်အိုက်နေမှာပဲလို့ တွေးမိလို့ပါ… ။ဟုတ်လဲဟုတ်တယ်…ခေါင်းလေးမော့ပြီး လေကိုခံယူနေတယ်လေ…နဖူးဝင်းဝင်းလေးကို အနမ်းတစ်ပွင့်ခြွေလိုက်တယ်။
ကောငျမလေးလဲကွံရာမရပဲ လူကို ကိုယျနဲ့ဖိတှနျးပါလရေောအရှကျပွပေေါ့…. လကျကတော့ စောကျဖုတျမွုပျနတေုနျးပဲအရညျတှရှေှဲအိလို့ပေါ့…ခြာတိတျ….. မော့ကွည့ျစမျးကြှနျတော့ရဲ့ မောျဒနျအသုံးအနှုံးကွောင့ျ ဖတြျခနဲ မော့ကွည့ျလိုကျတော့…အို…မကြျဝနျးမှာ မကြျရညျတှပွေည့ျလို့…..အိုငျပွီးေ စောကျဖုတျကွားထဲက လကျနှုတျပွီး အပေါျကအသာလေးပှတျပေးနမေိတယျ။ ခဏနမှေ သူ့ခါးကို ရဲရဲတငျးတငျးဖကျပွီးသူ့ကို ရငျခှငျထဲသှငျးထားလိုကျတယျ…ခါးကလဲဗြာ သေးလိုကျတာ….. ထှာဆိုငျလောကျပဲရှိတယျ။ သူကတော့ကြှနျတော့ျရငျဘကျမှာ ခေါငျးမှီရငျး ငွိမျနလေရေဲ့။နှငျးဆီနံ့လေး သငျးနတေယျ။တငျပါးတှဟောဂှမျးဆိုငျလိုနူးညံ့ပွီးလကျကအသားထဲမွုပျဝငျသှားတယျဖငျကွားထဲတော့လကျမထဲ့ရဲသေးဘူး…သိပျရှကျသှားအုံးမယျ…..။
နံမယ်ဘယ်လိုခေါ်လဲ…..မဖြေပါဘူး…..။ ချာတိတ်ကလည်းကွာ….. ဘာလဲကို့ကို စိတ်ဆိုးနေလား…မဆိုးပါနဲ့ကွာ…မြင်မြင်ခြင်း ချစ်မိသွားလို့ပါ….. ပြောလေ…နံမယ်လေး ပြောပါမပွင့်တပွင့်နဲ့ ဘာလို့ပြောရမှာလဲဟဲဟဲသိချင်တာပေါ့…မင်းလေးရဲ့ အချစ်ဆုံးကိုကို ဖြစ်လာတော့မှာပဲကွာဒါဆို ဒို့နံမယ်ပြောမယ်….. ကျော်ဝင်းမောင်တဲ့ဒုတိယနှစ် သချင်္ာအဓိက ကျောင်းသားတစ်ယောက်ပါ….ျနတဲ့နေရာကတော့မင်းပြောမှ ကိုကိုပြောမယ်ကဲမင်းနံမယ်ပြောမရွှီးနဲ့နောအိမ်အထိလိုက်မှာ….. တော်ကြာ မင်္ဂလာဆောင်ဖိတ်စာမှာ နံမယ်လိမ်ကြီးပါနေအုံးမယ်။
မျက်လုံးလေးပြူးကြောင်သွားတယ်…သူ့ပါးလေးကိုငုံ့မွှေးလိုက်တော့ ဘေးက ကုလားတစ်ယောက်ကကားရိုက်တယ်ထင်ပြီးပြုံးကြည့်နေပါတယ် ပြောလေ နံမယ်….. ပြောပါနော် လိုက်မနှောက်ရှက်ရဘူးနော်….. ချိုချိုတဲ့ အိုး ယဉ်လိုက်တဲ့နံမယ်လေး….. ခိုက်သွားပြီကွာ….. လူကြောင့်နံမယ်ပါလှသွားပြီအသာကပ်ညုရင်းနဲ့-ီးတောင်တောင်ကြီးနဲ့ ဗိုက်ကို ပွတ်ပေးနေမိတယ်….. မသိဘဲနဲ့တော့နေမှာ မဟုတ်ဘူး။ မသိချင်ယောင်ဆောင်နေတယ်…-ီးဟာဟိုထိုးဒီထိုးနဲ့။ကဲ ဂိတ်ဆုံးပြီ ဟိုက် သောက်ခွေး…ဘယ်လိုဂိတ်ဆုံးသွားတယ်မသိဘူးလူလဲချောင်နေပြီဒါပေမယ့်ခေါင်းပိုင်းမှာရပ်နေမလို့ပေါ့နို့မို့ဆိုရင် စောက်ရှက်ပဲ။ ကျွန်တော်ဆင်းရမဲ့မှတ်တိုင်ကအများကြီးလွန်နေပြီမတတ်နိုင်ဘူး…သူ့တောင်းကို လှမ်းယူပြီး သူ့လက်တစ်ဖက်ကိုဆုပ်ကိုင်လို့ကားပေါ်ကဆင်းခဲ့ပါတယ်။ ဘယ်မှာနေတာလဲမလိုက်ခဲ့နဲ့… အိမ်ကမြင်သွားရင် အဆူခံနေရမယ်…မလိုက်ပါဘူး…ျနရာသိရင်တော့တော်ပါပြီ။ ဟိုဘက်က စိုက်ခင်းထဲမှာ…အိမ်ကတော့ ကရင်ခြံမှာ…အခုပန်းရာသီမို့ စိုက်ခင်းထဲလာနေတာစိုက်ခင်းအထိ လိုက်ပို့ပေးမယ်လေ…ဟင်းအင်း…နေပါစေ…အိုကွာ…ပို့ပေးရမှ ပြန်မယ် ဒီထက်တော့ကျော်ပြီးတော့မလိုက်ရဘူးနော်အင်းပါ…အချစ်ကလေးရယ်သူ့လက်ကို ဖြေထုတ်ပေမယ့် ကျွန်တော်ကမလွတ်ပါဘူး….အတင်းဆွဲထားတော့ မရုန်းသာပဲ လက်တွဲလမ်းလျှောက်ခဲ့ပါတယ်။
သူ့လက်ထဲမှာကျွန်တော့မှတ်စုစာအုပ်လေး ရှိသလို ကျွန်တော့လက်ထဲမှာလည်း သူ့ခြင်းတောင်းရှိနေပါတယ်။အဆင်ကိုပြေလို့….. ည ၈နာရီကျော်မို့ လူရှင်းနေပါပြီ….. သူ့ခါးလေးကို ဖက်ချင်ပေမယ့် သူ့အပိုင်မို့ အတင်းမလုပ်ချင်ဘူး။အရိပ်ကောင်းလှတဲ့ကုက်္ကိုပင်ကြီးအောက်ရောက်တော့ နှင်ပါလေရော သူကတော့ သွားနေကျလမ်းမို့ထင်ပါရဲ့ ကျွန်တော်တောင်ခပ်လန့်လန့်ပဲ ပြန်ရတော့မှာလား နှုတ်ဆက်အနမ်းလေးပေးခဲ့ပါအုံး အိုး ဆက်ခနဲ ရုန်းပြီး ထွက်ပြေးမလို လုပ်တဲ့ ချိုချိုရဲ့ ခါးသိမ်ကလေးကို လှမ်းဖက်ပြီးရင်ခွင်ထဲ ဆွဲသွင်းလိုက်ပါတယ်။ ရှင်မတောင်သနပ်ခါးနံ့သင်းနေတဲ့ ပါးနှစ်ဘက်ကို ဘယ်ပြန်ညာပြန်မွှေးပစ်လိုက်တယ် ထိတ်လန့်ပြီး ခပ်ဟဟဖြစ်နေတဲ့ နှုတ်ခပ်းလေးကိုငုံပြီးစုပ်ယူလိုက်ပါတယ်။
တစ်ခါတည်း ကော့တက်ပြီး လက်ထဲက စာအုပ်ပါလွှတ်ချလိုက်ပါတယ် တစ်ခါမှအတွေ့အကြုံမရှိသေးတဲ့ အပျိုစင်လေးပဲ။ ကျွန်တော်လွှတ်ချလိုက်တဲ့ ခြင်းတောင်းဟာ တစ်လိမ့်လိမ့်နဲ့ အတော်ဝေးဝေးကိုရောက်သွားပါတယ် မြေပြင်ကို မျက်စိကစားကြည့်တော့ မြက်ခြောက်တွေနဲ့ သန့်သန့်ရှင်းရှင်းဖြစ်နေတာတွေ့ရပါတယ် အားမှသူငယ်ချင်းတွေနဲ့ ပျော်ပွဲစား လာအုံးမှ အခုတော့။
ကော့ကော့လေးဖြစ်နေတဲ့ ချိုချိုကိုမျက်ခင်းပေါ် အသာပက်လက်လှဲချပေးလိုက်ပါတယ် လရောင်အောက်မှာမျက်စိမှိတ်အိပ်နေတာ နတ်သမီးလေးကျနေတာပဲ မျက်နှာပေါ် စာအုပ်မိုးပြီး နမ်းရင်းလက်တစ်ဖက်က ရင်စိအကျႌလေးရဲ့နှိပ်ကြယ်သီးတွေကိုတစ်လုံးချင်းဖြုတ်နေတယ်။
အကျႌကျွတ်သွားတယ်ဆိုရင်ပဲ လရောင်ကြောင့်လား မသိဘူး။ကျောက်ဆစ်ရုပ်လေးလိုဖွေးနေတဲ့သူ့ရင်ဘတ်နဲ့ဗိုက်သားပြင်ဟာထင်းကနဲပေါ်လာပါတော့တယ်။ကိုကျော်ဝင်းမောင်ချိုကြောက်တယ် သွားပါရစေ ရှင့်ကိုလဲ ကျမသိတာမဟုတ်ဘူးရှင်အနိုင်မကျင့်ပါနဲ့အကိုက အနိုင်ကျင့်တယ်ဆိုပါလား ကိစ်္စမရှိဘူး မင်းအမြင်မှန်ရလာအောင် ဘယ်သူကအနိုင်ကျင့်တယ်ဘယ်သူကအလိုတူအလိုပါဖြစ်တယ်ဆိုတာ သိအောင်နို့စို့ပေးအုံးမှပဲ။ကျောနောက်ကို လက်ထည့်ပြီးဘော်လီချိတ်တွေဖြုတ်ချလိုက်တယ် အမယ်မယ် သူက လက်ကိုကျောနဲ့ဖိထားသေးတယ် ဘယ်ရမလဲသူ့တစ်ကိုယ်လုံးကိုတောင် ဒီကကောင်က လက်တစ်ဖက်နဲ့ မ ပြလိုက်မယ်။ ဘော်လီပြုတ်သွားတာနဲ့ အရှေ့ရင်ကိုလွမ်းထားတဲ့အကာကို လှပ်ပစ်လိုက်တယ်။
အိုး ခင်များတို့မြင်စေစမ်းချင်တယ်ဗျာ။ တကယ်တကယ် လိမေ်္မာ်သီးထိပ်မှာအသီးတံအတွက် စူစူလေးဖြစ်နေသလိုပါပဲ။ သူ့နို့သီးလေးရဲ့ ထိပ်မှာလဲ ခပ်စူစူလေး ကပ်ပြီးမို့နေတယ် နို့သီးမဟုတ်ဘူးနော်နို့သီးကို ကျွန်တော်ထပ်ပြီးလုပ်ပြမယ် ကြည့်နေ။ အခုတော့ကောင်မလေးဟာငြိမ်နေလေရဲ့ နို့အုံတစ်ခုကို အသာငုံပြီးစုပ်ယူလိုက်ပါတယ်တဟင်းဟင်းနဲ့ရှက်လဲရှက်အရသာလဲတွေ့နဲ့ အတော့ကို အကြပ်ရိုတ်နေပုံပဲ။ နို့အုံရဲ့နို့သီးထွက်လာမယ့်ထိပ်ကိုလျှာနဲ့ မနားတမ်း ကော်ပတ်တိုက်ပေးလိုက်တယ်။ ခြေမှာကွေ့ကောက်နေပြီးကျန်နို့အုံတစ်ခုကိုလက်နဲ့အုပ်ပြီးပွတ်နေလေရဲ့။ အရမ်းဖီးတက်နေပြီကိုး။
ဒီတစ်ဖက်နို့အုံကိုစို့ရတာအားရတော့ဟိုဘက်ကိုသွားစို့ရပါတယ် ကောင်းတယ်ဗျာ။ သူလဲကောင်း ကျွန်တော်လဲကောင်း။ ဖြစ်နိုင်ရင် အခမဲ့ နို့စို့ကုမ်္ပဏီတစ်ခုတောင်ထောင်လိုက်ချင်တယ်။ ခင်ဗျားတို့က ရှယ်ယာဝင်တွေပေါ့ ကျွန်တော်က ဒိုင်ခံစို့မယ်….။နို့သီးနှစ်လုံးဟာ ဖောင်းလာပြီး နို့အုံတွေဟာလဲ တင်းမာလာပါတယ်။ နွားမတစ်ကောင်နို့ပြည့်လာသလိုပေါ့။သူကတော့တဏှာသွေးတွေနဲ့ ပြည့်ပြီး နို့အုံဖောင်းလာတာပေါ့။ နို့စို့ခဏရပ်ပြီး သူ့ကို အခြေအနေကြည့်လိုက်တယ်။ ကျွန်တာ်လည်းအတန်ကြာ မလှုပ်ရှားတော့ အသာမျက်စိဖွင့်ကြည့်လိုက်တယ်လေ။ ကျွန်တော်လည်းကြည့်နေမှန်းသိရော နို့တွေကိုလက်နဲ့ပိုက်ပြီး ရှက်စနိုးနဲ့ အုပ်သွားတယ်။ သြော်…မိန်းမ… ။
သူ့မျက်နှာလေးကိုပြန်ပြီးဆွဲလှည့်လိုက်ပါတယ်။ကောင်းလား…ကောင်းလားနို့စို့တာကောင်းလားဟင်…ဘာသံမှထွက်မလာဘာဘူး။အေးနေရင်တော့ စကားပြောအောင်လုပ်ရမှာပဲ ပထမအော်ရမယ် နောက်တော့စကားပြောလာရမယ် နို့စို့တာကောင်းလား မကောင်းလားမေးနေတာကို မဖြေဘူး မကောင်းဘူးဆို နောက်မစို့တော့ဘူး။ အဲ့ဒီလို ခပ်ထန်ထန်ပြောတော့လည်း မျက်နှာငယ်လေးနဲ့ သနားစရာပါပဲ။ ဘာတွေလာမေးနေမှန်းမသိဘူးဟုတ်သားပဲကျွန်တော် လောသွားတယ် သူ့ခါးက ထဘီကို အသာဖြေချလိုက်တယ် ပြီးတော့ မချွတ်ေးပဲ ထဘီပေါ်က စောက်ဖုတ်ကိုလက်ဝါးနဲ့အုပ်ပြီးပွတ်ပေးနေရတယ် ဗြုံးခနဲ ချွတ်ချရင် ရှက်သွားရော တော်တော်လေးကြာအောင်လဲ ပွတ်ပေးပြီးရောခေါင်းလေးဟာ တဖြည်းဖြည်းနဲ့ ထလာပါတော့တယ်။စပ်စပိုင်ဒါဝတ်လေ့ရှိဟန်မတူဘူး ထဘီကို အသာရှောချလိုက်ပါတယ်။အိုး လှလိုက်တာဗျာ။
တကယ်ပါပဲ ခင်ဗျားတို့လဲ ဒီလိုမျိုးတွေ့ဘူးဖြစ်မှာပါ။ ဖာသည်တစ်ယောက်ရဲ့ အဖုတ်ဟာရမက်ဇောတွေထန်လာအောင် နှိုးဆွချင်နှိုးဆွနိုင်မယ် ဒီလို ပစ်္စည်းသန့်သန့်လေးတွေလိုတော့ စိတ်ကိုဆွဲဆောင်နိုင်မှာ မဟုတ်ဖူး။ အခုလဲကြည့်လေအပျိုစင်တစ်ယောက်ရဲ့အဖုတ်ကို အနီးကပ်မြင်ခွင့်ရတဲ့ ကျွန်တော်တစ်ယောက် အသက်ရှုမှားသွားတာအပြစ်လား။စောက်ဖုတ်လေးကို တရှုံ့ရှုံ့နဲ့ ယုယုယယနမ်းတော့ ထိတ်လန့်ခြင်း ရှက်ကြောက်ခြင်းတို့ဟာ သူ့မျက်နှာပေါ်မှာထင်ဟပ်လာပါတယ်။
အရိုင်းပေကိုး။ စောက်ဖုတ်ရဲ့ စေးကပ်နေတဲ့ နှုတ်ခမ်းသားလေးနှစ်လွှာကို လူမိန်းမ တစ်ယောက်ရဲ့စိုရွှန်းတဲ့ နှုတ်ခမ်းရဲရဲလေးလို သဘောထားပြီး စုပ်နမ်းလိုက်ပါတယ်။နဲနဲတော့ညှီတာပေါ့ဗျာ။ ဘယ်တတ်နိုင်မလဲ။ အပျိုစင်ကို လိုးချင်ရင်တော့ ဒီလောက်တော့ ခံနိုင်ရမှာပေါ့။ ရေချိုးခန်းနဲ့အကျအနမချိုးနိုင်တဲ့ လူတွေဆိုတော့လည်း ဒီလောက် အနံ့ရှိတာ အဆိုးမဆိုသာပါဘူး။ တစ်ချို့ဆိုနာမည်ကြီးဆပ်ပြာတွေသုံးရဲ့နဲ့တောင် စောက်ဖုတ်က ပုတ်နေတယ်။ အလိုဗျာ ရေးရင်းနဲ့ဘယ်တွေလျှောက်ရောက်သွားမှန်းမသိပါဘူး။ အကွဲကြောင်းလေး တစ်လျှောက် လျှာကလေးနဲ့ မျဉ်းဆွဲပေးလိုက်မိတယ်။ အခုနကရှက်နေတဲ့ ကောင်မလေးဟာ ပေါင်ကို အတင်းဖြဲပြီး ဖင်ကြီးကော့တက်လာပါလေရော ဗျာ။
အခုနက ခြောက်လို့ကပ်စီးစီးဖြစ်နေတဲ့ စောက်ဖုတ်လေးနှစ်လွှာဟာ အခုတော့ ကျွန်တော့ရဲ့လမ်းပန်းဆက်သွယ်ရေးစီမံကိန်းအရကျွန်တော့တံတွေါ်တွေနဲ့ ချွဲပြီးအလွယ်တကူလျှာဟာအထဲဝင်နိုင်ပါတော့တယ်။ အိုးကောင်းလိုက်တာဗျာလျှာလကာရည်အိုးထဲလျှာထဲ့လျက်ရသလိုပါဘဲအနံ့ကလည်းတစ်မျိုး အရသာကလည်းတစ်မျိုး မဆိုးပါဘူး။လျှာကလေးဟာဟိုထိုးဒီထိုးနဲ့နောက်ဆုံး သူ့ရဲ့ပစ်မှတ်ဖြစ်တဲ့ စောက်စေ့ကိုသွားပွတ်တိုက်လိုက်မိပါတယ်။စောက်စေ့လေးဟာ ပျော့အိနူးညံနေပြီး အဆီခဲလေးလို အစ်နေသဗျာ လျှာဖျားလေးနဲ့ဟိုထိုးဒီထိုးလုပ်လိုက် ဖိပြီးပွတိဆွဲလိုက်နဲ့နည်းမျိုစုံသုံးပြီး ဆွပေးလိုက်တာ တစ်ခါတည်း စောက်စေ့ဟာတောင်လာပါလေရော။
သူရဲ့ စောက်ဖုတ်ဟာပြောင်းလဲမှုတွေကိုခံစားရပြီး အံ့သြနေပုံရတဲ့ ကောင်မလေးဟာ သူ့စောက်ဖုတ်ကို သေချာစွာ ငုံ့ကြည့်နေပါတယ်။ ဟုတ်တယ်လေ။ အပျိုစင်မို့နဲနဲဆွပေးလိုက်တယ်ဆိုရင်ပဲ သွေးကြောထဲက သွေးတွေဟာ အက်ဆစ်တွေဖြစ်သွားရောပေါ့။ အခုစောက်ခေါင်းထဲမှာဆိုးသွမ်းတဲ့ မြွေတစ်ကောင်လို အငြိမ်မနေတတ်တဲ့လျှာနဲ့တွေ့တော့ရမက်မီးဟုန်းကနဲ တောက်ပြီးသွေးကြောထဲကအက်ဆစ်တွေကို ပွတ်ပွတ်ဆူစေပြီပေါ့။ ချိုချိုရဲ့ပါးစပ်ကနေ တရှီးရှီးနဲ့ ငရုပ်သီးစပ်သလို အသံတွေထွက်နေပါတယ်။ပေါင်တံကြီးဖြဲဟပြီး ပြဲသထက်ပြဲပြီး ပန်းနုရောင် စောက်ဖုတ်လေးကို အခုဏကစိတ်သိပ်မပါပေမယ့်အခုတော့ နှာခေါင်းရောမေးစေ့ပါ စောက်ဖုတ်ထဲမြုပ်ပြီးလျှာကိုအတွင်းခေါင်းထဲရောက်အောင် အတင်းထိုးသွင်းပြီး လျှာရဲ့အရသာစုလေးတွေနဲ့ စောက်ခေါင်းချောချောလေးကို လှည့်ပြီးယက်ပေးနေမိတယ် ။
ကောင်မလေးဟာ ကျွန်တော့်ကိုလက်နဲ့ကိုင်ပြီး စောက်ဖုတ်ထဲကို ဖိပေးပြန်ပါတယ်။ စောက်ခေါင်းလေးဟာလဲ တရွရွနဲ့လျှာကိုပြန်ပြီး ဆုပ်နယ်ပေးနေပြီး စောက်စေ့လေးဟာ နှုတ်ခမ်း ငုတ်တိုလေးတွေကြောင့် ဖရုံစေ့တစ်စေ့လိုတောင်မတ်နေပါတော့တယ်။အား…အား…အမေး…အင့်…အင့် ဟုတ်ပါရဲ့ တတ်ဆိတ်နေတဲ့ညကို ဖောက်ထွင်းပြီးတော့ ကောင်မလေးရဲ့အသံတုန်တုန်လေးဟာ လှိုက်မောစရာပေါ် ထွက်လာပါတယ်။ ပြီးသွားပြီလေ…..။ စောက်ခေါင်းထဲက အရည်တွေဟာလေခိုနေတဲ့ မီးသတ်ပိုက်ကကျလာသလို…ပွက်ကနဲ ပွက်ကနဲ အံကျလာပါတော့တယ်။ ဖင်ဟာမြေပြင်ကနေတစ်ထွာလောက်ကော့တက်ပြီးဘေးကမြက်ပင်တွေကို ပြတ်ထွက်သွားအောင်ဆုပ်ကိုင်ထားပါတယ်။ ကျွန်တော့်ရဲ့ နှုတ်ခမ်းနဲ့မေးစေ့မှာလဲ သူ့ရဲ့သုတ်ရည်တွေပေပွလို့ပေါ့ ပါးစပ်ထဲဝင်လာတာတွေကိုတော့ မထွေးထုတ်ပါဘူး။
မျိုချလိုက်တယ်။စောက်ဖုတ်ထဲက အရည်တွေဟာ လရောင်ကြည်ရောင်တွေကြောင့် ငွေရောင်အဆင်းတောက်ပြီး ငွေရည်တွေလို စောက်ဖုတ်မှာတွဲလောင်းခိုနေတယ်ဗျာ။ သိပ်ကြည့်ကောင်းတာပဲ။ ကင်မရာသာရှိရင် ဓါတ်ပုံရိုတ်ထားတယ်။ အခုတော့ပက်လက်ကလေးငြိမ်နေတာ အသက်ကင်းမဲ့နေသလိုပါပဲလား။ ကောင်မလေးကို အသာခြေနှစ်ချောင်းကကိုင်ပြီးအခုနကသူဝတ်ထားတဲ့အဝတ်အစားတွေ တင်ထားတဲ့သစ်မြစ်ခုံးခုံးကြီးပေါ်မှာ ခါးကို တင်လိုက်ပါတယ်။နောက်ခြေထောက်တစ်ချောင်းကိုသစ်ပင်ခြေရင်းမှာ လှမ်းတင်ပေးလိုက်ပါတယ်။နောက်ခြေထောက်တစ်ချောင်းကိုတော့မြက်ခင်းပေါ်မှာပဲ ဖြဲထားလိုက်ရတယ်။ ကျွန်တော့်လီးကြီးဟာလဲကိုက်ခဲနေလောက်အောင် မာတောင်နေပါတယ်။ လီးထဲက အကြောတွေဟာ အရည်ပြားကို ဖောက်ထွက်ပြီး ခုန်နေရဲ့။
ခရမ်းရောင် လက်နေတဲ့ ဒစ်ထိပ်ကို ချွဲကျိနေတဲ့ စောက်ခေါင်းထဲမှာ နှစ်ပြီး အသာမွှေပေးနေတယ်။ ကောင်မလေးက သိရောပေါ့။လိုးတော့မယ်လို့။ အရည်ကြည်လေးတွေစို့လာပြန်ရော။ တွန့်လိမ်နေတဲ့ စောက်ခေါင်းကို အသာလက်နဲ့ဟပြီးလီးဒစ်ကိုတေ့ပြီးတော့ အသာသွင်းလိုက် ထုတ်လိုက်နဲ့ ဆွပေးနေပါတယ် ။ ကောင်းလဲကောင်းတဲ့ အရသာပါပဲ။ ကျွန်တော့်ရဲ့အကြောပေါင်းတစ်ထောင်ဆိမ့်သွားအောင်လို့ သူ့ရဲ့ စောက်ဖုတ်လေးဟာနူးညံ့လှပါတယ်။ သူလဲကျွန်တော့်ရဲ့နူးညံ့တဲ့ဒစ်ဖျားကြောင့် အရသာတွေ့နေပုံပါပဲ။ စောက်စေ့ကလေးဟာတဆတ်ဆတ်နဲ့ စောက်ပတ်ကလေးဟာ တရွရွနဲ့ပါးစပ်ထဲကတဟင်းဟင်းနဲ့ ကောင်မလေးဟာအင်မတန် အလိုးခံချင်နေပါတယ်။
ကျွန်တော်ရဲ့ လီးကြီးကို စောက်ခေါင်းထဲမှာသွတ်သွင်းထားချင်နေပုံပဲ။ လီးကိုနဲနဲဖိသွင်းလိုက်ပါတယ် အင့်ကနဲ အသံထွက်လာပါတယ်။ အဲ့ဒီနားမှာထုတ်လိုက်သွင်းလိုက်လုပ်ပြီး တရွေ့ရွေ့နဲ့ဝင်လာလိုက်တာ အပျိုစင်မှေးကိုသွားထောက်မိပါလေရော ကောင်မလေးလဲ လီးဝင်တဲ့တလျှောက်လုံး တကျွတ်ကျွတ်နဲ့ စုပ်တသပ်သပ်နဲ့ပေါ့။ အပျိုစင်မှေးကို အသာဖိလိုက် ပြန်နှုတ်လိုက် လုပ်နေတော့ကျင့်သားရသွားပုံပဲ ငြိမ်သွားလေရဲ့ ။ ကော့တက်နေတဲ့ ခါးနှစ်ဖက်ကို လက်နဲ့စုံကိုင်ပြီး အပျိုစင်မှေးကို မာတောင်နေတဲ့လီးကြီးနဲ့ ဖိထောက်ချလိုက်တော့ပါတယ်။ ပြွတ်…ဗစ် ဒုတ်…အင်းအမေ့အား.သေပါပြီ အမေ့ရဲ့…ဟုတ်ကဲ့ ဒီလောက်တော့ရှိမှာပေါ့ ခင်ဗျားတို့လဲလန့်မသွားနဲ့အုံး လူသတ်နေတာမဟုတ်ဘူး။
ပန်းဆွတ်နေတာ။ ကောင်မလေးရဲ့အသံဟာ တိတ်ဆိတ်ခြင်းကိုဓားနဲ့ထိုးလိုက်သလိုပဲ။ စူးရှပြီး ငှက်ဆိုးတောင်လိပ်ပြာလန့်သွားနိုင်တယ်။ ကျွန်တော်ကတော့ ထန်နေပြီမို့ သိပ်မမှုပါဘူး။ ဗြစ်… ဗြွတ်… ပြွတ်… ဒုတ်… အင့်… အီးဟီး…ဟီးဟီး… ဒုတ်… အား… ဒုတ်… အိုး… အိုး… ဟီး…အင့်… အင့်… ဒုတ်… အား ဟင်း… ဟင်း… ဟင့်… ကောင်မလေးဟာ ကြောက်သွားပုံပဲ… ငိုရှိုတ်ရင်း အလိုးခံနေရရှာတယ်။စောက်ခေါင်းကျဉ်းကျဉ်းနုနုလေးဆီမှာ လီးကြီးဟာ ကိုယ့်အိမ်ကိုယ့်ယာလို သဘောထားပြီး ဝင်ချင်သလိုဝင် ထွက်ချင်သလိုထွက်နေပါတယ်။ သွေးတွေကတော့ရဲနေတာပဲ ငရုတ်သီးထုပ်ပေါက်သွားသလား အောက့်မေ့ရတယ်။ အတော်ကြာကြာလဲလိုးပြီးရောသူ့ရဲ့အပျိုစင်မှေးလေးဟာ လီးရဲ့ပွတ်တိုက်မှုဒဏ်ကြောင့် လိပ်ပြီး ပြတ်ထွက်သွားတယ် လီးအထုတ်မှာ အပြင်ကိုပါလာပြီးသွေးတွေနဲ့ရောလို့ ရော်ဘာပြားတစ်ပြားလိုပါပဲ လိပ်ပြီး စောက်ဖုတ်မှာ ကပ်နေတယ်။ ကောင်မလေးကတော့ ငြိမ်သွားပြီးကောင်းလာတယ်ထင်ပါရဲ့ ကောင်းရမယ်လေ။ ဒီအရသာဟာ ဘယ်သူများတောင့်ခံနိုင်လို့လဲ။
လီးကသာမှန်မှန်ကြီးဝင်လိုက်ထွက်လိုက်နဲ့ အလုပ်များနေတာ။ဟော… ဘာမှကြာလိုက်တယ် မထင်ရဘူး။ ကောင်မလေး စောက်ဖုတ်အခေါင်းဟာကျွန်တော်လီးကို အတင်းဆွဲဆုတ်ပြီး မလွတ်တမ်း ညှစ်ထားလိုက်ပါတယ်။ လီးထိပ်မှာတော့ ရေနွေးလို ပူနွေးတဲ့အရာတွေ လာထိလို့ကောင်မလေးပြီးသွားမှန်း သိရတယ်။ စုပ်ထားရက်နဲ့ပဲ ရအောင်ဆောင့်ပေးလိုက်တော့ ကျွန်တော်လည်းကြာကြာမခံနိုင်တော့ဘူး လီးတင်မက တစ်ကိုယ်လုံး တင်းခနဲဖြစ်သွားပြီး သုတ်ရည်တွေကို စောက်ခေါင်းထဲကလျှံကျအောင်သားအိမ်ကို ပန်းချလိုက်ပါတယ်။ သိပ်ကောင်းတာပဲဗျာ။ သိပ်ကောင်းတာပဲ။ အပျိုကိုလိုးရတာ ဘာနဲ့မှ မတူဘူး။
ကောင်မလေးငြိမ်ကျသွားသလို ကျွန်တော်လည်းသူ့ကို အသာပက်လက်အနေအထားဖြစ်အောင်ထားပြီး သူ့ဘေးမှာဝင်ထိုင်လှဲရင်း နို့သီးတွေကိုဆုပ်ချေရင်း အမောဖြေနေရပါတယ်။ကျမပြန်ရတော့မယ် ဖယ်ပေးအုံး အရှက် အကြောက်တို့နဲ့ ရောပြီး တုန်ယင်နေတဲ့ အသံနဲ့ ကောင်မလေးကကျွန်တော့်ကို ရှိုက်ပြီးပြောပါတယ်။ အိုး ကိုယ်ပို့ပေးမှာပေါ့ ချိုလေးရယ် အဝတ်အစားလဲ ဖြေးဖြေးထ ကိုယ့်ကိုကိုင်ထား။ မတ်တပ်ထအရပ်မှာ စောက်ဖုတ်ထဲမှာ အိုင်နေတဲ့ သွေးနဲ့သုတ်ရည်တွေဟာ ဝေါကနဲ ကျလာပါရောဗျာ။ကောင်မလေးပိုလန့်သွားတယ်။
စိတ်ချ ဘာမှမဖြစ်စေရဘူး ဒါအပျိုမှေးပေါက်လို့ထွက်တာ သူ့ကိုဘော်လီချိပ်တပ်ပေးအင်္ကျီဝတ်ပေး ထဘီဝတ်ပေးပြီးတာနဲ့ ပြန့်ကျဲနေတဲ့ ပစ်္စည်းတွေ ကောက်ပြီး သူ့ခေါ်ရာနောက်ကို အသာလိုက်လာပါတယ်။သူ့ခါးကလေးကိုတော့ လက်တစ်ဖက်နဲ့ သိုင်းဖက်လို့ပေါ့။ တဖြေးဖြေးနဲ့ မီးရောင် မှိတ်တုပ်မှိတ်တုပ် လမ်းလေးတစ်ခုထိရောက်လာပါတယ်။ အိုဗျာ ကောင်းကင်ကြီးဟာ အစအဆုံးမရှိပဲဖြစ်နေသလို ဒီတဲလေးဟာလည်း ကွင်းပြင်ကျယ်ပန်းစိုက်ခင်းကျယ်ကြီးထဲမှာပါ့ဗျာ။ အဲ့ဒီစိုက်ခင်းကျယ်ကြီးထဲမှာ တဲကလေးက ထီးထီးတည်းဖြစ်နေတာ အိပ်မက်ကမ်္ဘာထဲရောက်နေသလိုပါပဲလား။မမရေ မမ အောင်ဇေ အောင်ဇေ အိပ်ပြီလား ဒေါ်လေးကို တံခါးဖွင့်ပေးပါအုံး ဟဲ့ ညီမလေးနောက်ကျလှချည်လား သူကကော ဘယ်ကလဲ လာလာ မိုးချုပ်လှပြီ မမဖြင့် စိတ်ပူလိုက်ရတာ လမ်းမှာ လမ်းသူရဲကလေကချေတွေလိုက် နှောက်ယှက်လို့ ဒီက အကိုကလိုက်ပို့ပေးတာပါ မမရယ်။သူသာမကယ်ရင် ကျမဘဝတော့ဒုက်္ခပဲ”ကောင်းပါ့ဗျာ တော်တော်လိုက်တဲ့ ချိုချို ။
အော် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်ရှင် ကျမညီမလေးက ညပိုင်းအထိ ဇွဲနဲ့စျေးရောင်းတော့တနေ့ဒါမျိုးဖြစ်မယ်ထင်သားပဲ ကျေးဇူးပဲရှင် ဘယ်လိုပြောရမှန်းတောင်မသိတော့ဘူး စကားလည်းပြော မျက်လုံးကလဲကျွန်တော့် တကိုယ်လုံးကို နေရာအနှံ့လိုက်ကြည့်နေတယ်သူကလဲသူ့ညီမလို မိန်းမချောပဲ။သူ့ညီမထက်တောင် ဘော်ဒီကောင်းသေး နို့ကြီးတွေက ဘရာဇီယာမပါပဲ အင်္ကျီအောက်မှာကြွားကြွားရွားရွားတင်ပါးကြီးတွေကကားထွက်နေလေရဲ့သူ့အရပ်ကလဲ သူ့ညီမထက်ပိုမြင့်ပါတယ်။တစ်ခုတော့ရှိတယ်ခလေးအမေထင်တယ် သူ့ဘေးမှာ ၅နှစ်အရွယ် သူ့ရုပ်မျိုးနဲ့ ချာတိတ်တစ်ကောင် ရပ်နေတယ်။
မမ အစ်ကို့ကို ထမင်းပါအုံးဆာရော့မယ် ကျမရေချိုးလိုက်အုံးမယ်ဟုတ်သားပဲ မေ့နေလိုက်တာ လာ လာ ဒီမှာထိုင် နေပါစေ ကျွန်တော်မစားဘူးအခုပြန်မှာ မစားရင် မခေါ်ဘူးနော် အစ်ကို လမ်းမှာတော့ ချိုချို ချိုချိုနဲ့ အခုသူများကျွေးတာကျ မစားရင်နောက်လမ်းမှာတွေ့တောင် ရှောင်သွားမှာ ကဲ ကဲ စားပါမယ်ဗျာ…. အော်…. ဒါနဲ့ အစ်မကြီး… ရှင်… ပြောပါ ထမင်းများများ ထည့်ခဲ့ပါ… ကျွန်တော်တို့ စားရင်းသောက်ရင်း စကားပြောရင်းနဲ့ အချိန်ဘယ်လောက်ကြာသွားတယ်မသိဘူး။
ဟိုးအဝေးဆီက လွင့်လာတဲ့ (၁၁)နာရီသံချောင်းခေါက်သံကြောင့် သုံးယောက်သား မျက်လုံးပြူးသွားပါတယ်။ဟဲ့တော့… (၁၁)နာရီထိုးပြီ ဒုက်္ခပဲ မမရေ ဘယ်လိုလုပ်မလဲ ဒီမှာပဲအိပ်ပေါ့ ဒီအချိန် အပြင်ထွက်ရင်တော့ အဖမ်းခံရမှာပဲတိုတိုပြောရရင် ကျွန်တော်ကို သူတို့ညီမနှစ်ယောက်ဘေးက အခန်းမှာ နေရာချပေးတယ်။ ကြမ်းကမာတော့ တော်တော်နဲ့အိပ်မပျော်နိုင်ဘူး။ ဟိုလိမ့်ဒီလိမ့်နဲ့ ည(၁)နာရီထိုးပါရော မှေးကနဲ အိပ်ပျော်သွားတဲ့ အခိုက်နူးညံ့ပျော့အိတဲ့အထိအတွေ့ကြောင့် ကျွန်တော်လည်းလန့်နိုးသွားပြီး…။ ဟင် မမ ပါလား ဟုတ်တယ် မောင်လေးရယ် မမမနေနိုင်တော့လို့ မောင်လေးဆီလာခဲ့တာပါ။
မမကိုတော့ အထင်မသေးလိုက်ပါနဲ့နော်မသေးပါဘူးခင်ဗျာ အဖြေပေးတဲ့အနေနဲ့ ပြည့်ဖြိုးတဲ့ နှုတ်ခမ်းလွှာလေးကိုငုံ့ပြီးစုပ်ယူလိုက်တယ်အားပါး ဒီမိန်းမကသဘာပဲကျွန်တော်အာခေါင်ထဲကိုလျှာထည့်ပြီးကလိပါလေရော လက်တစ်ဖက်ကလဲ အကျႌကြည်သီးတွေ တစ်လုံးချင်းဖြုတ်ပြီး ရင်ဘတ်ကို ပွတ်လိုက်ရင်ဘတ်မွှေးတွေနဲ့ကစားလိုက်နဲ့ဖီးလ်တွေပေး နေတယ်။ကျွန်တော်လဲသူ့အင်္ကျီကိုဟပြီး ထွားအိနေတဲ့နို့အုံတွေကိုအသာဆုပ်နယ်ပေးလိုက်ပါတယ်။နို့သီးတွေဟာ လက်သန်းတစ်ဆစ်လောက်ရှိမလားမသိကောင်းလိုက်တရွေ့ရွေ့နဲ့သူ့လက်တွေဟာကျွန်တော့်လီးဆီကို ရွှေ့ဆင်းလာပါရော။ခေါင်းထောင်ချင်ချင်ဖြစ်နေတဲ့လချောင်းကို လက်နဲ့ဆုပ်နယ်ပြီး အသာဂွင်းတိုက်ပေးနေပါတယ်။
အားကျမခံ စောက်ဖုတ်မို့မို့ကြီးကို အသာဆုပ်ကိုင်ပြီး ပွတ်ပေးသလိုလက်ချောင်းတွေကလဲ စောက်ခေါင်းထဲဝင်ပါလေရော ကလေးတစ်ယောက် အမေသာဆိုတယ်။သိပ်မကျယ်ပါဘူး။ အနေတော်ပဲအရည်တွေကလဲ ရွှဲလို့ ရမက်ပြင်းတဲ့မိန်းမပဲ။နှုတ်ခမ်းချင်းခွာထိုင်လိုက်ပြီးတော့ ကျွန်တော့်ပုဆိုးကို ချွတ်ချလိုက်ပါတယ်။လီးကြီးဟာ မြွေတစ်ကောင်လို ခေါင်းတလှုပ်လှုပ်နဲ့။ သူ့ခေါင်းလေးငုံ့ပြီးလီးဒစ်ကို ငုံလိုက်ပါတယ်။ အိုး မမ မမကောင်းလိုက်တာဗျာ ကောင်းလိုက်တာ မမ ဟုတ်တယ်လျှာနဲ့ ထိုးပေး အား မမရယ် ကျွန်တော်ရဲ့ အသံတိုးတိုးလေးဟာမမကိုပိုမို လှုပ်ရှားစေပါတယ်။ ”ပြောရအုံးမယ် သူ့နာမည်က ချိုရီတဲ့ဗျာ။
ညီမနှစ်ယောက်လုံး ကျွန်တော့်အပေါ် ချိုကြပါပေတယ်။သာဓုသာဓု သာဓု…. ။ လီးကိုကျွမ်းကျွမ်းကျင်ကျင်နဲ့ စုပ်ယူလိုက်တာ တစ်ခါထဲ လီးထိပ်က လရည်တွေဟာ ပိုက်နဲ့ကျသလိုတဝေါဝေါ ဆင်းကျလာပါရောသူလဲ ရေငတ်တဲ့လူလို တကျိုက်ကျိုက်နဲ့ မြိုချလိုက်တယ်လေ။ လီးကြီးဟာ သေမသွားပဲဆက်တောင်နေတုန်းပဲ။လီးကြီးဟာသေမသွားပဲဆက်တောင်နေတုန်းပဲမမဟာ သူ့ထဘီကိုကွင်းလုံးချွတ်ချလိုက်ပြီးတောင်နေဆဲဖြစ်တဲ့လီးပေါ် ခွထိုင်ရင်း စောက်ခေါင်းထဲကိုစိုက်သွင်းလိုက်ပါတယ်။ ဗြစ် ဗြစ် ဗြစ် ဒုတ် အင့် လီးဟာသိပ်မကျပ်ပေမယ့် သိပ်လဲမချောင်လှတဲ့ စောက်ခေါင်းထဲ အခက်အခဲမရှိဝင်သွားပေမဲ့ ရှည်တဲ့လီးမို့ သားအါမ်ကိုသွးထောက်မိပါတယ်။ ချိုရီတစ်ယောက် အင့်ကနဲခါဆင်းသွားပါလေရော။ ဒါပေမယ့် အရင်က အကျင့်ရှိပုံရတယ် မနားပဲအသာကိုယ်ကိုကြွလိုက် နှိမ့်လိုက်နဲ့ ဆောင့်နေပါရော ။
မမ မမကောင်းလိုက်တာမမရယ်သိပ်ကောင်းတယ်မမကိုချစ်မိသွားပြီ နာနာဆောင့်လေမမဘာလဲသားအိမ်နာမှာစိုးလို့လား ကျွန်တော်ရဲ့သွေးထိုးပင့်ကော်စကားတွေကြောင့် ချိုရီဟာကျွန်တော့်ရင်ဘတ်ကိုလက်ထောက်အားယူရင်း နို့ကြီးတွေလှုပ်ပြီး ပြုတ်ကျတော့မတတ် အားရပါးရ ဆောင့်ပေးပါတယ်။ပါးစပ်ကလဲ တအင်းအင်းနဲ့ ခဏချင်းအတွင်းမှာပဲ နှစ်ယောက်လုံး ချွေးတွေရွှဲသွားပါတယ်။ သူကလဲဗျာအရည်တွေကျပဲကျနိုင်တယ်။ ကျွန်တော့်လမွှေးတွေ စိုရွှဲပြီး ကြမ်းပြင်ပေါ်မှာလည်း အိုင်နေပြီ။ စောက်ခေါင်းက မချော်လို့သာပေါ့။
တဖြေးဖြေးနဲ့ နှုတ်ခမ်းချင်းစုပ်ယူသလို နို့တွေနဲ့ ရင်ဘတ်ကို ဖိကပ်ထားပါတယ်။ လီးဟာသားအိမ်ကိုဒုတ်ကနဲဒုတ်ကနဲဆောင့်မိသလို သူ့နှုတ်ကလဲ တအင်းအင်းနဲ့ မောသံကြီးထွက်နေပါတယ်။ စောက်ခေါင်းဟာ လီးကိုရစ်ထားပြီးလီးဒစ်ကအသားနုလေးတွေဟာ သားအိမ်မှာ သွားဆာင့်တာကို တိုက်ချင်းပစ် ဒုံးပျံတီထွင်တဲ့သိပ်္ပံပညာရှင်တစ်ယောက်ကသူ့ဒုံးပျံပစ်မှတ်ကိုထိရင်ဖြစ်မတဲ့ပီတိထက် ကျွန်တော်ဖြစ်တဲ့ ပီတိကပိုမှာပါ။မကြာပါဘူး (၁၅မိနစ်ကျော်ပါတယ်) ချိုရီဟာတအင်းအင်းနဲ့ စောက်ဖုတ်ထဲက အရည်တွေပန်းချလိုက်ပြီး ကျွန်တော်ကို ခွဖက်ပြီး တစ်ဖက်ကိုလှိမ့်ချလိုက်ပါတယ်။ကျွန်တော်အပေါ်ကိုရောက်သွားတော့တာပေါ့။
အခုတော့ကြှနျတောျဆောင့ျရမည့ျ အလှည့ျပဲ။ မိနျးမတို့ရဲ့ စိတျကအတောျဆနျးကယြျသားဗြ။ အရုပျလိုပဲ ကိုယျကလိုကျရငျသူပွေး ကိုယျပွေးရငျသူလိုကျသကိုး။အခုပဲကွည့ျလေ မမြှောျလင့ျပဲမုတျဆိတျပြားမှာ ပြားရောပိတုနျးရော စှဲတာ။ ဒူးကှေးပေါငျကားပွီး ဖွဲပေးထားတဲ့ ခြိုရီစောကျဖုတျထဲကိုကြှနျတော့ျလီးအဆုံးအထိနှဈသှငျးလိုကျပါတယျ။ အငျး ကောငျးလိုကျတာ မောငျလေးရယျ သိပျကောငျးတာပဲ ””ပွီးတော့လီးကို ဒဈမွုပျရုံလေးခနြျပွီး ပွနျထုတျလိုကျပါတယျ။ အံတဈခကြျကွိတျလိုကျပွီး စကဒျဒုံးကညြျတဈလုံးလိုအားနဲ့ဆောငျံလိုကျတယျ။ ခြိုရီရဲ့ သားအိမျကို ဒုတျကနဲ ဆောင့ျပွီး ခြိုရီတဈယောကျ ကုနျးတတျသှားပါတယျ။စောကျခေါငျးထဲကလဲ ပွဈနတေဲ့ အရညျတှပှေကျကနဲ အံကလြာပါတယျ။ ဒီလို အခကြျနှဈဆယျလောကျလဲ ဆောင့ျပွီးရောခြိုရီစောကျခေါငျးထဲကရော ကြှနျတော့ျလီးပါ ပူလာပါတော့တယျ။
ဒီတော့ ခပ်မြန်မြန်လေးပြီးအောင်မြန်မြန်ပဲဆောင့်ပေးလိုက်တာ ချိုရီစောက်ဖုတ်အတွင်းသားတွေဟာ ကျွန်တော့်လီးကို သတ်္တဝါတစ်ကောင်လိုစုပ်ချလိုက်တော့။အမလေးဗျာ တစ်ကိုယ်လုံးမှာရှိတဲ့ သွေးတွေဟာ လီးထဲက ပန်းထွက်လာသလား အောက့်မေ့ရတယ်။ သုတ်ရည်တွေတလဟောချိုရီရဲ့ သားအိမ်ကို အားရပါးရ ပန်းချလိုက်ပါတယ်ချိုရီလဲအင်မတန်အားရတဲ့ပုံစံနဲ့ ဖင်ကြီးတွေကော့တက်ပြီး ကျွန်တော့်လီးကိုသားအိမ်နဲ့ ညှပ်နိုင်သမျှ ညှပ်ထားပါတော့တယ်။ မောမောနဲ့ ချိုရီပေါ် ထပ်ကျညပီး မှိန်းနေတဲ့ ကျွန်တော့်ကို ချိုရီကပွတ်သပ်ပေးရင်း မျက်နှာ တစ်ပြင်လုံးနေရာလပ်မကျန်ရအောင် လျှောက်နမ်းနေပါတယ်။
မောင်လေး အိမ်ထောင်နဲ့လား ဟင့်အင်း လူပြို လူပျိုမဟုတ်ဘူးနော် ရရစ်နဲ့ ပြိုတဲ့ လူပြို မင်းလီးကြီးက သိပ်ကောင်းတာပဲကွယ် မမဖြင့် အခုထက်ထိတောင် စောက်ခေါင်းထဲမှာ အရသာတွေ့နေတုံးပဲ မမယောက်ျား ရော သူကဆုံးသွားပြီလေ မမလဲသူဆုံးကတဲကဘယ်ယောက်ျားနဲ့မှ မအိပ်ရ အခွင့်အရေးကလဲမရယောက်ျားလဲမတွေ့တော့ မမရဲ့စိတ်တွေကို အတင်းချုပ်ထားရတယ်အခေါင်းထဲမှာလည်းမခံနိုင်အောင်ယားလွန်းလို့ငိုခဲ့ရတဲ့ညတွေလည်း မနည်းဘူး ကွယ် အခုမောင်လေးနဲ့ အားရပါးရလုပ်ကိုင်ရတော့မှ မမစိတ်တွေငြိမ်ရတော့တယ်မင်းနောက်ဆိုနေ့တိုင်းလာပေးနော် မောင်လေး ရှင်တော်တော် ယုတ်မာပါလား ဟင် ညီမကိုရအောင်ချိုင်ပြီးတော့မမကိုပါယူတယ် ရှင်လူယုတ်မာ ဟင်း ဟင်း ဟင်း ဟိုက် … ဘယ်တုန်းက ချိုချို နိုးပြီး အနားရောက်လာတယ်မသိဘူး … ကွိုင်ပဲ။
ဟဲ့ ညီမလေးနေအုံး ဒီကစ်္စဟာ သူဘာမှလုပ်တာမဟုတ်ဘူး မမစလို့ဖြစ်ရတာ မမလဲမနေနိုင်လွန်းလို့ သူကိုကပ်ရတာပါကွယ်။နင်သူနဲ့ ဖြစ်ခဲ့တယ်တာလဲ သိပြီးသား နင့်ထဘီမှာသွေးတွေပေပြီး နင်တို့နှစ်ယောက်အတူ လမ်းလျှောက်လာကတဲက နင်တို့ကိစ်္စပြီးခဲ့မှန်းသိတယ်။ ဒါကြောင့်လဲ ငါသူ့ကိုစည်းရုံးရဲတာပေါ့ဟင် မမသိရက်နဲ့လုပ်တယ် ဟုတ်လား ရက်စက်လိုက်တာမမရယ် မမလင်ယူပြီးတာတောင် သူများရဲ့ ဟဲ့ မိန်းမတွေရဲ့ သဘောနဲ့ ခံစားချက်ကို နင်ကြီးမှသိလာမယ် ညီမလေးရယ်ငါမနေနိုင်လွန်းလို့ သူ့ကိုလုပ်ခိုင်းရတာပါ မနေနိုင်ရင် ခြံအလုပ်သမား ထွန်းတင်နဲ့ အိပ်ပါလား အခုတော့ချောချောနုနုလှလှလေးကိုမှ အရယူရသလား။
ပြောပါ ညီမရယ် ပြောပါ မမရဲ့အပြစ်ပါပဲ လက်ခုပ်ဆိုတာနှစ်ဖက်တီးမှမြည်တာပါ သူနဲ့ မဆိုင်ပါဘူး ကွယ်ဆိုင်တယ် ဆိုင်တယ် ကျမကို အပျိုရည်ပျက်အောင်လုပ်ပြီးတော့ရက်တောင်မပြောင်းမခြားပဲ အစ်မရင်းနဲ့ စိတ်ရှိလက်ရှိလုပ်နိုင်တဲ့လူကို ကျမဘယ်လိုလုပ်ခွင့်လွှတ်နိုင်ရမလဲ ကဲ ညီမရယ်မမတို့နှစ်ယောက်လုံး သူနဲ့အညီအမျှချစ်ကြတာပေါ့ကွယ် ဟင့်အင်း မရဘူး မမကလင်ယူဘူးတော့သူ့ကိုပိုဆွဲဆောင်နိုင်မှာပေါ့ သူ မမကိုချစ်မှာပဲပေါ့မဟုတ်ပါဘူး ချိုချိုရယ် မင်းလေး သဝန်မတိုစပ်းပါနဲ့ကိုယ်မင်းကိုပိုချစ်ပါတယ်ကွာ။
မမကိုလဲ သနားမိတာပေါ့ သူလဲလူသားပဲ ဆန်္ဒလေးတွေတော့ရှိမှာပေါ့ နဲနဲကိုယ်ချင်းစာပါအုံးအချစ်ကလေးရယ် ကျွန်တော်တို့ အခြေအတင်ပြောနေတုံး စိုရွှဲပြီးပြောင်လက်နေတဲ့ ကျွန်တော့်လီးကြီးကို တလှည့် ဖြူပြစ်ပြစ် အရည်တွေယီးလေးခိုနေတဲ့ ချိုရီစောက်ဖုတ်ကို တလှည့် ချိုချိုတစ်ယောက် မျက်စိကစားနေပါတယ်။ ဒါကိုသတိထားမိတဲ့ ကျွန်တော်ဟာလီးကို အတင်းတောင်လာအောင်အားစိုက်ပြီး မသိမသာ ထောင်ပေးနေမိတယ်။သူကလဲ အမျိုးမျိုး အခုနကပဲ ချိုချိုကိုချစ်ပါတယ်လေး ဘာလေးနဲ့ အခုနံရံတစ်ဖက်ခြားရုံနဲ့ တခြားတစ်ယောက်ကိုချစ်တဲ့ သူကို ဘယ်လို ယုံရမှာလဲ အိုးယုံရမှာပေါ့ကွာ။
မင်းတို့ညီအစ်မနှစ်ယောက်လုံးကို ပိုင်ရမှတော့ ဘယ်သူနဲ့သွားပြီး ရှုပ်နေနိုင်တော့မလဲ မင်းကလဲချစ်ဖို့ကောင်းမမကလဲကြိတ်စရာကြီးဆိုတော့ ကိုယ်မင်းတို့နားပဲကပ်နေမှာပါကွာ ကဲ ညီမလေးလာ မမဘေးမှာလာထိုင် ကြမ်းပြင်ပေါ်မှာ အိကနဲ ထိုင်ချလိုက်တဲ့ ချိုချိုကို ကျွန်တော်က ထဘီချွတ်လိုက်သလိုသူ့အစ်မကလဲ အကျႌကိုချော့မော့ပြီး ချွတ်ချနေပါတယ်။ ပထမတော့ ရှက်သလိုလုပ်နေပေမဲ့ သူ့အစ်မက အမျိုးမျိုးနားချပြီးကိုယ်တုံးလုံးလုပ်လိုက်ပါတယ်။ မီးရောင်အောက်မှာ စံချိန်မှီ ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်နဲ့ဒီမိန်းကလေးနှစ်ယောက်ဟာ ရှေးခေတ်ရောမကျောက်ရုပ်လေးတွေလို အင်မတန်လှပနေပါတယ်။ ကျွန်တော်ကို ကျွန်တော်တောင် နတ်သားတစ်ပါးလို အထင်ရောက်မိပါရဲ့။
ဟုတ်တယ်လေအခုလဲနတ်စည်းစိမ်ကိုခံစားနေရတယ်မဟုတ်လား။ အမယ်မယ် အကြီးမက ရဲတင်းသလောက် အငယ်မကရှက်နေသဗျာ။ ပေါင်လေးကိုလိမ်ပြီး စောက်ဖုတ်လေးကို ဖွက်ထားတယ်။ ဒါကိုက ချစ်စရာတစ်မျိုးပဲ။ ညီမလေးပေါင်ကိုစိမထားနဲ့ကွယ် ဘာလဲရှက်လို့လား မရှက်ပါနဲ့ ညီမလေးရယ် ညီမလေးက ကံကောင်းတယ်လို့မှတ်ထား။အစ်မကိုယ်တိုင်က ညီမလေးကိုလက်တွေ့ လူ့ဘဝရဲ့အရသာကို သင်ပေးတယ်ဆိုတာ အင်မတန်ဖြစ်နိုင်ခဲတဲ့ကိစ်္စပဲ။ အခု မမကညီမကို ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နဲ့ ယောက်ျားကိုကြိုးကိုင်နိုင်တဲ့နည်းတွေ သင်ပေးမယ်နော်ရှက်မနေနဲ့ ပြောပြောဆိုဆိုနဲ့သူ့ညီမရဲ့နားရွက်လေးတွေကို လျှာဖျားလေးနဲ့ တို့ပြီးနှုတ်ခမ်းထဲ ငုံပြီး စုပ်ယူနေပါတယ်။
ကာငျမလေးခမြာကွကျသီးတဖွနျးဖွနျးထပွီး သူ့အဈမရဲ့ နို့တှကေို ကိုငျမိကိုငျရွ ဆုပျထားပါတယျ။ နားရှကျတှကေနေ တရှေ့ရှေ့နဲ့ခြိုခြိုရဲ့နှုတျခမျးစုံကို ငွငျငွငျသာသာငုံပွီး စုပျယူနပွေနျပါတယျ။ ကြှနျတောျလညျး အငွိမျမနတေော့ပါဘူး။ လုံးဝိုငျးကွီးမားလှတဲ့ခြိုရီရဲ့ နို့တဈလုံးကို လကျနဲ့စုံကိုငျပွီး နို့သီးတှကေို ငုံပွီးစုပျယူပေးနတေယျ။ အခုနက အရှိနျမသသေေးတဲ့ နို့အုံဟာပွနျပွီးတငျးမာလာပွနျရော။ နို့အုံတဈခုလုံး ဖနျတုံးကွီးလို တလကျလကျဖွဈအောငျ လြှာနဲ့ လြှောကျယကျပေးနတေယျ။သူလဲအရသာတှေ့ပုံပဲ။ ဒါပမေယ့ျ သူ့အရသာတှကေို သူ့ညီမကိုလှှဲပေးလိုကျဟနျတူတယျ။ ဘာဖွဈလို့လဲဆိုတော့သူ့နှုတျခမျးဟာ ခြိုခြို လညျပငျးတဈလြှောကျတရှရှနဲ့ ပင့ျကူတဈကောငျ လမျးလြှောကျသလို လြှောကျသှားနပေါတယျ။ လြှာကလဲတို့လိုကျထိလိုကျနဲ့မို့ ခြိုခြိုတဈယောကျ တဟငျးဟငျးနဲ့ တှန့ျလိမျနပေါတယျ။
သူ့ညီမနို့တွေကို ချိုရီဟာ ငြင်ငြင်သာသာနဲ့နယ်ပေးနေပါတယ်။ တကယ့်ကို ယုယုယယနဲ့ခင်ဗျာ။ ကြွေကျမယ်များထင်နေသလားမသိ။တရွေ့ရွေ့နဲ့ သူ့ညီမရင်ဘတ်ကိုလျှာနဲ့လျှောက်ယက်ပေးနေတယ်။ ရင်ဘတ်တစ်ခုလုံးမှာလဲ အနီရောင်ကွက်တွေ ထင်နေအောင်ပါပဲ။ ပါးစပ်နဲ့စုပ်ပြီးယက်ပေးနေတယ်။ ပတ်္တမြားတွေရင်ဘတ်ပေါ်မှာ တင်ထားသလားပဲ။ ချိုရီဟာဒီပညာတွေ အတော်လိုက်စားဟန်တူပါရဲ့ ချိုချိုကိုပညာကုန်သုံးပြီး ထလာအောင် ရွလာအောင် ကြွလာအောင် လုပ်ပေးနေပါတယ်။ ဖွဖွလေးနမ်းရင်းနဲ့ ချိုချိုစောက်ဖုတ်ဆီကိုခရီးဆန့်နေပါတယ်။ စောက်မွှေးနုနုလေးတွေကို လေနဲ့မှုတ်ပေးရင်း ယုယကြင်နာဟန်နဲ့ ကြည့်နေပါတယ်။ ပြီးတော့ဆီးခုံပေါ်က အပြင် နှုတ်ခမ်းကြီးနှစ်ခုဆုံတဲ့ စောက်ဖုတ်ချိုင့်လေးကို ငုံပြီး စုပ်ယူနေမိတယ်။ ကျွန်တော်ကရောကျွန်တော်လဲအငြိမ်မနေပါဘူး။ချိုရီနို့တွေကို အားရအောင်စုပ်ပြီး လေးဘက်ထောင်ပေါင်ကားထားတဲ့ချိုရီရဲ့ဗိုက်အောက်ခေါင်းသွင်းပြီးစောက်ဖုတ်နဲ့တည့်တည့်နေရာယူလိုက်ပါတယ်။
လုံးကျစ်တင်းမာနေတဲ့ တင်ပါးကြီးကိုအသာဆွဲနှိမ့်ရင်း စောက်ဖုတ်ကို မျက်နှာပေါ်ရောက်အောင် ဖိချလိုက်ပါတယ်။ ပေါင်ကားထားလို့ စောက်ဖုတ်ဟာ ပြဲနေပြီးအတွင်း နှုတ်ခမ်းဟာ နှင်းဆီတစ်ပွင့်လို နီညိုရောင် သန်းပြီးပွင့်ဖတ်တွေလို ခွေလိပ်နေလေရဲ့။ ချိုရီလဲ ချိုချိုစောက်ဖုတ်ထဲကတရွေ့ရွေ့နဲ့ လျှာကလေး သွင်းရင်း စောက်စေ့ကလေးကို လျှာဖျားလေးနဲ့ မထိတထိ ကလိပေးနေပါတယ်။ ချိုချိုဟာ ပြင်းပြတဲ့ဝေဒနာကြောင့် တွန့်လိမ်ပြီး ချွေးဆီးတွေကျလာပါတယ်။ ဒါပေမယ့်သူ့အစ်မကလဲ ညီမလေးကို စေတနာအပြည့်နဲ့စောက်ဖုတ်နှုတ်ခမ်းသားတွေကို လက်မနဲ့အသာဖြဲရင်း စောက်ဖုတ်ထဲ နစ်သထက်နစ်အောင် မျက်နှာကို ထိုးသွင်းနေပါတယ်။ မမ မမ အင်းဟင်း ဟင်း ဟင်း ချိုချို မနေတတ်တော့ဘူး မမရဲ့ ဟုတ်ပါတယ် ချိုချိုမနေနိုင်ပါဘူး ချိုချိုမနေနိုင်သလိုချိုရီလဲမနေနိုင်ပါဘူး သူရဲ့အဆီတွေပြည့်ပြီးဖောင်းတင်းနေတဲ့ စောက်ဖုတ်မှာ ကျွန်တော်ရဲ့ လျှာကြီးထဲ့ပြီး တပြတ်ပြတ်မြည်အောင် ယက်ပေးနေမိတယ။
စောက်စေ့ကလေးဟာ သူတကာထက်ကြီးတာမို့ ထင်ထင်ရှားရှား သိနိုင်ပြီး နှုတ်ခမ်းနှစ်လွှာကြားမှာညှပ်ပြီး လျှာနဲ့အသာပွတ်ပေးတော့ ချိုရီခမျာ ဖင်ကြီးတွေကို နှိမ့်လိုက် မြင့်လိုက်နဲ့ အတော်ကြီး အရသာတွေ့နေတယ်ခင်ဗျာ။စောက်ခေါင်းထဲမှာ လျှာကြီးကိုအသာထည့်ပြီး မွှေယက်ပေးနေမိတယ်။ စောက်ခေါင်းရဲ့ အသားလေးတွေ နူးညံ့လိုက်လေခြင်းတကယ့်ကို ဝါဂွမ်းကလေးလိုပျော့အိပြီး နွေးနေတယ်။သူ့ရဲ့ နှုတ်ခမ်းသားခွေလိပ်ကလေးတွေကို ငုံပြီး ယုယုယယ စုပ်ထားတော့ အားရလွန်းလို့လား မသိဘူး။ ဘူ ကနဲလေတွေပန်းထွက်လာပါတယ်။ စောက်ခေါင်းထဲ ကနဲနဲကျလာတဲ့ အရည်တွေကို လက်နဲ့တို့ပြီး ဖင်ပေါက်ဝကိုအသာထိုးတဲ့လိုက်ပါတယ်။ ပြီးတော့ လက်ညှိုးကို သွင်းလိုက်ထုတ်လုပ်ပေးနေတော့ ချိုရီခမျာ အရသာအတွေ့ကြီးတွေ့ပြီးကျွန်တော့်ပါးစပ်ပေါ် စောက်ဖုတ်ကြီးကိုဖိကပ်ထားပါတယ်။ အဲ့ဒီအချိန်မှာပဲ ချိုချိုတစ်ယောက် အသက်နှုတ်ခံရသလို ဝူးဝူးဝါးဝါးအော်ရင်း စောက်ဖုတ်ထဲက အရည်တွေ စီးကျလာပါတော့တယ်။
ချိုရီလဲ လက်လွှတ်မခံပဲထွက်သမျှဟာတွေကိုကန်ထရိုက်ယူသလို လောဘတကြီးနဲ့ ယက်မြိုချလိုက်ပါတော့တယ်။ ချိုချိုကတော့ကောင်းလွန်းတဲ့အရသာကိုပက်လက်ကလေးငြိမ်ခံပြီး မှိန်းနေလေရဲ့။ ရှေးမနှောင်းမှာပဲ ချိုရီလဲ ကျွဲမတစ်ကောင်သေးပေါက်သလိုစောက်ခေါင်းထဲက အရည်တွေပါးစပ်နဲ့အပြည့် ဝေါခနဲသွန်ချရင်း အိပ်ယာပေါ် လဲကျသွားပါတော့တယ်။ ခဏနားပြီး ချိုရီဟာကျွန်တော့်လီးကို လက်ဖြင့်ကိုင်ပြီး ပါးစပ်မှာတေ့ရင်း စုပ်လိုက်ယက်လိုက် လျှာနဲ့ကလိလိုက် ခေါင်းကို ရှေ့တိုး နောက်ငင်နဲ့ဂွင်းတိုက်ပေးနေတဲ့ ပုံစံမျိုးစုံ ကလိပေးနေလိုက်တော့ ဘသားချောလဲ ရဟန်္တာမှ မဟုတ်တာ ငေါက်ခနဲ ထလာပါရော။
ညီအစ်မနှစ်ယောက်ကို ရွေးသလိုလိုနဲ့ တယမ်းယမ်းရယ်။ သံချောင်းကြီးလို တင်းမာနေတဲ့ လီးကို ပါးစပ်ထဲမှာနှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက်ငုံရင်း မြှင်းပြီး ညှစ်နေလေရဲ့။ အိုး မမရယ် ကောင်းလိုက်တာ အင်း ကျွတ် ကျွတ် ကျွတ် ကျွတ် ကျွတ် အိုး အားအား အားယားကျွန်တော့်ရဲ့ ဝေဒနာကို ခင်ဗျားတို့တွေ့ရင် သနားသွားမယ်။ လူးလိမ့်ပြီး အံကြိတ်လိုက်၊လက်သီးဆုပ်လိုက်နဲ့ အပြင်းအထန် ဝေဒနာခံစားနေရတာကိုး။ သူမရဲ့ ခေါင်းကိုဆံပင်အရင်းကကိုင်ပြီး လီးနဲ့အတင်းဆောင့်နေမိတယ်။မမ…မမအိုး…အားပြီးတော့မယ်။ ပြီးတော့မယ်… ပြီးပြီ… ပြီးပြီ…အား…ရေစုပ်စက်နဲ့ စုပ်တင်လိုက်သလို လီးထဲက တရှိန်ထိုး ထွက်လာတဲ့ သုတ်ရည်တွေဟာ ချိုရီရဲ့ အာခေါင်ထဲကို ဝုန်းဆိုပန်းထွက်ပြီးမျိုချစရာမလိုပဲ လည်ချောင်းကနေတဆင့် ဝမ်းထဲထိ ရောက်သွားပါတယ်။
(၁၅)မိနစ်လောက် မှိန်းပြီး သူ့ညီမချိုချိုခြေထောက် နှစ်ချောင်းကို ဆွဲမလိုက်ပြီး မတ်တပ်အနေအထားနဲ့ ဖြဲပြီးကိုင်ထားပါတယ်။ချိုချိုရဲ့ ဖင်ဟာ ကြမ်းနဲ့လွတ်ပြီး လေထဲမြောက်နေတာပေါ့။ ချိုချိုရဲ့ ပေါင်ကြားထဲ အသာဝင်ပြီးပြန်ပြီးတောင်မတ်စပြုနေတဲ့ငပဲနဲ့ စောက်ဖုတ်အကွဲကြောင်းလေးတစ်လျှောက် လိုက်ပွတ်ပေးနေတော့ ချိုချိုဟာ တဟင်းဟင်းနဲ့ အချက်ပေးလာပါတယ်။ခါးကျဉ်းကျဉ်းလေးကို စုံကိုင်ပြီး ဟနေတဲ့ စောက်ခေါင်းဝ ဒစ်တေ့လိုက်ပါတယ်။ အသက်အောင့်ပြီး ဆောင့်ချလိုက်ပါတယ်လီးဟာတဗြစ်ဗြစ်နဲ့ထစ်ထစ်ဝင်သွားပြီး ဒုတ်ကနဲ အသံထွက်လာပြီး ချိုချိုလဲ တအားအားနဲ့ ငြီးနေပါတော့တယ်။အချိန်ဆွဲမနေတော့ဘူး။
တရမ်းရမ်းဖြစ်နေတဲ့ ခါးကိုလက်နဲ့ငြိမ်အောင် စုံကိုင်ရင်း မညှာတမ်းဆောင့်လိုးပေးနေမိတယ်။ ချိုချိုလဲကြည့်ရတာ အားရပုံပဲကိုင်ထားတဲ့ခြေကျင်းဝတ်တွေကို ပိုပြဲအောင်ဆုပ်ကိုင်ပြီးပေါင်ကိုထပ်ဖြဲလိုက်သလို ပိုပြီးလည်း မြင့်ပေးလိုက်ပါတယ်။ ကျွန်တော်ဟာ စိတ်ရှိသလို မြန်မြန်တစ်မျိုး နှေးနှေး တစ်ဖုံ အားရပါးဆောင့်နေမိတယ်။ စောက်ခေါင်းထဲမှာ လီးကို အဆုံးထိထည့်ပြီး လော်ရီကားတွေ ဂေါက်ကြီးနဲ့ စက်နှိုးသလို မွှေပေးလိုက်တော့ငယ်သံပါအောင် အော်ပါလေရော။ အခုနက ရခဲ့တဲ့ ဒဏ်ရာတွေလဲ ပြန်ပေါက်ပြဲပြီး သွေးတွေကျလာပြန်ပါတယ်။စောက်ဖုတ်တပြင်လုံးနဲ့ ကျွန်တော့်လီးတစ်ခုလုံး နီရဲပြီးဆေးဆိုးထားသလိုပါပဲလား။ ကျွန်တော့်စိတ်ထင် အချက် (၁၀၀-၁၂၅)လောက်လဲ ဆောင့်ပြီးရော ချိုချိုစောက်ခေါင်းက သွေးတွေနဲ့ ရောနေတဲ့ အရည်တွေတစိမ့်စိမ့် ဆင်းလာပါတော့တယ်။
ကျွန်တော်လဲမခံနိုင်တော့ပါဘူး။ သားအိမ်နံရံကို ပစ်မှတ်ထားပြီး သုတ်ရည်တွေ မနားတမ်း ပန်းချလိုက်ပါတော့တယ်။မောမောနဲ့ ပက်လက်လှန် အိပ်နေတဲ့ ကျွန်တော့်ပေါ် ချိုရီဟာ အုပ်မိုးရင်း သူ့ညီမသွေးတွေ အရည်တွေ ကျွန်တော်ရဲ့သုတ်ရည်တွေပေကျံနေတဲ့ လီးကို ပါးစပ်ထဲ ငုံရင်း ပေကျံသမျှကို စုပ်ယူနေပါတယ်။ ကျွန်တော့်ငပဲကလည်း ပွဲတိုင်းနိုင်စစ်သူကြီးတစ်ယောက်လို ခမောက်ကြီး တကားကားနဲ့ ခေါင်းပြန်ထောင်လာရော။ တောင်တာမှ တကယ့် သံမဏိချောင်းကျနေတာပဲ။သိပ်အချိန်မဆွဲတော့ဘူး။ လေးဘက်ထောက်ပြန်ပြီးကုန်းပေးနေတဲ့ ချိုရီ စောက်ဖုတ်အိအိထဲလီးကို ရှောခနဲ သွင်းချလိုက်တယ်။
ချိုရီကတော့ ကြိုက်တဲ့ပုံပဲ ပိုထိတဲ့နည်းကိုး။ တအင်းအင်းနဲ့ ဝင်လာသမျှအချက်တိုင်းကိုတောင့်ခံနေတယ်။ချိုင်းအောက်ကနေ လက်လျှိုပြီး နို့သီးတွေကို ဆုပ်ချေပေးနေရင်း လီးကို ဒုတ်တစ်ချောင်းလို သတ်မှတ်ပြီး သားအိမ်ကွဲမတတ်ဆောင့်ပေးနေမိတယ်။ ချိုရီခမျာ အရှ့ကို စိုက်ကျသွားပြီး ပေါင်လဲကားသထက်ကားလာပါတယ်။ ကျွန်တော်ဟာ ရမက်မီးကြောင့်မိန်းကလေး တစ်ယောက်ကို ညှာတာရမှန်းမသိတော့ပါဘူး။ ညှာလဲ ဒီမိန်းကလေးက ကြိုက်မှာ မဟုတ်ဘူးလေ။ ဒီတော့မနားတမ်း တအုန်းအုန်းမြည်အောင် ဆောင့်တော့ ခိုင်လှပါတယ်ဆိုတဲ့ တဲလေးဟာသိမ့်သိမ့်တုန်နေတယ်။အား…အား…နှစ်ယောက်စလုံး ပြိုင်တူပြီးလို့ အသက်ထွက်သလိုအော်ရင်း ထပ်ကျသွားပါတော့တယ်။

*ပြီးပါပြီ*

®Power By 🔰BNCHANNEL🔰 Re presentation Broadcaster Channel

VIP Member ဝင်လိုပါကနှိပ်ရန်

Pages: 12

Protected: အိမ်မက်တွေဖြစ်ရင်☑️

Pages: 12

ကျူတာဆရာမ☑️

🔰BNCHANNEL🔰 မှ ထပ်ဆင့် တင်ဆက်ပါသည်။

ကျွန်တော် ၁၀ တန်းအောင်၊ ကောလိပ်တစ်ခုမှာ ကျောင်း လာတက်ရတယ်။ နယ်ကဆိုတော့ အဆောင်ငှါးနေရတာပေါ့။ ငွေကြေး မတက်နိုင်တော့ ကျူရှင် မယူနိူင်ဘူးလေ။ ပထမနှစ်ကတော့ အဆင်ပြေချောမွေ့စွာ အောင်မြင်တယ်။

ဒုတိယနှစ်ကြတော့ မရတော့ဘူး။ ကျောင်းမှာလည်း စာတွေသေချာ သင်သလို စာမေးတာတွေလည်း လုပ်လာတယ်။ ကျတော်က စာမရတာများတယ်။ မေးတိုင်းမရတော့ တနေ့မှာ အင်္ဂလိပ်စာပြတဲ့ ဆရာမက နှစ်ပြားမတန်အောင် ဆူပါလေရော။ မျက်နှာတောင် မဖော်ရဲဘူး။ ပြောလိုက်တာဗျာ ကျောင်းဆင်းတော့ ဆရာမကို တွေ့တာနဲ့..
“ဆရာမ.. စကားနည်းနည်း ပြောချင်လို့ပါ”
“အေး.. ပြောလေ”
“ကျတော် နယ်က လာပြီး ကျောင်းတက်တာပါ ကျတော်တို့ ဘဝက.. မပြည့်စုံပါဘူး.. ကျူရှင်လည်း မတက်နိုင်ပါဘူး.. ဆရာမ”
မျက်နှာငယ်လေးနဲ့ ပြောနေတော့ ဆရာမ ဂရုဏာသက်သွားတယ်နဲ့ တူပါတယ်။
“အေးလေ.. ဆရာမကလည်း နေ့လည်က.. အခြား ကိစ္စနဲ့ ရောသွားတော့.. ဒေါသပိုဖြစ်သွားတယ် မင်းမင်း…”
“ဟုတ်.. ဟုတ်.. ဆရာမ”
“ပိတ်ရက်တွေမှာ.. အိမ်လာခဲ့လေ. . ဆရာမ ဘာသာအပြင်.. အခြားဘာသာပါ သင်ပေးမယ်…”
“ဟုတ်ကဲ့ပါ.. ကျေးဇူးတင်ပါတယ်.. ဆရာမ”
ဆရာမလည်း ဆိုင်ကယ်ပေါ်ခွ ဆိုင်ကယ် ဦးထုပ်ဆောင်းပြီး မောင်းထွက်သွားသွားပါတော့တယ်။ ဆရာမနာမည်က ဒေါ်မေသူဇင်ပါ။ အင်္ဂလိပ်စာ သင်ပါတယ်။ အသင်ပြလည်း ကောင်းသူတစ်ယောက်ပါ။ ဆရာမက တရုတ် လူမျိုးစပ်တဲ့ သဘောရှိတယ်။ အသားက ဖြူတယ်။ တရုတ်မျက်နှာပေါက် ရိုးရိုးယဉ်ယဉ်ဝတ်ဆင် နေထိုင်တက်သူဖြစ်ပါတယ်။
ကျောင်းပိတ်ရက်ရောက်တော့ ဆရာမအိမ် ထွက်လာခဲ့တယ်။ အိမ်ရောက်တော့ ဆရာမ အိမ်ရှေ့မှာ ပန်းအိုးတွေ ရွေ့နေတယ်။ လွယ်အိတ်ကို ဒန်းပေါ်မှာတင်ပြီး ဆရာမကို ဝိုင်းကူလုပ်ပေးနေတုန်း…
“ဇင်ဇင်.. သူက ဘယ်သူတုန်း…”
“အိမ်မှာ.. စာလာသင်တာ.. မင်းမင်းတဲ့.. နောက်မှ.. အမေ့ကို ပြောပြမယ်..”
“မင်းမင်း.. အဲဒါအမေလေ”
“ဟုတ်.. အန်တီ နေကောင်းလား..”
“ကောင်းပါတယ်ကွယ်… သားလည်း စာကြိုးစားနော်”
ဆိုပြီး အိမ်ထဲ ပြန်ဝင်သွားတယ်။ ဆရာမ အမေက သဘောကောင်းမယ့်ပုံရှိတယ်။ မျက်နှာကပြုံးလို့ ဆရာမနဲ့ ပန်းအိုးတွေ အတူရွေ့တော့မှ အနီးကပ် မြင်ဖူးတယ်။ ဆရာမက အရပ်တော့ မရှည်ဘူး။ အသားတော့ တော်တော်ဖြူတယ်။ အိမ်နေ အဝတ်အစားနဲ့ဆိုတော့ သဘာဝအတိုင်း လှပနေတယ်။ ကိုယ်ခန္ဓာကလည်း ပြည့်တယ်လို့ ပြောရမယ်။ အပိုအလိုမရှိ ဆူဖြိုးနေတယ်။
အားလုံးပြီးသွားတော့ ခြေထောက် လက်ထောက်ဆေးရန် နောက်ဖေး ဦးဆောင်ခေါ်သွားတယ်။ ဆရာမက လှမ်းလျှောက်တိုင်း တုန်ခါနေတဲ့ တင်ပါးကြီးကို ကြည့်လိုက်လာခဲ့တယ်။ စာသင်တော့လည်း ကြမ်းပြင်မှာပဲ သင်တော့ ဟိုက်နေတဲ့ လည်ပင်းမှ နို့တွေ တွေ့နေရတယ်။ မနေနိုင်တော့ဘူး ဆရာမကို ခွင့်တောင်ပြီး အိမ်သာထဲဝင်၊ ဆရာမမှန်းပြီး ဂွင်းထုပလိုက်တယ်။
ကျောင်းပိတ်ရက်တိုင်း သွားတော့ ဆရာမအပြင် မိသားစုနဲ့ပါ ခင်မင်ရင်းနှီးသွားတယ်။ စာမေးပွဲဖြေဖို့ ကျောင်းပိတ်ရက်ပေးတော့ တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် ဆရာမအိမ်မှ ဆရာမမှလွဲ၍ တစ်အိမ်သားလုံး ဘုရားဖူး ထွက်ကြတယ်။ ဆရာမက ကျောင်းမှာဆို သူနဲ့ မသိသလိုပဲ။ ကျတော့ကို ဆက်ဆံတာ မာတင်းနေတာပဲ။ အဲလို အချိန်တွေဆို ဆရာမကို မကျေနပ်ဖူး။ အိမ်မှာကျတော့လည်း ဖင်ပုတ် ခေါင်းပုတ်နဲ့ “တွေ့မယ်” ဆိုပြီး ညိုးထားလိုက်တယ်။
ဒီတပတ်တော့ ဆရာမအိမ်မှာ ကျတော့နဲ့ နှစ်ယောက်တည်း ရှိမှာကို တွေးပြီး ရန်ခုန်နေတယ်။ ဟုတ်တယ်လေ။ ဆရာမကို ခိုးကြည့်ရင် ယခင်က အိမ်ကလူတွေ သိမှာစိုးလို့ သေချာ မကြည့်ရဲဘူး။ ဒီတခါတော့ ပတ်ဝန်းကျင်လွတ် ကြည့်ရတော့မယ် ဟဲဟဲ။ ပိတ်ရက်ရောက်တော့ အိမ်ကနေ အစောကြီး ထွက်လာခဲ့တယ်။ ဆရာမအိမ်ရောက်တော့..
“ဆရာမ.. ဆရာမ”
အသံလည်း မကြားဘူး။ အဲဒါနဲ့ အိမ်ထဲဝင် ကြည့်တော့လည်း မတွေ့ဘူး။ ဆရာမ အခန်းကို ကြည့်တော့ အားပါးပါး ဆရာမအိပ်နေတာ ဖင်ကိုပြောင်နေတာပဲ။ အတွင်းခံလည်း ဝတ်မထားဘူး။ တစောင်းအိပ်နေတာများ နောက်က ကြည့်ရတာ ဂစ်တာတလက် ဒေါင်လိုက် ချထားသလိုပဲ။ ကြည့်နေရင်းနဲ့ ကျတော့ငပဲက ပြထောင်တက်လာပြီ။ ဆရာမက ပုလို့လား မသိဘူး။ တင်တော်တော်ကြီးတယ်။ နောက်ပြီး ဖွေးဥနေတာပဲ။ ပေါင်တန်က အရင်းဘက်က တုတ်ပြီး အောက်ဘက်ကို သွယ်ဆင်းသွားတယ်။
ကျတော့လီးကလည်း မရတော့ဘူး။ ပုဆိုးလှန်ပြီး ဂွင်းထုနေတာ သိပ်မကြာပါဘူး ထုလို့ပြီးသွားတယ်။ ကျတော်လည်း လီးရည်တွေကို ပုဆိုးနဲ့သုပ် အပြင်ပြန်ထွက်ပြီး…။
“ဆရာမ.. ဆရာမ”
မကြားကြားအောင် ခေါ်လိုက်တော့..
“လာလေ မင်းမင်း.. ဆရာမလည်း မင်းမင်းခေါ်မှ နိုးတော့တယ်”
ကျတော်လည်း ခုမှရောက်တဲ့ ပုံစံနဲ့ ဆရာမပုံက ခုမှအိပ်ယာထတာဆိုတော့ ဆံပင် ဘိုသီ ဖက်သီနဲ့ မျက်နှာလေးကတော့ အိပ်ရေးပျက်တာသာ ပြောတာ ဖောင်းနေတာပဲ။ ဘော်လီလည်း ဝတ်မထားဘူးနဲ့တူပါရဲ့ နို့သီးခေါင်းလေးတွေ ရုန်းထွက်နေသယောင်။ ဆရာမကို သေချာစဆုံး ကြည့်ပြီးမှ…။
“အားနာလိုက်တာ.. ဆရာမရယ်.. ကျတော့ကြောင့်.. အိပ်ရေးပျက်ပြီ”
“ညက တော်တော်နဲ့ အိပ်မပျော်ဘူး..”
“ဧကန်န.. ဆရာမ ညက.. ချစ်သူနဲ့ ဖုန်းပြောတာ ဖြစ်မယ်.. ဟုတ်တယ်ဟုတ်..”
“မင်းမင်းကတော့.. စွတ်အထင်ကြီးနေတယ်.. ချစ်သူလား.. မူးရင်တောင်.. ရှူစရာမရှိဘူး..”
“ကျတော့.. ဆရာမက ဒီလောက်လှနေတာ.. အကြွင်းမဲ့တော့.. မယုံပါဘူး..”
“ကိုယ်တော်.. မယုံလည်းနေ.. မျက်နှာသစ်လိုက်ဦးမယ် .. ခဏစောင့်”
ဆိုပြီး ရေချိုးခန်းဘက် ထွက်သွားပါတော့တယ်။ ဆရာမက ကျတော့ကို စာသင်လိုက်၊ စက်ချုပ်လိုက်နဲ့ အလုပ်တွေ များနေတယ်။ စာသင်ထွက်သွားတော့လဲ လှုပ်လိုက်တဲ့ဖင် စက်ချုပ်ခုံမှာ ကျောပေးထိုင်ပြန်တော့လည်း ဖင်က ခုံအပြည့် နေရာယူထားတယ်။ ကျတော် ဆရာမကိုကြည့်ပြီး အမျိုးမျိုးပြစ်မှား နေတယ်။
“မင်းမင်း.. ခဏ”
“စက်ခုံက.. နင်းရတာ.. ဘာဖြစ်နေလဲ မသိဘူး.. အရမ်းလေးနေတယ်”
“နတ်တွေ ကြပ်နေလို့ နေမှာပေါ့.. ဆီထိုးလား”
“မထိုးတာကြာပြီ”
ကျတော်လည်း ပုဆိုးကို တိုတိုဝတ်၊ ဆရာမရှေ့မှာ ထိုင်၊ ဆီထိုးပေးနေတယ်။ ပြီးတော့ ဆရာမကို ကြည့်ပြီး တောင်နေတဲ့ လီးကိုလည်း အောက်စ နည်းနည်းလွတ်ပြီး ပြပေးနေတယ်။ ဆရာမက ဆီထိုးတာ မကြည့်ပဲ လီးကိုသာ အာရုံစိုက်နေတယ်။ အာရုံစိုက်လေ ပိုပြီးပြပေးတော့ ဆရာမ မနေနိုင်တော့ဘူးလားမသိ။ အိမ်သာဘက် ခဏခဏ ထွက်သွားတယ်။ (ဆက်ရန်-အောက်တွင်ဆက်ဖတ်ပါ)

         ♻️ Ads - ကြေငြာ ♻️

VIP MEMBER Group တွင် Asian Sex Dairy Myanmar ဇာတ်ကားရှည်များနှင့် တခြားသောဇာတ်ကားရှည် /ဇာတ်ကားတိုများ တဝကြည့်နိုင်မည့်အခွင့်အရေး

မန်ဘာကြေး – မြန်မာငွေ ( ၁၀,၀၀၀ကျပ် )
~~(လစဉ်ကြေးပေးရန်)~~
~~✖️(လုံးဝ)မလို✖️~~
မန်ဘာကြေး တစ်သောင်းကျပ်
တစ်ခါသာ ပေးသွင်းယုံဖြင့်
✔️ရာသက်ပန်✔️ ကြည့်ခွင့်ရမည်ဖြစ်သည်။
 ဆက်သွယ်ရန်
IDကိုနှိပ်ပါ – @Generation3rd
https://t.me/Generation3rd
☎️ 09796861391,09980812369

(ဒုတိယပိုင်း)
မိုးနည်းနည်းချုပ်လာတော့..
“မင်းမင်း.. အိမ်မှာ အိပ်သွားပါလား”
“ဆရာမနဲ့ ကျတော် နှစ်ယောက်တည်း တော်ကြာ.. ဆရာမကို.. ပြောကြဦးမယ်”
“မင်းမင်းရယ်.. ဆရာမအတွက် မစိုးရိမ်ပါနဲ့”
“အိုကေလေ.. အိပ်မယ်”
ဆရာမနဲ့ ကျတော် စကားပြောလိုက်၊ စာသင်လိုက်နဲ့ အချိန်ကုန်လို့ ကုန်မှန်းတောင် မသိတော့ဘူး။ ခဏနေတော့ အခန်းထဲသွားပြီး ထမီရေရှားကြီးနဲ့ ထွက်လာတယ်။
“အိုက်တယ်ကွယ်.. ရေချိုးဦးမယ်..”
“ဆရာမကလည်း.. မိုးချုပ်မှ.. အအေးပတ်နေပါဦးမယ် ..”
“ရပါတယ်.. ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး..”
ဆရာမက ပြောလည်းပြော၊ အလုပ်ကလည်း လုပ်နေသေးတယ်။ ရေရှားနဲ့ဆိုတော့ ဖင်ကြီးတွေ တုန်ခါနေတာပဲ။ အနားရောက်လို့ ကြည့်လိုက်ရင်လည်း ရင်သားကြီးတွေက ဝင်းဝါ မို့မောက်နေတာပဲ။ ကြည့်ရင်း စိတ်ထဲမရိုးမရွ ဖြစ်နေပြီ။
“ဆရာမ.. ကျတော်လည်း.. ဆရာမနဲ့အတူ ရေချိုးမယ်..”
“ချိုးလေ..”
ဆရာမလည်း ရေချိုးခန်းထဲ ရောက်တာနဲ့ ရေပန်းအောက်ဝင်ပြီး ရေပန်း ဖွင့်ချလိုက်တယ်။ ကျတော်က ဆရာမနောက်မှဆိုတော့ ရေစိုထမီနဲ့ လှနေတဲ့ ဆရာမဖင်ကိုမြင်ပြီး စိတ်က ထိမ်းမရတော့ဘူး။ ဆရာမနောက်မှာ ကပ်လိုက်တယ်။ လီးက ဆရာမတင်ပါးကို ထောက်လိုက်တယ်။ ပထမတော့ တွန့်သွားသေးတယ်။ ဘာမှ မပြောတာနဲ့ ဆရာမကို နောက်ကနေ သိုင်းဖတ်လိုက်တယ်။
“အို့.. မင်းမင်း”
“မနေနိုင်တော့ဘူး.. ဆရာမရယ်..”
“မင်းမင်း.. ဆရာမကို အထင်သေးတာလား”
“မဟုတ်ရပါဘူး.. ဆရာမရယ်”
စကားလည်းပြော ဂုတ်သားလေးကိုလည်း နမ်း၊ နို့တွေလည်း ကိုင်၊ ဖင်ပါးကြီးကိုလည်း လီးနဲ့ နေရာအနှံ့ လိုက်ထိုးပေးနေတယ်။ ဘာမှ မပြောတော့ ရေရှားထမီးကို ချွတ်ချလိုက်လိုက်တယ်။ ဖြူဖွေးနေတာပဲ၊ အသားက တခါမှတောင် မတွေ့ဖူးဘူး။ ဥနေတာပဲ။ ဆရာမကို မျက်နှာချင်းဆိုင်လှည့်ပြီး နှုတ်ခမ်းတွေ စုပ်လိုက်တယ်။ နို့တွေလည်း နယ်ပေးနေတယ်။ ဆရာမပျော့နေပြီး လက်က တဖြည်းဖြည်း အောက်ကိုလျော စောက်ဖုတ်ဆီ သွားနေတယ်။ စောက်ဖုတ်ကြီးက အရည်တွေရွှဲနေပြီ။ လက်ချောင်းတွေက စောက်စေ့နေရာကို ခပ်ကြမ်းကြမ်း ပွတ်ပေးလိုက်တယ်။
“အို..အို..ဟာ…ဟာ..ဟင်း..အင်း… အမလေး.. ဟင်း… ဟင်း..ကျွတ်..”
ထိုင်ချလိုက်ပြီး ဆရာမစောက်ပတ်ကို နှုတ်ခမ်းသား နှစ်ဖက်က ဖြဲလိုက်ပြီး လျှာနဲ့ ယက်တင်ပေးလိုက်တယ်။ ဆရာမ ထွန့်ထွန့်လူးနေပြီ။ နံရံမှာ ဆရာမကိုကပ်စေပြီး ပေါင်နှစ်ဖက်ကကိုင်ပြီး မတင်လိုက်တယ်။
“မင်းမင်းရယ်.. ဘယ်လိုလုပ်မလို့လဲ..”
ဘာမှပြန်မပြောပဲ ပြဲအာသွားတဲ့ စောက်ဖုတ်ကို အပြီအပြင် ယက်ပေး၊ စောက်ခေါင်းထဲ လျှာထိုးထည့်ပေး၊ စောက်စိကို သကြားလုံး စုပ်သလိုမျိုး…
“ပြွတ်..ပြွတ်..ရှလွတ်..ရှလူး..ပြွတ်..”
“အိုး..အိုး.. အား.. အား.. အား.. အမလေး.. အင်း.. အင်း..ဟင်း”
“မင်းမင်း..မရတော့ဘူး… အား.. အား.. အို.. ဘယ်လိုတွေ လုပ်နေတာလဲ.. ဟင်း. အမလေး.. လေး.. အား..အား… ထွက်ပြီ.. ထွက်ကုန်ပြီ… အား… အား.”
ဆရာမ စောက်ရည်တွေ.. ကျတော့ မျက်နှာပေါ် ပန်းချလိုက်တယ်။ ကျတော်လည်း ထွက်ကျလာတဲ့ စောက်ရည်နဲ့ ပေနေတဲ့ စောက်ရောတွေပါ ယက်ပေးလိုက်တယ်။
“မင်းမင်းရယ်.. အားနာလိုက်တာ.. ဆရာမ.. ဘယ်လို ဖြစ်သွားမှန်းတောင် မသိတော့ဘူး…”
“လိုးပေးရမလား.. ဆရာမ”
“အင်း”
ကျတော်လည်း ပုဆိုးနဲ့အင်္ကျီပါ ချွတ်လိုက်ပါတယ်။ ချွတ်နေတုန်းလီးက ခါးယမ်းနေတော့ ဆရာမကြည့်ပြီး အသည်းတွေ ယားနေလားမသိ ထိုင်ချလိုက်ပြီးကျတော့လီးကို သူ့လက်ဖြူဖြူလေးနဲ့ အသာအယာဆွဲယူကာ ပါးစပ်ထဲ ဆွဲသွင်းလိုက်တယ်။ ကျတော်လည်း ဆရာမခေါင်းကို ကိုင်ပြီး လီးကို ရှေ့တိုးပေးလိုက်တယ်။ ဆရာမက အတွေ့အကြုံ မရှိပေမယ့် စုပ်ပေးချင်တဲ့ စိတ်တွေ ဖုံးလွမ်းနေလို့လားမသိ ပါးစပ်ထဲ ရောက်နေသော လီးကို လျှာဖျားလေးနဲ့ ထိုးကာ ဒစ်တဝိုက်ကို ယက်ပေးနေတယ်။
“ဟ…အား.. ကောင်းလိုက်တာ ဆရာမရယ် ”
ဆရာမ ကျတော်ပြောတာ ကြားလိုက်တော့ မော့ကြည့်ပြီး လီးကို အစွမ်းကုန်ငုံစုပ်ကာ အသွင်းအထုတ် လုပ်ပေးနေပါတယ်။ ဆရာမ လီးစုပ်ကောင်းတဲ့ အတွက်ကြောင့် ကျတော့ဂွေးစိကြီးတွေပါ အတွဲလိုက် ရှုံ့တက်သွားပါတယ်။ လီးမွှေးတွေကလည်း ဆရာမ မျက်နှာကို ထိနေတော့ ကြက်သီးတွေ ပိုထလာလားမသိဘူး အားရပါးရကို စုပ်ပေးနေပါတယ်။
“အား..အား.. ဆရာမ.. ဆရာမ.. တော်.. တော်ပြီ.. ထွက်ကုန်တော့မယ်..”
ဆရာမခေါင်းကို ဖယ်သော်လည်း ဖယ်မပေးတဲ့အပြင် အားပြင်းပြင်းနဲ့ စုပ်ပြီး လီးတဝက်လောက်မှာ ဆရာမ သွားနဲ့ ဖိထကာ လီးထိပ်က အပေါက်လေးကို လျှာထိပ်နဲ့ ထိုးထိုးပေးနေပါသည်။
“အိ.. အား.. ဆရာမ..ကျွတ်.. အား.. ထွက်ပြီ.. အ… အ.. အား..”
ကျတော့ သုတ်ရည်တွေ ပြစ်ကနဲ ပြစ်ကနဲ့ ဆရာမပါးစပ်ထဲ ပန်းဝင်ကုန်ပါတယ်။ ဆရာမက ပါးစပ်ထဲက သုတ်ရည်တွေကို ထွေးမထုတ်ပဲ မြိုချလိုက်ပါတယ်။
“ဆရာမရယ်..”
ဆိုပြီး မထူကာ နှုတ်ခမ်းကို စုပ်လိုက်ပါတယ်။ နီရဲနေသော နို့သီးခေါင်းကို လက်ညိုးလက်မနဲ့ ပွတ်ချေပေးပြီး နို့သီးလေးတွေ ထောင်လာတော့မှ ဆရာမစောက်ဖုတ်ကို လက်ဝါးနဲ့အုပ်ကာ ပွတ်ပွတ်ပေးလိုက်ပါတယ်။
“မင်းမင်း.. လိုးပေးတော့လေ.. အရမ်းခံချင်နေပြီကွယ်..”
“နံရံကို လက်ထောက် ဖင်ကိုကော့ထား.. ဖြန်း.. ဖြန်း.. ဖင်ကိုကော့လေ..”
“ကော့.. ကော့နေပါတယ်.. မင်းမင်းရယ်…”
“တင်နှစ်ခုကိုကိုင်.. ဖြဲထားပေး..”
“ဖြန်း..ဖြန်း..ဖြန်း… လုပ်လေ”
“ဟုတ်.. ဟုတ်… လုပ်ပါ့မယ်… မရိုက်ပါနဲ့…”
ကုန်းပြီး ဖြဲထားတော့.. ပြဲအာနေတဲ့ စောက်ဖုတ်ကို လျှာနဲ့ ယက်ပေးလိုက်တယ်။
“အား..အား…အင်း..အိုး..”
ယက်လည်းယက် တင်ပါးတွေလည်း ရိုက်နဲ့ ဆရာမ အသားတွေပါ တဆတ်ဆတ် တုန်နေတယ်။ ယက်နေရင်း စအိုပါ လျှာထိပ်နဲ့ ထိုးလိုက်တော့ ဖင်ကြီးပါ ကော့တက်သွားတယ်။
“အိုး.. အိုး.. အား.. အား.. ဟင်း.. ဟင်း.. ကျွတ်.. ကျွတ်.. မနှိပ်စက်ပါနဲ့တော့… လိုးပေးပါတော့… အား.. အင်း.. အမလေး.. အမေလေး….ဟင်း”
“သေချာဖြဲထား..”
“ဟုတ်.. ဟုတ်ကဲ့.”
“ဗျိ..ဗျိ..ဇွတ်.ဇွိ..ဒုတ်.”
“အမေလေး.. အမေရဲ့… သေပါပြီ… ဖြည်းဖြည်းလုပ်ပါ.. မင်းမင်းရယ်.. ကွဲသွားပြီလား ..မသိဘူး..”
“ဗြစ်.ဗြစ်..ဘွတ်..ဘွတ်..ဇွိ..ဇွိ”
“အား.. အား.. အင်း.. အင်း.. ဟင်း.. အိုး.. အိ.. အား.. ကျွတ်.. ကျွတ်.. အမလေး.. အား.. အား.. ဟင်း”
ခါးကော့ပြီး နောက်သို့ ကော့ထွက်နေသော တင်ပါးထိပ်ကို စုံကိုင်ကာ ဆောင့်ဆောင့် လိုးနေပါသည်။ ဆောင့်ချက်တွေ ပြင်းထန်းလွန်းတော့ ဖင်ကြီးတွေနဲ့ ကျတော့ဆီးခုံ ရိုက်ချက်တွေက တဖတ်ဖတ်နဲ့ ဆူညံနေပါသည်။ ဆရာမက ပါးစပ်ကလဲ…
“အား.. အား.. အင်း.. အို.. အိုး.. ဟင်း… ဟင်… ကျွတ်… ကျွတ်.. မင်းမင်းရယ်.. အား.. အား… အား….. အမလေး.. အမလေး.. ဟင်း.. ဟင်း.. ဆောင့်.. ဆောင့်.. ကောင်းတယ်.. ဆောင့်.. ဆောင့် နာနာဆောင့်လိုး.. အူး.. အား.. အား ဘွတ်.. အားပါးပါး.. မင်းမင်းရယ်.. ဘွတ်.. ထိတယ်.. အား.. အား… ထိတယ်.. အား.. အား.. ပြီးပြီ.. ပြီးပြီ….. ထွက်… ထွက်ကုန်ပြီ… အ… အ…”
ဆရာမလည်း ထွက်ကုန်သလို ကျတော်လည်း ဆရာစောက်ခေါင်းထဲ လီးရည်တွေ ထွက်ကုန်ပါတယ်။ လီးရည်နဲ့ စောက်ရည်တွေ ပေါင်းပြီး ရေချိုးခန်း ကြမ်းပြင်တောင် လျှံကျ ကုန်ပါတယ်။
“ကောင်းလိုက်တာ.. မင်းမင်းရယ်… ခုလိုဖြစ်တာကို.. ဘယ်သူ့မှ မပြောပါနဲ့နော်… နောက်လည်း လိုးပေးပါနော်..”
ရေချိုးပြီးတော့ နှစ်ယောက်စလုံး အနားယူကြပါတယ်။ ကျတော် စားဖို့အတွက် ဆရာမက ကြက်ဥ ကြော်ပေးပါတယ်။ ငှက်ပျောသီးနဲ့ နွားနို့ပါ တိုက်ပါတယ်။ ကျတော် အားရှိအောင်တဲ့။ ပြီးတော့ အခန်းထဲ ဝင်သွားကြတယ်။
အခန်းထဲ ရောက်တာနဲ့ ဆရာမက လီးကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်တယ်။ ကျတော်လည်း ဆရာမ နှုမ်းခမ်းကို စုပ်နမ်းလိုက်တယ်။ အိပ်ယာမှာ အသာလှဲ ခြေထောက်နှစ်ချောင်းကို ဖြဲပီး ပြဲအာသွားတဲ့ စောက်ပတ်ထိပ်က စောက်စေ့လေးကို လက်ညိုးလေးနဲ့ အသာတို့လိုက်တယ်။
“အင့်.. အင့်..”
ညည်းသံနဲ့အတူ ဆရာမ တင်ပါးကြီးများ ကော့တက်လာပါတယ်။ ကော့တက်လာတဲ့ တင်အစုံကို လက်နှစ်ဘက်နဲ့ ကိုင်ပြီး စောက်စေ့လေးကို လျှာဖျားလေးနဲ့ တို့ယက် ပေးလိုက်တော့..
“အိုး.. မင်း.. မင်း..”
ဆရာမ ညည်းသံက ကျတော့လုပ်ရက်ကို အားပေးနေသလို ဖြစ်နေတော့ တို့တာရပ်ပြီး လျှာအပြားလိုက် စောက်စေ့ကို ယက်လိုက်ပါတော့တယ်။
“အိုး.. အင်း.. အင်း.. ကောင်းလိုက်တာ.. မင်းမင်းရယ်… အား.. အား.. လုပ်.. လုပ်.. အင်း.. အင်း… ကျွတ်.. ကျွတ်..”
ကျတော့လျှာက ကလိသလောက် ဆရာမလည်း တင်ပါးကို ကော့ကာ ကော့ကာနဲ့ တအင်းအင်း တအားအား ဖီလင်တွေ တက်နေပါတယ်။ ပါးစပ်ကလည်း…
“အား.. အား.. မင်းမင်း.. အား.. အား.. တော်ပါတော့.. မခံနိုင်တော့ဘူး… အား.. အား.. ကျွတ်.. ကျွတ်..”
ဆရာမ ညည်းလေ.. ကျတော်က ပိုလုပ်ပေးလေ။
“အား.. အား.. တော်ပြီ.. တော်ပြီ.. လုပ်ပါတော့.. မင်းမင်းရယ်.. လုပ်ပါတော့…”
ဆရာမ အရမ်း ခံချင်နေပြီဆိုတာသိတော့ ပေါင်ကြားဝင်ထိုင်ပြီး ခြေထောက်နှစ်ဖက်ကို ကျတော့ပေါင်ပေါ် ဆွဲတင်လိုက်ပြီး ဆရာမ စောက်ဖုတ်ဝမှာတေ့ကာ လိုးထည့်လိုက်ပါတယ်။
“အို… အို…”
လီးက ဆရာမ စောက်ခေါင်းထဲ မဝင်ပဲ ချော်ထွက်ကာ စောက်စေ့ကို ထိုးမိတော့ အသဲတယားယားနဲ့ ဆရာမ အသံတွေ ထွက်လာပါတယ်။ ပေါင်ပေါ်က ခြေနှစ်ချောင်းကို ပုခုံးပေါ်သို့ ပြောင်းတင်ပြီး လီးကို ဆရာမ စောက်ခေါင်းဝမှာ သေချာတေ့ ဆောင့်လိုးထည့်လိုက်တော့…“ပြွတ်” ဆို လီးတစ်ချောင်းလုံးဝင်သွားပါတယ်။
“အား.. အား.. အင်း.. အင်း.. အိုး.. အား.. အား.. အင်း…. ဟင်း.. ကျွတ်.. ကျွတ်.. ဘွတ်.. ဘွတ်.. အိုး.. အင်း.. ဟင်း.. အား…..”
လီးကို တဆုံးထည့်လိုက် ပြန်ချွတ်ပြီး တဆုံးပြန်လိုးလိုက်နဲ့ ဆရာမကလည်း..
“အား..အား..အို..အိုး အင်း..အင်း..ဟင်း…ဟိ.. အ..အ.. ကောင်းလိုက်တာ..အိုး. အ..အ..ဟင်း.. ကျွတ်….အမေ့. ကောင်းတယ်…ကောင်းတယ်. ကောင်းလိုက်တာ…. လိုးပါ… အားရပါးရ.. ဆောင့်.. ဆောင့်လးိုပါ.. အား..အား..အားရလိုက်တာ…. အို…. နာနာဆောင့်လိုး… စောက်ပက်ကွဲသွားပါစေ မင်းမင်းရယ်…. တအားလိုးပေး.. အား.. အား.. ကောင်းတယ်… အို..ဟို..ဟို..အင်း..အား”
ဆရာမကလည်း အော်၊ အောက်ငုံ့ကြည့်တော့လည်း စောက်ဖုတ်ထဲ လီးက ဝင်လိုက်၊ ထွက်လိုက်နဲ့ ကြည့်ရတာ အရသာကို ရှိနေတာပဲ။ ဆရာမက အော်လေ ဆောင့်ဆောင့် လိုးလေနဲ့ ဆောင့်ချက်အရမ်းကြမ်းလာတော့…
“အိုး.. အိုး.. ကောင်းလိုက်တာ…လအီး.. အီး.. ကောင်းတယ်.. ဟင်း.. ဟင်း.. ကျွတ်.. ကျွတ်.. အမလေး.. အား.. အား.. ဆောင့်ပါ.. နားနာလိုး… ဟင်း.. အင်း.. အား… အား…. အား.. အား… မရတော့ဘူး.. ဟူး.. ဟူး… အား.. ကောင်းတယ်.. ကောင်းတယ်… အား.. အား… ပြီးတော့မယ်… ပြီးတော့.. မယ်… အား…. ထွက်ပြီ.. ထွက်ကုန်ပြီး… အား.. အား”
ဆရာမ အော်ညည်းရင် ကျတော့လီးကို ဆရာမစောက်ပက်က စုပ်စုပ်ယူနေတော့ မခံနိုင်တော့ဘူး။ အချက် ၃၀ ကျော်လောက် မရပ်မနား ဆောင့်လိုးထည့်လိုက်ရာ မအော်နိုင်တော့ဘဲ ဆရာမရော ကျတော်ပါ သုတ်ရည်များ ပြိုင်တူပန်းထုတ်ကာ ပြီးဆုံးသွားပါတော့တယ်။
ဆရာမကို လိုးပြီးသည့်နောက်ပိုင်း ကျတော့ကို ဆူဖို့နေနေသာသာ အလိုလိုက်၊ အကြိုက်ဆောင်၍ ပြောသမျှကို နာခံတက်သူ ကျတော်လိုးသမျှ လိုက်နာဆောင်ရွက်ကာ သူမြတ်နိုး တန်ဖိုးထားသည့် ဆံပင်တွေကိုပဲ အကြမ်းပတမ်း ဆောင်ဆွဲပြီးလိုးလိုး ဘာမျှ မပြောပဲ ကျေနပ်စွာ ခံယူတက်သူဟာ မင်းမင်းရဲ့ ကျူတာဆရာမပါ။
ပြီးပါပြီ။

VIP Member ဝင်လိုက နှိပ်ရန်

☎️09796861391,09980812369

Pages: 12

တုန်တုန် လာ တဲ့ မီမီ☑️

အစ / အဆုံး

အချိန် က ည ကိုးနာရီခွဲလုပြီ။ ရန်ကုန် မအူကုန်းရပ်ကွက်သည် နေ့လည်ဘက်တွင် လူစည်ကားသလောက် ညနက်လာလျှင် လူအသွား အလာက ပြတ်လာမြဲဖြစ်သည်။ သုံးဆယ့်လေးလမ်းထဲရှိ ‘ထွန်းတောက်’ ဆေးခန်းထဲတွင် ဒေါက်တာကိုလတ်တယောက်ထဲ စာထိုင်ဖတ်နေမိ၏။ မိုးဖွဲဖွဲရွာနေသည်မို့ ညရှစ်နာရီကျော်လောက်ကတည်းက ဆေးခန်းကို လူနာမလာတော့ … ကိုးနာရီခွဲ ဆေးခန်းပိတ်ချိန်အထိတော့ လူနာ မလာလည်း မပြန်သေးပဲ ဆက်ထိုင်နေတတ်သည်က ကိုလတ် အကျင့်ဖြစ်နေပြီ။ စောသေးလျှင် ကားလမ်းပေါ်တွင်ကားတွေက ပြည့်ကြပ်နေတတ်သေးသည်မို့ ကားမောင်းရတာ မောင်းလို့မကောင်း။ .. ကိုးနာရီခွဲနှင့်ဆယ်နာရီကြားထဲလောက်ဆိုမှ ကားရှင်းပြီး မောင်းလို့ကောင်း၏ တခါတခါတော့လဲ လူနာမလာပါပဲ ထိုင်နေရတာ ပျင်းစရာကောင်းလှသည်။ အလုပ်မရှိတော့ စိတ်တွေကလဲ ဟိုရောက်ဒီရောက် … ။ ဒီနေ့တော့ ကိုလတ်စိတ်ထဲ ရွာမှငယ်ရည်းစား နီလာ့ကို ထူးထူးခြားခြားသတိရနေမိသည်။

သူကသာ သတိရနေမိတာပါ … နီလာကတော့ သူ့ကို စိတ်ကူးထဲတောင်ထည့်တော့မည်မဟုတ်မှန်းလဲ သူသိနေသည်။ ရည်းစားဖြစ်ပြီးလို့မှ တနှစ်မပြည့်သေးခင် နီလာ့အမေဆုံးပါးသွားတာ ကျောင်းတက်ရင်း သတင်းကြားလိုက်ရ၏။ .. စာမေးပွဲတွေနှင့်လုံးလည်ချာလည်လိုက်နေသော ဆေးကျောင်းသားဘ၀မို့ ချက်ခြင်းမပြန်နိုင်သေးပဲ အားပေးစကားတွေသာ လူကြုံပါးလိုက် စာထည့်လိုက် လုပ်နေခဲ့ရသည်။ .. ဟော ကျောင်းပိတ်ရက်ရောက် လို့ သူလဲ ရွာပြန်ရော သတင်းကောင်းက ဆီးကြိုနေပါတော့သည်။ နီလာတယောက် သူမ၏ပထွေး ကိုကျော်နှင့် အတိအလင်းယူလိုက်ကြပြီတဲ့ … ။ ကောင်းပါသည် .. ကောင်းကြပါပေသည်။ .. သွားလေသူ အမေ့မျက်နှာမှမထောက် .. ။ သူ့မျက်နှာလဲမထောက် … ဘယ်သူ့မျက်နှာမှမထောက် … လုပ်ပုံ လုပ်ပုံ၊ နီလာတို့လုပ်ချလိုက်ပုံက ကိုလတ်ဆလံသ သွားရသည်။ ရွာကိုလည်း အဲဒီကတည်းက ကိုလတ် လုံးဝမပြန်တော့။ ယိုသူက မရှက်ပေမယ့် မြင်သူက ရှက်သည်လေ .. ။

ဘယ်လောက်ပဲ စိတ်နာသည်ဆိုဆို ပထမဆုံးရည်းစားမို့ ကိုလတ် နီလာ့ကို မေ့မရသေး … ။ နီလာ့နှုတ်ခမ်းနွေးနွေးလေးတွေ … နို့အုံထွားထွားကြီးတွေ .. တင်သားအိအိကြီးတွေ .. အိုနောက်ဆုံးတော့ ဆွဲအားကောင်းလှသောစောက်ဖုတ်လေး … တခုမှ ကိုလတ်မေ့လို့ကိုမရ။ အင်း ဒါပေမယ့် ဒါတွေအားလုံးက ခုတော့ သူ့ပထွေးတဖြစ်လဲ လင်တော်မောင်ကြီး ကိုကျော့်အတွက် အသုံးတော်ခံစရာလေးတွေသာ ဖြစ်နေပေရော့မည် … တောက် … ။ ကိုလတ်တွေးရင်း ဒေါသထွက်လာသဖြင့် တောက်ပင်ခေါက်လိုက်မိသည်။ .. သူငယ်ချင်းတချို့ကတော့ပြောသည်၊ .. ကိုကျော့်မှာ သူ့ထက်ကောင်းကွက်တွေရှိနေလို့ဖြစ်မည်တဲ့ … ။ သူလဲ ဒါတွေအစက သိပ်တော့နားမလည် .. ဆေးကျောင်းသားပေမယ့် စာထဲသာစိတ်နှစ်ထားခဲ့သူမို့ ဒါတွေနှင့် နဲနဲစိမ်းသည်။ .. သို့ပေမယ့် ရည်းစားလူလုခံရပြီးနောက်တွင်တော့ ကိုလတ် မခံချင်စိတ်နှင့် ဒါတွေ လိုက်စားလာသည်။ လိင်တံကြီးထွားစေသော နည်းလမ်းများရှာသည်။

ဆေးထိုးတာတွေဘာတွေ ကတော့ ဘေးမကင်းမှန်း ဆရာဝန်လောင်းပီပီ သူသိသည်မို့ လက်တဲ့မစမ်းခဲ့။ .. ဘေးကင်းသော လေစုပ်ပြွန်တွေ ဘာတွေနှင့်တော့ စမ်းကြည့်သည်။ .. ရလဒ်က မဆိုးလှပါ။ သူ့ဆိုဒ်က ပိုကြီးလာသည်။ .. သန်မာမှုနှင့်သုတ်ထိန်းနိုင်အားလဲ ပိုကောင်းလာသည်။ နောက်တော့ သူငယ်ချင်းတွေ တိုင်ပင်ပြီး တယောက်ဟာပေါ်တယောက် ဂေါ်လီတွေ အပြန်အလှန်ထည့်ကြသည်။ သူလဲ သူ့လိင်တံ ကျောဘက်တွင် ဂေါ်လီနှစ်လုံးထည့်လိုက်သည်။ .. ပြောင်းဖူးစေ့တွေလို လျှောက်ထည့်နေလျှင်တော့ ဘေးလဲ မကင်းသလို ခံရသူလဲ လက်လန်သွားမည်မို့ မထည့်။ နှစ်လုံးလောက်က အနေတော်ပါပဲ။ စိတ်နာနာနှင့် ကိုလတ် ရန်ကုန်တွင် ရည်းစားတွေ ထည်လဲထားပြစ်ခဲ့သည်။ ထားလိုက်သော ရည်းစားတိုင်းကလဲ သူ့ဟာကြီးနှင့် ဂေါ်လီလေးတွေကို တန်းတန်းစွဲ .. ။ အဲ တခုတော့ ရှိသည်။ .. ရည်းစားက ရည်းစားလိုမနေပဲ ယူဘို့အတင်းအကြပ်တိုက်တွန်းလာလျှင်တော့ ကိုလတ် တို့ ဝေးဝေးပြေးတော့သည်။

လူပျိုဘ၀နှင့် ရသလောက်ကဲဦးမည်ဟု ကိုလတ် စိတ်ပိုင်းဖြတ်ထားသည်။ .. ဒါတွေအားလုံးကို နီလာ့အစား မိန်းမတွေအပေါ်လက်စားချေနေခြင်း တမျိုးဟု သူ ခံယူထားလိုက်သည် .. ဆိုင်သလား မဆိုင်သလားတော့ မသိ။ .. ဒီလိုနှင့် မနှစ်က သူ ဆရာဝန်ဖြစ်လာသည်။ .. အလုပ်နှင့်အကိုင်နှင့်ဆိုတော့ ကဲရတာ ပိုတင့်တယ်လာ၏ သူ့ကြောင့် အပျိုရည်ပျက်ခဲ့ရသူလေးတွေလဲ တော်တော်များနေပြီ။ နောက်ပြီးသားရေအိုင်တွေကို ခြေ၀င်ဆေးခဲ့တာတွေလည်း မနဲလှတော့။ .. ဆရာဝန်ဆိုတော့ ရှောင်တတ်တိမ်းတတ်တာကော ကံကောင်းနေသေးတာကော ပါမည်ပေါ့လေ .. ကိုလတ်တို့ ခုထိတော့ ပိုက်ဘော မိသည့်ဘ၀ မရောက်သေး။ ကိုလတ်အလုပ်က ရန်ကုန်အနောက်ပိုင်း ဆေးရုံကြီးတွင်ဖြစ်သည်၊ .. ကိုယ်ပိုင်ဆေးခန်းကိုတော့ လူနာအရများသည့် မအူကုန်းဘက်တွင် ဖွင့်ဖြစ်သည်။ လူပျိုလူလွတ် ဆရာဝန်ဆိုတော့ ဆေးခန်းပတ်ဝန်းကျင်တွင် ကိုလတ်နာမည်က ရေပန်းစားသည်။

ရှုပ်ပွေသူအဖြစ်လဲ နာမည်ထွက်သည်။ .. သို့ပေမယ့် မိန်းကလေးများထုံးစံအတိုင်း ရှုပ်သူပွေသူဟု နာမည်ကြီးသူတွေဆို ပိုကပ်တတ် ရောတတ်သည့် အတွက် ကိုလတ်ဘေးနားမှာ မိန်းကလေးတွေ ဝိုင်းဝိုင်းလည်နေလေသည်။ .. ကိုလတ်ကတော့ အခွင့်သင့်လျှင် သင့်သလို အခြေအနေပေးလျှင် ပေးသလို စိတ်ကြိုက်ရာကို ဆွတ်ခူးစားသုံးရင်း လူပျိုဘ၀ကို ပျော်ပျော်ကြီး ဖြတ်သန်းနေလေတော့သည်။ ‘ ဝါး ဟား … ‘ အိပ်ငိုက်သလိုလိုဖြစ်လာသည်မို့ ကိုလတ် သန်းဝေလိုက်မိသည်။ လက်ပါတ်နာရီကို ငုံ့ကြည့်တော့ ကိုးနာရီခွဲလုပြီ။ .. လက်ထဲမှ ပလေးဘွိုင်းစာအုပ်ကို အသာခေါက်သိမ်းလိုက်ပြီး သိမ်းစရာရှိတာတွေ သိမ်းနှင့်ရန် ကိုလတ် ထလိုက်၏။ ပုဆိုးအောက်မှ ဖွားဘက်တော်က ပလေးဘွိုင်းစာအုပ်အရှိန်နှင့်တကြွကြွဖြစ်နေသည် ပုဆိုးဝတ်လျှင် အောက်ခံဘောင်းဘီဝတ်လေ့မရှိသော ကိုလတ်အကျင့်က တခါတခါတော်တော်ဒုက္ခပေး၏။ ခုလဲ ဖွားဘက်တော်ငြိမ်အောင် ခနစောင့်ရသေးသည်။

**-Ads-ကြေညာ-**

**မြန်မာကားရှည် + ကားတိုများကို** VIP Member Group တွင်ဝင်ရောက်ကြည့်ရှုခံစားနိုင်ပါပြီ ။ မန်ဘာကြေး- မြန်မာငွေ **( ၁၀,၀၀၀ ကျပ်)** သာကျသင့်မည်ဖြစ်ပြီး
~~လစဉ်ကြေးလုံးဝပေးဆောင်ရန်မလို~~

တစ်ခါပေးသွင်းယုံဖြင့် ရာသက်ပန်ကြည့်နိုင်ပါပြီ ခင်ဗျာ။

VIP Memberဝင်လိုပါကနှိပ်ရန်

☎️09796861391,09980812369

နို့မဟုတ် လူမြင်လို့မှ ကောင်းမည်မဟုတ်။ … ‘ ဆရာ .. ဆရာရှိသေးလားဟင် … ‘ ဆေးခန်းတံခါးတခြမ်းပိတ်ထားလိုက်ပြီး အတွင်းဘက်လူနာစမ်းသပ်ခန်းထဲဝင်ကာ နားကြပ်တွေဘာတွေ သိမ်းနေသော ကိုလတ်နားထဲသို့ ဆည်းလည်းသံလေးတခုတိုးဝင်လာသည်။ .. ပြန်မည်လုပ်ခါမှ လူနာက လာနေပြန်ပြီထင်သည်။ ကိုလတ် နဲနဲကျွဲမြီးတိုသွားရ၏။ တခါတခါကျ လူနာတွေက ဒီလိုပါပဲ .. ဆေးခန်းဖွင့်ထားချိန်တောက်လျှောက်ကျ လူရှုပ်သည်ဘာသည်ဆိုပြီး လာမပြကြ၊ ဆေးခန်းပိတ်ပြီး ပြန်တော့မည်ဆိုလျှင် တယောက်ပြီးတယောက် ရောက်ရောက်လာတတ်သည်။ ‘ ကိုးနာရီခွဲပြီဗျ .. ဆေးခန်းပိတ်တော့မလို့ … သြော် … မီမီ ပါလား .. ‘ ကိုလတ်ဘုတောသံက တ၀က်တပျက်နှင့်ရပ်သွားရသည်။ ရေစိုနေသောထီးလေးကို ကိုင်ထားသည့် ချစ်စရာ မိန်းကလေးကို သူကောင်းကောင်းသိသည်ကိုး .. ။ လမ်းထိပ်နားမှ မီမီရယ်လေ .. မနှစ်ကမှ ယောကျာ်း ဆုံးထားသည့် ပူပူနွေးနွေး မုဆိုးမလေး မီမီ။

ဆောရီးနော် ဆရာ … ဆရာနဲ့ သေသေချာချာတိုင်ပင်ချင်လို့ ဆေးခန်းလူရှင်းချိန်ကျမှ ရွေးပြီးလာခဲ့တာ၊ အနှောက်အယှက်ပေးမိသလိုများ ဖြစ်သွားပြီလားမသိဘူး .. အားနာလိုက်တာ .. ‘ မီမီက မျက်လုံးလေး ပုတ်ကလပ်ပုတ်ကလပ်လုပ်ရင်း တောင်းပန်နေသည်။ ခွင့်လွှတ်ပေးရမှာပေါ့လေ။ .. ဒီလောက်လှသည့် မုဆိုးမလေးပဲဟာ .. ။ ‘ ရပါတယ် မီမီရယ် … ပြောနေရမယ့်သူတွေမှ မဟုတ်တာ … ကဲပြော .. ကျနော်ဘာကူညီရမလဲ ‘ ကိုလတ်လေသံပြောင်းသွားတော့မှ မီမီ အားတက်သွားရသည်။ နောက်နေ့မှလာလို့များ ပြောလွှတ်လေမလားဟု ဆေးခန်းအလာတလျှောက်လုံး တွေးပူနေခဲ့ရသည်လေ။ .. လက်ထဲမှ မိုးရေစိုနေသောခေါက်ထီးလေးကို ထီးထည့်သည့်ပုံးထဲ မီမီထည့်လိုက်၏။ ဘေးဘီကို စိတ်မလုံ သလို အသာအကဲခပ်သည်။ ‘ စိတ်ချသာ ပြောပါ မီမီ … ဒီနေ့ အကူကောင်လေးမလာလို့ ကျနော်တယောက်ထဲရှိတာ .. ‘ ကိုလတ်က မီမီ့အနေအထားကို အကဲခပ်မိသဖြင့် ရှင်းပြလိုက်ရ၏။

ခါတိုင်းဆို ကောင်လေးနှင့် ကိုလတ် အတူပြန်ပြီး လမ်းကျမှ ဘတ်စ်ကားမှတ်တိုင်တွင် ချပေးနေကြ။ ဒီနေ့တော့ ကောင်လေး သွားစရာရှိလို့ ခွင့်တိုင်ထားသည်မို့ သူတယောက်တည်းသာ .. ။ ကိုလတ်စကားကြောင့် မီမီ သက်ပြင်းလေး အသာချလိုက်သည်။ ရှက်ရွံ့ဟန်နှင့် မျက်လွှာလေးချလိုက်ရင်း တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။ ‘ ဒီ .. ဒီလိုပါဆရာ … မီမီ သွေးမပေါ်တာ ၂လရှိနေပြီ အဲဒါ .. အဲဒါ .. ‘ ကျန်းကျန်းမာမာ တောင့်တောင့်တင်းတင်းနှင့် ချစ်စဖွယ် လင်သေမုဆိုးမလေး .. သွေးထိန်နေတာကို ရှက်ရှက်နှင့်ပြောနေပြီဆိုမှတော့ တခြားဘာများဖြစ်နိုင်ဦးမှာတဲ့လဲ .. ခိုးစားတာ လူမိလေပြီပေါ့။ ဘာပဲပြောပြော တခြားဖြစ်နိုင်ခြေတွေလဲ ရှိသေးသည်မို့ ကိုလတ် တာဝန်အရ ရှင်းပြရလေသည်။ ‘ တခါတခါ ဒီလိုပဲ သွေးထိန်တတ်တာပဲ မီမီရဲ့ .. ‘ မီမီမျက်နှာလေး ရဲတက်လာသည်။ .. သက်ပြင်းတချက်ကို ရှိုက်လိုက်ရင်း မပွင့်တပွင့်လေး ပြောလာပြန် လေ၏။ ‘ မဟုတ်ဖူးဆရာ .. မီမီက သွေးသိပ်မှန်တာ။

ရက်တောင် လွဲလေ့မရှိဘူး။ ခုဟာက .. ခုဟာက .. ‘ ‘ ရပြီ .. ဒီလောက်ဆို ဆရာနားလည်ပြီ .. ။ ကဲပြော .. မီမီဘာဖြစ်ချင်လဲ .. ‘ ‘ သွေးပေါ်ဆေးတွေဘာတွေ ထိုးပေးလို့ မရဘူးလား ဆရာ … ‘ ကိုလတ် ခေါင်းကို ခပ်ဖြည်းဖြည်းခါမိသည်။ အပြင်လူတွေကြားထဲမှာ သွေးပေါ်ဆေး သွေးပေါ်ဆေးနှင့် လူသိများလှသော ထိုးဆေးတွေက တကယ်တော့ ကိုယ်ဝန်ရှိတာသာဆိုလျှင် ဘာမှ မတတ်နိုင်။ .. လူအများက နားလည်မှုတွေ လွဲနေကြခြင်းဖြစ်သည်။ ‘ သွေးပေါ်ဆေးက ကိုယ်ဝန်မရှိပဲ တခြားအကြောင်းကြောင့် သွေးထိန်နေတာမျိုးမှ စွမ်းတာ မီမီရဲ့ .. ‘ ကိုလတ်စကားကြောင့် မီမီ နီးရာခုံတခုပေါ် စိတ်ပျက်လက်ပျက် ထိုင်ချလိုက်မိသည်။ ‘ အဲဒါမှ ခက်တော့တာပါပဲ ဆရာရယ် … ခုဟာက ကိုယ်ဝန်ရှိတာလို့ မီမီတော့ထင်တာပဲ .. ဟင်း .. ‘ မီမီဝတ်ထားသည်က လည်ပင်းတော်တော်ဟိုက်သော တီရှပ်လက်တိုကလေး .. ။ ကိုလတ်ရှေ့တည့်တည့်တွင် ထိုင်ချလိုက်တော့ လည်ဟိုက်ကြားမှ ရင်နှစ်မွှာကွဲကြောင်းလေးက မျက်စိထဲကို ထင်းကနဲ ၀င်လာသည်။

အသာမိုးကြည့်လိုက်တော့ နို့အုံအပေါ်ပိုင်းလေးတွေကိုပင် မြင်နေရ၏။ စောစော တုန်းက ပလေးဘွိုင်းဖတ်ထားသော အရှိန်က မသေသေးသည်မို့ ကိုလတ်သွေးတွေ ဆူလာသည်။ ‘ မီမီတကယ်တမ်းလိုအပ်မယ်ဆိုရင် တောင်ဥက္ကလာဘက်မှာ ကျနော့်အသိ ဆရာဝန်မတယောက်ရှိပါတယ်။ ဒါမျိုးတွေကို ကူညီနေကြလေ .. ခက်တာက .. ‘ ‘ ခက်တာက ဘာလဲဟင် ဆရာရယ် .. လုပ်ပါဦး .. မီမီ ဆရာ့ကို အားကိုးပါတယ်ရှင် .. ‘ ‘ ခက်တာက ဒါဟာ တကယ်ကိုယ်ဝန်ရှိတာ ဟုတ်မဟုတ် သေချာအောင် လုပ်ရဦးမယ် မီမီရဲ့ .. ‘ ‘ ဆီးစစ်ကြည့်ရမှာလား ဆရာ … ‘ ကိုလတ် အသာပြုံးလိုက်မိသည်။ သူဆင်သော အကွက်ထဲတော့ မီမီတယောက် ၀င်လာလေပြီ။ .. ‘ ဆီးစစ်တာက မသေချာလှသေးဘူး မီမီရဲ့ .. သေချာချင်ရင် အတွင်းပိုင်း စမ်းသပ်ကြည့်ရမှာ ….. ‘ ‘ အို … ‘ မီမီ့မျက်နှာလေး ရဲတွတ်သွားသည်။ ခေါင်းလေးက ငုံ့ကျသွားရ၏။ ကိုလတ်က ဟန်ကိုယ့်ဘို့ ဆိုသလို အသာ မှင်နှင့်မောင်းနှင့် ဆက်ပြောလိုက်ပြန်၏။

မီမီရှက်နေရင် နောက်နေ့မှ မိန်းကလေးဖော်တယောက်ယောက်ခေါ်လာပြီး စမ်းလေ .. ။ ဒါမှမဟုတ် လေဒီဒေါက်တာ တယောက်ယောက်ကိုပဲ သွားပြချင် ပြပါလား .. ‘ ပြောမယ့်သာပြောလိုက်ရသည်၊ မီမီ သူပြောသလို တကယ်သဘောတူသွားရင် အခက် ဟု ကိုလတ်တွေးနေ မိလေ၏။ .. မုန့်က ပါးစပ်နားရောက်နေပြီမို့ မစားလိုက်ရလျှင်တော့ ကိုလတ်တို့ ရာဇ၀င်ရိုင်းရော့မည်။ ကိုလတ် ဆုတောင်းပြည့်သည်ပြောရမည်။ မီမီက ခနစဉ်းစားသလိုလေးလုပ်နေပြီးမှ သက်ပြင်းလေးတချက် ချရင်း စိတ်ကို ဒုံးဒုံးချလိုက်လေ၏။ ‘ မထူးပါဘူး ဆရာရယ် … ။ ဒါနဲ့ပဲ ရက်တွေ သိပ်ကြာသွားဦးမယ်။ … ဆရာပဲ စမ်းပေးပါတော့ … ‘ ကိုလတ် တံတွေးကို အသာမြိုလိုက်မိသည်။ စားရကံတော့ ကြုံလေပြီ။ ‘ ကဲကဲ .. လာ။ ဒါဆိုလဲ အခန်းထဲသွားရအောင် … သြော် … တံခါးကြီးတော့ ပိတ်ခဲ့မယ်နော် … တော်ကြာ စမ်းနေတုန်း သူများတွေ ရုတ်တရက် ၀င်လာမှာစိုးလို့ …။

မီမီ့အတွက် ရတက်မအေးဟန်နှင့် ကိုလတ်က ဆေးခန်းအ၀င်တံခါးကို တ၀က်ပိတ်ထားရာမှ အကုန်ပိတ် ပစ်လိုက်သည်။ ထို့နောက်တော့ နုနုထွားထွား မုဆိုးမလေးကို ဦးဆောင်ကာ အတွင်းဘက် လူနာစမ်းသပ် ခန်းထဲ ၀င်လာလိုက်တော့၏။ မီမီက ခေါင်းလေးငုံ့ရင်း ဆင်မယဉ်သာ ဟန်လေးနှင့် ကိုလတ်နောက်က လိုက်လာသည်။ အတွင်းခန်းသို့ရောက်လေပြီ။ ‘ ကဲ .. မီမီ တက် ‘ ကိုလတ်က ပြောလဲပြော မီမီ့လက်လေးကိုလဲ အသာဆွဲကာ ကုတင်ပေါ်တက်ခိုင်းလိုက်သည်။ မီမီ့လက်ဖျား လေးတွေ အေးစက်နေတာ သတိထားမိလိုက်၏။ ကုတင်က အနည်းငယ်မြင့်သည်မို့ မီမီက တဖက်စောင်းကာ လက်လေးနှင့်ထောက်ပြီးတက်ရသည်။ ခြေဖျားလေးတွေက အောက်မှ ခုထားသော ခုံလေးပေါ်ထောက်ပြီး တင်ပါးကို တစောင်းလှမ်းတင်လိုက်ရ၏ ကိုလတ်က သူ့ဘက်သို့လှည့်ကာ ကုန်းပြပေးလိုက်သလိုဖြစ်သွားသော မီမီ့တင်ပါးကြီးတွေကို အားမနာတမ်း အနီးကပ်ကြည့်ပြစ်လိုက်သည်။

စောစောက မနဲချိုးနှိမ်ထားရသော ဖွားဘက်တော်က ရုန်းထလာသည်။ .. ခုတင်စောင်းနှင့် မနဲဖိထားလိုက်ရသည်။ ‘ ဟင်း … ‘ ကုတင်ပေါ်ရောက်ပြီးသည်နှင့် မီမီက မျက်လုံးလေးများ အသာမှိတ်ကာ သက်ပြင်းလေးတချက် မှုတ်ထုတ် လိုက်ပြန်၏။ ကိုလတ် အတတ်သိလိုက်ပြီ … ဒီကောင်မလေးလဲ စိတ်တွေလှုပ်ရှားနေပြီ။ … ဟန်ကိုယ့်ဘို့ ဆိုသလို တရှိန်ရှိန်တက်နေသော စိတ်ကို အသာချိုးနှိမ်ယင်း လုပ်ရိုးလုပ်စဉ်အတိုင်း သွေးပေါင်အရင် ချိန်ပေးလိုက်၏။ .. ဒါတောင် လူကနေပေမယ့် လက်က မနေ။ .. သွေးပေါင်ချိန်ကရိယာ ပြန်အဖြုတ်တွင် ကိုလတ်လက်တွေက မီမီ့နို့ကြီးတွေကို မထိတထိ ပွတ်သွားလိုက်သေးသည်။ မီမီ မသိမသာလေး တွန့်သွားတာ .. ခြေဖျားလေးတွေ ကုပ်ကွေးသွားတာ ကိုလတ် သတိထားမိသည်။ မီမီ့တကိုယ်လုံးက ကုတင်ပေါ်တွင် ပက်လက်လေးမို့ ရှိုက်ကြီးဖိုငယ်အသွယ်သွယ်က မကြည့်ချင် မြင်လျက်သား ဆိုသလို ဖြစ်နေရလေသည်။ .. ကိုလတ်ကတော့ ကြည့်ချင်ချင်ကြီးနှင့်ကို ကြည့်နေခြင်းပါ။

ကဲ … မီမီရေ … စမ်းကြစို့နော် … မရှက်နဲ့ သိလား … အာတွေခြောက်တက်လာသည်မို့ ကိုလတ် တံတွေးကို ခနခန မြိုချနေရ၏။ ဒီစကားလေး ပြောထွက်လာဖို့ မနဲကို အရှိန်ယူလိုက်ရသည်။ မီမီကတော့ ဘာစကားမှတောင် ပြန်မပြောနိုင်ရှာ။ … ခေါင်းလေးသာ အနိုင်နိုင် ညိတ်ပြလိုက်ရသည်။ ကိုလတ်က မီမီ့ထမီအထက်ဆင်စလေးကို အသာဖြုတ်သည်။ … မီမီက ဗိုက်လေးရှပ်ပေးထားပြီး ကိုလတ် ဖြုတ်ရလွယ်အောင် ကူညီပေးနေ၏။ လူကတော့ မလှုပ် … မျက်စိလဲ စုံမှိတ်ထားသည်။ .. အထက်ဆင်စလေး ပြုတ်သွားလေပြီ။ .. ကိုလတ်က အစက မီမီဝတ်ထားတာ ရိုးရိုးထမီထင်နေမိသည်။ .. အခု ထက်ဆင်ဖြုတ်လိုက်မှ ခါးတွင်အထက်ဆင်စ ချည်ပြီး ၀တ်ရသော စကပ်ထမီမှန်း သိရသည်။ ဟန်ကျသည်ပေါ့ … အထက်ဆင်စ ဖြည်လိုက်သည်နှင့် ခါးအကွဲစလေးက ဟထွက်သွားသည်။ .. ဒါပေမယ့် မီမီ့တင်ပါးကြီးတွေက ဖွံ့ထွားလှသည်မို့ လွယ်လွယ်နှင့်တော့ စကပ်ထမီလေးက အောက်လျှောချလို့ မရ။

မီမီ … တင်ပါးလေး နဲနဲ ကြွပေးဦးနော် … ‘ ကိုလတ်အသံက အဝေးတနေရာမှ လာနေသလို မီမီ့နားထဲ ခံစားနေရ၏။ စိတ်ညှို့ခံနေရသူလို မီမီဘာမှကို ပြန်မပြောနိုင်။ .. သူပြောသလို ခါးလေးကို အသာပင့်ကာ သာ တင်ပါးကြီးတွေကို ကြွပေးလိုက်မိရသည်။ ကိုလတ်က အလိုက်သင့်ဆိုသလိုပင် စကပ်ထမီလေးကို အောက်ဖက် တဖြည်းဖြည်း ဆွဲချလိုက်၏။ ဆေးခန်းလာပြရသည်မို့လားမသိ .. ။ မီမီ့တွင် အောက်ခံ ဘာမှ မ၀တ်ထားပါ။ .. ကိုလတ်က စကပ်ထမီလေးကို ဆွဲချလိုက်သည်နှင့်တပြိုင်နက် မီမီ့ ရတနာလေးက ၀င့်ကြွားစွာ ၀င်းဝင်းပပ ထွက်ပေါ်လာပါတော့သည်။ မဂိုသွေးပါသူမို့လားမသိ … မီမီက အမွှေးအမျှင်တွေ ပြောင်နေအောင်ကို ရိတ်ထားသည်။ မဖြူမညိုအသားလေးနှင့် လိုက်လျှောညီထွေစွာပင် မီမီ့ဆီးခုံလေးက မို့မောက်တက်နေ၏။ .. ပေါင်တံထိပ်ဖျားတွေကတော့ အပြင်အသားအရေထက်ကို ပိုပြီး ဖြူဝင်းတောက်ပနေသည်။

ပြည့်ပြည့်တင်းတင်း နှုတ်ခမ်းသားနှစ်လွှာ အတွင်းဝယ် သာမာန်မိန်းကလေးတွေထက် သိသိသာသာကြီးကို ပိုကြီးသော အစေ့လေးက ပြူးထွက်နေ၏ … ။ ကိုလတ်ကို မျက်စပစ်ပြ နေသလိုလို .. ။ ကိုလတ်က လက်အိတ်စွပ်လိုက်သည်။ … အမှန်က ဒါမျိုးစမ်းမည်ဆိုလျှင် ပိုးသတ်ထားသော ရာဘာလက်အိတ် အထူကို စွပ်ရမည်။ သို့ပေမယ့် ကိုလတ်က အကြံကြီးနှင့်မို့ ရိုးရိုး သွေးဖောက်တာတွေ ဘာတွေမှာသုံးသည့် ရာဘာလက်အိတ်အပါးလေးပဲ စွပ်လိုက်၏။ မီမီကတော့ ဘာမှ မသိရှာ … ။ ကိုလတ်ပြုသမျှ နုတော့မည့်ပုံနှင့် ပျော့ပျော့ကျော့ကျော့လေး လှဲနေလေသည်။ ကိုလတ်က မီမီ့ပေါင်ကြားထဲသို့ သူ့ညာဘက်လက်ကြီးကို သွင်းလိုက်၏။ ဘယ်လက်ကတော့ မီမီ့ခါးကို အသာလှမ်းကိုင်ထားသည်။ မီမီက အလိုက်သင့်ပင် ပေါင်ကြီးတွေကို ကားပေးလိုက်သည်။ စောစောက ဒူးလောက်ရောက်အောင် ဆွဲချထားသော စကပ်ထမီလေးက မီမီ ပေါင်ကားပေးလိုက်မှုကြောင့်။

အောက်သို့ တွန်းချလိုက်သလိုဖြစ်ကာ ခြေဖျားထိလျှောကျသွားတော့၏။ ကိုလတ် အသက်ကိုမှန်အောင် မနဲထိမ်းရှုယင်း မီမီ့ စောက်ဖုတ်လေးထဲ လက်ညှိုးကို စထိုးသွင်းလိုက်၏ အတွင်းပိုင်းစမ်းသပ်လျှင် လက်ညှိုးလက်ခလယ်နှစ်ချောင်းပူးနှင့် စမ်းရမြဲဖြစ်သော်လည်း မီမီ့စောက်ဖုတ်လေးက အပျိုနှင့်မခြား တင်းကြပ်စိရိနေသည်မို့ တချောင်းထဲနှင့်ပဲ အရင် သွင်းလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။ ဒါတောင်မှ ကိုလတ်လက်ညှိုးက ပုဇွန်ကျစ်စာတွင်းထဲ ထိုးထည့်ရသည့်အလား စီးပိုင်တင်းကြပ်နေသည်။ … ‘ အ …. ‘ မီမီ့နှုတ်မှ မပွင့်တပွင့် အသံလေး ပွင့်အံထွက်လာ၏။ ကိုယ်လုံးလေးလဲ ဆတ်ကနဲ တုန်သွားသည်။ .. ခါးလေးက မသိမသာ ကော့တက်လာကာ ပေါင်တံကြီးတွေက ပိုကားထွက်သွားသည်။ ‘ မီမီ နာသွားလို့လားဟင် … ‘ ကိုလတ်က အမှန်အကန်စမ်းသလို မစမ်းပဲ လက်ညှိုးကို အတွင်းထဲတွင် ပတ်လည်လှည့်ကလိပေးနေရင်း မသိဟန်ဆောင်ကာ မေးလိုက်၏။

ခါးလေးကို ထိန်းကိုင်ပေးထားသော ဘယ်လက်ကလဲ မသိသလိုလိုနှင့် အောက်ဖက်လျှောဆင်းလာပြီး မီမီ့တင်သား ထွားထွားအိအိကြီးတွေကို အသာဖြစ်ညှစ်ဆုပ်နယ်လာသည်။ အထိအတွေ့က ထူးလှ၏။ .. ကိုလတ် စိတ်ရိုင်းတွေ ပိုဆင်လာသည်။ ‘ နာရင်ပြောနော် … အားမနာနဲ့သိလား … ‘ ပါးစပ်ကသာ တွေ့ကရာတွေလျှောက်ပြောနေသော်လည်း ကိုလတ် လက်တွေက စနစ်တကျ လှုပ်ရှားလာပြီ၊ လက်ညှိုးတချောင်းထဲထိုးသွင်းထားရာမှ လက်ခလယ်ကိုပါ စစ်ကူယူလာသည်။ နှစ်ချောင်းပူးဖြင့် မီမီ့စောက်ဖုတ်ထဲ ထိုးသွင်းလာသည်။ .. မီမီ့စောက်ဖုတ်လေးကလဲ အရည်တွေ စိုရွှဲထွက်လာပြီမို့ ကိုလတ်လက်နှစ်ချောင်းပူးကို မဖြုံတော့ပေ။ ကိုလတ်က အပီပင် လက်တဆုံးထိုးသွင်းလိုက် .. ပါတ်လည်လှည့်ကာ မွှေနှောက်ပေးလိုက် .. ဘေးနံရံလေးတွေကို တဆတ်ဆတ်ထိုးဆွလိုက် .. သားအိမ်ခေါင်းနေရာလေးကို ဖိထိုးလိုက် လုပ်ပေးနေသည်။ မီမီ တဆတ်ဆတ်တုန်လေပြီ … ကိုလတ် ဘာလုပ်နေပြီမှန်းလဲ ရိပ်မိပြီ။

သို့ပေမယ့် ဘာမှလဲ မပြောသာ .. မရုန်းသာ .. ။ သူမကိုယ်တိုင်လဲ အသွေးထဲအသားထဲက ကာမဇောတွေ တရှိန်ရှိန် တက်နေရလေပြီကိုး .. ။ ‘ အား ဟာ့ဟာ့ …. ဆရာ ဆရာ ရယ် … ‘ ကိုလတ်က လက်ညှိုးလက်ခလယ်ပူးကို အဆုံးထိုးသွင်းဖိထားရင်း လက်မက အ၀မှ အစေ့လေးကို ဆွပေးလိုက်တော့ မီမီ မနေနိုင်တော့။ .. အသံတွေပင်ထွက်လာရတော့သည်။ .. ခုနက ခပ်ပျော့ပျော့လေး လှဲနေရာမှ ခုတော့ ခြေဖဝါးတွေ ခုတင်ပေါ်အပြားလိုက်ချကာ တင်ပါးကြီးတခုလုံး တထွာနီးပါး မြောက်တက် လာသည်အထိကို ကော့တင်ပေးနေတော့သည်။ ‘ မီမီ ခံလို့ကောင်းလားဟင် … ‘ ကိုလတ်က ဗြောင်ပင် မေးလာတော့သည်။ .. အပွဲပွဲနွှဲခဲ့ဘူးပြီဖြစ်သော သူရဲကောင်းမို့ ဒီတပွဲလဲ သူကောင်းကောင်းကြီး အောင်နိုင်သူဖြစ်ပြီမှန်း ဗေဒင်မေးစရာမလိုပဲ ကိုလတ် အတတ်သိနေလေပြီကိုး … ။ ‘ ကောင်းတယ် ဆရာရယ် … ဘယ်လိုကြီးမှန်းကို မသိဘူး … အားရှီး …. ‘ တော်ယုံမိန်းကလေးဆို ဒီလောက်နှင့် စကားမေးမရတတ်သေး။

မသကာ ခေါင်းလေးညိမ့်ပြယုံလောက်ပဲ ရှိမည်။ .. မီမီကတော့ မုဆိုးမလေးလဲဖြစ်ပြန် .. ကာမဇောလဲ ထန်လှသူမို့ ရှက်တာတွေ ကြောက်တာတွေ ခနနှင့် လွင့်စင်ပျောက်ကွယ်သွားလေပြီ။ … ကိုလတ်က ကျေကျေနပ်နပ်ကြီးကို ပြုံးလိုက်၏။ .. ရေကန်အသင့် ကြာအတင့်ဆိုသလိုပင် အပြင်တွင်လဲ မိုးက သည်းသည်းမည်းမည်းရွာလာပြန်သည်။ … အပြင်ကလူတွေ ရောက်လာစရာမမြင်တော့။ ရောက်လာလဲ ပိတ်ထားသော ဆေးခန်းတံခါးကိုကြည့်ပြီး ဆရာဝန်ပြန်သွားပြီပဲမှတ်ကြမည်။ ကိုလတ်၏ ကားက ဆေးခန်းအ၀တွင်မရပ်ပဲ ရပ်ရန်လွယ်သော လမ်းထိပ်နားက မြေကွက်လွတ်ကြီးရှေ့တွင် ရပ်ထား ခြင်းဖြစ်ရာ နောက်ကြောင်းက အကုန်ရှင်းနေလေပြီ။ .. ‘ အမယ်လေးလေး … ဆရာ ဆရာရယ် … ဘယ်လိုများလုပ်လိုက်တာလဲရှင် .. အား ဟားဟား အူး … ‘ ကိုလတ်က ဂျီစပေါ့တ် ဟုခေါ်သည့် ဆီးအိမ်အောက်နား စောက်ဖုတ်ရှေ့ဘက်နံရံကို အတင်းထိုးဖိကာ ဆွပေးလိုက်တော့ မီမီ ထွန့်ထွန့်လူးသွားရတော့သည်။

အရည်တွေလဲ ပွက်ခနဲကို ထွက်ကျလာရာ ကိုလတ် လက်အိတ်ပေါ်မှာပင် ရွှဲအိုင်သွားရသည်။ … ပြီးရှာလေပြီပေါ့ တချီ .. မီမီလေးရယ် ။ ကော့တင်ပေးထားသော မီမီ့တင်ပါးကြီးတွေက စမ်းသပ်ခုတင်လေးပေါ် ဝုန်းကနဲ ပြန်ပစ်ချလိုက်သလို ကျသွားသည်။ .. မီမီခေါင်းလေးကို တဖက်စောင်းကာ အသက်ကို မှန်မှန်ပြန်ရှုနေရ၏။ ဖွံ့ထွားသော မီမီ့နို့ကြီးတွေက နိမ့်လိုက်မြင့်လိုက်နှင့် လှိုင်းထနေရသည်။ ကိုလတ်ကတော့ ဒါကို ကျေကျေနပ်နပ်ကြီး အရသာခံကြည့်နေလိုက်သည်။ စောက်ဖုတ်လေးထဲမှ လက်ကိုတော့ မထုတ်သေး … မီမီ့စောက်ဖုတ်လေးက ရှုံ့လိုက်ပွလိုက်နှင့် ကိုလတ်လက်ချောင်းတွေကို ညှစ်နေဆဲရှိသေးသည်။ ခနနေတော့ ကိုလတ် ရှေ့တဆင့်တက်ရန် ခြေလှမ်းပြင်လိုက်၏။ မီမီ့ကိုယ်လေးကို ခုတင်အောက်ဖက်ဇောင်းရောက်အောင် အသာဆွဲချလိုက်သည်။ .. မီမီက မျက်လုံးလေး အသာမှေးကာ လှမ်းကြည့်သည်။ .. ဘာမှတော့ မပြော၊ .. ရုန်းတာကန်တာတွေလဲ မလုပ်။

မီမီ့တင်ပါးကြီးတွေ ခုတင်အောက်ဖက်ဇောင်းပေါ်တင်မိတော့ ကိုလတ်က ခုတင်စောင်းမှာ မှီပြီးရပ်လိုက်သည်။ မီမီ့ ပေါင်တံကြီးနှစ်ချောင်းကို တစ်တီတူးထောင်လို အပေါ်မြှောက်တင်လိုက်၏။ … တချိန်တည်းမှာ ကိုလတ်လုံချည်ကလဲ ကွင်းလုံးကျွတ်သွားပြီ။ .. ကျောဘက်တွင် မျက်လုံးလေးနှစ်လုံးလို ဖုထွက်နေသော ဂေါ်လီလေးနှစ်လုံးနှင့် ကိုလတ် လိင်တံကြီးက အမဲသားနံ့ရနေသော ကျားကြီးလို အာသာငမ်းငမ်း ထွက်ပေါ်လာလေတော့၏။ တဆတ်ဆတ်တုန်နေသောကြောင့် မီမီ့တင်သားကြီးတွေကို ထိုးမိထောက်မိဖြစ်နေသည်။ မီမီကတော့ အံတင်းတင်းကြိတ်ကာ ခုတင်ဘေးစောင်းတွေကို သူမလက်လေးတွေက ခပ်တင်းတင်းဆုပ်ကိုင် ထားလေ၏။ ကိုလတ် ရှေ့တဆင့်တက်လာမှာကို အသင့်ကြိုလင့်နေသည့်အလား … ။ ကိုလတ်က ချက်ခြင်းရှေ့မဆက်သေး …။ လက်အိတ်ကို ချွတ်ပြစ်လိုက်သည်။ … မီမီ့အရည်တွေက လက်အိတ်ပေါ်တွင် ရွှဲအိုင်သွားသည်ဖြစ်ရာ လက်အိတ်အထဲမှ ကိုလတ်လက်ပင် အစိုပြန်ကာ နူးအိနေရသည်။

နူးအိကာ အစိုပြန်နေသော ကိုလတ်လက်နွေးနွေးကြီးတွေက မီမီ့ တီရှပ်လေးပေါ်မှ အုပ်ကာ ရွှေရင်ဖြိုးဖြိုး တွေကို အုပ်ကိုင်လာတော့သည်။ မီမီ ပါးစပ်လေး ဟ သွားကာ ပင့်သက်ရှိုက်သွားမိရ၏။ ‘ အမေ့ … ‘ အောက်ဖက်တွင်သာ ကိုလတ် ပွဲကြမ်းလိမ့်မည်ဟု ထင်ထားမိနေချိန်တွင် မမျှော်လင့်ပဲ အပေါ်ပိုင်းကို တိုက်ခိုက်ခံလိုက်ရသဖြင့် အငိုက်မိသွားသော စစ်သည်တဦး ပမာ မီမီ အမေပင် တလိုက်မိရသည်။ ကိုလတ်လက်ကြီးတွေအပေါ်မှ သူမလက်လေးနှင့် ကပျာကယာ အုပ်ကိုင်လိုက်မိသည်။ ကိုလတ်ကတော့ မီမီ့နို့အုံအိအိထွားထွားကြီးတွေကို မညှာမတာပင် ဆုပ်ကိုင်ညှစ်နယ်လေတော့၏။ တီရှပ်လေးပင် ပြဲသွားတော့မလား အောက်မေ့ရသည်။ မီမီ နာလဲနာသည် … ခံလို့လဲ ကောင်းလှသည်။ .. ကိုလတ်လက်ကြီးတွေပေါ်အုပ်ကိုင်ထားသော သူမ၏ လက်လေးတွေက ပထမတော့ ကိုလတ်လက်ကြီးတွေကို ဆွဲဖယ်မလိုလိုနှင့် နောက်တော့ မသိမသာ ကူညီ ဖိပေးနေမိလျှက်သားဖြစ်သွားရသည်။

ကိုလတ်ကတော့ သူ့လက်အားကော မီမီ ဖိပေးနေသည့်အားကိုပါ ယူကာ အပီကို ပွဲကြမ်းပြစ်လိုက်လေတော့သည်။ ‘ အား … ရှီး … ဟင်း ဟင်း … ‘ အဖျားတက်နေသော လူမမာပမာ မီမီ့နှုတ်မှညဉ်းသံလေးတွေ တရစပ်ထွက်လာသည်။ ရင်ဘတ်လေးကလဲ ကော့တက်လာသည်။ မီမီဝတ်ထားသော တီရှပ်လေးက ပါးပါးလေးနှင့် လည်ကလဲ တော်တော်ဟိုက်သည်ဖြစ်ရာ ကိုလတ်ခုလို အပီပွဲကြမ်းနေတော့ နို့အုံကြီးတွေက လည်ဟိုက်အပေါက်လေးထဲမှပင် လျှံထွက်လာတော့မလိုဖြစ်နေရ လေ၏။ အတွင်းမှ ဘရာစီယာလေးကလဲ ရင်ပုံခွက်တခြား နို့တခြားဖြစ်နေလေပြီ။ … ကိုလတ်က ဒါကိုပင် အားမရလေဟန်နှင့် မီမီ့ တီရှပ်လေးကို ခါးအောက်စမှ ကိုင်ကာ အတင်းလှန်ချွတ်၏။ မီမီက လက်လေးနှစ်ဖက်မြှောက်ပေးကာ ကိုလတ်ချွတ်ရလွယ်အောင် ကူညီပေးသည်။ … တီရှပ်လေးကျွတ် သွားပြီးတော့ ဘရာစီယာကိုတော့ ကိုလတ်က အချိန်ကုန်ခံကာ ချွတ်မနေတော့။ .. နို့အုံတွေအောက်မှ ဆွဲလှန်ကာ မတင်လိုက်တော့သည်။

ဘော်လီမဟုတ်သည့်အတွက် ဒီလို မတင်လိုက်သည်နှင့်ပင် လွတ်လွတ်ကျွတ်ကျွတ်ဖြစ်သွားကာ နို့နှစ်လုံးက အပြိုင်ပြူးထွက်လာသည်။ မုဆိုးမလေးပေမယ့် ကလေး မမွေးဘူးသေးသည်မို့ မီမီ့နို့သီးခေါင်းလေးတွေက အပျိုလေးတွေလိုပင် နီနီရဲရဲလေးတွေဖြစ်၏။ .. ရာဂစိတ်မွှန်နေချိန်မို့ နို့သီးခေါင်းလေးတွေက ချွန်ကော့စူတက်နေသည်။ … ကိုလတ်က မီမီ့ရင်ဘတ်ပေါ်ခေါင်းတခုလုံးမှောက်ချကာ နို့သီးခေါင်းလေးတွေကို ငုံစုပ်ကာစို့လိုက်၏။ ‘ ပြွတ် ပြွတ် … အင်း ဟား …. ‘ မီမီ ကော့လန်တက်သွားသည်။ ကိုလတ်ခေါင်းကြီးကိုလဲ လက်နှစ်ဖက်နှင့်အတင်းဖိကာ သူမရင်ဘတ်ပေါ်ဖိတွန်းထားလိုက်မိ၏။ ကိုလတ်ကတော့ နို့သီးခေါင်းလေးတွေကိုစို့ရာမှ နို့အုံသားကြီးတွေပါ ပါးစပ်ထဲဝင်နိုင်သမျှ ၀င်သည်အထိ အာကို အားရပါးရဖြဲကာ စုပ်သွင်းနေပြန်သည်။ .. မီမီ့နို့ကြီးတွေ သွေးချည်ဥကုန်ပြီလားပင် ထင်ရသည်။ အာခေါင်ထဲဝင်လာသော နို့အုံသား နူးနူးညံ့ညံ့လေးတွေကိုလဲ သွားနှင့် မနာ့တနာ ကိုက်ခြစ်ပေးနေပြန်၏။

နို့စို့နေရင်းမှ ကိုလတ် လက်ကလဲ အအားမနေ။ .. အောက်ဖက်ကိုလှမ်းပြီး မီမီ့ဆီးခုံလေးပေါ်ပွတ်သပ်ရင်း အစေ့လေးကို လက်ညှိုးလက်မနှင့် ဖိညှပ်ဆော့ကစားပေးနေသေးသည်။ ‘ အင့် ဟင့်ဟင့် … တော်ပါတော့ ဆရာရယ် … လိုးမှာဖြင့်လဲ လိုးပါတော့ … မီမီခံရခက်လှပြီ .. ‘ ဒီလိုပဲ ဖြစ်လာရမည်လေ။ … အနှူးအနှပ်တော်သည့် ယောကျာ်းမျိုးနှင့်တွေ့လျှင် အဘယ်မိန်းကလေးမဆို ဒီလိုပဲ မနေနိုင်မထိုင်နိုင် တောင်းဆိုလာရပေမည်ပေါ့။ .. ခုလဲ ကိုလတ် မီမီ့ကို အပိုင်ချည်နှောင်လိုက်ပြီလေ။ မီမီ့တောင်းပန်သံဆုံးသည်နှင့် ကိုလတ် မီမီ့ရင်ဘတ်ပေါ်မှ ခေါင်းပြန်ကြွလိုက်သည်။ နောက်သို့ အနည်းငယ်ပြန်ဆုတ်ပြီး နေရာယူသည်။ .. ဂေါ်လီလေးနှစ်လုံးနှင့် ပနံတင့်နေသော သူ့လိင်တံကြီးကို လက်နှင့်ကိုင်ကာ တဆဆလုပ်ရင်း မီမီ့ဆီးခုံလေးပေါ်ကို ဖတ်ကနဲဖတ်ကနဲ သုံးလေးချက် ရိုက်ပေးလိုက်သည်။ .. ‘ အာ့ အာ့ ….. ‘ မီမီဖျတ်ဖျတ်လူးသွားရရှာသည်။ ကိုလတ်ဟာကြီးက သူမအစေ့လေးကိုပင် လာရိုက်မိသဖြင့် ပြီးလုလုပင် ဖြစ်သွားရပြန်သည်။

ကိုလတ်သာ နောက်ထပ် ဆက်ရိုက်ပေးနေလျှင် တကယ်ပင် ပြီးသွားလောက်သည်။ သို့ပေမယ့် ကိုလတ်က ဆက်မရိုက်တော့ .. ။ သူ့ဟာကြီးကိုသာ လက်နှင့်အသာထိန်းကိုင်ကာ မီမီ့စောက်ဖုတ်လေးထဲ တေ့သွင်းလိုက်တော့သည်။ ‘ ရှီး … အား လားလား … ‘ လိင်တံကြီးကျောဘက်မှ ဂေါ်လီလေးနှစ်လုံးက မီမီ့ ဂျီစပေါ့တ်ကို ကျကျနန ဖိနှိပ်ပွတ်တိုက်သွားသည်။ ရေထဲမှ ကုန်းပေါ်သို့ ဆွဲတင်ခံလိုက်ရသော ငါးကလေးလို မီမီ ပါးစပ်လေးဟကာ အသက်ငင်သလို ဖုတ်လှိုက်ဖုတ်လှိုက်လေး ဖြစ်သွားရလေ၏။ … တကိုယ်လုံးလဲ တုန်တက်သွားသည်။ တချိန်တည်းမှာပင် ကိုလတ်လီးချောင်းကြီးတခုလုံးက အတွင်းထဲထိ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း အတင်းဖြဲကာ ထိုးဝင်လာတော့သည်။ အဆုံးရောက်တော့ သားအိမ်ခေါင်းလေးကို ဒုတ် ကနဲ တိုက်မိသွားသည်။ … မီမီမှာ ကိုယ်ဝန် နှစ်လရှိနေသည်မို့ အတွင်းသားလေးတွေ သားအိမ်ခေါင်းလေးတွေက နုဖတ်နေသည်။ မိန်းကလေးများ ဒီအချိန်တွင် လိုးလို့အကောင်းဆုံးဖြစ်၏။

လိုးဖူးသူမှ ဒါကိုသိကြမည်။ .. ကိုလတ်ကတော့ အတွေ့အကြုံစုံနေပြီမို့ ဒါကို ကောင်းကောင်းသိသည်။ .. သိသည့်အတိုင်းလဲ သေသေချာချာကို ခံစားကာ လိုးလေတော့သည်။ မျက်စိတွေကိုပင် မှေးထားကာ မီမီ့ စောက်ဖုတ်အတွင်းသားလေးတွေ၏ အထိအတွေ့ကို အပီအပြင် ခံယူနေသည်။ ခပ်ကြမ်းကြမ်းပင် မဆောင့်ပဲ ဖြည်းဖြည်းလေး သာသာလေး ထုတ်လိုက်သွင်းလိုက် .. စိမ်ပြီးနှပ်ထားလိုက် လုပ်နေသည်။ … ကိုလတ် က ဒီလိုလုပ်နေလေ မီမီကတော့ အာသာမပြေစွာနှင့် ဖျတ်ဖျတ်လူးလာလေပါပဲ။ … ကိုလတ်ရဲ့ထိချက်တွေများ ပိုပြင်းလာလိုလာလေငြားနှင့် အောက်ကနေ သူမဖင်ဆုံကြီးကို အစွမ်းကုန် ကော့ပင့်ဆောင့်မြှောက်ပေးနေသည်။ .. ကိုလတ်သိသည်၊ .. မီမီ ဘယ်လိုမှ အဆာမပြေဖြစ်နေရပြီ။ .. အမှန်ကတော့ စောက်ဖုတ် အတွင်းသားလေးများ၏ နူးညံ့သည့်အထိအတွေ့ကို ဆက်ခံစားနေချင်သေးသော်လည်း မီမီ့အလိုကိုဖြည့်ပေးဘို့ကလည်း တာဝန်ရှိသေးသည်မို့ ကိုလတ် ဗျူဟာပြောင်းလိုက်ရသည်။

မီမီ့ဖင်ဆုံကြီးအောက်သို့ လက်လျှိုကာ တင်သားအိအိကြီးများကို လက်နှင့်ကျကျနန ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။ ထို့နောက် မီမီ့ခြေနှစ်ချောင်းကို သူ့ပုခုံးပေါ်ထမ်းလိုက်ကာ ခါးအားကော။တကိုယ်လုံးအားပါထုတ်သုံးပြီး ခပ်ပြင်းပြင်း ဆောင့်ချပေးလိုက်လေတော့သည်။ … ‘ ဖုံး ဖုံး … ဖုံးဖုံး … အ အ .. အ အ … ‘ မီမီတယောက် ခုမှပဲ အာသာပြေတော့သည်။ .. ကိုလတ်ဆောင့်လိုက်တိုင်း စမ်းသပ်ခုတင်လေးက တအိအိလှုပ်ခါနေသလို မီမီ့တကိုယ်လုံး အထူးသဖြင့် နို့ကြီးတွေက ရမ်းခါနေရသည်။ .. ကိုလတ်က မကြည့်ရက်ဟန်နှင့် မီမီ့ နို့ကြီးတွေကို လက်နှင့်အသာ လှမ်းကိုင်ကာ ထိန်းထားပေးလိုက်တော့ မီမီ့လက်က ကိုလတ်လက်ကြီးတွေပေါ်ထပ်ကိုင်ရင်း အတင်းပဲ ဖိညှစ်နေသည်။ ဒီတော့လဲ ကိုလတ်လဲ မနေသာတော့ ..။ အသားကုန်ဆောင့်ကျုံးရင်းမှ လက်တွေကပါ နို့ကြီးတွေကို ဖြစ်ညှစ်ဆုပ်နယ်ပေးနေမိရတော့သည်။ … နာရီဝက်လောက်ကြာတော့ မီမီ့တကိုယ်လုံး တဆတ်ဆတ်တုန်တက်လာကာ စောက်ဖုတ်လေးထဲမှ အရည်တွေ ဒလဟော ပန်းထွက်သွားရပြန်သည်.. နောက်တချီ ပေါ့ …ပြီးပါပြီ။

🔴 Re presentation Broadcaster By BNCHANNEL & OMG CHANNEL Collaboration

🔰 Myanmar Porn Industry 🔰

http://www.bnchannel.asia
https://bnchannel.video.blog
https://burmesenaturesexchl.blogspot.com
https://bnchannel.business.blog
<Telegram Channels>
https://t.me/burmesenaturesex
https://t.me/joinchat/GvD7dE3vMfxiNzg9
https://t.me/sexeducationchl

(no title)
M
(no title)
Join my Slack workspace! https://join.slack.com/t/bnchannel/shared_invite/zt-13894g4hy-a8wcDtIWTDkMz3_nfu8yEA
မြူနှင်းကြားကငိုရှိုက်သံ☑️
အပြာစာအုပ်/Apyyar Book/Blue Book အော် ငါ့အသက်အရွယ်က 18နှစ်ကျော်လို့ 19နှစ်တောင် ရောက်နေပြီပဲ။ ကလေးလေး ဘဝနဲ့ ဖေဖေ၊ မေမေ တို့ရဲ့ ရင်ခွင်ထဲမှာပဲ ခိုအောင်းပြီး အေးချမ်းပျော်ရွှင်ခဲ့တာ ဖေဖေနဲ့ မေမေကလဲ ငါ့ကို ကလေးလေး တစ်ယောက်လိုပဲ အခုထိ ထင်နေတုန်းပဲ။ ဖေနဲ့ မေရယ် သမီး ကလေးမဟုတ်တော့ဘူး။ သမီးလေ လောကကြီးကို တစ်ယောက်ထဲ ပျံသန်းကြည့်ချင်နေပြီ။ငါ့ရဲ့ သူငယ်ချင်း ဖူးပွင့်ဝေနဲ့ သင်ဇာအောင်လို ရည်းစားလေး ထားကြည့်ချင်လိုက်တာ။ တော်တော် ပျော်စရာ ကောင်းပြီး မခံစားဘူးတာတွေကို ခံစားရမှာပဲ။ အချစ်ရဲ့ အရသာကို ရင်ခုန်ကြည့်ချင်လိုက်တာ။ နက်ဖြန်ဆို ငါ့မွေးနေ့ ပဲ စောစောအိပ်မှ။မနက်အစောကြီးထ ရေမိုးချိုးပြီးတော့ “မေမေ သမီး ဖူးပွင့်တို့ဆီ သွားလိုက်ဦးမယ်”သူတို့ အဆောင်လဲရောက်ရော “ဖူးပွင့် … Continue reading မြူနှင်းကြားကငိုရှိုက်သံ☑️
MIMK 070(DECENSORED)☑️
👥 Administration
ADN077☑️
👥 Administration

အန်တီဦး ကို လိုးမိတယ်☑️

“ အန်တီဦး ကို လိုးမိတယ် “

(အစ/အဆုံး)

အမေရဲ့ မောင်၊ ကျနော်ဦးလေးက အောက်ပြည်အောက်ရွာမှာ စက်လှေတွေပိုင်သတဲ့၊ သူ့မိန်းမ ကျနော်ရဲ့ အန်တီတော်စပ်သူကလဲ စီးပွားရေးမှာ မခေ၊ ကုန်ခြောက်ဆိုင်ဖွင့်လို့ အနီးအနားကရွာတွေကို အကြွေးစနစ်နဲ့ ကုန်ခြောက်တွေဖြန့်ချီနေတာ မြောင်းမြတစ်ခွင်မှာ အလုပ်အကိုင်နဲ့ ပတ်သတ်ရင် နာမည်ကြီးလင်မယားတွေ၊ သူတို့ညားဖြစ်ကြတာကလဲဒီလို အပျိုလူပျိုဘဝကထတည်းက အန်တီလေးက သူရဲ့ကုန်ခြောက်တွေကို ဦးလေးရဲ့ စက်လှေနဲ့ တင်ပြီး ရွာတွေကို အကြွေးစနစ်နဲ့ ဖြန့်ချီခဲ့တာ၊ စီးပွားဖက်တွေလို့ဆိုရမယ်၊ ဒါကြောင့်လူကြီးတွေက စီးပွားလဲပေါင်း လူချင်းပါ ဆုံဖက်သွားအောင် အိမ်ထောင်ချပေးလိုက်ရော၊ အခုတော့ ဦးလေးတို့လင်မယားက အသက် ၃၅ နှစ်ဝန်းကျင်တွေနဲ့ (၅) နှစ်အရွယ်နဲ့ (၃) နှစ်အရွယ် သားနှစ်ဦးတောင် ထွန်းကားနေခဲ့ပြီ၊

ကျနော်အဖေက အစိုးရတာဝန်နဲ့ အဲဒီမြို့တာဝန်ကျေတော့ ဦးလေးတို့ အိမ်နဲ့ မနီးမဝေး ၂ အိမ်ကျော်မှာ နေရတာပေါ့၊ ဦးလေးက အိမ်မှာနေတယ်လို့ကို သိပ်မတွေ့ရ၊ အချိန်ရှိသရွေ့ စက်လှေတွေရှိတဲ့ ဆိပ်ကမ်းမှာပဲနေတာများတယ်၊ နောက်ပြီးစက်လှေတွေနဲ့လဲ လိုက်သွားတတ်တော့ တစ်ပတ်မှာ တစ်ရက် နှစ်ရက်လောက်ပဲ အိမ်မှာ ပြန်အိပ်တတ်တာပေါ့၊ အဲဒီလိုဖြစ်နေကြတော့ ဆိုင်အလုပ်သမားတွေ အဝင်အထွက်များတဲ့ အန်တီတို့အိမ်မှာ လာနေဖို့ ကျနော်ရဲ့ မိဘများထံခွင့်တောင်းလို့ ကျနော်ကို သူ့တို့အိမ် ခေါ်ထားတတ်တယ်လေ၊ ကျနော်လဲတော်တော်ပျော်ပါတယ်၊ အန်တီတို့က ကုန်ခြောက်ဆိုင်ဖွင့်ထားတယ်ဆိုတော့ စားစရာသောက်စရာ သရေစာက အတော်များ ခလေးတွေကလဲ ချစ်စရာကောင်းဆိုတော့ မိဘတွေအိမ်တောင် သိပ်မပြန်ဖြစ်တော့ဘူး၊

အန်တီအကြောင်းကို နဲနဲပြောပြရဦးမယ်၊ အန်တီက အသားဖြူဝင်းဝင်းလေး၊ အရပ်ကတော့ သာမာန်မိန်းမတွေအရပ်လောက်ပဲ ၅ ပေနဲ့ ၂ လက်မလောက်၊ ခလေးက နှစ်ယောက်မွေးထားပြီးတော့ ကိုယ်လုံးက အရမ်းမဝဘဲ ပြည့်ပြည့်လေး၊ စိုစိုပြည်ပြည်ထွားထွားကားကားနဲ့ နှစ်သားမွေးထားတော့ နှစ်သွေးလှနေတယ်လို့ပဲ ဆိုရမယ်၊ အန်တီနာမည်က တင်တင်ဦး၊ ကျနော်ကတော့ အန်တီဦးလို့ခေါ်တတ်တယ်၊ အန်တီဦးတို့ အိမ်မှာနေတုန်း ကျနော်အတွက် အလုပ်အရှုပ်ဆုံး အချိန်က ညနေပိုင်းပါ၊ ကျနော်က ၄ နာရီကျော်ရင် ကျောင်းကနေအိမ်ပြန်ရောက် ညနေ ၅ နာရီဝန်းကျင်ဆို အန်တီဦး ကုန်ခြောက်ဆိုင်က ပြန်လာပြီ၊ အန်တီဦးအိမ်ကိုရောက်လာရင် မီးဖိုခန်းထဲကို ဝင်လို့ စီမံစရာတွေကိုစီမံတယ်၊ ၆ နာရီကျော်ရင်ရေချိုးပြီ၊

အန်တီဦးတို့အိမ်ကပျဉ်ကာ လျှာထိုခင်း နှစ်ထပ်အိမ်၊ မိသားစုတွေက အောက်ထပ်မှနေကြပြီး ကျနော်ကတော့ အပ်ါထပ် အန်တီဦးတို့ အိပ်ခန်းအပေါ် တည့်တည့်မှာ၊ ကျနော်ရဲ့ အိပ်ခန်းနောက်ဖက် ပြတင်းပေါက်ကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်ရင် အောက်မှာရေချိုးတဲ့နေရာ၊ ဘေးပတ်ပတ်လည်ကို အလုံအခြုံကာရံထားပေမယ့် အမိုးမရှိတော့ တစ်ယောက်ယောက် ရေချိုးရင် အပေါ်ထပ်ကနေ မြင်နေရတာပေါ့၊ အန်တီဦးရေချိုးတာကို အမှတ်တမဲ့ကနေ အမှန်တစ်ကယ်ချောင်းကြည့်မိတဲ့ အဖြစ်ကိုရောက်သွားခဲ့ရတယ်၊ ပြတင်းပေါက်တော့ ဖွင့်မကြည့်ရဲဘူး အိမ်ကာထားတဲ့ ပျဉ်ပြားကြားနေ ချောင်းကြည့်ရတာ၊ မချောင်းခင်း အခန်းတံခါးကိုတော့ သတိတရ ပိတ်ရသေးတယ်၊ တော်ကြာတစ်ယောက်ယောက် အခန်းထဲဝင်လာရင် အဆူခံရမှာလေ၊

အန်တီဦးက ရေချိုးတိုင်း အတော်လေးပါးလွှာတဲ့ ထမိန်အဟောင်းနဲ့ ရေချိုးတတ်တော့ ချောင်းကြည့်ရတဲ့ ကျနော်မှာ ရင်တုန်ပန်းတုန်နဲ့ ရင်ခုန်နှုန်းတွေ မြန်မိရောပေါ့၊ ရေစိုနေတဲ့ ကိုယ်လုံးကို အပေါ်စီးကနေ မြင်ရတာ ရင်သားနဲ့ ဖင်တွေဟာလဲ လုံးထွက်နေတာ၊ လုံချည်လေးကို အသာဖြေချလိုက်ပြီး ရင်သားနှစ်ကို ဆပ်ပြာတိုက်နေတာကို တွေ့လိုက်တိုင်း ကျနော်လဲ လိင်တံကိုလက်နဲ့ဆုပ်ကိုင်လို့ ရှေ့နောက် ခပ်သွပ်သွပ်လေး လှုပ်ရှားမိတာပေါ့၊ အန်တီဦးရေးချိုးလို့ပြီးသွားတိုင်းလဲ ရေစိုထမိန်ကိုလဲရင် မျက်တောင်မခတ်ပဲ ချောင်းကြည့်ဖြစ်တာ၊ တစ်ခါတလေ ဗိုက်သားဖွေးဖွေး ဖင်လုံးဖွေးတွေအထိတောင် မြင်ရလိုက်ရတာ အသဲတစ်အေးအေးဗျာ၊ ဂွေလှိမ့်နေတာကိုလဲ မပြီးအောင် ထိမ်းထားရသေးတာ၊ နောက်ထပ် ဇာတ်ဝင်ခန်းက ကျန်သေးတယ်လေ၊

အန်တီဦးက ရေချိုးပြီးသွားရင် အိမ်ခန်းထဲကို ဝင်တော့ ကျနော်လဲ ကြမ်းပြင်ပေါ်မှာ မှောက်၊ ပေါက်နေတဲ့ကြမ်းကြားကနေ ဆက်ချောင်းတာ၊ ရေသုတ်တာတွေ မှန်တင်ခုံရှေ့မှာ သနပ်ခါးသွေးပြီးလိမ်းတာတွေက မထူးခြားသေးဘူး၊ အကောင်းဆုံးမြင်ကွင်းက အဝတ်အစားဝတ်တာပဲ၊ အခန်းထဲမှာ ခလေးတွေမရှိရင် ရင်လျားထားတဲ့ လုံချည်ကို ခါးမှာပြင်ဝတ်လိုက်ပြီး အပေါ်ပိုင်းဗလာနဲ့ အတွင်းခံဝတ်တယ်၊ အင်္ကျီဝတ်တတ်တယ်၊ အာလုံးလဲပြီးရော ကျနော်လဲ ဂွေလှိမ့်လို့ပြီးသွားလို့ သုတ်ရည်တွေလဲ ထွက်သွားရော၊ နောက်တော့ ကျနော်လဲရေချိုးပြီး ည ရ နာရီဝန်းကျင်မှာ ညစာကို အတူစားကြတာပေါ့၊ အဲဒါက ကျနော်ရဲ့ တစ်နေတာလုပ်ဆောင်မှုတွေထဲက လှုပ်ရှားမှုတစ်ခုပါ။

♻️ ကြေငြာ - Ads ♻️ — ♻️**Ads-ကြေညာ**♻️ **မြန်မာကားရှည် + ကားတိုများကို** VIP Member Group တွင်ဝင်ရောက်ကြည့်ရှုခံစားနိုင်ပါပြီ ။ မန်ဘာကြေး- မြန်မာငွေ **( ၁၀,၀၀၀ ကျပ်)** သာကျသင့်မည်ဖြစ်ပြီး ~~❎လစဉ်ကြေးလုံးဝပေးဆောင်ရနမလို❎~~ ☑️တစ်ခါပေးသွင်းယုံဖြင့် ရာသက်ပန်ကြည့်နိုင်ပါပြီ ခင်ဗျာ။☑️

VIP Memberဝင်လိုပါကနှိပ်ရန်

☎️09796861391,09980812369

မနက်မိုးလင်းတော့ အိပ်ရာကနိုးရင် အန်တီဦးလဲ ချက်ရပြုတ်ရ ဆိုင်ကိုသွားဖို့ပြင်ဆင်၊ ကျနော်လဲ ကျောင်းသွား၊ မအားတတ်ကြဘူး၊ ခလေးတွေကတော့ သူတို့ရဲ့ အဖွားတွေနဲ့ ကျန်ခဲ့တာပေါ့၊ ကျောင်းတက်နေရတဲ့ အချိန်တွေမှာ အချိန်တွေက ကုန်လွယ်လွန်းလိုက်တာ၊ စိတ်တွေက စောနေခဲ့ပြီး ညနေအိမ်ပြန်ရောက်ဖို့သာ စိတ်စောနေခဲ့တာပေါ့၊ ကျောင်းမှာ ကောင်မလေးတွေကို တွေ့နေရပေမယ့် အန်တီဦးရဲ့ ရင်သားနဲ့ ဖင်လုံးတွေကိုသာ စွဲစွဲလန်းလန်း မြင်ယောင်မိနေတာ၊ ဒီလိုနဲ့ နွေရာသီကျောင်းပိတ်ရက်တွေရောက်တော့ ရွာတွေကို ပေးထားတဲ့ ကုန်ခြောက်ဖိုးအကြွေးတွေ လိုက်သိမ်းဖို့ အန်တီဦးခရီးထွက်ရင် လိုက်သွားရတယ်၊ ပထမဦးဆုံးသွားရမယ့်ရွာက ဟိုင်းကြီးကျွန်းနားအထိတောင်၊ ညနေ ၅ နာရီလောက်ထဲက သင်္ဘောစစီးရတာ၊ သင်္ဘောက တစ်ထပ်သင်္ဘောလေး၊ သင်္ဘောပေါ်မှာက ကုန်တင်တာများပြီး ခရီးသယ်တွေက နဲ့တော့ ဟိုတစ်စု ဒီတစ်စုရယ်၊ ကျနော်နဲ့ အန်တီဦးက သင်္ဘောဝမ်းဗိုက် ကုန်တင်ပေါက်ပေါ်မှာ နေရာရတော့ အခင်းလေးတွေခင်းပြီး ထိုင်လိုက်လှဲလိုက် စကားပြောလိုက်နဲ့ပေါ့၊ တစ်ညအိပ်ခရီးဆိုတော့ ပျင်းစရာ၊ အန်တီဦးကတော့ ကျနော်ကို ကျောင်းအကြောင်း၊ သူငယ်ချင်းတွေအကြောင်း ကျောင်းစာအကြောင်းတွေ မေးလိုက်ပြောလိုက်နဲ့ပေါ့၊

ဒီလိုနဲ့ သင်္ဘောပေါ်မှာတင် ထမင်းချိုင့်နဲ့ ထည့်လာတဲ့ ထမင်းကိုစား၊ ပျင်းရိစရာ ညဦးပိုင်းကို ဖြတ်ကျော်ရင်း ည ၉ နာရီကျော်တော အိပ်ရုံပဲ ရှိတော့တာပေါ့၊ ကုန်ပေါက်နေရာပေါ်မှာက ကျနော်တို့ နှစ်ဦးထဲဆိုတော့ အိပ်မယ်လဲလုပ်ရော အန်တီဦးက သူသယ်လာတဲ့ တစ်ယောက်အိပ် ခြင်ထောင်လေးနဲ့ မုဒုံစောင်ပါးလေးကို ထုတ်လို့ ခြင်ထောင်ကိုလဲ မရမက အဆင်ပြေအောင်ထောင်လိုက်သေးတာ၊ နောက်တော့ ကျနော်နဲ့အန်တီဦး ခြင်ထောင်လေးထဲမှာ ပူးပူးကပ်ကပ်ပဲ လှဲအိပ်ကြတာပေါ့၊ သင်္ဘောရဲ့ စက်သံကလဲ ဆူညံတော့ အိပ်လို့မရ၊ လေကလဲတိုက်တော့ ချမ်းသေး၊ နောက်တော့မှ တစ်ဖြည်းဖြည်းချင်း သိတိထားမလာတာ အန်တီဦးရဲ့ ကိုယ်သင်းနံ့လေးပဲ၊
ဒီကိုယ်သင်းနံ့ကြောင့် စိတ်ထဲမှာပြန်မြင်ယောင်လာတာက အန်တီဦးရေချိုးနေတဲ့ မြင်ကွင်းတွေပဲ၊ အဲဒီတော့ ကျနော်လိင်တံက အလိုလိုပဲ မာကျောထောင်မတ်လာခဲ့ပြီ၊ အန်တီဦးသိသွားမှာ စိုးရိမ်တော့ ကျောခိုင်းလိုက်ပြီး တစ်ဖက်လှည့်အိပ်ရင်း လိင်တံကို ပေါင်ကြာမှား ညှပ်ထားမိတယ်လေ၊ ဒီလိုနဲ့ တော်တော်လေးကြာလာတော့ လေကတိုက်လို့အေးလာတယ်၊ အန်တီဦးက တစ်ထည်တည်း သယ်လာတဲ့ မုဒုံစောင်ပါးလေးကို ကျနော်ကိုလဲ ခြုံပေးတာပေါ့၊ စောင်ကသေးနေတော့ နှစ်ဦးသားအတွက်က မလုံခြုံတော့ အန်တီဦးက ကျနော်ကို ကျောခိုင်းလို့ဘေးတိုက်အိပ်လိုက်ပြီး ကျနော်ကိုလဲ သူနောက်ကျောကို မျက်နှာမူခိုင်းပြီး ကပ်အိပ်ခိုင်းတော့တာ၊ ကျနော်တော့ ဒုက္ခရောက်ပြီ ပေါင်ကြားထဲက ထောင်နေတဲ့ လိင်တံကို အန်တီဦးဖင်ကို သွားမထိုးမိအောင် ကိုယ်လုံးကို ခွာထားရင်း စောင်ကိုခြုံတော့ စောင်သေးသေးနဲ့ အဆင်မပြေပြန်၊
နောက်တော့ အန်တီဦးက လက်နောက်ပြန်နဲ့ ကျနော်ရဲ့ ခါးကို ဆွဲလိုက်ပြီး သူနောက်တင်ပါးကို ကပ်ခိုင်းလိုက်တော့ နှစ်ယောက်သား စောင့်အောက်ကိုတော့ ရောက်သွားပါရဲ့ ကျနော်လိင်တံက အန်တီဦးရဲ့ ဖင်ကို သေသေချာချာ ထောက်မိနေပြီ၊ အဲဒီတော့မှာ အန်တီဦးဆီက အသံထွက်လာတော့တယ် “ငါ့တူ လူပျိုဖြစ်နေပြီပဲ” တဲ့၊ ခဏလေးငြိမ်သက်သွားပြီးနောက်မှာ အန်တီဦးရဲ့ လက်က ကျနော်လက်ကို လှမ်းယူလို့ သူကိုယ်လုံးကို ဖက်ထားခိုင်းလိုက်ပြီး ကျနော်လက်ဖဝါးတွေကို သူ့ရဲ့ ရင်သားပေါ်မှာ တင်လိုက်ပြီး သူလက်က အပေါ်ကနေ ဖိအုပ်လို့ ထားတာပေါ့၊ ပြီးတော့ ကျနော့်ကိုပြောသေးတာ “အိပ်တော့” တဲ့၊
ဘယ်လိုမှ အိပ်မရပါဘူးဗျာ၊ စက်သံက ဆူဆူညံညံ စိတ်တွေက ဂယောက်ဂရက်၊ ရင်တွေက သင်္ဘောစက်သံနဲ့အတူ တစ်ဒုန်းဒုန်း၊ လိင်တံကလဲ ပြန်ကို မပျော့နိုင်တော့ဘူး၊ ဖင်ကိုတည့်တည့် ထောက်ထားမိနေတာ၊ ပိုဆိုးတာက အန်တီဦးက ညောင်းလို့ နဲနဲလှုပ်လိုက်ရင် ဖင်က လိင်တံကို ပွတ်မိသွားတော့ ထိပ်တွေတောင် ကျင်သွားတယ်၊ လိင်တံက တောင်ပါများတော့ နာလို့တောင်လာပြီ၊ ခဏနေတော့ အန်တီဦးလဲ အပေါ့သွားလိုက်ဦးမယ်ဆိုပြီး ထထွက်သွားတော့ ကျနော်ရဲ့ လိင်တံက စောင်အောက်မှာ ထောင်ထောင်တန်းတန်းကြီး ကျန်ခဲ့ရော၊ အန်တီဦး ပြန်လာလို့ အိပ်ရင် ခုနကလိုများ အိပ်ခွင့်ရပါတော့မလားလို့တောင် စိုးရိမ်မိလာတယ်၊
ပြန်ရောက်လာတော့ အန်တီဦးလဲ ခြင်ထောင်ထဲကိုဝင်လာပြီး စောင်အောက်ကို အသာလေးတိုးဝင်လာတော၊ ကျနော်လဲ မျက်စိမှိတ်လို့ ကြိုးစားအိပ်နေတာပေါ့၊ ရင်ထဲမှာလဲ ပျော်သွားတယ် အရင်အတိုင်းပဲ အိပ်ပြန်ပြီ၊ ဒီတစ်ခါပြန်အိပ်ဖြစ်တော့ ကျနော်လိင်တံက အန်တီဦးရဲ့ ဖင်ကြားတည့်တည့်မှာပေါ့၊ သင်္ဘောကလဲ ပင်လယ်ဘက်ကို ထွက်နေတော လှိုင်းတွေတဲ့ လူးလားပြီး ကျနော်တို့နှစ်ဦးလဲ ခြင်ထောင်ထဲမှာ တစ်လှုပ်လှုပ်နဲ့လေ၊ ဖင်ကြားကို ကျနော်ရဲ့ လိင်တံက အဆက်မပြတ်ပွတ်နေတော့တာ၊ ကြာလာတော့ လှိုင်းကြောင့်လား အန်တီဦးပဲ ကိုယ်တိုင်ပဲ လှုပ်နေသလားမသိတော့ဘူး၊ အန်တီဦးရဲ့ ခါးက အသာလေးရှေ့တိုးနောက်ဆုပ်နဲ့ လှုပ်နေတော့ ကောင်းလိုက်တဲ့ ဖီလင်ဗျာ၊
ကျနော်လက်တွေကလဲ အင်္ကျီပေါ်ကနေ အန်တီဦးရဲ့ ရင်သားတစ်ဖက်ကို ညှစ်ကိုင်ထားမိပြီ၊ အလုံးအထည်က ကျနော်ရဲ့ လက်ဝါးထက်တောင် ကြီးနေပြီး လက်ဝါးနဲ့တောင် မအုပ်မိဘူး၊ အဲလို ရင်သားကို ညှစ်လိုက်ရင် ခါးအောက်မှာ အန်တီဦးရဲ့ ခါးကကော့လို့ ဖင်ကကျနော် လိင်တံရှိရာကို ပိုပြီးတိုးကပ်လာသလိုပဲ၊ မီးအလင်းရောင်ကလဲနဲ ခြင်ထောင်ကလဲ ထောင်ထား စောင်အောက်မှာ လှုပ်ရှားနေကြတာဆိုတော့ ကျနော်တို့ဦးကို ဘယ်သူမှ သတိမထားနိုင်လောက်ဘူးလို့ ထင်မိတယ်၊ အန်တီဦးရဲ့ လက်တွေက စောင်ထဲမှာ ခါးအောက်ပိုင်းကို ဆင်းလာပြီး အရင်ဆုံး ကျနော်လိင်တံကို ခပ်တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်လိုက်တာ ခံလိုက်ရတယ်၊ နောက်တော့အန်တီဦးက သူ့ရဲ့ ထမိန်ကိုအပေါ်ကို ဆွဲတင်လိုက်ပြီး ကျနော်ရဲ့ ပုဆိုးကိုလဲ သူပဲ ဆွဲလှန်လိုက်တာပေါ့၊ အဲဒီတော့မှာ အသားချင်းထိမိလို့ အန်တီဦး အတွင်းခံဘောင်းဘီ ဝတ်မထားတော့ဘူးဆိုတာကို သိလိုက်တော့တယ်လေ၊
အန်တီဦးက သူ့ရဲ့ လက်နဲပဲ ကျနော်ရဲ့ လိင်တံကိုင်လို့ သူ့ရဲ့ ဖင်ကြားထဲကို ဖိထည့်လိုက်တော့တာ၊ ဇိမ်ပဲဗျာ လိင်တံက ဖင်ကြားထဲမှာ လုံးဝ ညှပ်နေတော့တာ၊ ကျနော်လဲ တတ်သလောက်မှတ်သလောက်နဲ့ ရှေ့တိုးနောက်ဆုပ်ကလေး လုပ်မိတော့တာပေါ့၊ အန်တီဦးက ခါးကိုခွက်လို့ ဖင်ကိုအစွမ်းကုန် ကော့ပေးထားတော့တာပေါ့၊ နောက်တော့ အန်တီဦး ပေါင်လေးတစ်ချောင်း အသာကြွပြီး လက်နဲ့ ဘယ်လိုလုပ်လိုက်လဲတော့ မသိ၊ ကျနော်ရဲ့ လိင်တံထိပ်ခေါင်းက ပူနွေးစိုစွတ်နေတဲ့ အပေါက်ကလေးထဲကို ရောက်သွားသလိ ခံစားလိုက်ရတယ်၊ ကျနော်ဆိုတဲ့ကောင်ကလည်း တုန်းပါ့၊ အဲဒီအချိန်အထိ ကျနော်လိင်တံထိပ်ခေါင်းက ဖင်ထဲဝင်သွားတာလား ပိပိထဲ ဝင်သွားတာဆိုတာကို သေသေချာချာမသိခဲဘူး၊
နောက်တော့မှ လက်တစ်ဖက်က ပိပိအမွှေးတွေကို စမ်းကြည့်ရင်း လက်နဲ့ ကိုင်ကြည့်တာ လိင်တံက ပိပိထဲမှာဆိုတာကို သိလိုက်တော့တယ်၊ အန်တီဦးရဲ့ အမွှေးတွေက အတော်ကို ထူထဲပြီး ပျော့ပြောင်းနေတော့တာ၊ ဆီးခုန်ကလဲ ဖောင်းဖောင်းတင်းတင်းကြီး ဆိုတာကိုလဲ လက်နဲ့ အသေအချာ ကိုင်မိလိုက်တော့တယ်၊ အန်တီဦးရဲ့ ခေါင်းက ကျနော်မျက်နှာနားကို တိုးလို့ကပ်လာတော့ ကျနော်လဲ လုပ်မိလုပ်ရာ ပါးကိုနမ်းမိလိုက်ရော၊ အန်တီဦးရဲ့ လက်က ကျနော်နဲ့ တင်ပါးကို သူဖက်နဲ့မကပ် ကပ်အောင် ဆွဲပေးနေရင်း ကျနော်တို့နှစ်ဦးသား စောင်အောက်မှာ အသာလေး ညှောင့်နေကြတော့တာပေါ့၊ လိင်တံကတော့ ထိပ်ခေါင်းလောက်ပဲ ပိပိထဲကိုဝင်နေပြီး ကျန်နေတဲ့ လိင်တံတစ်ချောင်းလုံးက အန်တီဦးရဲ့ဖင်နှစ်လုံးကြားမှာ အလျားလိုက်ညှပ်နေခဲ့တာပေါ့၊ ဘယ်လောက်ပဲ ဝင်နေနေ ဘယ်လိုပဲညှပ်ညှပ် ကျနော်တော့ ကောင်းနေတော့တာပဲ၊ ကောင်းနေတယ်သာပြောရတာ သင်္ဘောပေါ်မှာ အားရပါးရလုပ်လို့လဲမရ၊ ကုန်ပေါက်ကိုပိတ်ထားတဲ့ ပျဉ်ပြားကြီးတွေကလဲ မညီမညာဆိုတော့ ကြာတော့ ခါးရိုးတွေနာလာရော၊ လိင်တံကလဲ ထိပ်ဖျားလောက်ပဲဝင်နေ၊ ပိပိထဲလဲ အဝလောက်မှာပဲ ပြူတစ်ပြူတစ်ဖြစ်နေတော့ ကျနော်ရော အန်တီဦးပါ နှစ်ယောက်လုံးအားမရတော့ဘူး၊ ပုံစံပြောင်းလိုက်ရင်လဲ ခြင်ထောင်အပြင်ပဲ ရောက်ကုန်မလား၊ ခြင်ထောင်ကြိုးပဲ ပြတ်ကျကုန်မလား သိတော့ဘူး၊ ဒါကြောင့် အန်တီဦးက ဒီတိုင်းလေးပဲ ထည့်ထားပြီး ငြိမ်ငြိမ်လေး နေရင်း အိပ်တော့လို့ပြောလာတယ်၊ ကျနော်လဲ ပြောတဲ့ အတိုင်းနေတာပဲ၊ အိပ်လို့လဲ မရ လိင်တံက ဘယ်လိုမှ ပြန်မကျ တင်းမာနေဆဲပဲ၊
နောက်တော့ အန်တီလေးက ကျနော်ရဲ့ လိင်တံကို ပိပိထဲကနေထုတ်လိုက်ပြီး မျက်နှာချင်းဆိုင်လှည့်လို့ အိပ်တော့တာပေါ့၊ ကျနော်လဲ အဲလိုလှည့်လာတော့ ပါးကိုနမ်းလိုက်ပြီး လက်တွေက ရင်သားပေါ်မှာ ထားလို့ ဖိပွတ်နေမိတော့တာ၊ အကျီက ရှေ့ကြယ်သီးနဲ့ ဆိုတော့ လက်နဲ့ စမ်းရင် ကြယ်သီးတွေလဲ ဖြုတ်မိလိုက်တော့ မီးရောင်မှိန်မှိန်အောက်မှာ ဝတ်ထားတဲ့ ဘော်လီရဲ့ အပေါ်ပိုင်းက ရင်သားတွေဖွေးကနဲ ပေါ်လာပါလေရော၊ ဒါကြောင့် ကျနော်လဲ အန်တီဦးကို နို့ဆို့ချင်တယ်လို့ ပြောမိလိုက်တော့ ခဏတော့ တွေဝေနေပြီး နောက်တော့ ဘော်လီချိတ်တွေကို ဖြုတ်ပေးတာပေါ့၊ ကျနော် ညနေတိုင်းချောင်းကြည့်ခဲ့ရတဲ့ ရင်သားဖြူဖြူထွားထွား နှစ်ခု အခုတော့ မျက်ဝါးထင်ထင် တွေ့မြင်ရပြီ၊
ခလေးတစ်ရောက်လို နို့သီးခေါင်းကပိုပဲ မဲပြီးစို့တော့ အန်တီဦးကတောင်တားယူရတယ်၊ “တစ်ခြားနေရာကို လျှာနဲ့ လျှက်လို့ရတယ်” လို့ပြောတော့တာ၊ ကျနော်လဲ မလုပ်တတ်တော့ အန်တီဦးပြောတဲ့ အတိုင်းလိုက်လုပ်တော့တာပေါ့၊ ကြာလာတော့ အန်တီဦးရဲ့ အသက်ရှုထုတ်လိုက်တဲ့လေတွေက ကျနော်ရဲ့ ဆံပင်ပေါ်ကို ကျနော်ပြီး ကျနော်ရဲ့ ခေါင်းကို လက်နဲ့ ကိုင်ရင်း ရင်သားတွေနဲ့ ဖိကပ်ထားတယ်လေ၊ အန်တီဦးရဲ့ ပေါင်တစ်ဖက်ကလဲ ကျနော်ကိုခွထားရင်း ခါးကိုရှေ့ ကော့လို့ ပိပိကို ကျနော်ရဲ့ ကိုယ်လုံးနဲ့ ဖိပွတ်နေတော့တာ၊ အန်တီဦးက အဲဒီလိုကော့ပြီး ပွတ်နေတော့ ကျနော်လက်တွေက အောက်ကိုဆင်းသွားပြီး ပိပိထဲကို လက်ညှိးထိုးထဲ့ကြည့်လိုက်တာ ပိပိကတော့ အပေါက်ကျယ်နေပြီ အရည်တွေက အတော်ကိုရွှဲနစ်နေတော့တာလေ၊
ကြားဖူးနားဝနဲ့ လုပ်တတ်သလောက်လုပ်ရင်း လက်ညှိးကို ပိပိထဲမှာ ရှေ့တိုးနောက်ဆုပ်တွေလုပ်လိုက် ပိပိရဲ့ အပြင်မြောင်းထဲ ပွတ်လိုက်နဲ့ လုပ်နေတော့တာ၊ လက်နဲ့ ပိပိတစ်ခုလုံးကိုပွတ်နေရင်း သတိထားမိလိုက်တာက အန်တီဦးရဲ့ အစိက တော်တော်ကြီးနေတယ်လို့ ထင်နေမိရတယ်၊ လက်သန်းထိပ်လောက်တောင် ရှိလောက်မယ်လို့ ထင်မိတာပေါ့၊ ကိုင်လို့ကောင်းကောင်းနဲ့ အစိကိုပဲ ကိုင်လိုက်ပွတ်လိုက်လုပ်နေတာ အန်တီဦးလဲ တစ်အစ်အစ်နဲ့ အံကျိတ်လို့ ငြီးသံတွေထွက်လာပြီ၊ ကျနော်လဲ လက်ညှိးကို ပိပိထဲကိုထည့်ထားပြီး လက်မနဲ့ပဲ အစိကြီးကို ပွတ်နေမိတော့တာပေါ့၊ တော်တော်လေးကြားသွားတော့ အန်တီဦးရဲ့ ကိုယ်လုံးက တောင့်င်းတောင့်တင်းကြီးဖြစ်သွားပြီး ကျနော်ကို တင်းနေအောင်ဖက်ထားပြီးနောက် ငြိမ်ကျသွားတော့တာ၊ ဘာဖြစ်သွားမှန်းတော့ ကျနော်လဲမသိဘူး၊ အစိကြီးကို ဆက်ပွတ်တော့ တုန်တက်သွားပြီး ကျနော်လက်ကို ပိပိကနေဆွဲဖယ်လို့ လက်ညိုးကို သူ့လက်နဲ့ သုတ်ပေးတော့တာပေါ့၊
ပြီးတော့ အန်တီဦးက ကျနော်ကို ဖက်ထားရင်း သက်ပြင်းတွေ အခါခါချလို့ မမောဖြေနေပုံပဲ၊ ပြီးတော့ ကျနော်ကို ခပ်တင်းတင်းဖက်လို့ နှခမ်းခြင်းနမ်းတော့ ကျနော် အသက်ရှူတွေ ကျပ်သွားပြီးမောသွားတော့တယ်၊ နောက်တော့ အန်တီဦးက ကျနော်လိင်တံကို သူ့လက်နဲ့ကိုင်လိုက် ပွတ်ပေးတယ်လေ၊ အထိအတွေ့ကိုက အတော်ကွာခြားတာပဲ၊ အရင်တုန်းက ကိုယ်လက်နဲ့ ကိုယ်ကိုင်ပြီး ဂွေလှိမ့်တာနဲ့ အန်တီလေးကိုင်ပေးတဲ့ အထိအတွေ့ တော်ကြီးကို ကွာခြားနေတော့ လိင်တံက ရွစိရွစိနဲ့ ကောင်းလိုက်တာဗျာ၊ ဒါပေမယ့် တစ်ခုဆိုးတာက အန်တီဦးက ကျနော်ကို အရည်ထွက်သွားတဲ့ အထိလုပ်မပေးဘူး၊ ဂွေလှိမ့်ပေးနေတာတွေရပ်လိုက်ပြီး “နောက်မှ ပြီးအောင်လုပ်ပေးမယ် အခုအိပ်ကြမယ်” တဲ့၊ ဘာကြောင့်မှန်းတော့ နားမလည်ဘူး၊ ပြောတဲ့အတိုင်းတော့ နားထောင်းလိုက်ပြီး အန်တီဦးဖက်ပြီး အိပ်လိုက်တော့တယ်လေ၊
မနက်မိုးလင်းခါစမှာ သင်္ဘောက ဆိပ်ကမ်းကပ်လို့ ဆင်းခဲ့ကြတယ် ပြီးတော့ ရွာထဲက အကြွေးရစရာရှိနေတဲ့ ကုန်ခြောက်ဆိုင်ပိုင်ရှင်ရဲ့ အိမ်ကိုသွားကြပြီး ကိုယ်လက်သန့်ရှင်းရေးလုပ် ရေချိုးအဝတ်အစားတွေလဲပြီးနောက် ဆိုင်ရှင်နဲ့ မနက်စာစားရင်း စကားပြောကြတာပေါ့၊ မနက် ၉ နာရီလောက်တော့ စက်လှေနဲ့ ရွာနီးချူပ်စပ်က အခြားရွာလေးတွေကို သွားလို့ အကြွေးလိုက်တောင်းကြတယ်လေ၊ ညနေ ၄ နာရီထိုးတော့မှာ တည်းခိုမယ့် ရွာက အိမ်ကို ပြန်ရောက်လာပြီး အနားရတော့တယ်၊ အိမ်ရှင်က ကျနော်နဲ့ အန်တီဦးတို့ ညအိပ်ဖို့ အခန်းကျယ် တစ်ခန်းပေးထားတယ်လေ၊ ဒီရွာမှာ ညအိပ်ရတော့မှာပေါ့၊ ညနေပိုင်းရေချိုးပြီး အဝတ်အစားတွေလဲတော့ အန်တီဦးရဲ့ ရင်သားတွေကို ကျနော်တစ်ကြိမ်တွေခွင့်ရခဲ့သေးတာ လိင်တံတောင် တော်တော်မာတောင်သွားသေးတယ်၊ အန်တီဦးကလဲ အဲဒါကိုသိတော့ ကျနော်လိင်တံကို လက်နဲ့ ကိုင်လိုက်ပြီး ပါးကိုနမ်းရင်း ” ညရောက်မှ” တဲ့၊ ရင်ခုန်လိုက်တာလေ၊
နောက်တော့ အန်တီဦးက အိမ်ရှင်နဲ့ စကားပြောရင်း ကျန်ခဲ့ပြီး ကျနော်ကတော့ ရွာထဲလျှောက်ကြည့်တော့တာပေါ့၊ ဘာမှတော့ ထူးထူဆန်းဆန်းမရှိပါဘူး၊ အိမ်ခြေ ၁၀ဝ ကျော်လောက်ရှိတဲ့ ရွာကြီးပါ၊ လမ်းဆုံးတော့ လယ်ကွင်းနဲ့ ဆားကွင်းတွေပဲတွေ့ရတယ်၊ ရွာလယ်မှာတော့ တောသူတွေ ရေခပ်ဆင်းနေကြတာပေါ့၊ ၆ နာရီခွဲကျော်လို့ မှောင်တော့မှပဲ အိမ်ကို ပြန်ရောက်လာခဲ့ပြီး အန်တီဦးက ညနေစာ ထမင်းအတူစားဖို့ စောင့်နေလေရဲ့၊ ညနေစာစားပြီးတော့ အန်တီဦးတို့က အလုပ်ကိစ္စစကားဆက်ပြောကြ၊ ကျနော်ကတော့ အတော်ပျင်းနေပြီ၊ ည ၈ နာရီကျော်တော့မှ အိမ်ရှင်ကို နှုတ်ဆက်လို့ အပေါ့သွားလိုက်ပြီး အိမ်ခန်းထဲဝင်ခဲ့ကြတော့တယ်၊ အိပ်ခန်းထဲမှာက ဟိုဖက်ဒီဘက် ခြင်ထောင်နှစ်လုံး ထောင်ပြီး အိပ်ရာခင်းလိုက်တာပေါ့၊ နောက်တော့ အခန်းတံခါးပိတ် မှန်အိမ်မီးကို မှုတ်လိုက်ကြပြီး ကျနော်ကို သူ့အိပ်ရာဖက်ကို လက်ဆွဲလို့ ခေါ်ပါလေရော၊ မှောင်သွားတော့မှ သတိထားမိတာ ကျနော်ဘေးဘက် ကပ်ရပ်မှာ အခန်းတစ်ခန်းကရှိနေသေးတာကိုး၊
ကျနော်တို့ နှစ်ဦး အချိန်အတော်ကြာအောင် ဖက်ထားရင်း နှခမ်းချင်းနမ်းမိကြတော့တယ်၊ အန်တီဦးက ကျနော်ကို နမ်းတဲနည်းတွေ သင်ပေးနေတာပေါ့လေ၊ နမ်းနေရင်းနဲ့လဲ အန်တီဦးရဲ့ လက်က ထောင်မတ်နေတဲ့ လိင်တံကို လက်တစ်ဖက်နဲ့ ကိုင်ပြီး ရွရွလေးပွတ်ပေးနေတာပေါ့၊ အန်တီဦးက သူလုံချည်ကို ခါးအထက်ဆီလှန်တင်လိုက်တယ် ပြီးတော့ကျနော်ရဲ့ ပုဆိုးကိုချွတ်လိုက်ပြီး သူ့ရဲ့ ကိုယ်လုံးပေါ်သို့ ကျနော်ကို ဆွဲတင်လိုက်တော့တယ်၊ ဆီးခုန်ချင်းထိကပ်လို့ အန်တီဦးရဲ့ ကိုယ်ပေါ်ကို ရောက်သွားခဲ့ရပြီ၊ အင်္ကျီကိုလှန်တင်လိုက်တော့ ဘယ်အချိန်ထဲက ဘော်လီကိုချွတ်ထားမှန်းတောင်မသိ ရင်သားနှစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရရော၊ အန်တီဦးရင်သားတွေက ကြီးတယ်လို့ဆိုရမယ်၊ ခလေးနှစ်ယောက်ကို နို့တိုက်ထားခဲ့ပေမယ့် ရင်သားတွေက တင်းတင်းရင်းရင်းပဲ ရှိနေသေးတာ၊ နို့သီးခေါင်းတွေကတော့ ရှည်ထွက်နေပြီ၊ ကျနော်လဲ ညက သင်္ဘောပေါ်မှာ ပြောပြထားခဲ့တဲ့အတိုင်း ရင်သားတွေကို နမ်းပေးလိုက်တော့ နို့သီးခေါင်းတွေ မာကျောလာလေရော၊ ပြောရရင် ကျနော်က စိတ်လှုပ်ရှားနေပြီး ဒါပြီးရင် ဘာဆက်လုပ်ရမယ်ဆိုတာတောင် မသိ၊ အန်တီဦးရဲ့ ဦးဆောင်စေခိုင်းတဲ့ အတိုင်းပဲ လုပ်ရတော့မယ်လေ၊ ရင်သားတွေကိုနမ်းပေးနေတုန်း အန်တီဦးရဲ့လက်တွေက ကျနော်ရဲ့ခေါင်းကို မသိမသာအောက်ဖက်ကို တွန်းနေတာခံနေရတယ်၊ အန်တီဦးရဲ့ ကိုယ်လုံးကလဲ ခေါင်းရင်ဖက်ကို တိုးသွားတော့ ကျနော်မျက်နှာက အန်တီဦးရဲ့ ပေါင်ကြားထဲက ပိပိနေရာကိုရောက်သွားရော၊ ကျနော်ဘာလုပ်ရမယ်ဆိုတာကို မသိဘူး၊ မီးရောင်ကလဲ မရှိတော့ ဘာကိုမှာ ပီပီပြင်ပြင်မမြင်ရဘူးလေ၊ အန်တီဦးရဲ့ လက်က ကျနော်ခေါင်းကို ကိုင်ထားရင်း ဖိလိုက်တော့ ပိပိကြီးနဲ့ ကျနော်မျက်နှာ အပ်သွားတော့တာ၊ ပြီးတော့မှ သူ့ရဲ့ အစိကို ပြူးထွက်လာအောင် လက်နှစ်ဖက်နဲ့ အစိဘေးသားတွေကိုဖြဲပေးပြီး လျှာနဲ့လျှက်ပေးလို့ လေးသံလေးနဲ့ ပြောတာပေါ့၊
ကျနော်လဲ လုပ်မိလုပ်ရာနဲ့ နို့သီးခေါင်းလောက်ရှိနေတဲ့ အန်တီဦးရဲ့ အစိကို လျှာနဲ့ စုပ်လိုက် လျှက်လိုက်နဲ့ စလုပ်တော့တာ၊ အစိကိုစုပ်လိုက်တယ်ဆိုရင်ပဲ အန်တီဦးရဲ့ လက်တွေက ကျနော်ရဲ့ ဆံပင်ထဲ လက်နဲ့ ထိုးဆွနေပြီး ခါးကကော့တက်လာတော့တာ၊ အစိရဲ့ ဘေးသားနုလေးတွေကို လျှာနဲ့ လျှက်လိုက်ရင် အစိနဲ့ လျှာ မထိ ထိအောင် နေရာလိုက်ရွှေ့နေတာပေါ့၊ အန်တီဦးလဲ အစိကိုလုပ်ပေးခံရတာ အတော်ကြိုက်ပုံပေါ်တယ်၊ ပိပိထဲက အရည်တွေထွက်လိုက်တာ ဒလဟောပဲ ကျနော်ရဲ့ မေးစေ့မှာ အရည်တွေပေကျံနေပြီလေ၊ အစိကိုလျှက်ပေးနေရင်း လက်ညှိုးကို ပိပိထဲထိုးထဲ့လိုက်တယ်၊ ခလေးနှစ်ယောက်တောင် ဒီနေရာကမွေးထားတာ ဆိုတော့ ကျယ်နေပြီ၊ ဒါကြောင့် နောက်ထပ်လက်ခလယ်ပါထိုးထည့်ပြီး ရှေ့နောက် လှုပ်ရှားပေးတာပေါ့၊ အန်တီဦးကတော့ အောက်နှခမ်းကို သွားနဲ့ ကိုက်ထားတာကို အမှောင်ထဲမှာ မြင်နေရတာပေါ့၊
ကျနော်လဲ မထူးတော့ပါဘူးဆိုပြီး ပိပိထဲက လက်နှစ်ချောင်းကို ပြန်ထုတ်၊ ဘေးသားတွေကိုဆွဲဖြဲလိုက်တော့ ပိပိရဲ့ အပေါက်ဝက ဟလာလာပြီ၊ လျှာကိုအထဲကို ရောက်နိုင်သမျှ သွင်းလိုက်ပြီး ပိပိရဲ့ အဝနားမှာ ငှက်တွေတောင်ပံခတ်သလို လျှာကို ခပ်မြန်မြန်လေး လှုပ်ရှားပေးလိုက်တာ အန်တီဦး ဖင်ကြီးက အိပ်ရာပေါ်ကနေ တစ်တောင်လောက်ကြွတက်လာပြီး လက်တွေက ကျနော်ခေါင်းကို ပိပိနဲ့ ဖိကပ်လို့ ငြိမ်ကျသွားပါလေရော၊ ကျနော်ရဲ့ ပါးစပ်ထဲလဲ အန်တီဦးရဲ့ ပိပိထဲက ညှီစို့စို့ အရည်တွေဝင်ကုန်ပြီ၊ ဘာဆက်လုပ်ရမှန်း မသိတော့ အန်တီဦးက သူ့ကိုယ်လုံးပေါ်ကို ကျနော်ကိုဆွဲခေါ်တော့တယ်၊ ကျနော်လဲ ပေါ်ပြန်ရောက်ရော အန်တီဦးက ပေါင်ကိုလဲ ကားထား ပိပိကလဲ ကျယ်နေဆိုတော့ ကျနော်ရဲ့ လိင်တံဟာ လက်နဲ့တောင် ထိန်းပြီးထည့်စရာမလို၊ ပိပိထဲကို တစ်ဆုံးဝင်သွားရော၊
အန်တီဦးဆီက ” ဟယ် ဝင်သွားပြီ” လို့ ပြောသံကြားလိုက်ရတယ်၊ ပြီးတော့ “ပြန်ထုတ်လိုက်ဦး” လို့ ပြောတော့ ဘာကြောင့်မှန်းတော့ မသိ လိင်တံကို ပိပိထဲကနေထုတ်လိုက်တော့တယ်၊ ကျနော်ကို ပတ်လက်အိပ်ခိုင်းလိုက်ပြီး အန်တီဦးက ခေါင်းရင်းဘက်ကို ဖင်ပေးလို့ လေးဘက်ထောက်ထားရင်း ကျနော်လိင်တံကို သူ့ပါးစပ်ထဲထည့်လိုက်တော့တာ၊ ကောင်းလိုက်တာဗျာ တစ်ခါမှ မခံစားဘူးတဲ့ အရသာ ကိုယ်ဟာကို ဂွေလှိမ့်ရတာနဲ့လဲမတူ၊ အန်တီဦးလက်နဲ့ ကိုင်ပြီး လုပ်ပေးတဲ့ အရသာမျိုးလဲ မဟုတ်၊ အာခံတွင်းနွေးနွေးလေးထဲမှာ လိင်တံထိပ်ခေါင်းကို နှခမ်းနဲ့ စုပ်ထားပြီး ခေါင်းပတ်ပတ်လည်ကို လျှာနဲ့ ပတ်နေတော့တာ၊ ထိပ်က အပေါက်လေးကို လျှာထိပ်နဲ့ ထိုးလိုက်ရင်များ အသဲတွေအေးသွားပြီး ကျင်သွားတာတောင် ခံစားလိုက်ရတယ်၊
နောက်တော့ သူ့ရဲ့ တံတွေးတွေနဲ့ လိင်တံတစ်ချောင်းလုံးကို စိုစွတ်အောင်လုပ်ပြီး ပါးစပ်နဲ့ စုပ်လို့ အထက်အောက် လှုပ်ရှားတော့တာ၊ ကျနော်လဲ ထိန်းမရချင်တော့ဘူး၊ လေးဘက်ထောက်ထားတဲ့ အန်တီဦးရဲ့ ဖင်နောက်ကနေ ပိပိထဲကို လက်ညှိးထိုးထည့်ပြီး ဇိမ်ခံလိုက်တာ ခဏပဲကြာတယ်၊ သုတ်ရည်တွေက အန်တီဦးရဲ့ ပါးစပ်ထဲပန်းဝင်သွားရောဗျာ၊ ကျနော်လဲ အားလည်းနာ ကြောက်လဲကြောက် ဘာအပြောခံရမလဲလို့ စောင့်ကြည့်နေတာ၊ အန်တီဦးက ဘာမှ မပြောပဲ ကျနော်ရဲ့ သုတ်ရည်တွေကို မျိုချလိုက်လေရော၊ ပြီးတော့မှ ကျနော်ရဲ့ ဘေးမှာ အတူလာလှဲပြီး “ကောင်းလိုက်တဲ့အရသာ” လို့ ပြောသံကြားလိုက်ရတယ်လေ၊
ပြီးတော့ ပြောသေးတာ “နင်ဦးလေးက ပိပိကို သူ့ပါးစပ်နဲ့ ဘယ်တုန်းကမှ လုပ်မပေးခဲ့ဘူး…. အန်တီက အဲလို အလုပ်ခံချင်နေတာကြာပြီ…. အရမ်းခံလို့ကောင်းတာပဲ” လို့ ပြောပြီး ကျနော်ကို နဖူးလေးနမ်းလိုက်ရင်း ရင်ခွင်ထဲမှာထည့်လို့ ဖက်ထားပါလေရော၊ ကျနော်လဲ ဦးလေးနဲ့ အန်တီဦးတို့ လိင်ဆက်ဆံတဲ့ အကြောင်းကို သိချင်တော့ “ဦးလေးက အိမ်မှာ နေ့တိုင်း ပြန်မအိပ်တတ်ဖူးနော်” လို့ အစပျိုးပြီးမေးလိုက်တော့ “နင့်ဦးလေးက စက်လှေကပ်တဲ့ ရွာမှာ မိန်းမနောက်တစ်ယောက် ရနေပြီ” ပြောတော့တာ၊ တစ်ကယ်ပြောတာလား ရွဲ့ပြောတာလားတော့မသိ၊ ကိုယ်ဦးလေး အရင်းဆိုတော့ ဆက်မမေးရဲတော့ဘူး၊ တော်ကြာအမျိုးမကောင်းကြောင်းတွေပါ ပါလာတော့မယ်၊ ကျနော်လဲ အခု အန်တီဦးနဲ့ သာယာနေတာလေး ပျောက်သွားမှာ စိုးတော့ တိတ်တိတ်ကလေး နေလိုက်မိရော၊
အန်တီဦးရဲ့ ကိုယ်လုံးက ပြည့်ပြည့်တင်းတင်းနဲ့ဆိုတော့ ဖက်ထားရတာ နွေးပြီးအိနေတာပဲ၊ စဉ်းစားကြည့်မိလိုက်တာ အန်တီဦးက သူ့ယောင်္ကျားနဲ့ မပြည့်ဝတော့တာတွေ၊ သူ့ယောင်္ကျားဆီက မရခဲ့တာတွေကို ရအောင် ကျနော်ကို ပုံစံသွင်းပြီး သင်ပေးရင်း ခံစားနေတဲ့ပုံပေါ်တယ်၊ ကျနော်လဲ အန်တီဦးအတွက် မွေးပြီး အစားခံရသလို ဖြစ်နေခဲ့ပြီ၊ အိပ်လို့လဲ မရ အတူတူဖက်ထားရင်း မိနစ် ၂ဝ ကျော်လောက်ပဲ ကြာမယ်ထင်တယ်၊ ကျနော်လိင်တံက ပြန်လည်မာကျောလာပြန်ပြီ၊ အန်တီဦးကလဲ အဲဒါကိုသိတော့ လက်နဲ့ လိင်တံကို ကိုင်ပေးပြီး ဆွနေပါလေရော၊ လိင်တံကတော်တော်လေးကို မာတောင်လာတဲ့ အချိန်ရောက်တော့ “ဒီတစ်ခါတော့ အပေါ်ကနေ တက်လုပ်ပေးတော့” လို့ ပြောတာပေါ့၊ အန်တီဦးရဲ့ ပါးစပ်နဲ့ လုပ်ပေးခံရတာ ကောင်းခဲ့ပေမယ့် လိင်တံကိုလဲ ပိပိထဲကို တစ်ဆုံးထိုးသွင်းပြီး လုပ်လိုက်ချင်နေတယ်လေ၊ ကျနော်အန်တီဦးရဲ့ ကိုယ်လုံးပေါ်ကို တက်လိုက်ပြီး ပေါင်ကြားထဲကို ဝင်လိုက်တယ်၊ အန်တီဦးက ကျနော်လိင်တံကို ကိုင်ပြီး ပိပိအဝကို တေ့ပေးလိုက်တော့ ကျနော်လဲ အားပါးတရ ထိုးသွင်းလိုက်တော့တာပေါ့၊ အရည်တွေကလဲရွှဲ ခလေးမွေးဖူးထားတဲ့ ပိပိဆိုတော့ ရှောရှောရှူရှူပဲ တစ်ဆုံးပဲ ဝင်သွားတော့တာ၊ ရှေ့တိုးနေက်ဆုပ်နဲ့ လုပ်နေသော်လည်း စိတ်ထဲမှာ ဘယ်ဖက်လဲမထိ ညာဖက်လဲမထိ ချောင်ချောင်ချိချိကို ဖြစ်နေတယ်လေ၊ ဒါကို အန်တီဦးက သိတော့ အောက်ကနေ ပေါင်ကိုစိပေးလိုက်တော့ နဲနဲကျပ်သွားပြီး လှေကြီးထိုးရိုးရိုးနဲပေါ့၊ ပထမတစ်ကြိမ်ကလဲ အန်တီဦးရဲ့ ပါးစပ်ထဲမှာပြီးထားတော့ ယခုတစ်ကြိမ် ကျနော်လဲ တော်တော်နဲ့ ပြီးချင်စိတတ်တွေ မဖြစ်မိဖူး၊ ပိပိက ကျယ်နေလို့ ဂလိုင်ခေါက်နေရသလို ဖြစ်နေလို့ထင်တယ်၊
အန်တီဦးက ခဏရပ်ခိုင်းတယ်၊ ပြီတော့ ဒူးထောက်ပြီး လေးဖက်ထောက်နေပေးတော့ နောက်ကနေသွင်းခိုင်းတဲ့ ပုံစံ၊ ကျနော် လိင်တံသွင်းဖို့ကို အရင်ဆုံးအပေါက်ရှာနေရတာပေါ့၊ ပိပိက ပေါင်ကြားထဲမှာ ညှပ်နေတော့ တော်တော်နဲ့ မတွေ့၊ လိင်တံထိပ်နဲ့ စမ်းပြီး တေ့မိတဲ့ အပေါက်ကို ထိုးထဲ့လိုက်တာ၊ တော်တော်တော့ ကျပ်နေပြီး အရင်ထက်ပိုလို့တောင် ဖီလ်းဖြစ်လာတယ်၊ ဒါပေမယ့် အန်တီဦး ကျနော်ပေါင်ကို လက်နဲ့ လှမ်းရိုက်ပါလေရော၊ အဲဒီတော့မှ လက်နဲ့ စမ်းကြည့်လိုက်တာ လိင်တံကဖင်ထဲကို ဝင်သွားတာကိုး၊ ဖင်ထဲကို လုပ်ရတာ ခြောက်တော့ ခြောက်သွေ့နေတယ်၊ ဒါပေမယ့် ကျပ်နေတော့ ကျနော်အတွက် ပိုလို့ ကောင်းနေတော့တယ်၊ အန်တီဦးကလဲ ဖင်ကို ညှစ်ပေးထားပုံရတော့ ကျနော်လဲ စိတ်တွေကိုထိန်းမရတော့ဘူး၊ အချက် ၂ဝ လောက် လုပ်ပြီး သုတ်တွေကို ဖင်ထဲကိုပဲ ပန်းလွှတ်လိုက်တော့တာပေါ့၊ ပြီးတော့ လိင်တံကို ဖင်ထဲက မချွတ်ပဲ အန်တီဦးရဲ့ ကျော်ပေါ်ကို ထပ်လျှက် မှောက်သွားပါလေရော၊
အန်တီဦးက အောက်ကနေ “လူဇိုး….လုပ်မယ်လုပ်တော့လဲ ဖင်ထဲကို” တဲ့၊ “နာလို့လား” လို့ ကျနော်က မေးလိုက်တော့ “ကောင်းတော့ကောင်းတယ် နဲနဲအောင့်တယ်” တဲ၊ အဲဒီညက ကျနော် အန်တီဦးကို ၄ ခါလောက် ပိပိနဲ့ ဖင်ကို တစ်လှည့်စီ လုပ်ဖြစ်လိုက်ကြပြီး ည ၁၂ နာရီကျော်တော့ အပြန်အလှန်ဖက်ထားရင်း အိပ်ပျော်သွားကြရော၊ မနက် ၅ နာရီလောက်ရောက်တော့ ကျနော်ရုတ်တရက် နိုးလာပြီး အန်တီဦးက ဘေးမှာ မရှိတော့ဘူး၊ လိင်တံက မာတောင်နေပြန်ပြီး နွေးနွေးထွေးနဲ့ အထိအတွေ့ တစ်ခုကို ခံစားနေရာသလို ဖြစ်နေလို့ မျက်စိဖွင့်ကြည့်လိုက်တာ၊ အန်တီဦးက ကျနော်ပေါင်ကြားထဲမှာ လှဲနေရင်း လိင်တံကို ပါးစပ်ထဲမှာ ထည့်လို့ လုပ်ပေးနေပြန်ပြီ၊
အန်တီဦးက တော်တော်ထန်တာပဲ၊ သူ့ယောင်္ကျား ကျနော်ဦးလေးနဲ့က မတွေ့ရတာ ကြာလို့ တော်တော်ဆာလောင်နေပုံရတယ်၊ နောက်တော့ ကျနော်ရဲ့ အပေါ်တက်လာပြီး ခါးပေါ်မှာ ခွထိုင်ပြီး လိင်တံကို ပိပိအဝတေ့လို့ ဖိပြီးထိုင်ချလိုက်တော့ လိင်တံက ပိပိထဲ ဝင်သွားပြန်ရော၊ အန်တီဦးဟာ မျက်စိကိုမှိတ်လို့ ကျနော်အပေါ်ကနေ စည်းချက်မှန်မှန်နဲ့ ဆောင့်နေတော့တာ ထင်တောင်မထင်ရဘူး၊ အန်တီဦး အမောခံနိုင်းပြီး ဆက်တိုက်လုပ်နိုင်သားပဲ၊ ကျနော်လဲ သိပ်မကြာပါဘူး ပိပိထဲမှာ တစ်ကြိမ်ပြီးသွားပြန်ရော၊ ပြီးသွားတော့ အန်တီဦးက ကျနော်ရဲ့ ပါးကို နမ်းလိုက်ပြီး အဝတ်အစားတွေကို ပြင်ဝတ်လိုက်ပြီး အိပ်ရာကထလို့ အိပ်ခန်းထဲက ထွက်သွားတော့တယ်လေ၊ ကျနော်ကတော့ မောမောနဲ့ နောက်ထပ်တစ်ရေး ပြန်အိပ်ပျော်သွားရတာပေါ့၊
ပြီးပါပြီ။

🔴 Re presentation Broadcaster By BNCHANNEL & OMG CHANNEL Collaboration.

🔰 Myanmar Porn Industry🔰
http://www.bnchannel.asia
https://bnchannel.video.blog
https://burmesenaturesexchl.blogspot.com
https://bnchannel.business.blog
<Telegram Channels>
https://t.me/burmesenaturesex
https://t.me/joinchat/GvD7dE3vMfxiNzg9
https://t.me/sexeducationchl

(no title)
M
(no title)
Join my Slack workspace! https://join.slack.com/t/bnchannel/shared_invite/zt-13894g4hy-a8wcDtIWTDkMz3_nfu8yEA
မြူနှင်းကြားကငိုရှိုက်သံ☑️
အပြာစာအုပ်/Apyyar Book/Blue Book အော် ငါ့အသက်အရွယ်က 18နှစ်ကျော်လို့ 19နှစ်တောင် ရောက်နေပြီပဲ။ ကလေးလေး ဘဝနဲ့ ဖေဖေ၊ မေမေ တို့ရဲ့ ရင်ခွင်ထဲမှာပဲ ခိုအောင်းပြီး အေးချမ်းပျော်ရွှင်ခဲ့တာ ဖေဖေနဲ့ မေမေကလဲ ငါ့ကို ကလေးလေး တစ်ယောက်လိုပဲ အခုထိ ထင်နေတုန်းပဲ။ ဖေနဲ့ မေရယ် သမီး ကလေးမဟုတ်တော့ဘူး။ သမီးလေ လောကကြီးကို တစ်ယောက်ထဲ ပျံသန်းကြည့်ချင်နေပြီ။ငါ့ရဲ့ သူငယ်ချင်း ဖူးပွင့်ဝေနဲ့ သင်ဇာအောင်လို ရည်းစားလေး ထားကြည့်ချင်လိုက်တာ။ တော်တော် ပျော်စရာ ကောင်းပြီး မခံစားဘူးတာတွေကို ခံစားရမှာပဲ။ အချစ်ရဲ့ အရသာကို ရင်ခုန်ကြည့်ချင်လိုက်တာ။ နက်ဖြန်ဆို ငါ့မွေးနေ့ ပဲ စောစောအိပ်မှ။မနက်အစောကြီးထ ရေမိုးချိုးပြီးတော့ “မေမေ သမီး ဖူးပွင့်တို့ဆီ သွားလိုက်ဦးမယ်”သူတို့ အဆောင်လဲရောက်ရော “ဖူးပွင့် … Continue reading မြူနှင်းကြားကငိုရှိုက်သံ☑️
MIMK 070(DECENSORED)☑️
👥 Administration
ADN077☑️
👥 Administration