စမင်ကျွန်းကငရဲပြည်☑️

BlueBook/ApyarBook/အပြာစာအုပ်

သုဝဏဝတီမြို့ရဲ့ သူဌေးတွေထဲက တစ်ဦးဖြစ်တဲ့ သူဌေးကြီးနန္ဒရဲ့ သမီးဖြစ်သူ နတ်ပန်းနွယ်တစ်ယောက် ပျင်းပျင်းရှိသည်နှင့် လေသာပြတင်းကို ဖွင့်ကာ တစ်ဦးတည်းလေညှင်းခံနေမိသည်။ ထို့စဉ် မြင်ကွင်းထဲဝင်တဲ့ မြင်ကွင်းကြောင့် ရင်ထဲလှုပ်ခတ်သွားသည်။

ဓားလှံ လက်နက်တွေ ကိုင်ဆောင်ထားတဲ့ရဲမတ်တွေသူတို့အလယ်မှာတော့ ငြိုးငယ်တဲ့အသွင်နဲ့ မိန်းမပျိုလေးတစ်ဦး။ လက်နှစ်ဘက်ကို ဘေးသို့ဆန့်တန်းထားရပြီး ဝားလုံးတစ်လုံးနှင့် တွဲချည်ခံထားရရှာသူလေး။

ဒီတိုင်းပြည်ကို ဘုရင်ဒေဝသိမ်းပိုပြီးကတည်းက သူ့ကိုပုန်ကန်မည်ဟု ယူဆရသူတိုင်းကို ဖမ်းဆီးနှိပ်ဆက်နေကြ။ အခုလဲ ထိုအမျိုးသမီးငယ်လေးကို မည်မျှထိ နှိပ်ဆက်ထားသည်မထိ အဝတ်အစားပင်အပြည့်အစုံမရှိတော့ ။ အရှက်လုံရုံ လုံချည်တစ်ထည်ကို ရင်ရှားထားရရှာသည်။

လူတွေကြားထဲ အဝတ်အစားမလုံမခြုံနှင့် လည်ပင်းတွင်းကြိုးကွင်း စွပ်ကာ အဆွဲခံခြင်းအပေါ် ထိုအမျိုးသမီးငယ်လေး ရှက်နေရှာပေလိမ့်မည်။ ပန်နွယ်လေး ထိုအမျိုးသမီးကို ငေးကာ သတိလက်လွတ် ကိုယ့်လက်ကောက်ဝတ်ကို တင်းတင်းကလေး စုပ်ကိုင်ထားမိသည်။

ပန်းနွယ်ရဲ့ စိတ္တဇတစ်ခုပင်။ ငယ်စဉ်ကတည်းက မည်မျှပြည်စုံနေခဲ့စေကာမူ ထိုသို့ ချုပ်နှောင်ခံထားရသော အမျိုးသမီးများကိုမြင်တိုင်း သူတို့နေရာ ဝင်ခံစားမိတတ်သည်။ ထိုသို့ဝင်ခံစားတိုင်းလည်း လွိင်စိတ်က အပျိုလေးတန်မဲ့ နိုးကြားလာတတ်သည်။

ယခုလဲ ထိုအကျဉ်းသူလေးနေရာမှာ ဝင်ခံစားကြည့်မိသည်။

သူမ လူတွေကြားထဲမှာ လက်နှစ်ဖက်ကို ဆန်တန်းတုပ်နှောင်ခံထားရသည်။ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှာ ရင်ရှားထားသော အဝတ်မှလွဲ၍ တခြားမရှိ။ သူမ၏ လှပသော အချိုးအဆစ်များကို ပုရိသအပေါင်းတို့ငေးမော သရေယိုနေသည် စသဖြင့်ပေါ့

တွေးရင်းတွေးရင်း ရင်လွှမ်းတန်ဆာအောက်မှ လုံခြုံစွာ ဖုံးဖိထားသော နို့သီးခေါင်းလေးများထောင်ထလာသည်။ အဖုတ်မှလဲ အရည်ကြည်လေးများ ကျလာသည်။ မြင်ကွင်းကတော့ တစ်ဖြည်းဖြည်းဝေးကွာပျောက်ကွယ်သွားပေပြီ သူမလဲ အလိုမပြည့်သော စိတ်ကို သက်ပျင်းချကာ အိပ်ဆောင်ဝင်ခဲ့သည်။ မနက်ခရီးသွားရမည်လေ။

စမင်ကျွန်း……

ရေဘီလူးမျိုးနွယ်တို့ပျော်စံရာ။ ထိုရေဘီလူးဆိုသူတွေက ပင်လယ်ဓားပြတွေ ။ အလွန်ရိုင်းဆိုင်းသည်။ ပင်လယ်ဓားပြဆိုသော်လည်း ပစ္စည်းထက် လူကို ဖမ်းဆီးတာပိုများသည် အထူးသဖြင့် မိန်းမငယ်ငယ်လေးတွေပေါ့ ။ အခုလဲဒီကျွန်းပေါ် ဘုမသိဘမသိ လာကပ်ထားတဲ့ လှေတစ်ဆင်းကို တိုက်ဖို့ချောင်းနေကြသည်။

စီးလာသောလှေ ချို့ယွင်းသဖြင့်သာ ကမ်းခဏ ကပ်ခဲ့ရသည် ။ သည်ကျွန်းပေါ်နေရတာ မလုံခြုံသလို ပန်းနွယ်ခံစားနေရသည်။ ပန်းနွယ်လေး စိတ်တွေလေးနေမိသည်။

ညဦးယံရောက်ပြီမို့ လှေနဲ့ပါလာသူ ကုန်သည်တွေ ခရီးသွားတွေ အိပ်စက်ဖို့ပြင်ဆင်နေကြသည်။ ထို့စဉ်မှာပင်

ဝှစ်……ဒုတ်

အား………

ရုတ်တရက် ဘယ်ကထွက်လာမှန်းမသိသော မြားတစ်ဆင်းက ရှေ့ကလူကို လာမှန်သဖြင့် ပန်းနွယ်လန့်ကာအော်မိသည်။ ထိုအချိန်မှာပဲ တောထဲက မျက်နှာပေါက်ဆိုးဆိုးဖြင့်လူများထွက်လာကာ တွေ့သမျှ လူယောကျ်ားတို့ကို သတ်ကြတော့သည်။ ပတ်ဝန်းကျင်က ချက်ခြင်း အကျဉ်းတန်သွားသည်။ တိုက်ပွဲကြား အကြောက်လွန်သွားသော နတ်ပန်းနွယ်လေး ပြေးမိပြေးရာပြေးတော့သည်။

နတ်ပန်းနွယ်ပြေးထွက်သွားတာကို သာဂရဟူသော ရေဘီလူးက လှန်းမြင်လိုက်သည်။ နတ်သမီးတမျှ ချောမောသော မိန်းမပျိုလေးကို သိမ်းပိုလိုစိတ်ဖြင့် နောက်ကလိုက်တော့သည်။

ပြေးချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ နတ်ပန်းနွယ်တစ်ယောက် မောပန်းလာသည်။ ခြေဖဝါးနုနုတို့လည်း အဆမတန်နာကျင်နေသည်။ ရုတ်တရက် ခလုတ်တိုက်ကာ ပစ်လဲသွားသည်။ မောပန်းလွန်းနေသဖြင့် ပြန်ပင်မထနိုင်တော့။ အသက်ကိုခတ်ခဲစွာ ရှူနေရသည်။

နောက်ကလိုက်လာသော သာဂရ အမောဆို့နေသော မိန်းမပျိုကို အလွယ်ပင်ဖမ်းဆီးရရှိသွားသည်။ ပန်းနွယ်အနားရောက်သည်နှင့် မြင်းပေါ်မှဆင်းက လဲကျနေသော ပန်းနွယ်ကို ထိုင်ရက်ဖြစ်အောင် ဆွဲထုပြီး လက်နှစ်ဖက်ကို နောက်သို့ဆွဲလိမ်လိုက်သည်။

အ…..

နာကျင်မှုကြောင့် ပန်နွယ်တိုးတိုးကလေး၏်းလိုက်သည်။ ခွန်အားရှိသလောက်ရုန်းကန်သေးသည်။ နည်းနည်းမှအရာမထင်။ သာဂရက မလှုနိုင်သော မိန်းမပျိုလေးကို စိန်ပြေနပြေ ကြိုးနှင့်တုပ်တော့သည်။ လက်မောင်းနှင့် ရင်သားအောက်ခြေပိုင်းမှ တင်းကျပ်သလို ခံစားရခြင်းကြောင့် မိမိကို ကြိုးနှင့်တုပ်နေမှန်း ပန်းနွယ်သတိထားမိသည်။

ပြီးတော့ လက်ကောက်ဝတ်နှစ်ဖက်။ မိမိအခါခါ စိတ်ကူးယဉ်ဖူးသော တင်းကျပ်မှုမှာ ပန်းနွယ် မိန်းမောသွားသည်။ မရုန်းကန်မိတော့။ ရုန်းလည်းမရုန်းကန်နိုင်။ စမင်ကျွန်ထွက် အုန်းဆံဖြင့်ကျစ်သာ့် ကြိုးတို့က အဝတ်ခံနေသော လက်မောင်းနေရာမှာ မသိသာသော်လည်း လက်ကောက်ဝတ်နေရာမှာတော့ ဆူးနစ်နာကျင်မှုကို ခံစားနေရသည်။

သာဂရတစ်ယောက် မိမိပြုသမျှနုနေရရှာတဲ့ အမျိုးသမီးကိုကြည့်ရင်း စိတ်ထဲ တစ်မျိုးလေးဖြစ်လာသည်။ သူမရှေ့မှာ အမျိုးသမီးနှစ်ဦးလောက် ဖမ်းဆီးခဲ့ဖူးသည်။ ခုလိုမဟုတ် ရုန်းကန်နေသဖြင့် ထိန်းရတာ အလွန်ခတ်သည်။ ခုတစ်ယောက်ကတော့ သည်လိုမဟုတ် ။ အစပိုင်းက ကြောက်လန်တကြားပြေးလွှားနေသော်လည်း ကြိုးစတုပ်သည့်အချိန်မှစ၍ ငြိမ်ကျသွားသည်။ ဘယ်လိုပါလိမ့်။ အရှေ့က မိန်းမပျိုကို အသည်းယားလာသဖြင့် ရင်ခွင်ထဲဆွဲထည့်လိုက်သည်။

ပန်းနွယ်သာဂရရင်ခွင်ထဲ ပုံကျသွားသည်။ သာဂရက မိမိရဲ့ အကျဉ်းသူဖြစ်နေသည့်အမျိုးသမီးရဲ့ ဖွ့ံသော ကိုယ်ခန္ဓာအပေါ် စုန်ဆန်ပြေးလွှားနေသည်။ တစ်ကြိမ်းအပေါ်ရံစကို ဘေးသို့ဆွဲချကာ ရင်လွှမ်းတန်ဆာပေါ်မှနေ၍ အုပ်ကိုင်လိက်သည်။

ရှက်ရွှ့ံမှုကြောင့် ပန်းနွယ်၏ မျက်နှာ ရဲကနဲ။ အတွေ့အကြုံရင့်နေသော သာဂရလဲ မျက်မှောကြုတ်သွားသည်။

နို့သီးခေါင်းတွေ ထောင်ထနေပါလား။ သည်ကောင်မစိတ်ထနေတာပဲ ဆိုတဲ့အသိနဲ့ ထိုနို့သီးခေါင်းလေးကို လက်ညိုးလက်မနှင့်ဆွဲညှစ်လျုက်သည်။

အ…အ… အမလေး

ထူးကဲသော နာကျင်မှုမှာ ပန်းနွယ် ဖျပ်ဖျပ်လူးသွားသည်။

သိပ်ရွနေပါလား ကောမ။ နင့်ကို ငါ့စခန်းရောက်မှ ကောင်းကောင်းကိုင်ရမယ် ။ထစမ်း

ပန်းနွယ် မတ်တပ်အနိုင်နိုင်ရပ်လိုက်သည်။

သာဂရက သူမလည်ပင်းကို ကြိုးကွင်းတစ်ခုဖြင့်မလျော့မတင်းလေး စွပ်လိုက်သည်။ ပြီးသော့သူကတော့ မြင်းပေါ်တပ်ကာ သူမကိုတော့ တိရစ္ဆာန်တစ်ကောင်လိုဆွဲခေါ်လာသည်။

အချုပ်အနှောင်နှင့် လမ်းလျှောက်နေရခြင်းအပေါ် ပန်းနွယ်စိတ်လှုပ်ရှားနေသည်။ သာဂရခေါ်ရာသို့ ပါလာသည်။ သူမမြင်ခဲ့ဖူးသော အကျဉ်းသူလေးလို

သာဂရက ရေဘီးလူးတစ်ယောက်ပေမဲ့ အခြားသူတွေနဲ့အတူမနေ ။တောနက်ထဲမှာတစ်ယောက်ထဲနေသည်။ ရေဘီလူးအရိုင်းအစိုင်းတွေ ထဲ အတော်လေးဉာဏ်ကောင်းသူဟုဆိုနိုင်သည်။ ခွန်အားအရာ၌လည်း ကျားနှင်တောင် နဗန်လုံးနိုင်သူပင်။

သူ၏ဝေယဝစ္စ အတွက် ပထမအခေါက်က ကျေးကျွန်နှစ်ဦး ဖမ်းထားသည်။ တစ်ယောက်က ပိုးဖြူ တစ်ယောက်က နွဲ့နှောင်း ။နှစ်ယောက်စလုံး အမျိုးကောင်းသမီးတွေမို့ ချောကြတောင့်ကြသည်။ အရင်ကတော့ မာနကြီးခဲ့ကြမည်။ အခုတော့ သာဂရရဲ့ ရက်စက်မှုတွေအောက်မှာ မော်ပင်မကြည့်ရဲတော့။

သာဂရက လူလည်။ အခြားသူတွေက ဓားပြတိုက်ပြီးလူကိုသာ ဖမ်းဆီးတတ်ပေမဲ့ သူကတော့အသုံးတည့်မည်ထင်သမျှယူကာစုထားသည်။ ပြီးတော့အသုံးဝင်မည်ထင်သလိုသုံးသည်။ သူမဝတ်ပေမဲ့ အဝတ်တန်ဆာတွေ လက်ဝတ်ရတနာသတ္တာတွေ သစ်လုံးအိမ်တစ်လုံးအပြည့်။

သစ်လုံးတွေမြင့်မားစွာ ကာရံထားသော ခြံထဲသို့ဝင်၍ သာဂရ မြင်းကိုရပ်လိုက်သည်။ ခရီးဆုံးပြီမို့ မျက်လွှချကာလိုက်လာသော ပန်းနွယ်လေး ပတ်ဝန်းကျင်ကို အကဲခပ်လိုက်သည်။ ဝန်းထဲမှာ ခိုင်ခံသော သစ်လုံးအိမ်နှစ်လုံး သစ်လှောင်အိပ်လေးတစ်ခုနှင့် သစ်သားဖြင့်ပြုလုပ်ထားသော ထူးထူးဆန်းဆန်းကိရိယာတွေ ဘာတွေမှန်းတော့မသိ။

မြင်းခွာသံကြား၍ သာဂရ ရောက်လာမှန်းသိသည်နှင့် အသီးသီး အလုပ်လုပ်နေရာမှထွက်လာကာ ရှေ့မှာဒူးထောက်လိုက်ကြသည်။သူမလိုပင် ဘဝဆိုးခဲ့သူတွေဖြစ်မည်ဟု ပန်းနွယ်အကဲခတ်မိသည်။

အမျိုးသမီးနှစ်ယောက်လုံး အဝတ်အစားပင် အပြည့်အစုံ ဝတ်ခွင့်မရ။ အဝတ်ပိုင်းနှစ်စကိုသာ အရှက်လုံရုံစည်းထားရသဖြင့် ရင်ညွှန်ဖွေးဖွေးတွေ ဝမ်းဗိုက်ချပ်ချပ်တွေနှင့် လှနေသည်ဟုလည်းထင်မိသည်။

ပိုးဖြူမိနှောင်း ဒီကောင်မငယ်ကို ဟိုမှာချုပ်ထားလိုက် ။ လိုအပ်တဲ့ ပစ္စည်းတွေလဲ အသင့်ပင်ထားပေးကြ ငါထွက်လာလို့မပြီးသေးရင်သိတယ်နော်။

ဟုတ်…ဟုတ်ကဲ့ပါရှင့်

သာဂရထွက်သွားသည်နှင့် ထိုင်နေရာမှထကာ ပန်းနွယ်ကို တစ်ဖက်ဆီ တွဲကာ သာဂရ ညွှန်ပြသော နေရာသို့ခေါ်သွားသည်။ ဒေါက်နှစ်ဒေါက်ပေါ် အသေတပ်ဆင်ထားသော သစ်သားပြားကြီး ။ အပေါက်သုံးပေါက်ဖောက်ထားတယ် အလျားလိုက်အလယ်က ချမ်းထားတယ်။ ဘာကြီးမှန်းမသိ။

ပိုးဖြူက သူမကို ကြိုးဖြည်ပေးသည်။ သူမလက်ကောက်ဝတ်လေးတွေကို စုပ်နယ်နေမိသည်။ နွဲ့နှောင်းက သစ်သားပြားရဲ့ အပေါ်ပိုင်းကို ဖြတ်ယူလိုက်သည်။ ပိုးဖြူက သူကိုထိုင်စေကာ အလယ်က အပေါက်ပြီးပေါ်လည်ပင်းကို တင်လိုက်သည်။ ဘေးကပေါက်သေးတွေပေါ် လက်ကောက်ဝတ်တွေတင်စေကာ အပေါ်က တစ်ဝတ်ကိုဖိချလိုက်သည်။

ပြီးတော့သူမရုန်းလှင် ကျွတ်မထွက်စေရန် သစ်ပြား၏ အစွန်နှစ်ဖက်ကို ကြိုးနှင်စည်းလိုက်သည်။ ပြီးတော့ ငုတ်တုတ်တပိုင်းဖြစ်သော ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖင်ကုန်းထားသည့်အနေအထားရောက်အောင် ပြုပြင်ပေးသည်။

အနေအထိုင်ကအစ သေသေဝပဝပ်နေခဲ့သော ပန်းနွယ်အဖို့တော့ ရှက်ဖွယ်ရာ အဖြစ်ပင်။ လက်ကောက်ဝတ်တွေကို ရုန်းကြည့်သေးသည်။ တုပ်တုပ်မှပင်မလှုပ်။ သူမမျက်နှာမူရာ အရပ်မှာ သစ်သားခုံနှင့်စားပွဲကိုချလိုက်သည်။ ပြီးတော့ သေတ္တာငယ်နှစ်လုံးကို စားပွဲပေါ်တင်ထားသည်။

အားလုံးပြီးမှ နှစ်ဦးသားပန်းနွယ်ဘေးနှစ်ဖက်တွင် ဒူးထောက်ထိုင်နေကြတော့သည်။

သစ်လုံးအိမ်ထဲ ခဏနားပြီးသည်နှင့် ဖမ်းမိလာသော သားကောင်ကို အောင်သားစားရန် သာဂရ ခြံဝန်းထဲထွက်လာသည်။ အပြင်မှာ မှောင်နေပေမဲ့ ခြံဝန်းအနှံမီးတိုင်များထွန်းထားသဖြင့် လင်းထိန်နေသည်။

အနားရောက်တော့ ပန်းနွယ်၏ အလှကိုသေချာခံစားမိသည်။

ဖင်ကုန်းထားသလိုအနေအထားကြောင့် တင်းရင်းသော တင်ပါးတွေက ယောက်ျားအပေါင်းကို ဖိတ်ခေါ်နေသလိုပဲ။ အရှေ့ဖက်မှကြည့်လျှင်လည်း ရင်လွှမ်းတန်ဆာအောက်မှ တစ်ပိုင်းတစ်စဟိုက်နေသော ဖွေးစင်သည့် ရက်သားစိုင်တစ်ချို့ ကလည်းစိတ်ကြွစရာပင်။ သာဂရက ပန်းနွယ်၏ ရှေ့မှာဝင်ထိုင်လိုက်သည်။ ကိုယ့်အနေအထားကိုသတိထားမိသော ပန်းနွယ် ရှက်ရွ့ံနေသည်။

ပိုးဖြူကြိမ်လုံးယူပြီး ကောင်မငယ်နောက်မှာ ရပ်နေစမ်း…

ဟုတ်ကဲ့… ကြားရသော အမိန့်သံအတိုင်း စားပွဲပေါ်က ကြိမ်လုံးကိုယူကာ ပန်းနွယ်နောက်မှာ ရပ်လိုက်သည်။ တစ်ချက်လောက် ရိုက်လိုက်စမ်း…

ရွှပ်

ကိုယ်ချင်းစာစိတ်ကြောင့်လား သနားစိတ်ကြောင့်လား ရိုက်ချက်က အားသိတ်မပါ

ဟဲ့ကောင်မ နာအောင်ရိုက်လေ နင်ပါအရိုက်ခံချင်လို့လား

မလုပ်ပါနဲ့ရှင်……

အေး အဲ့ဒါဆို ကောင်မငယ်ကို နာအောင်ရိုက်

အမိန့်ကို မလွှန်ဆန်နိုင်ပါ။ ထို့ကြောင့် မိမိရှေ့က မိန်းမပျိုလေးကို စိတ်ထဲတောင်းပန်ရင်း ပိုးဖြူ ရိုက်လိုက်တော့သည်။

ရွှမ်း…

အား…..

ကောင်းတယ် ဒီကောင်မကို ငါမေးခွန်းတွေမေးမယ် ငါတစ်ခုမေးတိုင်းနင်သူ့ကိုတစ်ချက်ရိုက် ကြားလား

ဟုတ်ကဲ့ရှင့်……..

ကောင်မငယ် နင့်နာမည် ဘယ်လိုခေါ်လဲ…

ရွှမ်း…..

အ… နတ်ပန်းနွယ်ပါရှင်

သူ့မအကြောင်းမေးခွန်းတွေ မေးရင်းသူမကို နှမခြင်းမစာမနာပြောကာ အားငယ်လာအောင်လုပ်နေသည်။ မေးခွန်းတိုင်းမှာ အရိုက်ခံနေရသဖြင့် တင်ပါးတွေလည်းထူပူနေပြီ

အရင်က ညည်းဘယ်သူပဲဖြစ်ခဲ့ဖြစ်ခဲ့ ခုကစပြီး ငါ့ကျွန်ဖြစ်သွားပြီ ကြားလား

ဟုတ်ကဲ့ပါရှင်……

အေးငါ့ကျွန်မလေးကို နည်းနည်းအရသာခံကြည့်ဦးမယ်။

ပြောပြောဆိုဆို ကလားထိုင်ကထက ပန်းနွယ်ရဲ့ အနောက်နားဝင်ရပ်ပြီး ထိုင်မသိမ်းထဘီစကိုဖြည်ချလိုက်သည်။

အို……

နိုင်ထက်ဆီးနင်း ထဘီချွတ်ခံရပြီဆိုတော့အသိကြောင့် ရှက်ရွ့ံမှုနှင့်အတူ ရင်ထဲလှုပ်ခတ်သွားသည်။ မိမိအရှက်ကို မိမိ အဖုံးကွယ်နိုင်သော အခြေအနေ။ သူမစိတ္တဇအတိုင်း စိတ်တွေထကြွလာသည်။

သာဂရက တစ်ခုထဲသော အဝတ်ဖြစ်တဲ့ ကျားသရေကို ချွတ်လိုက်သည်။ ပြီးတော့ ပန်းနွယ်၏ အဖုတ်နှင့် သူ့လီးကို ပွတ်တိုက်ကစားပေးသည်။ အပျိုမလေး ရင်ထဲလှုတ်ခတ်နေပါပြီ ။

ဇွိ….အား………

အဖုတ် ထဲတိုးဝင်လာသည့် ကြီးမားသော လွိင်တံကြောင့်ပန်းနွယ် ငယ်သံပါအောင် အော်ဟစ်လိုက်မိသည်။ မလွတ်နိုင်မှန်းသိပေမဲ့ ပြက်းထန်သော နာကျင်မှုကြောင့်ရုန်းကန်နေမိသည်။ သာဂရကတော့ ဂရုမစိုက်။ သူ့စိတ်တိုင်းကျလိုးစောင့်နေသည်။ ခဏကြာတော့ တစ်ချီပြီးသွားသည်။ ထိုအခါမှ ရပ်တန့်ကာ ပိုးဖြူနှင့် နွဲ့နှောင်းကို ခေါ်ကာ သစ်လုံးအိမ်ထဲဝင်သွားတော့သည်။

အပြင်မှာတော့ ဖင်ပြောင်နှင့်ပျော့ခွေနေသော ပန်းနွယ်တစ်ယောက်သာ။

မနက်လင်းတော့ နွဲ့နှောင်းက သူမကို အချုပ်အနှောင်မှဖြုတ်ပေးကာ ရေချိုးပေသည်။ ရေးချိုးလိုက်ရသဖြင့်နည်းနည်းလန်းသွားသလိုတော့ရှိပါသည်။ ချိုးပြီးတော့ သာဂရစုထားတော့ အဝတ်တန်ဆာ အချို့ကိုဝတ်စေသည်။ ပန်းနွယ်အံသြမိသည်။ သူမကိုလည်း ပိုးဖြူတို့ နွဲ့နှောင်းတို့လိုသာ ထားမည်ဟုထင်ထားလေသည်။

ခုဆင်ယင်ပေးတဲ့ ရင်လွှမ်းတန်ဆာ ထိုင်မသိမ်းထဘီ တို့က အရင်သူမဝတ်ဖူးသမျှအဝတ်တို့ထက် ကောင်းမွန်ချောမွေ့လေသည်။ အပေါ်ရုံတော့ ပေးမဝတ် ။ ရင်ခံနှင့် ထဘီကို တင်းတင်းကလေးစည်းထားတော့ အချိုးအစစ်လှသော ခန္ဓာကိုယ်လေးက တင့်တယ်နေသည်။

နန်းဆန်ရှည်လျားသော ဆံနွယ်တို့ကို တစ်ပါတ်လျိှုလေး ထံး၍ ဆံစတို့ကို ရင်ဘတ်မို့မို့ပေါ် ချထားသည်။

အားလုံးပြင်ဆင်ပေးပြီးတော့ ပန်းနွယ်ရဲလက်ကောက်ဝတ်လေးတွေကို ကြိုးရှည်ရှည်နှင့် ပူးချည်ကာ ခြံဝန်းကျယ်၏ အနောက်ဘက်သို့ခေါ်သွားသည်။ အနောက်ဘက်ခွေးတွေထည့်ထားတဲ့လှောင်အိမ်တစ်ခု ရှေ့က မြေပြင်ပေါ်မှာ ငုတ်လေးခုရိုက်ထားပြီး ပိုးဖြူကို ထိုငုတ်လေးခုမှာ ခြေကားယား လက်ကားယားဖြစ်အောင်ချည်နှောင်ထားသည်။ ကိုယ်ပေါ်မှအဝတ်မရှိ။ မလှမ်းမကမ်းမှာတော့ သာဂရက ထိုင်နေသည်။

အနားရောက်တော့ သာဂရက ပန်းနွယ်ကိုချည်ထားတဲ့ကြိုးကို လွှဲယူကာ နွဲ့နှောင်းလက်ထဲကို ပျားရည်ပလင်းပေးလိုကိသည်။ နွဲ့နှောင်းက ထိုပလင်းကိုယူက ပိုးဖြူရဲ ရင်သားတွေ အဖုတ်တွေပေါ် သုတ်လိမ်းလိုက်သည်။ ပြီးတော့ လှောင်အိမ်တံခါးကိုဖွင့်လိုက်သည်။

ဖွင့်လိုက်သည်နှင့် ခွေးနှစ်ကောင်က ဝုန်းကနဲပြေးထွက်ကာ တစ်ကောင်က အဖုတ် တစ်ကောင်က နို့အုံတွေကို လျှာနှင့်ယက်ကြတော့သည်။ ကြမ်းရှသော အထိအတွေ့အောက်မှာ ပိုးဖြူ ကော့ပြန်အောင် ရုန်းကန်နေသည်။

ပလပ် ပလပ်

အား…အမေလေး…အမေရေ…..အား

ခွေးတွေယက်လို့ကုန်သွားတော့ နောက်တစ်ခါထပ်သုတ်လိမ်းသည် အကြိမ်ကြိမိပင်။…

သစ်လုံးအိမ်ထဲက အခန်းငယ်တစ်ခုထဲမှာ နတ်ပန်းနွယ်ကိုပိတ်လှောင်ထားတယ် ။ ကြိုးတွေလဲတုပ်ထားသေးသည်။ ပန်းနွယ်ရဲ့ မျက်လုံးထဲတော့ မနက်က ပိုးဖြူရဲ့ ပုံရိပ်ကိုသာ မြင်ယောင်နေသည်။ စစိတ်တွေလဲ ထကြွနေသည်။ အရင်ကမှ ပွတ်သပ် အာသာဖြေလို့ရသေးသည်။ ခုက အုန်းဆံကြိုးတွေရဲ့ တုပ်နှောင်မှုမှာ လှုပ်ပင် မလှုပ်နိုင်။

ခဏနေတော့ အခန်းထဲ နွဲ့နှောင်းဝင်လာကာ သူကို ကြိုးဖြည်ပေးသည်။ ပြီးတော့ သာဂရ ရှိရာ အခန်းထဲခေါ်သွားသည်။ အခန်းထဲမှာတော့ သာဂရက ရေဇလုံထဲ ခြေဖဝါးနှစ်ကာထိုင်နေသည်။

ဟဲ့ ကျွန်မလာစမ်း ငါ့ခြေဖဝါးကို လာသုတ်သင်ပေးစမ်း

ဟုတ်ကဲ့ပါ ရှင့်

မလွန်ဆန်နိုင်သော သူဌေးသမီးလေ လူကြမ်းကြီး၏ ခြေထောက်ကို ဆေးကျောပေးနေရသည်။ သာဂရက ခြေထောက်ကိုကြွကာ သူမပါးစပ်ထဲ ထိုးထည့်လိုက်သည်။

သူမ မရှောင်နိုင်တော့ ။ ပါးစပ်ထဲက ခြေချောင်းလေးတွေကိုသာ စုပ်ပေးနေမိသည်။ သာဂရက ခြေထောက်ကို ပါးစပ်ထဲကဆွဲထုတ်က ရင်ဝကို တွန်းကန်ကန်လိုက်၍ ပန်းနွယ်ယိုင်သွားသည်။

အဝတ်တွေဖယ်လိုက်စမ်း

အမိန့်အတိုင်းပဲ သုမအဝတ်တွေကို ဖယ်လိုက်သည်။ သူမ၏ အလှအပတွေကို သာဂရက မျက်စိအရသာ ခံပြီးကြည့်နေသည်။ ထိုနောက်တွင်တော့ ကျွန်မလှလှလေးကို ခုတင်ပေါ်ဆွဲယူကာ…… ။

ပြီးပါပြီ။

🔰BNCHANNEL🔰 Re presentation Broadcaster Channel